Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 69-70 — με τον Benson
Άνοιγμα
Με το θερμό πνεύμα της Γουεσλεϊανής αφοσίωσης στρεφόμαστε σήμερα στο Commentary on the Old and New Testaments του Joseph Benson. Η προσεκτική έκθεση του Benson για τους Ψαλμούς 69–70 ανοίγει την καρδιά των δοκιμασιών του Δαβίδ, αποκαλύπτοντας ταυτόχρονα την βαθύτερη εκπλήρωσή τους στον Χριστό. Η ποιμαντική του διορατικότητα μας καλεί να διαβάσουμε αυτές τις αρχαίες προσευχές ως ζωντανά λόγια που ενισχύουν την πίστη, ανάβουν τον ζήλο και αγκυροβολούν την ελπίδα στην αδιάλειπτη ευσπλαχνία του Θεού. Καθώς ακούμε, είθε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε την πένα του Benson να ζωογονήσει τις ψυχές μας να εμπιστευθούν, να δοξάσουν και να υπομείνουν.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ήσυχη προσοχή ας διαβάσουμε τους Ψαλμούς 69 και 70. Ακούστε την κραυγή του Δαβίδ να υψώνεται από τα βαθιά νερά και την γρήγορη δέηση του εβδομηκοστού ψαλμού. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν στην καρδιά, θυμούμενοι ότι κάθε γραμμή δόθηκε για την διδασκαλία και την παρηγοριά μας. Διαβάστε αργά, κάνοντας παύσεις όπου το Πνεύμα τραβάει το νου, και δεχθείτε αυτούς τους ψαλμούς ως προσευχή και υπόσχεση ταυτόχρονα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Benson ξεκινά ανιχνεύοντας τη σύνθεση του ψαλμού και την προφητική του εμβέλεια.
Τώρα σε όλα αυτά ο Δαβίδ ήταν τύπος του Χριστού, στον οποίο, αναλόγως, διάφορα χωρία αυτού του Ψαλμού εφαρμόζονται στην Καινή Διαθήκη, και στον οποίο λέγεται ότι είχαν την εκπλήρωσή τους· όπως διάφορα άλλα χωρία του παρατίθενται εκεί ως αναφερόμενα στους εχθρούς του Χριστού. Πράγματι, ο καθένας πρέπει να αντιληφθεί ότι υπάρχουν αρκετοί στίχοι σε αυτόν, οι οποίοι, αν ήταν καθόλου εφαρμόσιμοι στον Δαβίδ, αναφέρονται σαφώς, με πολύ υψηλότερη και πιο προφανή έννοια, στο πάθος του Κυρίου Ιησού. Ο Θεοδώρητος παρατηρεί ότι 'ο Ψαλμός είναι προφητικός, και προείπε τα πάθη του Κυρίου μας, και την τελική καταστροφή των Ιουδαίων εξαιτίας αυτού'. Έτσι, όπως ο 22ος, ξεκινά με την ταπείνωση, και τελειώνει με την εξύψωση του Χριστού, ένα σκέλος της οποίας ήταν η καταστροφή εκείνων που τον καταδίωξαν και τον θανάτωσαν.Στη συνέχεια στρέφεται στα πάθη που περιγράφονται στους στίχους 19–21.
Στίχος 21. Ψαλμοί 69:21. Μου έδωσαν χολή για τροφή. Αντί να μου προσφέρουν τη συμπόνια και την παρηγοριά που απαιτούσε η κατάστασή μου, πρόσθεσαν βάρβαρα στην θλίψη μου. Αυτά τα λόγια εκπληρώθηκαν μόνο μεταφορικά στον Δαβίδ, αλλά εκπληρώθηκαν κυριολεκτικά και κατά κυριολεξία στον Χριστό· η περιγραφή των παθών του οποίου, φαίνεται, ήταν κυρίως ο σκοπός εδώ του Αγίου Πνεύματος, το οποίο γι' αυτό κατεύθυνε την πένα του Δαβίδ σε αυτά τα λόγια. Και εξ αυτού, ό,τι ακολουθεί μπορεί εξίσου αληθινά, και ίσως πιο σωστά, να θεωρηθεί ως προβλέψεις της τιμωρίας που θα επιβληθεί στους διώκτες του Κυρίου μας, παρά ως κατάρες του Δαβίδ εναντίον των εχθρών του.Ο Benson στη συνέχεια δείχνει πώς ο έπαινος υπερβαίνει την τελετουργική προσφορά.
Στίχοι 29-31. Ψαλμοί 69:29-31. Αλλά εγώ είμαι φτωχός, κ.λπ. Ο Επίσκοπος Hare το διαβάζει, 'Αλλά όσο για μένα, αν και είμαι ταπεινός και γεμάτος πόνο,' (Εβραϊκά, כואב, choeeb· αποδίδεται, στον πληθυντικό, ήταν πληγωμένοι, Γένεσις 34:25,) 'η σωτηρία σου, Θεέ, θα με προστατεύσει.' Θα δοξάσω, κ.λπ. Δεν θα είμαι αδιάφορος για το όφελος, αλλά θα δοξάσω τη δύναμή σου και την αγαθότητά σου με χαρούμενους ύμνους. Αυτό θα ευχαριστήσει τον Κύριο καλύτερα από ένα βόδι, κ.λπ. Αυτή η ειλικρινής και εγκάρδια θυσία επαίνου είναι, και θα είναι, πιο αποδεκτή στον Θεό από τις πιο δαπανηρές νομικές θυσίες. Έτσι ήταν πάντα τέτοιες ηθικές και πνευματικές υπηρεσίες, (Α' Σαμουήλ 15:22· Ωσηέ 6:6,) και τέτοιες έπρεπε να προσφερθούν, και θα γίνονταν δεκτές, όταν αυτές οι τελετουργικές θα καταργούνταν. Αυτό που έχει κέρατα και οπλές 'Αυτά αναφέρονται ως εμφανή σε ένα βόδι που πηγαίνει να θυσιαστεί· πιθανώς επιχρυσωμένα και στολισμένα με λουλούδια, όπως μεταξύ των Ρωμαίων και άλλων λαών.' Dodd.
Σκεφτείτε
Ο Benson κλείνει τονίζοντας την υπόσχεση ότι το σπέρμα των δούλων θα κληρονομήσει τη Σιών.
Ο Χριστιανισμός δεν επρόκειτο να είναι res unius ætatis, μια υπόθεση μιας εποχής· όχι, το σπέρμα των δούλων του θα τον κληρονομήσει. Ο Θεός θα εξασφαλίσει και θα αναστήσει για τον εαυτό του ένα σπέρμα για να τον υπηρετήσει, και αυτοί θα κληρονομήσουν τα προνόμια των πατέρων τους. Η γη της επαγγελίας δεν θα χαθεί ποτέ λόγω έλλειψης κληρονόμων· γιατί ο Θεός μπορεί από πέτρες να αναστήσει παιδιά στον Αβραάμ, και θα το κάνει μάλλον παρά να κοπεί η κληρονομιά. Ο Δαβίδ δεν θα στερηθεί ποτέ έναν άνθρωπο να σταθεί μπροστά του. Ο Λυτρωτής θα δει το σπέρμα του, και θα παρατείνει τις ημέρες του σε αυτούς, μέχρι να τελειώσει το μυστήριο του Θεού και να ολοκληρωθεί το μυστικό σώμα του Χριστού.
Απαντήστε
1. Πού στην παρούσα μου δοκιμασία χρειάζομαι περισσότερο τη διαβεβαίωση ότι ο Χριστός έχει ήδη υποστεί την ονειδισμό για μένα;
2. Πώς θα μπορούσε ο εγκάρδιος έπαινος να γίνει πιο κεντρικός από οποιαδήποτε εξωτερική μορφή στην καθημερινή μου πορεία;
3. Ποιο βήμα εμπιστοσύνης θα κάνω ώστε οι μελλοντικές γενιές να κληρονομήσουν την πίστη που ομολογώ τώρα;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για το φως που έριξε ο δούλος σου Joseph Benson σε αυτά τα ιερά άσματα. Χάρισέ μας χάρη να ακολουθήσουμε τον Χριστό μέσα από την ονειδισμό προς τη νίκη, να προσφέρουμε τη θυσία του επαίνου που σε ευχαριστεί περισσότερο από βόδια ή ταύρους, και να αναπαυθούμε στην υπόσχεση ότι η εκκλησία σου θα διαρκέσει. Κράτησέ μας από την απελπισία όταν τα νερά ανεβαίνουν, και γέμισέ μας με εκείνη την αγία τόλμη που εμπιστεύεται τη σωτηρία σου σε κάθε ευπρόσδεκτο καιρό. Είθε τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας να κατοικήσουν στη Σιών και να σε υπηρετούν με χαρά, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →