Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους
Α' Κορινθίους 10 — με τον Σιμεών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο διαχρονικό θησαυροφυλάκιο των Ωρών Ομιλητικών του Καρόλου Σιμεών στρεφόμαστε στην επεξεργασία του για το δέκατο κεφάλαιο της Α' Κορινθίους. Με χαρακτηριστική φροντίδα ο Σιμεών ιχνηλατεί το επιχείρημα του αποστόλου από τα προνόμια της ερήμου του Ισραήλ μέχρι την πρόσκληση για επαγρύπνηση μεταξύ των πιστών. Η μέθοδός του συνδυάζει δογματική σαφήνεια με ποιμαντική επείγουσα ανάγκη, καθοδηγώντας την εκκλησία να δεχθεί τόσο τις υποσχέσεις όσο και τις προειδοποιήσεις της Γραφής στο ίδιο πνεύμα ταπεινής πίστης.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ακούσουμε τώρα το δέκατο κεφάλαιο της Α' Κορινθίους, προσέχοντας την αφήγηση του αποστόλου για τα προνόμια του Ισραήλ και τις νουθεσίες που αντλούνται από αυτά. Καθώς ακούμε, ας προετοιμάσει το Πνεύμα τις καρδιές μας να δεχθούμε τόσο τα δώρα της χάριτος όσο και την πρόσκληση σε σταθερότητα που θέτει ενώπιον της εκκλησίας το χωρίο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σιμεών ανοίγει την ομιλία του με μια προειδοποίηση κατά της αυθάδειας.
Στίχοι 3-4. ΟΜΙΛΙΑ: 1969 ΤΟ ΜΑΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΒΡΑΧΟΣ ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ Α' Κορινθίους 10:3-4 . Όλοι έφαγαν την ίδια πνευματική τροφή· και όλοι ήπιαν το ίδιο πνευματικό ποτό· διότι έπιναν από εκείνον τον πνευματικό βράχο που τους ακολουθούσε· και ο βράχος εκείνος ήταν ο Χριστός . ΑΝ ΚΑΙ είναι βέβαιο ότι η διαθήκη της χάριτος είναι τακτοποιημένη σε όλα και ασφαλής, και ότι ο Θεός θα εκπληρώσει τις υποσχέσεις του σε όλους όσοι πιστεύουν, όμως κανείς δεν είναι τόσο απόλυτα βέβαιος για το δικό του μερίδιο στη θεία εύνοια, ώστε να μπορεί με ασφάλεια να αποβάλει κάθε επαγρύπνηση και προσοχή. Οι Κορίνθιοι, πηγαίνοντας στο έσχατο όριο της χριστιανικής τους ελευθερίας τρώγοντας πράγματα προσφερόμενα σε είδωλα, διέτρεχαν τον κίνδυνο να οδηγηθούν πίσω στην πραγματική ειδωλολατρία. Ο Απόστολος τους συνιστά λοιπόν να ασκούν αυταπάρνηση, τόσο για χάρη τους ίδιους, ώστε να μην παγιδευτούν, όσο και για χάρη των άλλων, των οποίων οι αδύναμες συνειδήσεις μπορεί να πληγωθούν.Έπειτα αναπτύσσει τη τυπική φύση της πρόνοιας.
Με παρόμοιο τρόπο, δόθηκε σε αυτούς νερό από βράχο στην Ορείβ, με χτύπημα εκείνης της ράβδου, με την οποία ο Μωυσής είχε χωρίσει την Ερυθρά Θάλασσα [Σημείωση: Έξοδος 17:5-6 .]· και έγινε να τους ακολουθεί σε όλες τις στρατοπεδεύσεις τους για περίπου τριάντα οκτώ χρόνια· όταν, για περαιτέρω δοκιμασία τους, το ρεύμα ξεράθηκε, και παρόμοιο θαύμα έγινε για αυτούς πάλι στην Καδής-Βαρνέα [Σημείωση: Αριθμοί 20:8-11 .].] Αυτή η τροφή, αν και σαρκική στη φύση και τη χρήση της, ήταν αληθινά «πνευματική»· καθότι ήταν, 1. Μια τυπική αναπαράσταση του Χριστού— [Ο ίδιος ο Κύριός μας το δηλώνει αυτό πλουσίως όσον αφορά το μάννα: Σχεδιάζει μια παραλληλία μεταξύ του άρτου που έδωσε ο Μωυσής στους Ισραηλίτες και του εαυτού του ως του αληθινού άρτου που δόθηκε σε αυτούς από τον ουρανό· και δείχνει ότι, όπως το μάννα στήριζε τη φυσική ζωή εκείνου του έθνους για ένα διάστημα, έτσι θα έδινε πνευματική και αιώνια ζωή σε όλο τον πιστεύοντα κόσμο [Σημείωση: Ιωάννης 6:48-58 .].Ο Σιμεών στη συνέχεια το συγκρίνει με τη σημερινή πνευματική μας τροφή.
Σε ποιες απόψεις ήταν το ίδιο με εκείνο που μετέχουμε τώρα— Όταν ο Απόστολος λέει ότι όλοι έφαγαν την ίδια πνευματική τροφή, δεν εννοεί ότι όλοι οι Ισραηλίτες τρέφονταν με την ίδια τροφή (διότι αυτό ήταν αρκετά προφανές, και δεν είχε καμία σημασία για το θέμα του) αλλά ότι η πνευματική τους τροφή, που αντιπροσωπευόταν από το μάννα και το νερό, ήταν η ίδια που ακόμη τρέφει την Εκκλησία του Θεού. Για να διευκρινίσουμε αυτό μπορούμε να παρατηρήσουμε, ήταν η ίδια, 1. Στη φύση και την ουσία της— [Όπως τα σώματά τους δεν μπορούσαν να διατηρήσουν τη δύναμή τους χωρίς την καθημερινή χρήση άρτου και νερού, έτσι ούτε οι ψυχές τους μπορούσαν να ανθίσουν, εκτός αν τρέφονταν καθημερινά με τον Χριστό, τον ζωντανό άρτο, και λάμβαναν από αυτόν ανανεωμένες μεταδόσεις του Πνεύματός του. Και υπάρχουν άλλα μέσα συντήρησης για τις ψυχές μας; Δεν μας έχει πει ρητά ο Κύριός μας, ότι «εάν δεν φάγουμε τη σάρκα του και δεν πιούμε το αίμα του, δεν έχουμε ζωή μέσα μας»; Δεν έχει
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Σιμεών ολοκληρώνει με μια επίσημη προειδοποίηση κατά της αυτοπεποίθησης.
Επιπλέον προορίζονταν από τον ίδιο τον Θεό ως παραδείγματα για εμάς [Σημείωση: Τύποι, εδ. 6, 11.]· ώστε εμείς, νουθετημένοι από τη μοίρα τους, να καταστείλουμε όλες τις άτακτες επιθυμίες, και να περπατήσουμε πιο άξια της υψηλής κλήσεώς μας. Καλώς λοιπόν προσθέτει ο Απόστολος, «Αυτός που νομίζει ότι στέκεται ας προσέχει μήπως πέσει». Ποτέ δεν είμαστε σε τόσο μεγάλο κίνδυνο όσο όταν θεωρούμε τους εαυτούς μας πιο ασφαλείς. Ας «μην υψηλοφρονούμε λοιπόν, αλλά ας φοβούμεθα»: όποιες ελεημοσύνες και αν έχουμε βιώσει, και όποια απόλαυση πνευματικών ευλογιών και αν μας έχει παραχωρηθεί, ας θυμόμαστε, ότι δεν είμαστε πέρα από την εμβέλεια του πειρασμού: μπορεί να «έχουμε διαφύγει για λίγο τις μολύνσεις του κόσμου, και όμως να παγιδευτούμε πάλι σε αυτές και να νικηθούμε [Σημείωση: Β' Πέτρου 2:20 .
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή μου χρειάζομαι περισσότερο την προειδοποίηση κατά της αυθάδειας που τονίζει ο Σιμεών; Πώς διαμορφώνει η πρόσκληση σε συνεχή επαγρύπνηση τη χρήση των μέσων της χάριτος; Με ποιους τρόπους μπορεί να πειρασθώ να στηριχθώ σε παρελθούσες ελεημοσύνες αντί να προχωρώ μπροστά με ταπεινή εξάρτηση;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, ὁ θέσας ἐν τῇ Ἁγίᾳ Γραφῇ τὰς σεμνὰς προειδοποιήσεις ἐκείνων οἵτινες ἔπεσον διὰ τὴν ἀπιστίαν, ἅμα τῇ βεβαίᾳ ὑποσχέσει ὅτι οὐκ ἀφήσεις ἡμᾶς πειρασθῆναι ὑπὲρ ὃ δυνάμεθα, χάρισαι ἡμῖν χάριν ὥστε νὰ φεύγωμεν ἀπὸ παντὸς εἰδώλου καὶ νὰ μένωμεν σταθεροὶ ἐν τῇ πίστει. Ἐνίσχυσον ἡμᾶς νὰ πράττωμεν πάντα εἰς δόξαν Σου, ἵνα ὦμεν μέτοχοι τοῦ Χριστοῦ καὶ μὴ ἀπόβλητοι, διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →