Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γαλάτες
Ουκέτι Δούλοι αλλά Υιοί: Το Πνεύμα που Κράζει Αββά
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ο Προς Γαλάτας 4 στρέφεται από την επιχειρηματολογία στη θέρμη της οικογένειας. Ο Παύλος απέδειξε ότι η δικαιοσύνη είναι δια της πίστεως· τώρα δείχνει τι μας κάνει η πίστη: όχι δούλους αλλά υιούς. 'Ότε δε ήλθε το πλήρωμα του χρόνου, εξαπέστειλεν ο Θεός τον Υιόν αυτού, γενόμενον εκ γυναικός, γενόμενον υπό νόμον, ίνα τους υπό νόμον εξαγοράση, ίνα την υιοθεσίαν απολάβωμεν.' Και η απόδειξη ότι είμαστε αληθώς υιοί είναι η κραυγή που το Πνεύμα βάζει στις καρδιές μας: 'Εξαπέστειλεν ο Θεός το Πνεύμα του Υιού αυτού εις τας καρδίας ημών, κράζον, Αββά, ο Πατήρ.' Ο Παύλος απορεί που οι Γαλάτες, αφού έγιναν υιοί και κληρονόμοι, θα επέστρεφαν στη δουλεία. Τους ικετεύει ως μικρά του τέκνα, 'ων πάλιν ωδίνω μέχρις ου μορφωθή Χριστός εν υμίν,' και κλείνει με την αλληγορία της Άγαρ και της Σάρρας — της δούλης και της ελευθέρας. Ο Χρυσόστομος εναποθέτει στην τρυφερότητα όλων αυτών: το ανέκφραστο έλεος με το οποίο οι δούλοι έγιναν υιοί.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώσατε τον Προς Γαλάτας 4 — ο κληρονόμος που ενώ είναι παιδί δεν διαφέρει σε τίποτε από δούλο· το πλήρωμα του χρόνου όταν ο Θεός εξαπέστειλε τον Υιόν Του, γενόμενον εκ γυναικός, γενόμενον υπό νόμον, για να μας εξαγοράση και να μας χαρίση την υιοθεσία· το Πνεύμα του Υιού Του κράζον 'Αββά, ο Πατήρ'· 'ώστε ουκέτι εί δούλος, αλλά υιός· ει δε υιός, και κληρονόμος Θεού δια Χριστού'· η θλίψη του Παύλου ότι επιστρέφουν σε ασθενή και πτωχά στοιχεία, παρατηρούντες ημέρας και μήνας και καιρούς· η έκκλησή του στην προηγούμενη αγάπη τους γι' αυτόν στην ασθένειά του· 'τεκνία μου, ους πάλιν ωδίνω μέχρις ου μορφωθή Χριστός εν υμίν'· και η αλληγορία της Άγαρ και της Σάρρας, οι δύο διαθήκες — η Ιερουσαλήμ η νυν, εν δουλεία, και η Ιερουσαλήμ η άνω, η οποία είναι ελευθέρα, η μήτηρ πάντων ημών.
Μελετήστε
Μελέτη
Διατί ήλθε ο Υιός ακριβώς όταν ήλθε, και τι επέτυχε η έλευσίς Του; Ο Χρυσόστομος ευρίσκει εν τη Ενσαρκώσει δύο δωρεάς που μόνον ο Χριστός ηδύνατο να δώση — μία αρνητική, μία θετική· την απαλλαγή από το κακό και την παροχή του αγαθού.
Ενταύθα δύο σκοπούς και αποτελέσματα της Ενσαρκώσεως λέγει, την απαλλαγήν από του κακού και την χορήγησιν του αγαθού, πράγματα τα οποία ουδείς ηδύνατο να κατορθώση ειμή ο Χριστός.Τα ονομάζει σαφώς:
Ταύτα δε εστι· η απαλλαγή από της κατάρας του Νόμου, και η προαγωγή εις υιοθεσίαν.Και η υιοθεσία αυτή δεν είναι μόνον τίτλος· είναι το θεμέλιον αυτής της προσευχής μας. Η κραυγή 'Αββά, ο Πατήρ' θα ήτο αδύνατος επί χειλέων δούλου· είναι ο φυσικός λόγος υιού. Ο Χρυσόστομος βλέπει εν αυτή την σφραγίδα όλης της μεταμορφώσεως:
Εάν μη πρότερον εγενόμεθα υιοί, ουκ ηδυνάμεθα καλείν αυτόν Πατέρα.Το Πνεύμα αυτό παρέχει τον λόγον που αποδεικνύει την σχέσιν.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Δοθείσης τοιαύτης δωρεάς, η οπισθοδρόμησις των Γαλατών φαίνεται εις τον Χρυσόστομον ως τι εγγύς της μανίας. Το να ανυψωθώσιν από δουλείας εις υιοθεσίαν, από νηπιότητος εις ωριμότητα, από αλλοτριότητος εις κληρονομίαν — και έπειτα να επιστρέψωσιν εις την δουλείαν — προκαλεί πάσαν λογικήν.
Εάν ουν η χάρις ελευθέρους αντί δούλων, άνδρας αντί παίδων, κληρονόμους και υιούς αντί αλλοτρίων εποίησεν ημάς, ουκ άτοπον και ανοητότατον το εγκαταλιπείν την χάριν ταύτην, και οπίσω στρέφεσθαι;Και ο Χρυσόστομος φροντίζει να τοποθετήση όλην την κίνησιν εις την πρωτοβουλίαν του Θεού, ουχί ημών. Οι Γαλάτες δεν ανέβησαν προς τον Θεόν διά των ιδίων κόπων· ο Θεός κατέβη και τους ελκύσεν ενώ ήσαν ακόμη χαμένοι.
Ουχί διά των ιδίων πόνων ευρήκατε τον Θεόν, αλλά ενώ εμένετε εν πλάνῃ, αυτός ελκύσεν υμάς προς εαυτόν.Δι' αυτό η αλληγορία της Άγαρ και της Σάρρας έχει σημασίαν: τα τέκνα της ελευθέρας γεννώνται ουχί διά της δυνάμεως της σαρκός αλλά διά της επαγγελίας του Θεού, ως ο Ισαάκ, 'το γέννημα σωμάτων νεκρών.' Η υιοθεσία είναι χάρις από πρώτου μέχρι τέλους — και αυτός ακριβώς είναι ο λόγος δια τον οποίον το να την εγκαταλείπη τις είναι τόσον τραγικόν.
Απαντήστε
Απόκριση
Γνωρίζετε εαυτούς ως υιούς, ουχί ως δούλους; Η δοκιμασία είναι εν τη προσευχή σας. Όταν κράζητε 'Πατέρ,' είναι το Πνεύμα του Υιού εντός υμών που διδάσκει τα χείλη σας λόγον τον οποίον ουδείς δούλος ηδύνατο να είπη. Μη προσεύχεσθε ως μισθωτός κερδίζων μισθόν ή ως δούλος φοβούμενος την μάστιγα· προσεύχεσθε ως τέκνον που ανήκει. Και φυλάττεσθε από την Γαλατικήν ολίσθησιν — την βραδείαν ολίσθησιν από της χάριτος πίσω εις την ανήσυχον τήρησιν κανόνων, ως εάν η θέσις σας ενώπιον του Θεού εξηρτάτο ακόμη από την επίδοσίν σας. Ο Χρυσόστομος ονομάζει την ολίσθησιν αυτήν άτοπον, και ούτως είναι: διατί θα επέλεγεν ο κληρονόμος τα ράκη της δουλείας; Ενθυμείσθε, επίσης, ότι δεν ευρήκατε τον Θεόν· αυτός σας εύρεν, ελκύων υμάς ενώ ήσθε ακόμη εν πλάνῃ. Η ανάμνησις αυτή πρέπει να σας κάμη και ταπεινούς και ασφαλείς. Ουκέτι είσθε δούλος αλλά υιός, και ει υιός, τότε κληρονόμος Θεού δια Χριστού. Ζήσατε ως εκείνος που εισήλθεν εις κληρονομίαν, ουχί ως εκείνος που ακόμη ελπίζει να την αξιώση.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Θεέ Πατέρ ημών, ο εν τω πληρώματι του χρόνου εξαποστείλας τον Υιόν Σου, γενόμενον εκ γυναικός, ίνα εξαγοράσης ημάς από της δουλείας και χαρίσης ημίν την υιοθεσίαν υιών: ευχαριστούμέν Σοι ότι μας ελκύσας προς Σε ενώ ήμεθα έτι πλανώμενοι εν πλάνῃ. Απόστειλον το Πνεύμα του Υιού Σου έτι βαθύτερον εις τας καρδίας ημών, ίνα αληθώς κράζωμεν, Αββά, ο Πατήρ. Φύλαξον ημάς από της αφροσύνης του να επιστρέφωμεν εις την δουλείαν, ημείς οι οποίοι ελευθερώθημεν· ας μη ανταλλάξωμεν ποτέ την κληρονομίαν υιών διά των αλύσεων τας οποίας εφορέσαμεν πάλαι. Μόρφωσον τον Χριστόν εν ημίν, ως τέκνον μορφούται εν τη μήτρα, έως ου η ομοίωσις Αυτού πληρωθή εν ημίν. Ποίησον ημάς τέκνα της Ιερουσαλήμ της άνω, της ελευθέρας, της μητρός ημών. Εις Σε, τον Πατέρα πάντων, μετά του μονογενούς Υιού Σου και του Αγίου Πνεύματός Σου, δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →