Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Εγώ Είμαι η Αληθινή Άμπελος: Μένοντας εν Χριστώ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Τη νύχτα πριν από το Πάθος Του, αφού σηκώθηκε από το δείπνο, ο Κύριος δίνει στους φίλους Του μια τελευταία μεγάλη εικόνα της ζωής τους μαζί Του: 'Εγώ είμαι η αληθινή άμπελος.' Όχι ο δεσπότης και οι δούλοι, ούτε καν ο διδάσκαλος και οι μαθητές — αλλά η άμπελος και τα κλαδιά της, ένα ενιαίο ζωντανό πράγμα, ο χυμός της ίδιας της ζωής Του που ρέει μέσα τους. Η Χριστιανική Ανατολή ακούει σε αυτό όλο το μυστήριο της Εκκλησίας: ότι δεν ακολουθούμε απλώς τον Χριστό από απόσταση, αλλά μένουμε εν Αυτώ και φέρουμε τον καρπό Του, ή χωρίς Αυτόν δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα απολύτως. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος αναπτύσσει αυτό με μεγάλη προσοχή, γιατί όλα εξαρτώνται από μία λέξη: μένετε.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Διαβάστε Ιωάννη 15:1–11 — 'Εγώ είμαι η άμπελος, εσείς τα κλαδιά… χωρίς εμένα δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα.' Προσέξτε πόσο συχνά ο Κύριος επαναλαμβάνει τη λέξη 'μένετε', και πώς συνδέει μαζί το μένειν, την καρποφορία και τη χαρά.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χρυσόστομος ακούει τον Κύριο να μιλά αυτό εν κινήσει, οδηγώντας τους φοβισμένους μαθητές προς τον κήπο, στηρίζοντάς τους με μια υπόσχεση ένωσης:
Εγώ είμαι η Άμπελος, εσείς τα κλαδιά.Όλο το νόημα της εικόνας, λέει, είναι η απόλυτη εξάρτησή μας — το κλαδί δεν έχει τίποτα δικό του·
οφείλουν να ενωθούν με Αυτόν δια της πίστεως όπως το κλαδί με την άμπελο. Το να αποκοπεί κανείς σημαίνει να μειωθεί σε απόλυτη αδυναμία —
Τώρα θα ήταν μεγάλη τιμωρία, το να μην μπορεί κανείς να κάνει τίποτα— και το μένειν που ζητά δεν είναι ποτέ αδρανές, γιατί
χωρίς έργα δεν είναι δυνατόν να είναι κανείς εν Αυτώ. Η καρποφορία δεν είναι πρώτα η δική μας προσπάθεια αλλά η παραμονή μας:
Η παραμονή στη ρίζα είναι εκείνη που κάνει τα κλαδιά να καρποφορούν.Και ακόμη και η οδυνηρή κοπή του κλαδέματος είναι η φροντίδα του Πατέρα, όχι η απόρριψή Του:
Ο Πατήρ καθαρίζει, αλλά τους κρατά εν Εαυτώ. Η αγάπη που προστάζει ο Χριστός δεν είναι απλό συναίσθημα που λέγεται — πρέπει να ζει:
Εφόσον λοιπόν η αγάπη είναι πράγμα ισχυρό και ακαταμάχητο, όχι γυμνός λόγος, ας την φανερώσουμε με τις πράξεις μας.Ο ίδιος ο Κύριος προηγήθηκε σε αυτή την αγάπη:
Αυτός άνοιξε τον δρόμο, ας Τον ακολουθήσουμε τουλάχιστον.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Υπάρχει μεγάλη παρηγοριά και μεγάλη σοβαρότητα στην εικόνα της αμπέλου μαζί. Η παρηγοριά: η ζωή δεν είναι δική μας να την κατασκευάσουμε· είναι του Χριστού, δοσμένη ελεύθερα σε κάθε κλαδί που παραμένει ενωμένο με Αυτόν. Η σοβαρότητα: ένα κλαδί που αποκόπτεται μόνο του μαραίνεται, γιατί δεν έχει τίποτα μέσα του. Ο Χρυσόστομος δεν απαλύνει την προειδοποίηση, αλλά πλαισιώνει το σύνολο ως τη φιλόστοργη γεωργία του Πατέρα — ακόμη και το κλάδεμα, η οδυνηρή κοπή, είναι φροντίδα, κάνοντας το κλαδί να καρποφορεί καλύτερα. Ο καρπός που ζητά ο Κύριος είναι τελικά η αγάπη που γίνεται ορατή 'με τις πράξεις μας' — η απόδειξη ότι η ζωή Του ρέει πραγματικά μέσα μας. Και την αγάπη που προστάζει την έχει πρώτα χύσει, και ο Χρυσόστομος απαριθμεί τους τρόπους με τους οποίους ο Κύριος την απέδειξε:
Με το να τους λέει πράγματα μυστικά, με το να τρέξει πρώτα να συναντήσει τη φιλία τους, με το να τους χαρίζει τις μεγαλύτερες ευλογίες, με το να υποφέρει για αυτούς ό,τι τότε υπέφερε.
Απαντήστε
Απόκριση
Ρωτήστε τον εαυτό σας ειλικρινά: προσπαθώ να καρποφορώ ενώ είμαι μισοαποσπασμένος από την Άμπελο — βασιζόμενος στη δική μου προσπάθεια, στη δική μου καλοσύνη, στη δική μου θέληση — και μετά απορώ γιατί μαραίνομαι; Το μένειν δεν είναι συναίσθημα· είναι η καθημερινή, σκόπιμη παραμονή ενωμένου: προσευχή, οι Γραφές, τα Μυστήρια, η μετάνοια, η συντροφιά της Εκκλησίας. Και αφού η αγάπη είναι 'όχι γυμνός λόγος', διαλέξτε μία συγκεκριμένη πράξη αγάπης σήμερα με την οποία ο χυμός του Χριστού μπορεί να φανερωθεί μέσα σας — μια καλοσύνη που γίνεται, ένα λάθος που συγχωρείται, μια ανάγκη που καλύπτεται. Αυτός άνοιξε τον δρόμο· ας Τον ακολουθήσουμε τουλάχιστον.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ιησού Χριστέ, η αληθινή Άμπελος, εν ω μόνον τα κλαδιά Σου ζουν: κράτα με ενωμένο μαζί Σου, γιατί χωρίς Εσένα δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Όταν το χέρι του κλαδέματος του Πατέρα είναι οδυνηρό, δίδαξέ με να εμπιστεύομαι ότι είναι αγάπη, κάνοντάς με να καρποφορώ καλύτερα. Ας ρέει η ζωή Σου μέσα μου ώσπου η αγάπη μου για Εσένα και για τον πλησίον μου να μην είναι γυμνός λόγος, αλλά να φαίνεται από τις πράξεις μου. Εσύ άνοιξες τον δρόμο· δώσε μου χάρη τουλάχιστον να σε ακολουθήσω. Σε Σένα η δόξα, με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, τώρα και πάντοτε, και εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →