Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 117-118 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Οι διαχρονικές σκέψεις του Ματθαίου Χένρι πάνω στην Αγία Γραφή συνεχίζουν να τρέφουν τους πιστούς που επιζητούν βαθύτερη κοινωνία με τον Θεό μέσω του Λόγου του. Στο σημερινό μάθημα στρεφόμαστε μαζί του στους Ψαλμούς 117 και 118, δύο ύμνους που μαζί εορτάζουν το έλεος του Θεού που εκτείνεται σε όλα τα έθνη και την εξύψωση του απορριφθέντος λίθου. Η προσεκτική ερμηνεία του Χένρι αποκαλύπτει πώς αυτοί οι αρχαίοι ύμνοι δείχνουν προς τον Χριστό και προσκαλούν κάθε γενιά να εμπιστευθεί και να δοξολογήσει. Καθώς ακούμε τη φωνή του, ας διεγερθούν οι καρδιές μας σε ανανεωμένη λατρεία και ακλόνητη πίστη στον Κύριο που φυλάττει τη διαθήκη του αιωνίως.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Προετοιμάστε την καρδιά σας να ακούσει τον ζωντανό Λόγο. Διαβάστε αργά τους Ψαλμούς 117 και 118, επιτρέποντας στο Πνεύμα να αφυπνίσει ευγνωμοσύνη για το αιώνιο έλεος και την αλήθεια του Θεού. Προσέξτε τις επαναλαμβανόμενες προσκλήσεις σε αίνεση που αγκαλιάζουν κάθε έθνος και τις προφητικές ματιές στον Μεσσία που απορρίφθηκε αλλά έγινε ο ακρογωνιαίος λίθος. Ας γίνει η μαρτυρία του ψαλμωδού για την απελευθέρωση δικό σας ύμνος εμπιστοσύνης.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι αρχίζει μελετώντας τον χαρακτήρα του Ψαλμού 117.
Αυτός ο ψαλμός είναι σύντομος και γλυκός. Αμφιβάλλω αν ο λόγος που τον ψάλλουμε τόσο συχνά είναι η συντομία του. Αλλά αν τον κατανοούσαμε και τον μελετούσαμε σωστά, θα τον ψάλλαμε συχνότερα για τη γλυκύτητά του, ιδιαίτερα εμείς οι αμαρτωλοί από τα έθνη, στους οποίους ρίχνει πολύ ευνοϊκό βλέμμα. Εδώ έχουμε: Ι. Μια επίσημη πρόσκληση σε όλα τα έθνη να αινέσουν τον Θεό, εδ. 1. ΙΙ. Κατάλληλη ύλη για αυτήν την αίνεση, εδ. 2. Πράγματι κουραζόμαστε γρήγορα από το καλό έργο αν, ψάλλοντας αυτόν τον ψαλμό, δεν διατηρήσουμε εκείνα τα ευλαβή και θεοσεβή αισθήματα με τα οποία πρέπει να ανάβει και να καίει η πνευματική θυσία της αινέσεως.Στη συνέχεια εξάγει τις ευαγγελικές συνέπειες του ψαλμού.
Υπάρχει πολύ ευαγγέλιο σε αυτόν τον ψαλμό. Ο απόστολος μας έχει δώσει το κλειδί του (Ρωμ. 15:11), όπου τον παραθέτει ως απόδειξη ότι το ευαγγέλιο επρόκειτο να κηρυχθεί και να γίνει δεκτό από τα έθνη, πράγμα που ήταν μεγάλο σκάνδαλο για τους Ιουδαίους. Γιατί να τους προσβάλει αυτό όταν λέγεται, και αυτοί οι ίδιοι το είχαν ψάλει συχνά: Αινείτε τον Κύριο, πάντα τα έθνη, και δοξολογείτε αυτόν, όλοι οι λαοί. Μερικοί Ιουδαίοι συγγραφείς ομολογούν ότι αυτός ο ψαλμός αναφέρεται στη βασιλεία του Μεσσία. Μάλιστα ένας από αυτούς έχει τη φαντασία ότι αποτελείται από δύο στίχους για να δείξει ότι στις ημέρες του Μεσσία ο Θεός θα δοξαζόταν από δύο είδη ανθρώπων, από τους Ιουδαίους σύμφωνα με τον νόμο του Μωυσή και από τα έθνη σύμφωνα με τις επτά εντολές των υιών του Νώε, που όμως θα αποτελούσαν μία Εκκλησία, όπως αυτοί οι δύο στίχοι αποτελούν έναν ψαλμό. Έχουμε εδώ,Ο Χένρι εισάγει στη συνέχεια το πλαίσιο και τα θέματα του Ψαλμού 118.
Είναι πιθανό ότι ο Δαβίδ συνέθεσε αυτόν τον ψαλμό όταν, μετά από πολλές περιπέτειες, είχε τελικά επικρατήσει και είχε αποκτήσει πλήρη κατοχή της βασιλείας για την οποία είχε χρισθεί. Τότε προσκαλεί και παροτρύνει τους φίλους του να ενωθούν μαζί του, όχι μόνο σε χαρούμενη ομολογία της αγαθότητας του Θεού και σε χαρούμενη εξάρτηση από αυτήν την αγαθότητα για το μέλλον, αλλά και σε πιστή προσδοκία του υποσχεμένου Μεσσία, του οποίου η βασιλεία και η εξύψωσή του ήταν τυπικές. Σε αυτόν, είναι βέβαιο, μαρτυρεί ο προφήτης στο τελευταίο μέρος του ψαλμού. Ο ίδιος ο Χριστός τον εφαρμόζει στον εαυτό του (Ματθ. 21:42), και το πρώτο μέρος του ψαλμού μπορεί δίκαια και χωρίς βία να προσαρμοστεί σε αυτόν και στο έργο του. Μερικοί νομίζουν ότι υπολογίστηκε αρχικά για την πανηγυρική μεταφορά της κιβωτού στην πόλη του Δαβίδ και ψαλλόταν αργότερα στην εορτή της σκηνοπηγίας. Σε αυτόν: Ι. Ο Δαβίδ καλεί όλους γύρω του να δώσουν στον Θεό τη δόξα της αγαθότητάς του, εδ. 1-4. ΙΙ. Ενθαρρύνει τον εαυτό του και τους άλλους να εμπιστευθούν στον Θεό, από την εμπειρία που είχε της δυνάμεως και του ελέους του Θεού στα μεγάλα και καλά πράγματα που έκανε για αυτόν, εδ. 5-18. ΙΙΙ. Ευχαριστεί για την ανύψωσή του στον θρόνο, ως τύπο της εξυψώσεως του Χριστού, εδ. 19-23. IV. Ο λαός, οι ιερείς και ο ίδιος ο ψαλμωδός θριαμβεύουν με την προοπτική της βασιλείας του Λυτρωτή, εδ. 24-29. Ψάλλοντας αυτόν τον ψαλμό πρέπει να δοξάζουμε τον Θεό για την αγαθότητά του, την αγαθότητά του προς εμάς και ιδιαίτερα την αγαθότητά του προς εμάς εν Ιησού Χριστώ.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Αναλογιζόμενος τις δοκιμασίες του Δαβίδ, ο Χένρι εφαρμόζει τον ψαλμό απευθείας στον Χριστό.
Αυτή η περιγραφή που δίνει ο Δαβίδ για τις θλίψεις του εφαρμόζεται πολύ στον Κύριό μας Ιησού. Πολλοί τον μισούσαν, τον μισούσαν χωρίς αιτία. Τον περικύκλωσαν. Ιουδαίοι και Ρωμαίοι τον περιέβαλαν. Τον έσπρωξαν σφοδρά. Ο διάβολος το έκανε όταν τον πείραξε. Οι διώκτες του το έκαναν όταν τον χλεύαζαν. Μάλιστα ο ίδιος ο Κύριος τον παιδαγώγησε σφοδρά, τον συνέτριψε και τον έβαλε σε λύπη, ώστε με τις πληγές του να θεραπευθούμε.Ο Χένρι ολοκληρώνει ξεδιπλώνοντας την προφητεία του απορριφθέντος λίθου.
ΙΙ. Η ίδια η προφητεία, εδ. 22, 23. Αυτό μπορεί να έχει κάποια αναφορά στην προαγωγή του Δαβίδ. Ήταν ο λίθος που ο Σαούλ και οι αυλικοί του απέρριψαν, αλλά με τη θαυμαστή πρόνοια του Θεού προήχθη σε ακρογωνιαίο λίθο του οικοδομήματος. Η κύρια όμως αναφορά του είναι στον Χριστό. Και εδώ έχουμε: 1. Την ταπείνωσή του. Είναι ο λίθος που απέρριψαν οι οικοδόμοι. Είναι ο λίθος που κόπηκε από το όρος χωρίς χέρια, Δαν. 2:34. Είναι λίθος, όχι μόνο για δύναμη, στερεότητα και διάρκεια, αλλά για ζωή, στην οικοδόμηση του πνευματικού ναού. Και όμως πολύτιμος λίθος (Α' Πέτρ. 2:6), διότι το θεμέλιο της ευαγγελικής Εκκλησίας πρέπει να είναι σάπφειροι, Ησ. 54:11. Αυτός ο λίθος απορρίφθηκε από τους οικοδόμους, από τους άρχοντες και τον λαό των Ιουδαίων (Πράξ. 4:8, 10, 11). Αρνήθηκαν να τον αναγνωρίσουν ως τον λίθο, τον υποσχεμένο Μεσσία. Δεν ήθελαν να οικοδομήσουν την πίστη τους επάνω του ούτε να ενωθούν μαζί του. Δεν ήθελαν να κάνουν καμία χρήση του, αλλά να συνεχίσουν την οικοδόμησή τους χωρίς αυτόν. Τον αρνήθηκαν ενώπιον του Πιλάτου (Πράξ. 3:13) όταν είπαν: Δεν έχουμε βασιλιά παρά μόνο Καίσαρα. Πάτησαν αυτόν τον λίθο, τον πέταξαν στα ερείπια έξω από την πόλη. Μάλιστα σκόνταψαν επάνω του. Αυτό ήταν ατιμία για τον Χριστό, αλλά αποδείχθηκε καταστροφή για εκείνους που τον περιφρόνησαν έτσι. Οι απορρίπτοντες τον Χριστό απορρίπτονται από τον Θεό. 2. Την εξύψωσή του. Έγινε ακρογωνιαίος λίθος. Προήχθη στον υψηλότερο βαθμό τιμής και ωφελείας, για να είναι πάνω από όλα και τα πάντα εν πάσι. Είναι ο κύριος ακρογωνιαίος λίθος στο θεμέλιο, εν τω οποίω Ιουδαίοι και Εθνικοί ενώνονται, ώστε να οικοδομηθούν ένας άγιος οίκος. Είναι ο κύριος λίθος της κορυφής στη γωνία, εν τω οποίω ολοκληρώνεται το οικοδόμημα, και ο οποίος πρέπει σε όλα να έχει την υπεροχή, ως αρχηγός και τελειωτής της πίστεώς μας. Τόσο υψηλά τον εξύψωσε ο Θεός, επειδή ταπεινώθηκε. Και εμείς, συμμορφούμενοι με το σχέδιο του Θεού, πρέπει να τον κάνουμε θεμέλιο της ελπίδος μας, κέντρο της ενότητάς μας και τέλος της ζωής μας. Εμοί το ζην Χριστός. 3. Το χέρι του Θεού σε όλα αυτά: Αυτό είναι έργο του Κυρίου. Είναι από τον Κύριο. Είναι με τον Κύριο. Είναι προϊόν της βουλής του. Είναι η επινόησή του. Και η ταπείνωση και η εξύψωση του Κυρίου Ιησού ήταν έργο του, Πράξ. 2:23. 4:27, 28. Τον απέστειλε, τον σφράγισε. Το χέρι του ήταν μαζί του σε όλη την πορεία του έργου του, και από την αρχή μέχρι το τέλος έκανε το θέλημα του Πατέρα του. Και αυτό πρέπει να είναι θαυμαστό στα μάτια μας. Το όνομα του Χριστού είναι Θαυμαστός. Και η λύτρωση που εργάστηκε είναι το πιο θαυμαστό από όλα τα έργα θαυμάτων του Θεού. Είναι αυτό που οι άγγελοι επιθυμούν να ερευνήσουν, και θα το θαυμάζουν αιωνίως. Πολύ περισσότερο οφείλουμε να το θαυμάζουμε εμείς, που οφείλουμε τα πάντα σε αυτό. Αναμφισβήτητα, μέγα είναι το μυστήριο της ευσεβείας.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Σε ποιο σημείο της ζωής σας χρειάζεστε περισσότερο να θυμάστε ότι το έλεος του Θεού διαρκεί αιωνίως;
2. Πώς σας ενθαρρύνει σήμερα η εικόνα του απορριφθέντος λίθου που γίνεται ακρογωνιαίος λίθος;
3. Ποια συγκεκριμένη αίνεση μπορείτε να προσφέρετε επειδή ο Κύριος έγινε η σωτηρία σας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Θεέ τῆς χάριτος, σὲ αἰνοῦμε γιὰ τὴν ἀκλόνητη ἀγάπη καὶ τὴν πιστότητα ποὺ διακηρύσσεται στὸν Λόγο σου, ἐπεκτείνοντας τὸ ἔλεός σου σὲ κάθε ἔθνος. Μὲ τὸ Πνεῦμά σου, ἄνοιξε τὶς καρδιές μας νὰ ἐμπιστευθοῦμε τὸν Χριστό, τὴν πέτρα ποὺ ἀπέρριψαν οἱ οἰκοδόμοι, ὁ ὁποῖος ἔγινε ἀκρογωνιαία πέτρα μας, καὶ ὁδήγησέ μας μέσα ἀπὸ τὶς πύλες τῆς δικαιοσύνης μὲ εὐχαριστία. Εἴθε οἱ ζωές μας νὰ ἀντηχοῦν μὲ χαρμόσυνο ἔπαινο ὡς ζωντανὲς προσφορὲς πρὸς δόξαν σου καὶ μόνο. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →