Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Φιλιππησίους
Φιλιππησίους 1 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στο πρώτο κεφάλαιο των Φιλιππησίων ανοίγει ένα παράθυρο στη θερμή αγάπη και την ακλόνητη ελπίδα του αποστόλου. Η προσεκτική ερμηνεία του μας προσκαλεί να παραμείνουμε σε κάθε χαιρετισμό, προσευχή και βέβαιη διαβεβαίωση. Καθώς ακολουθούμε την καθοδήγηση του Χένρι, οι αρχικές γραμμές της επιστολής γίνονται ζωντανά λόγια που ακόμη ενισχύουν την εκκλησία σήμερα. Προετοιμάζουμε τις καρδιές μας για να δεχθούμε τόσο διδασκαλία όσο και ενθάρρυνση από αυτόν τον έμπιστο οδηγό.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το πρώτο κεφάλαιο των Φιλιππησίων. Αφήστε τα λόγια του χαιρετισμού, της ευχαριστίας και της τολμηρής εμπιστοσύνης να σας πλημμυρίσουν. Παρατηρήστε πώς οι περιστάσεις του Παύλου μόνο βαθαίνουν τη χαρά και την αγάπη του για τους αγίους. Ζητήστε από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για τις γνώσεις που θα ξεδιπλώσει ο Ματθαίος Χένρι.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά προσδιορίζοντας τα πρόσωπα που γράφουν την επιστολή.
Ι. Τα πρόσωπα που γράφουν την επιστολή — Παύλος και Τιμόθεος. Αν και ο Παύλος ήταν ο μόνος θεόπνευστος, ενώνει τον Τιμόθεο μαζί του για να εκφράσει τη δική του ταπεινοφροσύνη και να τιμήσει τον Τιμόθεο. Όσοι είναι ηλικιωμένοι, ισχυροί και διακεκριμένοι πρέπει να δείχνουν σεβασμό και να υποστηρίζουν τη φήμη εκείνων που είναι νεότεροι, ασθενέστεροι και λιγότερο γνωστοί. Οι δούλοι του Ιησού Χριστού· όχι μόνο στη κοινή σχέση των μαθητών Του, αλλά στο ιδιαίτερο έργο της διακονίας, στο υψηλό αξίωμα αποστόλου και ευαγγελιστή. Παρατηρήστε, η υψηλότερη τιμή του μεγαλύτερου αποστόλου και των πιο διακεκριμένων διακόνων είναι να είναι δούλοι του Ιησού Χριστού· όχι κύριοι των εκκλησιών, αλλά δούλοι του Χριστού. Παρατηρήστε,Στη συνέχεια περιγράφει τους αποδέκτες της επιστολής.
ΙΙ. Τα πρόσωπα προς τα οποία απευθύνεται. 1. Προς όλους τους αγίους εν Χριστώ που βρίσκονται στους Φιλίππους. Αναφέρει την εκκλησία πριν από τους διακόνους, επειδή οι διάκονοι είναι για την εκκλησία, για την οικοδομή και το όφελός της, όχι οι εκκλησίες για τους διακόνους, για την αξιοπρέπεια, την κυριαρχία και τον πλούτο τους. Διότι δεν έχουμε κυριαρχία πάνω στην πίστη σας, αλλά είμαστε βοηθοί της χαράς σας, Β' Κορ. α' 24. Δεν είναι μόνο δούλοι του Χριστού, αλλά δούλοι της εκκλησίας για χάρη Του. Εμείς οι ίδιοι δούλοι σας για χάρη του Ιησού, Β' Κορ. δ' 5. Παρατηρήστε, οι χριστιανοί εδώ ονομάζονται άγιοι· αφιερωμένοι στον Θεό, ή αγιασμένοι από το Πνεύμα Του, είτε με ορατή ομολογία είτε με πραγματική αγιότητα. Και όσοι δεν είναι πραγματικά άγιοι στη γη δεν θα είναι ποτέ άγιοι στον ουρανό. Παρατηρήστε, απευθύνεται σε όλους τους αγίους, έναν όπως και τον άλλον, ακόμη και στους πιο ταπεινούς, στους φτωχότερους και σε εκείνους με τα λιγότερα χαρίσματα. Ο Χριστός δεν κάνει διαφορά· ο πλούσιος και ο φτωχός συναντώνται μαζί Του· και οι διάκονοι δεν πρέπει να κάνουν διαφορά στη φροντίδα και την τρυφερότητά τους για αυτούς τους λόγους. Δεν πρέπει να έχουμε την πίστη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού με προσωποληψία, Ιακ. β' 1. Άγιοι εν Χριστώ Ιησού· οι άγιοι γίνονται δεκτοί μόνο λόγω της θέσης τους εν Χριστώ Ιησού, ή ως χριστιανοί. Εκτός Χριστού οι καλύτεροι άγιοι θα φανούν αμαρτωλοί και ανίκανοι να σταθούν ενώπιον του Θεού. 2. Απευθύνεται στους διακόνους ή τους αξιωματούχους της εκκλησίας — με τους επισκόπους και τους διακόνους, τους επισκόπους ή πρεσβυτέρους, πρώτα απ' όλα, των οποίων το αξίωμα ήταν να διδάσκουν και να κυβερνούν, και τους διακόνους, ή επιστάτες των πτωχών, που φρόντιζαν τις εξωτερικές υποθέσεις του οίκου του Θεού· τον τόπο, τα έπιπλα, τη συντήρηση των διακόνων και την πρόνοια για τους πτωχούς. Αυτά ήταν όλα τα αξιώματα που ήταν τότε γνωστά στην εκκλησία και που είχαν θεία διορισμό. Ο απόστολος, στην κατεύθυνση της επιστολής του προς μια χριστιανική εκκλησία, αναγνωρίζει μόνο δύο τάξεις, τις οποίες ονομάζει επισκόπους και διακόνους. Και όποιος θα εξετάσει ότι τα ίδια χαρακτηριστικά και τίτλοι, τα ίδια προσόντα, οι ίδιες πράξεις αξιώματος και η ίδια τιμή και σεβασμός αποδίδονται παντού στην Καινή Διαθήκη σε εκείνους που ονομάζονται επίσκοποι και πρεσβύτεροι (όπως επιτρέπουν ο Δρ. Χάμοντ και άλλοι λόγιοι), θα βρει δύσκολο να τους κάνει διαφορετικό αξίωμα ή ξεχωριστή τάξη διακονίας στους χρόνους της Γραφής.Ο Χένρι συνεχίζει με την αποστολική ευλογία.
ΙΙΙ. Εδώ είναι η αποστολική ευλογία· Η χάρις υμίν και ειρήνη από Θεού Πατρός ημών και Κυρίου Ιησού Χριστού, εδ. 2. Αυτό είναι το ίδιο, σχεδόν λέξη προς λέξη, σε όλες τις επιστολές, για να μας διδάξει ότι δεν πρέπει να αποφεύγουμε τις μορφές, αν και δεν πρέπει να δεσμευόμαστε από αυτές, ιδιαίτερα τέτοιες που δεν είναι γραφικές. Η μόνη μορφή στην Παλαιά Διαθήκη είναι εκείνη της ευλογίας (Αρ. στ' 23-26), Έτσι θα ευλογήσετε τους υιούς Ισραήλ, λέγοντες προς αυτούς, Ο Κύριος να σε ευλογήσει και να σε φυλάξει· ο Κύριος να φωτίσει το πρόσωπό Του επάνω σου και να σε ελεήσει· ο Κύριος να υψώσει το φως του προσώπου Του επάνω σου και να δώσει ειρήνη σε σένα. Έτσι στην Καινή Διαθήκη, το αγαθό που ευχόμαστε είναι πνευματικό αγαθό, χάρις και ειρήνη — η ελεύθερη εύνοια και καλή θέληση του Θεού, και όλοι οι ευλογημένοι καρποί και αποτελέσματα αυτής, και αυτό από τον Θεό Πατέρα μας και από τον Κύριο Ιησού Χριστό, από κοινού και από τους δύο, αν και με διαφορετικό τρόπο. Παρατηρήστε, 1. Καμία ειρήνη χωρίς χάρι. Η εσωτερική ειρήνη πηγάζει από την αίσθηση της θείας εύνοιας. 2. Καμία χάρις και ειρήνη παρά μόνο από τον Θεό Πατέρα μας, την πηγή και την αρχή όλων των ευλογιών, τον Πατέρα των φώτων, από τον οποίο κατέρχεται κάθε αγαθή και τέλεια δωρεά, Ιακ. α' 17. 3. Καμία χάρις και ειρήνη από τον Θεό Πατέρα μας, παρά μόνο εν και διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Ο Χριστός, ως Μεσίτης, είναι το κανάλι μεταφοράς όλων των πνευματικών ευλογιών στην εκκλησία, και κατευθύνει τη διάθεσή τους σε όλα τα μέλη Του.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι στρέφεται στις προσευχές του αποστόλου για τους Φιλιππησίους.
Αυτοί οι στίχοι περιέχουν τις προσευχές που ανέπεμψε για αυτούς. Ο Παύλος συχνά ενημέρωνε τους φίλους του για το τι ζητούσε από τον Θεό για αυτούς, ώστε να γνωρίζουν τι να ζητούν για τον εαυτό τους και να καθοδηγούνται στις δικές τους προσευχές, και ώστε να ενθαρρύνονται να ελπίζουν ότι θα λάβουν από τον Θεό τη ζωοποιό, ενισχυτική, αιώνια, παρηγορητική χάρι, την οποία ένας τόσο ισχυρός μεσίτης όπως ο Παύλος ζητούσε από τον Θεό για αυτούς. Είναι ενθάρρυνση για εμάς να γνωρίζουμε ότι προσευχόμαστε από τους φίλους μας, οι οποίοι, έχουμε λόγους να πιστεύουμε, έχουν ενδιαφέρον στον θρόνο της χάριτος. Προοριζόταν επίσης για την καθοδήγησή τους στον περίπατό τους, και ώστε να εργαστούν για να ανταποκριθούν στις προσευχές του για αυτούς· διότι με αυτό θα φαινόταν ότι ο Θεός τις είχε απαντήσει. Ο Παύλος, προσευχόμενος έτσι για αυτούς, περίμενε το καλό σχετικά με αυτούς. Είναι κίνητρο για εμάς να κάνουμε το καθήκον μας, ώστε να μην απογοητεύσουμε τις προσδοκίες των προσευχόμενων φίλων και διακόνων. Προσευχήθηκε, 1. Να είναι ένας αγαπητικός λαός, και οι καλές διαθέσεις να αφθονούν μεταξύ τους· Να αφθονήσει η αγάπη σας έτι μάλλον και μάλλον. Εννοεί την αγάπη τους προς τον Θεό, και ο ένας τον άλλον, και όλους τους ανθρώπους. Η αγάπη είναι η εκπλήρωση τόσο του νόμου όσο και του ευαγγελίου. Παρατηρήστε, όσοι αφθονούν πολύ σε οποιαδήποτε χάρι έχουν ακόμη ανάγκη να αφθονούν περισσότερο και περισσότερο, επειδή υπάρχει ακόμη κάτι που λείπει σε αυτήν και είμαστε ατελείς στις καλύτερες επιτεύξεις μας. 2. Να είναι ένας γνωρίζων και συνετός λαός· η αγάπη να αφθονήσει εν γνώσει και εν πάση κρίσει. Δεν είναι τυφλή αγάπη που θα μας συστήσει στον Θεό, αλλά αγάπη θεμελιωμένη σε γνώση και κρίση. Πρέπει να αγαπούμε τον Θεό λόγω της άπειρης εξοχότητας και αγαπητότητάς Του, και να αγαπούμε τους αδελφούς μας λόγω αυτού που βλέπουμε της εικόνας του Θεού επάνω τους. Ισχυρά πάθη, χωρίς γνώση και σταθερή κρίση, δεν θα μας κάνουν τέλειους στο θέλημα του Θεού, και μερικές φορές κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό. Οι Ιουδαίοι είχαν ζήλο Θεού, αλλά όχι σύμφωνα με γνώση, και παρασύρθηκαν από αυτόν σε βία και οργή, Ρωμ. ι' 2· Ιωάν. ιστ' 2. 3. Να είναι ένας διακριτικός λαός. Αυτό θα ήταν το αποτέλεσμα της γνώσης και της κρίσεώς τους· Ώστε να δοκιμάζετε τα διαφέροντα (εδ. 10)· ή, όπως είναι στο περιθώριο, Δοκιμάζετε τα διαφέροντα· εις το δοκιμάζειν υμάς τα διαφέροντα, ώστε να εγκρίνουμε τα εξαίρετα πράγματα μετά τη δοκιμή τους, και να διακρίνουμε τη διαφορά τους από άλλα πράγματα. Παρατηρήστε, οι αλήθειες και οι νόμοι του Χριστού είναι εξαίρετα πράγματα· και είναι αναγκαίο να τα εγκρίνουμε όλοι, και να τα εκτιμούμε ως τέτοια. Μόνο χρειάζεται να τα δοκιμάσουμε, για να τα εγκρίνουμε· και θα συστήσουν εύκολα τον εαυτό τους σε κάθε ερευνητικό και διακριτικό νου. 4. Να είναι ένας ειλικρινής, ορθόκαρδος λαός· Ώστε να είσθε ειλικρινείς. Η ειλικρίνεια είναι η ευαγγελική μας τελειότητα, εκείνο στο οποίο πρέπει να έχουμε τη συναναστροφή μας στον κόσμο, και που είναι η δόξα όλων των χαρίτων μας. Όταν ο οφθαλμός είναι απλούς, όταν είμαστε εσωτερικοί με τον Θεό σε ό,τι κάνουμε, είμαστε πραγματικά ό,τι φαινόμαστε, και εννοούμε ειλικρινά, τότε είμαστε ειλικρινείς. 5. Να είναι ένας λαός χωρίς πρόσκομμα· ώστε να είσθε απρόσκοπτοι μέχρι της ημέρας του Χριστού· όχι επιρρεπείς στο να προσβάλλεστε· και πολύ προσεκτικοί να μην προκαλείτε πρόσκομμα στον Θεό ή στους αδελφούς σας, να ζείτε με καλή συνείδηση ενώπιον του Θεού (Πράξ. κγ' 1), και να ασκείτε τον εαυτό σας να έχετε πάντοτε συνείδηση ανυπαίτια ενώπιον του Θεού και των ανθρώπων, Πράξ. κδ' 16. Και πρέπει να συνεχίσουμε μέχρι τέλους άμεμπτοι, ώστε να παρουσιαστούμε έτσι την ημέρα του Χριστού. Αυτός θα παρουσιάσει την εκκλησία χωρίς κηλίδα ή ρυτίδα (Εφ. ε' 27), και θα παρουσιάσει τους πιστούς άμεμπτους ενώπιον της παρουσίας της δόξας Του με υπερβολική χαρά, Ιούδα 24. 6. Να είναι ένας καρποφόρος, χρήσιμος λαός (εδ. 11)· Πεπληρωμένοι καρπών δικαιοσύνης, κ.λπ. Από τον Θεό βρίσκεται ο καρπός μας, και επομένως από Αυτόν πρέπει να ζητείται. Οι καρποί της δικαιοσύνης είναι τα τεκμήρια και τα αποτελέσματα του αγιασμού μας, τα καθήκοντα της αγιότητας που πηγάζουν από ανανεωμένη καρδιά, η ρίζα του πράγματος μέσα μας. Να είμαστε πεπληρωμένοι με αυτούς. Παρατηρήστε, όσοι κάνουν πολύ καλό πρέπει ακόμη να προσπαθούν να κάνουν περισσότερο. Οι καρποί της δικαιοσύνης, που φέρονται για τη δόξα του Θεού και την οικοδομή της εκκλησίας Του, πρέπει πραγματικά να μας πληρώσουν, και να μας απασχολήσουν ολοκληρωτικά. Μη φοβάστε ότι θα αδειάσετε φέρνοντας τους καρπούς της δικαιοσύνης, διότι θα πληρωθείτε με αυτούς. Αυτοί οι καρποί είναι διά του Ιησού Χριστού, με τη δύναμη και τη χάρι Του, διότι χωρίς Αυτόν δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Αυτός είναι η ρίζα της καλής ελιάς, από την οποία αντλεί το πάχος της. Είμαστε ισχυροί εν τη χάριτι τη εν Χριστώ Ιησού (Β' Τιμ. β' 1) και ενδυναμούμενοι με δύναμη διά του Πνεύματος Του (Εφ. γ' 16), και είναι προς δόξαν και αίνεσιν Θεού. Δεν πρέπει να στοχεύουμε στη δική μας δόξα στην καρποφορία μας, αλλά στην αίνεση και δόξα του Θεού, ώστε ο Θεός να δοξάζεται εν πάσι (Α' Πέτρ. δ' 11), και ό,τι κάνουμε πρέπει να το κάνουμε όλα προς δόξαν Θεού, Α' Κορ. ι' 31. Είναι πολύ για την τιμή του Θεού, όταν οι χριστιανοί όχι μόνο είναι καλοί, αλλά κάνουν το καλό, και αφθονούν σε καλά έργα.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού αισθάνεστε ότι το Πνεύμα αρχίζει ένα καλό έργο μέσα σας που ακόμη χρειάζεται ολοκλήρωση; Πώς μπορεί το παράδειγμα του Παύλου να χαίρεται εν μέσω θλίψεων να μεταμορφώσει τις τρέχουσες δοκιμασίες σας; Με ποιον πρακτικό τρόπο μπορείτε να αυξηθείτε σε αγάπη που είναι και ειλικρινής και διακριτική;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, ἀγαλλόμεθα ἐπὶ τῷ ἀγαθῷ ἔργῳ ᾧ ἤρξω ἐν ἡμῖν διὰ τοῦ εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ, καὶ πιστεύομέν σοι ὅτι θὰ τὸ φέρῃς εἰς πέρας μέχρι τῆς ἡμέρας τοῦ Ἰησοῦ. Κάμε τὴν ἀγάπην ἡμῶν νὰ περισσεύῃ ἔτι μᾶλλον ἐν ἐπιγνώσει καὶ πάσῃ αἰσθήσει, ἵνα ὦμεν εἰλικρινεῖς καὶ ἀπρόσκοποι, πεπληρωμένοι καρπῶν δικαιοσύνης τῶν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἰς δόξαν καὶ ἔπαινον τὸν σόν. Ἐνίσχυσον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός σου νὰ ζῶμεν μετὰ εἰλικρινοῦς ἀγάπης πρὸς πάντας τοὺς ἁγίους. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →