← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους

Α' Κορινθίους 8 — με τον Whedon

Α' Κορινθίους 8Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής έρευνας και της Αρμινιανής εμπιστοσύνης στη χάρη που οικοδομεί ολόκληρο το σώμα, στρεφόμαστε σήμερα στο Υπόμνημα του Daniel D. Whedon για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Η προσεκτική έκθεση του Whedon στο όγδοο κεφάλαιο της Πρώτης προς Κορινθίους μας καλεί να σταθμίσουμε τη γνώση έναντι της αγάπης και να προστατεύσουμε τη συνείδηση κάθε αδελφού για τον οποίο πέθανε ο Χριστός. Είθε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τον απόστολο να καθοδηγήσει τη μελέτη μας, ώστε να μην αναπτυχθούμε στην υπερηφάνεια αλλά στην αγάπη που οικοδομεί την εκκλησία.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ανοιχτές καρδιές στον λόγο που και διδάσκει και ενώνει, ας διαβάσουμε το όγδοο κεφάλαιο της Πρώτης προς Κορινθίους. Ακούστε την ποιμαντική φροντίδα του αποστόλου καθώς απαντά στο ερώτημα των ειδωλοθύτων, και προσέξτε τον τρόπο με τον οποίο η αγάπη πρέπει να κυβερνά ακόμη και την ελευθερία που φαίνεται να παρέχει η γνώση. Διαβάστε αργά, ζητώντας από το Πνεύμα να ερευνήσει αν η δική μας γνώση οικοδομεί ή απλώς φουσκώνει.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ξεκινά αναφερόμενος στον ισχυρισμό των Κορινθίων στον πρώτο στίχο. Στίχος 1. 1 . Υποθέτοντας ότι ο πρώτος στίχος εισάγει ένα απόσπασμα από την επιστολή των Κορινθίων προς τον απόστολο, θα το εκτυπώναμε κάπως έτσι: Τώρα σχετικά με τα ειδωλόθυτα, «είμαστε πεπεισμένοι», [λέτε,] «ότι όλοι έχουν γνώση». Η γνώση, [απαντώ,] φουσκώνει· η αγάπη είναι αυτή που οικοδομεί· και αν κάποιος φαντάζεται ότι ΓΝΩΡΙΖΕΙ κάτι, δεν γνωρίζει τίποτα όπως θα έπρεπε να γνωρίζει». Αν οι λέξεις και από τις δύο πλευρές είχαν ειπωθεί, όχι γραφτεί, θα υποθέταμε ότι ο Παύλος διέκοψε τις απαλές, απολογητικές τους λέξεις μάλλον απότομα, με μια σταθερή έκφραση προσώπου, απαλυνόμενη από ένα χαμόγελο, δείχνοντας ότι η επίπληξή του ήταν επίπληξη αγάπης. Γνώση Γνώσις. Η γνώση είναι η λέξη από την οποία οι Γνωστικοί πήραν τον τίτλο τους, και υποδηλώνει αυτό που ισχυριζόταν ότι ήταν μια βαθιά διορατικότητα σε ένα βαθύ θέμα, απαιτώντας ένα διεισδυτικό μυαλό. Και πάνω σε αυτήν την αγαπημένη τους λέξη, τη γνώση, ο απόστολος παίζει με έναν κρυφό σαρκασμό σε όλο το κεφάλαιο. Α' Κορινθίους 8:2-4· Α' Κο 8:7· Α' Κορινθίους 8:10-11. Η αλαζονεία της ήταν μια ιδιότητα που ανήκε σε μεγάλο βαθμό στην αίρεση που την υιοθέτησε ως τίτλο της. Φουσκώνει Μια άστοργη γνώση, ακόμη και όταν είναι πραγματική γνώση, συχνά οδηγεί σε αλαζονική υπόθεση, και σε περιφρόνηση των ταπεινότερων μυαλών. Γνωρίζοντας τέλεια το τίποτα των ειδώλων, ο υπερήφανος πιστός μπορεί να ήταν απρόσεκτος για τις δυσκολίες και τους κινδύνους των ασθενέστερων μυαλών. Αγάπη Μια ατυχής απόδοση της ελληνικής λέξης για την ΑΓΑΠΗ. Ο Άγιος Παύλος επιβεβαιώνει ότι είναι η αγάπη, αναμεμειγμένη με τη γνώση, που τελειοποιεί τη γνώση σε αληθινή σοφία. Οικοδομεί Οικοδομεί τον κάτοχο σε ένα αληθινό χριστιανικό οικοδόμημα. Αν η γνώση είναι τα τούβλα του οικοδομήματος, η αγάπη πρέπει τουλάχιστον να είναι το κονίαμα. Στη συνέχεια εκθέτει το θετικό χριστιανικό δόγμα στον στίχο έξι. Στίχος 6. 6 . Σε εμάς Εμφατικά σε εμάς τους Χριστιανούς. Ο Άγιος Παύλος τώρα παίρνει την ευκαιρία να θέσει το θετικό χριστιανικό δόγμα για το θέμα, καθαρίζοντας τον ηθικό μας ουρανό από όλες τις μυθολογίες, και δίνοντάς μας μόνο τον Θεό στον ουρανό και τον Κύριό μας Χριστό στη γη. Θεός, ο Πατέρας Ο Πατέρας εδώ χρησιμοποιείται όχι για την θεία πατρότητά του σε εμάς, αλλά σε σχέση με τον Υιό. Από τον οποίο Ως ο ίδιος το απερίγραπτο υπόβαθρο της Θεότητας. Ένας Κύριος… Χριστός Η θεία Εκδήλωση στη γη του κρυμμένου Απείρου στον ουρανό. Κύριος ως ο εκτελεστής της θείας δύναμης και χάρης άμεσα σε εμάς, στη γη. Η ειδωλολατρία ήταν η αμετανόητη προσπάθεια του πεσμένου ανθρώπου να δημιουργήσει έναν επίγειο αντιπρόσωπο του Θεού. Ο Χριστός είναι ο αληθινός ζωντανός αντιπρόσωπος, εξανθρωπίζοντας το θείο, και φέρνοντας το Άπειρο σε πεπερασμένη συμπάθεια με εμάς. Ο ειδωλολατρικός κύριος είναι επομένως ένας ψεύτικος, κατασκευασμένος, αντίπαλος του αληθινού Κυρίου. Πρέπει να καταργηθεί για να σταθεί Αυτός υπέρτατος και μόνος. Ο Θεός, επομένως, δεν ονομάζεται εδώ Θεός έτσι ώστε να αποκλείει τον Χριστό από τη Θεότητα, όπως ο Χριστός δεν ονομάζεται Κύριος για να αποκλείει τον Θεό από την Κυριότητα. Ο ένας είναι σαφώς Θεός και ο άλλος Κύριος, αλλά και οι δύο είναι και Θεός και Κύριος. Και ο Άγιος Παύλος έτσι δηλώνει την αληθινή χριστιανική γνώση ως κατάργηση του ειδώλου ως τίποτα στον κόσμο. Ο Whedon στη συνέχεια ακολουθεί τον απόστολο στον όρκο της αυτοάρνησης στον στίχο δεκατρία. Στίχος 13. 13 . Προσβάλλω Σημείωση στο Κατά Ματθαίον 18:7. Δεν θα φάω κρέας Σημειώστε πόσο λεπτά ο απόστολος περνά τώρα από το δεύτερο πρόσωπο πληθυντικού, εσείς, στο πρώτο πρόσωπο ενικού, εγώ. Τους επιβάλλει ένα κάπως επαχθές προσέξτε· αλλά όταν πρόκειται για την ένταση της τέλειας αυτοάρνησης το αναλαμβάνει ο ίδιος. Είναι ένα υπέροχο, μάλιστα, ένα τολμηρό ύψος αυτοθυσίας, που φτάνει στο επίπεδο ενός αποστόλου, και μάλιστα του αποστόλου Παύλου. Και, όπως και σε άλλα υψηλά πράγματα, υπάρχει κάποιος κίνδυνος σε αυτό. Σημειώστε Ρωμαίους 14:16· Ρωμαίους 14:21. Μπορεί να υπακούοντας στην ψεύτικη συνείδηση ενός άλλου ανθρώπου να επιβεβαιώσουμε την αυταρέσκειά του, να ενθαρρύνουμε την τυραννία του, ή να καθιερώσουμε μια ψεύτικη ηθική, και να την κάνουμε μέρος της παρούσας Χριστιανοσύνης. Εναντίον αυτού του τελευταίου κινδύνου ο Παύλος ειδικά εδώ προνοεί. Ενώ συμμορφώνεται με το λάθος του αδύναμου αδελφού, διακηρύσσει ανοιχτά ότι είναι λάθος, και ότι συμμορφώνεται, όχι για την αλήθεια, αλλά από τρυφερότητα.
Σκεφτείτε
Ο Whedon συγκεντρώνει το προηγούμενο επιχείρημα στους στίχους επτά έως δεκατρία. Στίχοι 7-13. 7-13 . Τα δύο προκαταρκτικά, η γνώση και ο μονοθεϊσμός, έχοντας πλέον διευθετηθεί, ο Άγιος Παύλος αναλαμβάνει το ζωτικό θέμα της θυσιαστικής κατανάλωσης. Αρνείται ότι όλοι κατέχουν την αληθινή γνώση, επιβεβαιώνοντας ότι υπάρχει, αντίθετα, μια τάξη τρεμάμενων Χριστιανών με την αδυναμία των οποίων είναι καθήκον του Χριστιανού να συμπάσχει. Κλείνει σημειώνοντας πώς η συζήτηση αναστέλλεται μέχρι το κεφάλαιο δέκα. Υποχωρεί στην αβάσιμη συνείδηση· αλλά τίποτα δεν θα τον έπειθε να παραδεχτεί ότι η συνείδηση ήταν βάσιμη. Ενώ συμβιβάζεται με την αδυναμία, φροντίζει για την κατάργηση του λάθους. Σε αυτό το σημείο ο Άγιος Παύλος αναστέλλει, όχι τερματίζει, τη συζήτησή του για τα ειδωλόθυτα, και την επαναλαμβάνει στο Α' Κορινθίους 10:14 έως Α' Κορινθίους 11:1. Την αναστέλλει προκειμένου, μέσω μιας εκτεταμένης και ενδιαφέρουσας παρέκβασης, (Α' Κορινθίους 9:1 έως Α' Κορινθίους 10:18,) να απεικονίσει αυτή την αρχή της παραίτησης από τα δικαιώματα κάποιου για το καλό των άλλων, και να υπερασπιστεί τον εαυτό του από την κατηγορία ότι υποτιμά την αποστολή του κάνοντας μια τέτοια παραίτηση. Αν και παρέκβαση, και μάλιστα μεγάλη, είναι τόσο γεμάτη από τα ευγενέστερα συναισθήματα και την υψηλότερη ευσέβεια που κανείς δεν θα ήθελε να είναι μικρότερη.
Απαντήστε
Πού στην παρούσα μου γνώση μπαίνω στον πειρασμό να παραβλέψω τη συνείδηση ενός ασθενέστερου αδελφού; Πώς ο σταυρός του Χριστού αναδιαμορφώνει τα δικαιώματα που πιο εύκολα διεκδικώ; Σε ποια συγκεκριμένη πράξη αγάπης αυτή την εβδομάδα θα μπορούσα να επιλέξω να οικοδομήσω αντί να επιμείνω στην ελευθερία μου;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, που είσαι ένας Θεός με τον Κύριο Ιησού Χριστό, χάρισέ μας αυτή τη γνώση που η αγάπη τελειοποιεί. Κράτησέ μας από την αλαζονεία που περιφρονεί τις ευαίσθητες συνειδήσεις και από την αδιαφορία που πληγώνει αυτούς για τους οποίους πέθανε ο Υιός σου. Δημιούργησε μέσα μας το πνεύμα του Παύλου, ο οποίος θα προτιμούσε να παραδώσει κάθε νόμιμη ελευθερία παρά να προκαλέσει την απώλεια ενός αδελφού. Είθε η ελευθερία μας να κυβερνάται πάντα από την αγάπη, μέχρις ότου ολόκληρη η εκκλησία οικοδομηθεί σε σοφία και αγιότητα. Διά Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →