← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης

Ιωάννης 18 — με τον Σάιμεον

Ιωάννης 18Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με τον μετρημένο ρυθμό της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Ώρες Ομιλητικές του Καρόλου Σάιμεον, αυτό το θησαυροφυλάκιο αγγλικανικής ερμηνείας που ξεδιπλώνει τις Γραφές με δογματική σαφήνεια και ποιμαντική θέρμη. Στις ομιλίες του πάνω στον Ιωάννη 18, ο Σάιμεον ιχνηλατεί τη μεγαλειότητα του Χριστού ακόμη και την ώρα της φαινομενικής ήττας, αποκαλύπτοντας έναν Σωτήρα του οποίου ο λόγος εξακολουθεί να διατάζει τις δυνάμεις της γης και του άδη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας δώσουμε τώρα προσοχή στην ιερή αφήγηση. Με ήσυχη προσοχή διαβάζουμε το δέκατο όγδοο κεφάλαιο του Ευαγγελίου του Ιωάννη, επιτρέποντας στις επίσημες σκηνές του να προετοιμάσουν τις καρδιές μας για το φως που αντλεί από αυτές ο Σάιμεον.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σάιμεον ξεκινά θέτοντας τα θαυμαστά περιστατικά γύρω από τη σύλληψη. Κάθε βήμα της ταπείνωσής του συνοδευόταν από περιστάσεις που μαρτυρούσαν άφθονα την αξιοπρέπεια του προσώπου του και αντιστάθμιζαν την ατιμία της ταπεινής και πασχούσας κατάστασής του. Όταν κειτόταν σε φάτνη, δείχθηκε στους Μάγους της Ανατολής από ένα εξαιρετικό άστρο· όταν αγωνιούσε στον κήπο, ήλθε άγγελος από τον ουρανό για να τον ενισχύσει· και όταν συνελήφθη ως ληστής, κατέβαλε όλη τη συμμορία των εχθρών του με έναν λόγο του στόματός του. Αυτή η θαυμαστή επίδειξη της δυνάμεώς του, αν και δεν καταγράφεται στους άλλους Ευαγγελιστές, αποτελεί πολύ ενδιαφέρον και διδακτικό μέρος της ιστορίας του Κυρίου μας. Επιθυμώ να προσέξετε, Ι. Τα ιδιαίτερα περιστατικά που αφηγούνται εδώ. 1. Η επιτυχής αντίστασή του στους εχθρούς του— [Ο Κύριος προχώρησε με τόλμη για να συναντήσει τους εχθρούς του. Ο Σάιμεον στη συνέχεια ξεδιπλώνει την εκούσια παράδοση του Κυρίου μας. Όπως ο Φαραώ μπορεί να συγκινηθούμε για μια στιγμή, αλλά σύντομα 'θα επιστρέψουμε με τον σκύλο στον εμετό του'. Μόλις συνήλθαν λίγο από την έκπληξή τους, επανέλαβαν τον σκοπό τους. Αλλά ω! ποιος θα είχε φανταστεί ότι οι λειτουργοί της θρησκείας θα απασχολούνταν έτσι, και ότι ένας Απόστολος επίσης θα βρισκόταν σε τέτοια συντροφιά και σε τέτοια περίσταση; Ας τον θεωρήσουμε μια στιγμή καθώς σηκώνεται από το έδαφος και αμέσως οδηγεί ξανά την φονική συμμορία· τι τρομερή εικόνα της ανθρώπινης διαφθοράς! Κύριε, τι είναι ο άνθρωπος! Τι τέρας ανομίας, αν αφεθεί να ακολουθήσει τις υπαγορεύσεις της δικής του καρδιάς. Ο Κύριος, έχοντας έτσι αποδείξει τη δύναμή του να αντισταθεί, παρέδωσε τον εαυτό του στα χέρια τους. Ο Κύριος είχε προηγουμένως βεβαιώσει ότι κανείς δεν μπορούσε να αφαιρέσει τη ζωή του, αλλά ότι θα την κατέθετε ο ίδιος [Σημείωση: Ιωάννης 10:18]. Ο Σάιμεον στη συνέχεια εξάγει την αξιοπρεπή συμφωνία που έγινε υπέρ των μαθητών. Για αυτόν τον λόγο συμφώνησε με τους εχθρούς του να μην ενοχλήσουν κανέναν από τους οπαδούς του. Δεν έκανε αίτημα στους εχθρούς του, διότι δεν υπήρχε πιθανότητα να το ακούσουν ούτε στιγμή. Το επέβαλε σε αυτούς με αυθεντία, να αφήσουν τους Μαθητές του να φύγουν· και, με την αόρατη ενέργειά του, τους ανάγκασε να τον υπακούσουν. Και τόσο αποτελεσματική ήταν η εντολή του, ώστε δεν μπόρεσαν ούτε να ανταποδώσουν στον Πέτρο, του οποίου η τόλμη είχε εκθέσει τόσο τον εαυτό του όσο και τους συμμαθητές του σε άμεσο κίνδυνο. Ο Ιησούς είχε μόλις προηγουμένως δηλώσει στον ουράνιο Πατέρα του ότι είχε διαφυλάξει όλους όσους ο Πατέρας του είχε εμπιστευθεί σε αυτόν [Σημείωση: Ιωάννης 17:12]. Ήταν επομένως ιδιαίτερα ανήσυχος για την ευημερία τους την ώρα του κινδύνου· και έδειξε ότι, αν και δεν έσωσε τον εαυτό του, ήταν ικανός και αποφασισμένος να σώσει εκείνους που είχαν εμπιστευθεί σε αυτόν.] Από αυτά τα εντυπωσιακά περιστατικά θα οδηγηθούμε να προσέξουμε, ΙΙ. Ο Σάιμεον προχωρεί να παρουσιάσει τον Χριστό στο αξίωμά του ως εγγυητή για τους αμαρτωλούς. Το φως που ρίχνουν στον γενικό χαρακτήρα του Κυρίου μας— Ιδού τον εδώ, 1. Ως εγγυητή για τους αμαρτωλούς— [Αυτό που έκανε σε αυτή την περίσταση είναι ακριβώς αυτό που έχει κάνει σχετικά με όλους τους εχθρούς της σωτηρίας μας. Μήπως η δικαιοσύνη του Θεού μας συλλαμβάνει, ή ο άγιος νόμος του μας καταδικάζει; Ιδού, ο Ιησούς παραδίδει τον εαυτό του στη θέση μας, και λέει σχετικά με εμάς, 'Αφήστε αυτούς να φύγουν τον δρόμο τους'. Ο Ισαάκ δεν ήταν πιο βέβαια καταδικασμένος σε θάνατο κατά τον σκοπό του πατέρα του, από ό,τι ήμασταν εμείς εξαιτίας των ανομιών μας· αλλά ο Ιησούς, όπως ο κριός, γίνεται δεκτός στη θέση μας, και εμείς αναστηνόμαστε σε ζωή αθανασίας και δόξας. Ας θεωρούμε πάντοτε τον Ιησού υπό αυτό το φως· — — — ας τον θεωρούμε ως εγγυητή και αντικαταστάτη μας· — — — ούτε ας αμφιβάλλουμε, αλλά ότι μέσω της εκούσιας θυσίας του και της αυθεντικής μεσιτείας του, οι ψυχές μας θα ζήσουν για πάντα.] 2. Ως εκδικητή των εχθρών του [Σημείωση: Ησαΐας 1:24.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Σάιμεον πιέζει το όραμα του Χριστού ως εκδικητή των εχθρών του. ]— [Είδαμε τι έκανε ο Χριστός όταν επρόκειτο να παραδώσει τον εαυτό του και να σταθεί ως κατηγορούμενος ενώπιον του δικαστηρίου του ανθρώπου· τι λοιπόν δεν θα κάνει όταν καθίσει στον θρόνο της δόξας του και συγκαλέσει το σύμπαν στο δικαστήριό του; Αν μια ένοπλη συμμορία καταβλήθηκε στο έδαφος από τη δύναμη του λόγου του την ώρα της βαθύτερης ταπείνωσής του, πώς θα μπορέσει ένα άτομο, άοπλο, να του αντισταθεί την ημέρα που θα καθίσει στον θρόνο της κρίσεως; Όταν πει, 'Εγώ είμαι αυτός', τον οποίο περιφρόνησες, 'Εγώ είμαι αυτός', του οποίου τις προσκλήσεις περιφρόνησες, και στο αίμα του οποίου επάτησες· τι σύγχυση θα μας καλύψει! τι τρόμος θα μας καταλάβει! και πόσο ακαταμάχητη θα είναι η δύναμη που θα μας παραδώσει στην απώλεια! Αληθώς, 'φοβερόν είναι το να πέσει κανείς εις χείρας Θεού ζώντος'. Ω ας ζητήσουμε τον Ιησού, όχι για να τον προδώσουμε και να τον ατιμάσουμε, — — — αλλά μάλλον για να τον υπηρετήσουμε και να τον δοξάσουμε με όλη την καρδιά μας.] 3. Ο Σάιμεον ολοκληρώνει εορτάζοντας τον Χριστό ως προστάτη του λαού του. Ας στηριζόμαστε σε αυτόν, και θα τον βρούμε καταφύγιο από την καταιγίδα, σκιά από τη ζέστη, όταν η πνοή των τρομερών είναι ως καταιγίδα εναντίον του τείχους [Σημείωση: Ησαΐας 25:4].
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη δική μου ζωή χρειάζομαι περισσότερο να θυμάμαι ότι ο Χριστός προχωρεί γνωρίζοντας όλα όσα τον περιμένουν; Πώς η βεβαιότητα της εκούσιας αυτοπαράδοσής του με ενισχύει όταν πειράζομαι να αντισταθώ στο θέλημα του Πατέρα; Σε ποια παρούσα δοκιμασία καλούμαι να εμπιστευθώ τον Χριστό όχι μόνο ως εγγυητή μου αλλά και ως αλάνθαστο προστάτη μου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Ιησού, που προχώρησες τη νύχτα γνωρίζοντας κάθε θλίψη που θα σε έβρισκε, χάρισε μας χάρη να σε ακολουθήσουμε με την ίδια ήσυχη εμπιστοσύνη. Ο λόγος που κάποτε έριξε τους εχθρούς σου στο έδαφος ας ρίξει τώρα κάθε υπερήφανο λογισμό μέσα μας, και η ίδια φωνή που εξασφάλισε τους μαθητές σου ας μας προστάξει ακόμη να πορευθούμε εν ειρήνη. Φύλαξέ μας, αγαθέ Ποιμένα, κάτω από τη σκέπη των πτερύγων σου μέχρι να περάσει η νύχτα της δοκιμασίας και να σε ιδούμε στη δόξα σου· διά του ελέους σου, ο οποίος με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα ζεις και βασιλεύεις, ένας Θεός, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →