← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Παροιμίες

Παροιμίαι 25-26 — με τον Μπάρνς

Παροιμίες 25-26Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στην καθαρή ερμηνευτική παράδοση της αμερικανικής πρεσβυτεριανής υποτροφίας, οι Σημειώσεις στην Αγία Γραφή του Άλμπερτ Μπάρνς ανοίγουν τον θησαυρό των Παροιμιών 25-26 με μετρημένη διορατικότητα και ευλαβική προσοχή στο κείμενο. Αυτά τα κεφάλαια συγκεντρώνουν σολομώντεια σοφία για τη βασιλεία, τον λόγο, την ταπεινοφροσύνη και την αφροσύνη των ασεβών, οδηγώντας τον αναγνώστη προς συνετή ζωή υπό τον φόβο του Κυρίου. Το υπόμνημα του Μπάρνς υπομονετικά ξεδιπλώνει κάθε παροιμία, σημειώνοντας τη λογοτεχνική της δύναμη και την αρμονία της με την πληρέστερη αποκάλυψη της Γραφής. Καθώς εισερχόμαστε σε αυτό το μέρος του Λόγου, ζητούμε το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε τον σοφό βασιλιά να δωρίσει κατανόηση και υπακοή.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με καρδιές προετοιμασμένες από προσευχή, ας διαβάσουμε τώρα τα κεφάλαια 25 και 26 των Παροιμιών. Αυτά τα δύο κεφάλαια παρουσιάζουν μια πλούσια συλλογή ρητών που απευθύνονται σε άρχοντες και υπηκόους ομοίως, προειδοποιώντας κατά του βιαστικού λόγου, της υπερηφάνειας και της συντροφιάς των αφρόνων ενώ συνιστούν την πραότητα, την πιστότητα και την εύκαιρη επίπληξη. Καθώς το κείμενο διαβάζεται δυνατά, προσέξτε τόσο τη ποιητική δύναμη κάθε παροιμίας όσο και την ηθική τάξη που υποστηρίζει. Είθε ο Κύριος να δωρίσει ήσυχη προσοχή και δεκτικές καρδιές.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μπάρνς ανοίγει το τμήμα κατευθύνοντας την προσοχή στη συμβουλή για την ταπεινοφροσύνη. Στίχοι 6-7. Η ωθούσα, καυχησιολογική διάθεση είναι μακροπρόθεσμα αυτοκτονική. Είναι σοφότερο καθώς και ευγενέστερο να πάρει κανείς την κατώτερη θέση πρώτα με ταπεινοφροσύνη, παρά να την πάρει αργότερα με ντροπή. Συγκρίνετε Λουκά 14:8-10, που είναι μία από τις λίγες περιπτώσεις στις οποίες η διδασκαλία του Κυρίου μας διαμορφώθηκε, ως προς την εξωτερική της μορφή, πάνω σε αυτή του βιβλίου αυτού. Στη συνέχεια εκθέτει το υψηλότερο ηθικό πρότυπο που διέπει την ιδιωτική επίπληξη. Στίχος 9. Μια πρόληψη του υψηλότερου προτύπου ηθικής λεπτότητας Ματθαίου 18:15, αλλά με μια διαφορά. Εδώ το κίνητρο είναι συνετό, ο κίνδυνος ντροπής, ο φόβος της ανεπανόρθωτης ατιμίας του προδότη μυστικών. Στη διδασκαλία του Χριστού η εντολή στηρίζεται στη θεία αυθεντία και το τέλειο παράδειγμα. Ο Μπάρνς στη συνέχεια ξεδιπλώνει την αποστολική εφαρμογή της ανταπόδοσης κακού με καλό. Στίχοι 21-22. Μια εντολή που αναπαράγεται από τον Παύλο Ρωμαίους 12:20· το δεύτερο μέρος της οποίας φαίνεται εκ πρώτης όψεως να προτείνει ένα κίνητρο ασυμβίβαστο με αληθινή αγάπη. Λευιτικόν 16:12 προτείνει μια εξήγηση. Ο αρχιερέας την Ημέρα του Εξιλασμού έπρεπε να πάρει το θυμιατήρι του, να το γεμίσει με «άνθρακες πυρός», και έπειτα να βάλει το θυμίαμα επάνω για ευωδιαστή οσμή. Έτσι είναι εδώ. Το πρώτο συναίσθημα σε άλλον που προκαλείται από το καλό που του γίνεται μπορεί να είναι ένα από καυστική ντροπή, αλλά η ντροπή θα κάνει το έργο της και η καρδιά επίσης θα καεί, και προσευχή και εξομολόγηση και ευχαριστία θα ανέλθουν ως θυμίαμα στον θρόνο του Θεού. Έτσι, «θα νικήσουμε το κακό με το καλό».
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Μπάρνς πιέζει τη διπλή αρχή σχετικά με την απάντηση που οφείλεται σε έναν άφρονα. Στίχοι 4-5. Δύο όψεις μιας αλήθειας. Το «απάντα στον άφρονα κατά την αφροσύνη του» στις Παροιμίες 26:4 σημαίνει να ανταλλάσσει κανείς λόγια μαζί του, να κατέρχεται στο επίπεδό του χονδροειδούς οργής και ποταπής κακολογίας· στις Παροιμίες 26:5 σημαίνει να λέει το σωστό λόγο τη σωστή στιγμή, να εκθέτει την αφροσύνη και την αναλήθειά του σε άλλους και στον εαυτό του, όχι με διδασκαλία πέρα από την εμβέλειά του, αλλά με λόγια που μόλις μπορεί να αντιληφθεί. Η φαινομενική αντίφαση μεταξύ των δύο στίχων οδήγησε μερικούς ραβίνους να αμφισβητήσουν την κανονική αυθεντία αυτού του βιβλίου. Οι Πυθαγόρειοι είχαν γνωμικά που εξέφραζαν μια αλήθεια σε εντολές φαινομενικά αντιφατικές.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς διαμορφώνει η πρόσκληση να πάρει κανείς την κατώτερη θέση πρώτα τις συναλλαγές σας με συναδέλφους και γείτονες αυτή την εβδομάδα; Σε ποια παρούσα σχέση μπορεί ο Κύριος να σας παροτρύνει να μιλήσετε έναν αναγκαίο λόγο με πραότητα αντί να παραμείνετε σιωπηλοί; Πού έχετε πειραστεί να απαντήσετε την αφροσύνη με αφροσύνη, και πώς η Γραφή ανακατευθύνει αυτή την παρόρμηση;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, χάρισέ μας ταπεινές καρδιές που πρόθυμα καταλαμβάνουν την κατώτερη θέση, ώστε να υψωθούμε εν καιρώ δια της χάριτός Σου. Διά του Πνεύματός Σου, δίδαξέ μας να λέμε τον σωστό λόγο την κατάλληλη στιγμή και να νικούμε το κακό με το καλό, φυλάσσοντάς μας από την ανοησία του να απαντάμε στον άφρονα σύμφωνα με την αφροσύνη του. Είθε η σοφία του Λόγου Σου να διαμορφώνει τα λόγια και τους τρόπους μας προς δόξαν Σου και μόνον. Ἀμήν.

Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →