Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εκκλησιαστής
Εκκλησιαστής 1-2 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεστάντης)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το βιβλίο του Εκκλησιαστή ανοίγει με τη μαρτυρία ενός που έχει εξετάσει όλα τα πράγματα που γίνονται κάτω από τον ήλιο και τα βρήκε υποκείμενα σε μία μόνο, επαναλαμβανόμενη κρίση. Στα κεφάλαια ένα και δύο ο Εκκλησιαστής εκθέτει την αξίωση ότι κάθε ανθρώπινη προσπάθεια, όταν μετριέται μέσα στα όρια αυτής της παρούσας εποχής, επιστρέφει στη ματαιότητα. Αυτή η δήλωση δεν προσφέρεται ως απόγνωση αλλά ως το αναγκαίο συμπέρασμα ενός που έχει δοκιμάσει την κτιστή τάξη υπό τον κυρίαρχο διορισμό του Θεού. Το κείμενο επομένως κατευθύνει τον αναγνώστη να εξετάσει τους σταθερούς κύκλους της φύσης, τα όρια της σοφίας, το κενό της ηδονής, και την αβεβαιότητα του μόχθου, όλα τα οποία στέκονται κάτω από το χέρι που ορίζει καιρούς και εποχές. Ο λαός της διαθήκης καλείται έτσι να δεχθεί αυτή την ετυμηγορία όχι ως τελικό λόγο αλλά ως προετοιμασία για τον φόβο του Θεού που μόνο αυτός τακτοποιεί τη ζωή ορθά.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε τα κεφάλαια ένα και δύο του Εκκλησιαστή με προσοχή στην επαναλαμβανόμενη δήλωση της ματαιότητας και στην οργανωμένη ακολουθία των πειραμάτων του Εκκλησιαστή. Παρατηρήστε πρώτα την περιγραφή των φυσικών κύκλων που δεν επιτρέπουν διαρκές κέρδος, έπειτα τις διαδοχικές προσπάθειες να βρεθεί όφελος στη σοφία, στην ευθυμία, στην οικοδόμηση και στα κτήματα. Σημειώστε πώς κάθε επιδίωξη ζυγίζεται και βρίσκεται ελλιπής, όμως το κείμενο δεν εγκαταλείπει τον αναγνώστη σε απλή άρνηση. Προσέξτε την ήσυχη αναγνώριση ότι η απόλαυση του μόχθου παραμένει μερίδα δοθείσα από τον Θεό, ενώ το ευρύτερο ερώτημα για ό,τι διαρκεί αφήνεται ανοιχτό για περαιτέρω εξέταση στα κεφάλαια που ακολουθούν.
Μελετήστε
Μελέτη
Το επιχείρημα αυτών των κεφαλαίων προχωρεί με μετρημένη παρατήρηση παρά με ρητορικό στολισμό. Ο Εκκλησιαστής αρχίζει με την αξίωση ότι όλα είναι ματαιότητα, έπειτα υποστηρίζει την αξίωση μέσω των αμετάβλητων προτύπων των γενεών, της κυκλικής πορείας του ήλιου, των κυκλικών κινήσεων του ανέμου και των ποταμών που επιστρέφουν στη θάλασσα. Αυτοί οι κύκλοι δείχνουν ότι τίποτε νέο δεν αναφαίνεται κάτω από τον ήλιο· ό,τι υπήρξε θα υπάρξει πάλι, και ο ανθρώπινος λόγος δεν μπορεί να εξαντλήσει την επανάληψη. Τέτοια σταθερότητα μαρτυρεί τη θεία κυριαρχία που καθορίζει την τάξη της κτίσεως ενώ στερεί από τον άνθρωπο κάθε τελικό πλεονέκτημα μέσα σε αυτή την τάξη. Στρέφοντας από τη φύση στο ίδιο του το πρόσωπο, ο Εκκλησιαστής αφηγείται την απόφασή του να ερευνήσει τη σοφία. Βρίσκει ότι η αυξημένη γνώση φέρνει αυξημένη λύπη, διότι όσο περισσότερο αντιλαμβάνεται κανείς την καμπυλότητα που δεν μπορεί να ισιωθεί, τόσο βαρύτερο γίνεται το φορτίο. Η σοφία λοιπόν υπερέχει της αφροσύνης μόνο κατά σχετικό μέτρο· και οι δύο τελειώνουν ομοίως στον θάνατο, και ο σοφός λησμονείται μαζί με τον άφρονα. Η ίδια ετυμηγορία πέφτει και στην ηδονή. Ο Εκκλησιαστής δοκιμάζει την ευθυμία, τον οίνο και την οικοδόμηση οίκων, αμπελώνων και κήπων. Αυτά τα έργα επιτυγχάνουν εξωτερικό μεγαλείο, όμως η καρδιά δεν βρίσκει διαρκή ικανοποίηση, και η πιθανότητα να κληρονομήσει άλλος τον καρπό εισάγει περαιτέρω ματαιότητα. Ακόμη και το συγκριτικό πλεονέκτημα της σοφίας έναντι της αφροσύνης περιορίζεται από το κοινό γεγονός του θανάτου, που καθιστά αβέβαιη κάθε προηγούμενη προσπάθεια. Σε όλη την αφήγηση το κείμενο διατηρεί ότι αυτά τα αποτελέσματα βρίσκονται υπό τον διορισμό του Θεού. Ο Εκκλησιαστής δεν ισχυρίζεται αυτόνομη ανακάλυψη· μάλλον καταγράφει ό,τι ο Θεός του έδωσε να δει. Το συμπέρασμα ότι κανείς πρέπει να τρώγει, να πίνει και να ευφραίνεται στον μόχθο δεν είναι επομένως έγκριση της αυτοϊκανοποίησης αλλά αναγνώριση ότι τέτοια απόλαυση είναι η ίδια μερίδα που απονέμεται από τον κυρίαρχο Κύριο. Τα κεφάλαια λοιπόν κλείνουν επιστρέφοντας τον αναγνώστη στην αρχική αξίωση: όλα είναι ματαιότητα όταν επιδιώκονται ως αυτοσκοπός, όμως η ίδια η αναγνώριση αυτού του γεγονότος είναι τακτοποιημένη από τον Θεό που μόνο αυτός καθορίζει τι στέκει.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Η μαρτυρία του Εκκλησιαστή ένα και δύο στέκεται σε σκόπιμη σχέση με τον ευρύτερο κανόνα. Η ίδια επιμονή στη θεία κυριαρχία που διέπει αυτά τα κεφάλαια εμφανίζεται στην αφήγηση της δημιουργίας της Γενέσεως και στις προνοιακές διακηρύξεις του Ιώβ. Η άρνηση του Εκκλησιαστή να εντοπίσει τελικό όφελος στην ανθρώπινη επίτευξη προλαμβάνει την αποστολική διδασκαλία ότι η κτίση υποτάχθηκε στη ματαιότητα με ελπίδα. Μέσα στην ίδια την παράδοση της σοφίας, οι Παροιμίες συνιστούν τον φόβο του Κυρίου ως αρχή της γνώσεως· ο Εκκλησιαστής παρέχει το αναγκαίο αντίστοιχο εκθέτοντας κάθε κατώτερο αντικείμενο εμπιστοσύνης. Η μεταγενέστερη Γραφή δεν αντιφάσκει με την ετυμηγορία της ματαιότητας αλλά την εκπληρώνει κατευθύνοντας τον λαό της διαθήκης στην κληρονομιά που δεν μαραίνεται. Ο μετρημένος ρυθμός αυτών των κεφαλαίων υπηρετεί επομένως τον ίδιο σκοπό με τις προτροπές των επιστολών να θέτουμε τον νου στα άνω: και τα δύο επιμένουν ότι η ζωή κάτω από τον ήλιο πρέπει να ερμηνεύεται υπό το φως του Θεού που ορίζει τα πάντα σύμφωνα με τη βουλή του θελήματός του.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποια παρούσα εργασία προσδοκάτε πιο εύκολα διαρκή απόδοση που αυτά τα κεφάλαια θα έθεταν υπό αμφισβήτηση; Πώς η αναγνώριση του κυρίαρχου διορισμού του Θεού πάνω σε καιρούς και εποχές αλλάζει τον τρόπο που δέχεστε τόσο την επιτυχία όσο και την απογοήτευση στην καθημερινή εργασία; Πού έχετε παρατηρήσει το σχετικό πλεονέκτημα της σοφίας έναντι της αφροσύνης, και πώς το κοινό τέλος και των δύο κατευθύνει την ελπίδα σας πέρα από την παρούσα εποχή;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Θεέ, που διόρισες τους καιρούς και τις εποχές και που μόνο εσύ δίδεις σε κάθε άνθρωπο τη μερίδα του, χάρισέ μας να δεχθούμε τη μαρτυρία του δούλου σου ότι όλα είναι ματαιότητα όταν ζητούνται ως αυτοσκοπός. Φύλαξέ μας από το να θέτουμε την εμπιστοσύνη μας στη σοφία, στην ηδονή ή στα έργα των χεριών μας, και δίδαξέ μας αντίθετα να φοβούμεθα το όνομά σου. Τακτοποίησε τις ημέρες μας ώστε να τρώγουμε τον άρτο μας και να πίνουμε το ποτήρι μας με ησυχία, αναγνωρίζοντας ότι τέτοια απόλαυση είναι δικό σου δώρο. Διαφύλαξέ μας από την έπαρση ότι οτιδήποτε κάτω από τον ήλιο θα διαρκέσει, και στήριξε την ελπίδα μας στην κληρονομιά που ετοίμασες για εκείνους που σε αγαπούν. Διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.