Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Ιωάννης 6 — με τον Συμεών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με το πνεύμα της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στο Horae Homileticae του Καρόλου Συμεών, αυτό το θησαυροφυλάκιο της Αγγλικανικής ομιλητικής σοφίας, και ακούμε καθώς αυτός ερμηνεύει το κεφάλαιο 6 του Ιωάννη με ευλαβή σαφήνεια και ποιμαντική θέρμη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε το κεφάλαιο 6 του Ιωάννη αργά και προσευχητικά, προσέχοντας τα σημεία που αποκαλύπτουν τον Υιό του Ανθρώπου και την πρόσκληση να εργαστούμε για την τροφή που διαμένει στην αιώνια ζωή.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Συμεών αρχίζει θέτοντας τη μαρτυρία του θαύματος για τη μεσσιανικότητα του Χριστού.
Στίχος 14. ΟΜΙΛΙΑ: 1635 Η ΜΕΣΣΙΑΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ Ιωάννης 6:14. Τότε εκείνοι οι άνθρωποι, όταν είδαν το θαύμα που έκανε ο Ιησούς, είπαν: Αυτός είναι αληθώς ο προφήτης που επρόκειτο να έλθει στον κόσμο. Οι φίλοι της απιστίας επιθυμούν να νομίζεται ότι το Ευαγγέλιο το οποίο απορρίπτουν δεν υποστηρίζεται από τόσο βάρος αποδείξεων ώστε να τους δικαιολογεί να υποταχθούν σε αυτό με άρρητη και ανεπιφύλακτη υπακοή. Αλλά έχουν, χωρίς να το αντιλαμβάνονται οι ίδιοι, μια προκατάληψη κατά της αλήθειας· και θα επιτρέψουν σε οποιαδήποτε μικρή δυσκολία, την οποία δεν είναι σε θέση να λύσουν, να υπερνικήσει όλες τις πιο αποφασιστικές αποδείξεις που μπορούν να προσαχθούν υπέρ της υποστήριξής του. Όπου ο νους είναι ειλικρινής και ανοιχτός στην πειθώ, θα ικανοποιηθεί με εκείνο το μέτρο αποδείξεων που το ίδιο το θέμα δέχεται εύλογα, χωρίς να απαιτεί τέτοιες που είναι παράλογο να αναμένει. Τα πρόσωπα για τα οποία μιλά το κείμενό μου μας παρέχουν ένα καλό παράδειγμα ως προς αυτό.Έπειτα αναπτύσσει το καθήκον της πίστης στον αληθινό Προφήτη όμοιο με τον Μωυσή.
Αυτό το θαύμα, λοιπόν, τους έδωσε πολύ δίκαιο έδαφος για το συμπέρασμα που σχημάτισαν αμέσως· δηλαδή ότι ο Ιησούς πρέπει να είναι ο Μεσσίας, ο οποίος είχε προφητευθεί και αναμενόταν εκείνη την εποχή να εμφανιστεί στον κόσμο.] Συμπεραίνοντας λοιπόν ότι ο Ιησούς είναι ο αληθινός Μεσσίας, ας εξετάσουμε, ΙΙ. Το καθήκον μας προς αυτόν υπό αυτόν τον χαρακτήρα— Η ιστορία ενώπιόν μας θα μας επιτρέψει να το εκθέσουμε με πλεονέκτημα. Το καθήκον μας προς αυτόν είναι, 1. Να πιστέψουμε σε αυτόν— [Την εποχή που ο Ιησούς διέμενε στη γη, γενικά αναμενόταν ότι ο Προφήτης για τον οποίο μίλησε ο Μωυσής θα εμφανιζόταν· «ο Προφήτης όμοιος με τον Μωυσή», ο οποίος θα ήταν Νομοθέτης, Μεσίτης, Προφήτης, Άρχων, Λυτρωτής [Σημείωση: Δευτερονόμιο 18:15· Δευτερονόμιο 18:18-19.]. Τέτοιος προφήτης ισχυριζόταν ότι είναι ο Ιησούς [Σημείωση: Πράξεις 3:22-23.]: και τέτοιος προφήτης ήταν. Ο λαός που είδε αυτό το θαύμα δεν αμφέβαλλε καθόλου γι' αυτό: είπαν, «Αυτός είναι αληθώς ο Προφήτης που επρόκειτο να έλθει στον κόσμο.»Ο Συμεών στη συνέχεια παρουσιάζει τη σφράγιση του Υιού από τον Πατέρα ως έδαφος για εργασία με εμπιστοσύνη.
Η ενθάρρυνση που παρέχεται εδώ— Μπορεί να εργαστούμε για την τροφή που φθείρεται και να απογοητευθούμε· όπως χιλιάδες που, μετά από χρόνια αδιάκοπου μόχθου, έχουν είτε αποκτήσει λίγα, είτε ίσως έχουν φτάσει στο χαμηλότερο σημείο ανάγκης και δυστυχίας. Αλλά αυτό δεν θα συμβεί ποτέ σε εκείνους που εργάζονται για εκείνη την καλύτερη τροφή που διαμένει στην αιώνια ζωή. Διότι, ως ανταπόδοση των κόπων τους, 1. Ο Κύριος Ιησούς Χριστός θα τους τη δώσει— [Ο Κύριος Ιησούς αποκαλεί συνεχώς τον εαυτό του «Υιό του Ανθρώπου»· διότι με αυτό το όνομα, ιδιαίτερα, ο Μεσσίας αναμενόταν και είχε προφητευθεί [Σημείωση: Δανιήλ 7:13.]. «Αυτόν είχε σφραγίσει ο Θεός ο Πατήρ», και τον βεβαίωσε, με την ορατή κάθοδο του Αγίου Πνεύματος επάνω του, και με ακουστή φωνή από τον ουρανό [Σημείωση: Ματθαίος 3:16-17.]. Με όλα τα θαύματά του επίσης ο Θεός έδωσε άφθονη μαρτυρία για τη μεσσιανικότητά του [Σημείωση: Ιωάννης 5:36.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Συμεών καταλήγει πιέζοντας την αναγκαιότητα να δεχόμαστε κάθε δώρο ως χάρη μόνο.
Ένα μόνο πράγμα πρέπει να παρατηρηθεί από όλους: ό,τι λαμβάνουν, πρέπει να το λαμβάνουν ως δώρο, «ανταπόδοση, όχι χρέους, αλλά χάριτος» [Σημείωση: Ρωμαίους 4:4.]. Αυτό είναι απαραίτητο για όλους. Κανείς δεν πρέπει να θεωρεί την τροφή ως κερδισμένη από αυτόν· διότι δεν υπάρχει καμία αναλογία μεταξύ του έργου και της ανταπόδοσης, όσον αφορά την αξία. Ο κόπος δέκα χιλιάδων ετών δεν θα άξιζε το μικρότερο μερίδιο στον ουρανό: οι καλύτεροι άνθρωποι είναι μόνο «άχρηστοι δούλοι»: αλλά, αν οι άνθρωποι εργαστούν, «δεν θα κοπιάσουν μάταια, ούτε θα τρέξουν μάταια» [Σημείωση: Α' Κορινθίους 15:58.].] Αυτό το θέμα παρέχει δίκαιη αφορμή για, 1. Έλεγχο προς τους οκνηρούς— [Αληθώς, όταν βλέπουμε πόσο αγωνιωδώς και επιμελώς οι άνθρωποι καταβάλλουν προσπάθειες για τα πράγματα του χρόνου και της αίσθησης, ο καλύτερος ανάμεσά μας μπορεί κάλλιστα να ντραπεί και να συγχυθεί για τη δική του αδιαφορία και αδράνεια στους τρόπους του Θεού.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη δική σας ζωή χρειάζεστε περισσότερο να αφήσετε το θαύμα της παρουσίας του Χριστού να επιβεβαιώσει την πίστη σας; Πώς θα μπορούσατε να εργαστείτε σήμερα για την τροφή που διαμένει παρά για εκείνη που φθείρεται; Με ποιον τρόπο πειράζεστε να θεωρείτε τη χάρη ως κάτι κερδισμένο παρά ως ελεύθερα δοσμένο;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Πατέρα, που σφράγισες τον Υιό σου για τη σωτηρία μας, δώσε μας χάρη ώστε να πιστέψουμε σε αυτόν, για να εργαστούμε όχι για την τροφή που φθείρεται αλλά για εκείνη που διαμένει στην αιώνια ζωή. Συμμόρφωσε τις καρδιές μας με το πρότυπο της διδασκαλίας της Εκκλησίας σου, ώστε να δεχόμαστε κάθε αγαθό δώρο ως ανέξοδη ευσπλαχνία και να ακολουθούμε τον Αμνό όπου κι αν πηγαίνει· δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →