Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εφεσίους
Προς Εφεσίους 5 — με τον Έιντι
Άνοιγμα
Στην ήσυχη πειθαρχία της μελέτης στρεφόμαστε ξανά στο Υπόμνημα του Ιωάννου Ίντι για το Ελληνικό Κείμενο των Εφεσίων. Με ευλαβή ακρίβεια ο Σκωτσέζος ερμηνευτής ανοίγει το πέμπτο κεφάλαιο και μας οδηγεί στην πρόσκληση του αποστόλου να μιμηθούμε τον Θεό και να περιπατήσουμε εν αγάπη. Η γραμματική του φροντίδα και το δογματικό του βάθος υπηρετούν την εκκλησία, δείχνοντας πώς ο πλούτος της αυτοπροσφοράς του Χριστού διαμορφώνει την καθημερινή ζωή των πιστών. Ακούμε με προσδοκία, ζητώντας από το Πνεύμα να εφαρμόσει τον λόγο.
Διαβάστε
Ας διαβάσουμε τώρα το πέμπτο κεφάλαιο της προς Εφεσίους επιστολής με πνεύμα ταπεινής προσοχής. Ακούστε πώς ο απόστολος κινείται από τη συγχώρεση που λάβαμε εν Χριστώ στην μίμηση του Θεού και την κλήση να περπατήσουμε στην αγάπη. Δεχτείτε το απόσπασμα ως τον ζωντανό λόγο που εξακολουθεί να διαμορφώνει αγίους για τη δόξα του Λυτρωτή.
Μελετήστε
Μελέτη
Ὁ Ἰέιντι ἀρχίζει ἐξετάζοντας τὴν κλῆσιν νὰ γίνουμε μιμητὲς τοῦ Θεοῦ στὸν στίχο 1.
Στίχος 1. (Πρὸς Ἐφεσίους 5:1.) Γίνεσθε οὖν μιμηταὶ τοῦ Θεοῦ «Γίνεσθε λοιπὸν μιμηταὶ τοῦ Θεοῦ». Τὸ συλλογικὸ οὖν συνδέει αὐτὸν τὸν στίχο μὲ τὴν προηγούμενη προτροπή, καὶ τὸ γίνεσθε δέ-πράγματι μιμητής συνοδεύεται συνήθως μὲ γίνομαι. Τὸ παράδειγμα τῆς συγχωρητικῆς γενναιοδωρίας τοῦ Θεοῦ τίθεται μπροστά τους, καὶ παρακαλοῦνται νὰ τὸ ἀντιγράψουν. Ὁ Θεὸς χάριν τοῦ Χριστοῦ σᾶς συγχώρησε· «γίνεσθε λοιπὸν μιμηταὶ τοῦ Θεοῦ», καὶ καλλιεργεῖτε πνεῦμα συγχωρητικότητας ὁ ἕνας πρὸς τὸν ἄλλον. Τὸ παράδειγμα τοῦ Θεοῦ ἔχει αὐθεντικὴ δύναμη. Ἡ μίμηση τοῦ Θεοῦ περιορίζεται ἐδῶ σὲ αὐτὸ τὸ ἰδιαίτερο καθῆκον, καὶ δὲν μπορεῖ, ὅπως νομίζει ὁ Στίρ, νὰ ἔχει σχέση μὲ τὴν μακρὰ παράγραφο ποὺ προηγεῖται, ἰδιαίτερα ἀφοῦ τὸ ρῆμα περιπατεῖτε, ποὺ χρησιμοποιεῖται τόσο συχνά, δὲν χρειάζεται νὰ ληφθεῖ ὡς ἐπαναληπτικὸ τοῦ περιπατῆσαι στὸ Πρὸς Ἐφεσίους 4:1.Ὁ Ἰέιντι προχωρεῖ στὴν προτροπὴ νὰ περιπατοῦμε ἐν ἀγάπῃ, χαράσσοντας τὸ παράλληλο μὲ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ.
Στίχος 2. (Πρὸς Ἐφεσίους 5:2.) Καὶ περιπατεῖτε ἐν ἀγάπῃ «Καὶ περιπατεῖτε ἐν ἀγάπῃ». Ἡ ἴδια προτροπὴ ὑπὸ ἄλλη καὶ στενότερη ἄποψη συνεχίζεται σὲ αὐτὸν τὸν στίχο. Ἡ ἀγάπη στὴν ὁποία πρέπει νὰ περιπατοῦμε εἶναι τέτοια ἀγάπη κατὰ τὸ εἶδος ὅπως ἐκείνη ποὺ ἐπέδειξε ὁ Χριστὸς ἀποθνῄσκοντας γιὰ μᾶς. Ὁ ἀπόστολος μόλις εἶχε μιλήσει γιὰ «Θεὸν ἐν Χριστῷ» συγχωροῦντα ἀνθρώπους, καὶ τώρα, καὶ πολὺ φυσικά, ἐκεῖνος ὁ Χριστὸς ἐν τῷ πληρώματι καὶ τῇ δόξῃ τῆς ἀγάπης Του εἰσάγεται ἐπίσης- καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς «καθὼς καὶ, ἢ ἀκόμη ὡς, ὁ Χριστὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς». Ὁ Τισχέντορφ, μετὰ τὸ Α καὶ Β, ἀναγινώσκει ὑμᾶς, καὶ ἐπὶ τῇ αὐθεντίᾳ τοῦ Β ἀναγινώσκει ἐπίσης ὑμῶν στὴν ἑπόμενη πρόταση· ἀλλὰ ἡ συνήθης ἀνάγνωση εἶναι προτιμητέα, καθὼς ἡ ἄμεση μορφὴ προσφώνησης μπορεῖ νὰ ὑπαγόρευσε τὴν διόρθωση. Ὁ ἀμέτρητος ζῆλος τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ εἶναι πέρα ἀπὸ περιγραφή. Βλέπε ὑπὸ Πρὸς Ἐφεσίους 3:19.Ὁ Ἰέιντι κατόπιν λεπτομερεῖ τὴν αὐτοπαράδοση τοῦ Χριστοῦ ὡς προσφορὰ καὶ θυσία.
117· Μάγερ ἐπὶ Πρὸς Ῥωμαίους 5:6· Ἐλλικότ ἐπὶ Πρὸς Γαλάτας 3:13. Ἰωάννης 15:13· Πρὸς Ῥωμαίους 5:8· Πρὸς Γαλάτας 2:20. Ἡ γενικὴ ἰδέα εἶναι ὅτι ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ ὁδήγησε στὴν αὐτοπαράδοσή Του ὡς θυσία. Δὲν ἦταν παθητικὸ θῦμα τῶν περιστάσεων, ἀλλὰ μὲ ἐνεργὸ καὶ αὐθόρμητη προσκόλληση παρέδωσε τὸν Ἑαυτό Του στὸν θάνατο, καὶ γιὰ τέτοιους ὅπως εἴμαστε ἐμεῖς-τοὺς πτωχούς, ἐνόχους καὶ ἀχάριστους δολοφόνους Του. Τὸ πλαίσιο καὶ ὄχι ἁπλῶς τὸ ὑπέρ δείχνει ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ νόημα. Ὁ τρόπος τῆς αὐτοθυσίας Του ὁρίζεται στὶς ἑπόμενες λέξεις- προσφορὰν καὶ θυσίαν «προσφορὰ καὶ θυσία»- oblationem et hostiam. Βουλγάτα. Οἱ λέξεις εἶναι στὴν αἰτιατικὴ, καὶ σὲ ἀπόδοση μὲ τὸ ἑαυτόν, σχηματίζοντας τὰ κατηγορούμενα οὐσιαστικά του. Μάντβιγκ, § 24. Παρόμοιος συνδυασμὸς ὅρων ἐμφανίζεται στὸ Πρὸς Ἑβραίους 10:5· Πρὸς Ἑβραίους 10:8, ἐνῷ τὸ δῶρα, οὐσιαστικὸ συγγενὲς νοήματος, χρησιμοποιεῖται μὲ τὸ θυσία στὸ Πρὸς Ἑβραίους 5:1· Πρὸς Ἑβραίους 8:3· Πρὸς Ἑβραίους 9:9.
Σκεφτείτε
Επιμένει στην αναγκαιότητα του εξιλαστήριου θανάτου του Χριστού.
Η θυσία πρέπει να είναι εκούσια, διότι η αναγκαστική οδύνη δεν μπορεί να έχει καμία αξία, και ο ακούσιος θάνατος καμία εξιλαστήρια αρετή. Αλλά δεν μπορούμε να πούμε με τον Δρ. Χάλεϋ «ότι τα παθήματα, εμμέσως, ως δίδοντα αφορμή σε αυτές τις πράξεις, τα αισθήματα και τις σκέψεις του αγίου Πάσχοντος, εξασφάλισαν την απολύτρωσή μας». Διάλεξη των Συγκλητικών-Τα Μυστήρια, μέρος β΄. σ. 271, Λονδ. 1852. Οι αρετές του αγίου Πάσχοντος είναι δευτερεύοντα, αν και απαραίτητα στοιχεία στο έργο της εξιλέωσης, το οποίο συνίστατο στην υπακοή Του μέχρι θανάτου. Ο θάνατος εκείνος ήταν πράξη υπακοής άνευ παραλλήλου· όμως ήταν επίσης, και καθ' εαυτόν-όχι απλώς, όπως υποστήριζε ο Γκρότιος, μέγα ποινικό παράδειγμα-αλλά προπιοποιητική προσφορά. Η υπομονή του νόμου από τον Εγγυητή μας είναι εξίσου αναγκαία για εμάς όσο και η τέλεια υποταγή Του στα διατάγματά του. Τα παθήματα του Υιού του Θεού, θεωρούμενα ως αντιπροσωπευτική υπομονή της ποινής που είχαμε επωμισθεί, ήταν επομένως το άμεσο μέσον της απολυτρώσεώς μας.Υπογραμμίζει ότι τα παθήματα ήταν εξιλαστήρια καθ' εαυτά.
Η ομοιόμορφη μαρτυρία του λόγου του Θεού είναι, ότι τα παθήματα του Ιησού ήταν εξιλαστήρια-δηλαδή, υπομένονταν τόσο στη θέση ενόχων ανθρώπων, ώστε αυτοί να μην υποφέρουν οι ίδιοι-και ότι η εξιλαστήρια αυτή αξία βρίσκεται στα ίδια τα παθήματα, και δεν εξαρτάται απλώς ή κυρίως από εκείνες τις προσωπικές αρετές της αγάπης, της πίστεως και της υποταγής, τις οποίες η αγωνία αυτή προκάλεσε και δόξασε. Αληθές βεβαίως, το θύμα πρέπει να είναι άμωμο-καθαρό ως το πυρ εκ του ουρανού διά του οποίου καταναλίσκεται· αλλά η εξιλαστήρια αρετή του δεν πρέπει να αποδίδεται στην λαμπρή επίδειξη αθωότητας και αγάπης στους αγώνες της θυσίας, ως εάν όλοι οι σκοποί της θυσίας ήσαν να επιδείξουν ανεύθυνη καλοσύνη, και να αναδείξουν την στοργή με τολμηρή ανάγλυφη μορφή. Όχι· στα παθήματα του «Αγίου», ο Θεός εδοξάσθη, ο νόμος εμεγαλύνθη, η κατάρα απεμακρύνθη, και η σωτηρία εξασφαλίσθη στους πιστεύοντας.
Απαντήστε
Πώς η συγχώρεση που λάβατε εν Χριστώ σας ωθεί να συγχωρέσετε τους άλλους σήμερα; Με ποιους συγκεκριμένους τρόπους διαμορφώνεται η αγάπη σας σύμφωνα με το πρότυπο της αυτοπροσφοράς του Σωτήρα; Πού μπορεί το Πνεύμα να σας καλεί να αποβάλετε κάθε ίχνος της παλιάς ιδιοτέλειας που εξακολουθεί να προσκολλάται;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, που μας συγχώρεσες εν Χριστώ, δώσε να γίνουμε μιμητές του ελέους Σου. Διαμόρφωσε τις καρδιές μας σύμφωνα με την αγάπη που δόθηκε για εμάς, ώστε να περπατήσουμε στην αγάπη όπως και ο Χριστός μας αγάπησε. Κράτησέ μας από κάθε ακαθαρσία και πλεονεξία, και γέμισε τα χείλη μας με ευχαριστία. Είθε η θυσία του Υιού Σου να παραμείνει η μόνη μας εμπιστοσύνη και το πρότυπο της υπακοής μας, μέσω του ίδιου Κυρίου Ιησού Χριστού. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →