Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Μακαριώτερον το Διδόναι: Ο Εὔτυχος Αναστάς και ο Αποχαιρετισμός εν Μιλήτῳ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Οι Πράξεις 20 συγκεντρώνουν μερικές από τις πιο τρυφερές σκηνές σε όλη τη διακονία του Παύλου. Στην Τρωάδα, η εκκλησία συγκεντρώνεται την πρώτη ημέρα της εβδομάδας για να κλάσει άρτο, και ο Παύλος κηρύττει μέχρι τα μεσάνυχτα· ένας νέος ονόματι Εὔτυχος, νικημένος από τον ύπνο, πέφτει από τον τρίτο όροφο και «αναλαμβάνεται νεκρός» — και ο Παύλος κατεβαίνει, τον αγκαλιάζει και τον επιστρέφει ζωντανό, προς ανείπωτη παρηγοριά όλων. Έπειτα έρχεται ο αγαπημένος αποχαιρετισμός στη Μίλητο, όπου ο Παύλος στέλνει να καλέσει τους πρεσβυτέρους της Εφέσου και ξεχύνει την καρδιά του σε αυτούς. Τους υπενθυμίζει πώς υπηρέτησε τον Κύριο «με κάθε ταπείνωση διανοίας και με πολλά δάκρυα», τους προειδοποιεί για λύκους που θα έρθουν, τους παραδίδει στον Θεό και τους δίνει τον λόγο του Κυρίου Ιησού που δεν είχαν διαβάσει σε κανένα Ευαγγέλιο: «Μακαριώτερον ἐστὶν τὸ διδόναι ἢ τὸ λαμβάνειν.» Και έπειτα ο χωρισμός — όλοι κλαίνε, πέφτουν στον λαιμό του και γονατίζουν μαζί του στην ακτή για να προσευχηθούν, λυπούμενοι περισσότερο απ’ όλα ότι δεν θα δουν πλέον το πρόσωπό του. Ο Χρυσόστομος το διαβάζει ως το ίδιο το πορτρέτο ενός αληθινού διδασκάλου και μιας αυτοδοτικής αγάπης.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε τις Πράξεις 20 — ο Παύλος διέρχεται τη Μακεδονία και την Ελλάδα, έπειτα συγκεντρώνεται με τους μαθητές στην Τρωάδα την πρώτη ημέρα της εβδομάδας για να κλάσει άρτο· το κήρυγμά του μέχρι τα μεσάνυχτα, η πτώση του Εὐτύχου από τον τρίτο όροφο, «αναλαμβάνεται νεκρός», και ο Παύλος πέφτει επάνω του και τον αγκαλιάζει ώστε «η ζωή του είναι εν αυτώ», και ο λαός «παρηγορείται ουκ ολίγον»· το ταξίδι του Παύλου στη Μίλητο, όπου στέλνει να καλέσει τους πρεσβυτέρους της Εφέσου· ο αποχαιρετισμός του — πώς υπηρέτησε τον Κύριο «με κάθε ταπείνωση διανοίας και με πολλά δάκρυα», δεν κράτησε τίποτε ωφέλιμο πίσω, μαρτύρησε μετάνοια και πίστη, και τώρα πορεύεται «δεδεμένος εν τω πνεύματι» προς Ιερουσαλήμ χωρίς να γνωρίζει τι τον περιμένει· η εντολή του «να ποιμαίνετε την εκκλησία του Θεού, την οποίαν απέκτησε δια του ιδίου αίματος», η προειδοποίησή του για «βαρείς λύκους», και η υπενθύμισή του των λόγων του Κυρίου, «Μακαριώτερον ἐστὶν τὸ διδόναι ἢ τὸ λαμβάνειν»· και ο χωρισμός, όταν γονάτισε και προσευχήθηκε μαζί τους όλους, «και έκλαυσαν πάντες συχνά, και επέπεσον επί τον τράχηλον του Παύλου και κατεφίλουν αυτόν», λυπούμενοι περισσότερο ότι δεν θα δουν πλέον το πρόσωπό του.
Μελετήστε
Μελέτη
Όταν ο Εὔτυχος πέφτει, ο Παύλος δεν μένει πίσω αλλά κατεβαίνει και ρίχνεται πάνω στο παιδί, αγκαλιάζοντάς το μέχρι να επιστρέψει η ζωή — και ο Χρυσόστομος ακούει σε αυτό μια πρόσκληση προς όλη την Εκκλησία, ότι η αγάπη αποδεικνύεται δια του να διακινδυνεύει τον εαυτό της για τους άλλους.
Ας μιμηθούμε αυτούς τους λόγους, και ας ριφθούμε σε κινδύνους για χάρη των αδελφών μας.Μια πίστη που δεν θα διακινδυνεύσει τον εαυτό της για έναν αδελφό δεν είναι ακόμη η πίστη του Παύλου. Από αυτήν την ίδια ετοιμότητα ο Χρυσόστομος αντλεί τη διάθεση που κάθε χριστιανική καρδιά οφείλει να καλλιεργήσει — μια τρυφερότητα που εισέρχεται στη θλίψη του άλλου ως δική της:
Ας έχουμε ψυχή πρόσφορη στη συμπάθεια, ας έχουμε καρδιά που γνωρίζει να συμμερίζεται με τους άλλους στις θλίψεις τους: κανένα ανελεήμον ήθος, καμία απανθρωπιά.Αυτή η συμπάθεια δεν είναι αδυναμία αλλά η ίδια η δύναμη της αγάπης που ανέστησε ένα νεκρό παιδί και ένωσε μια εκκλησία.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Στη Μίλητο, ο Παύλος δεν καυχάται για την ευγλωττία του ή τα θαύματά του· επικαλείται τη μνήμη των πρεσβυτέρων για το πώς έζησε ανάμεσά τους — «γνωρίζετε, από την πρώτη ημέρα που ήλθα εις την Ασίαν, με ποιον τρόπο ήμουν μαζί σας.» Οι μάρτυρές του είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι που δίδαξε. Ο Χρυσόστομος βρίσκει σε αυτό το σημάδι της αληθινότερης διδασκαλίας:
Αυτή είναι η αρετή του διδασκάλου, να έχει για μάρτυρες των αρετών του εκείνους που είναι μαθητές του.Ένας διδάσκαλος δικαιώνεται όχι από τις δικές του αξιώσεις αλλά από τις ζωές που έχει διαμορφώσει. Και ο αποχαιρετισμός διαποτίζεται από μια αγάπη που δεν υπολογίζει. Ο Παύλος, που μόχθησε με τα ίδια του τα χέρια ώστε να μην είναι βάρος σε κανέναν, παραδίδει στους πρεσβυτέρους την ρήση του Ιησού που τα Ευαγγέλια δεν κατέγραψαν ποτέ: «Μακαριώτερον ἐστὶν τὸ διδόναι ἢ τὸ λαμβάνειν.» Αυτός ο λόγος κυβέρνησε όλη τη διακονία του — ήλθε για να δαπανηθεί και να εξαντληθεί, όχι για να υπηρετηθεί. Έτσι η σκηνή κλείνει όχι με θρίαμβο αλλά με δάκρυα και γονυκλισία: η αληθινότερη μεγαλειότητα τελειώνει γονατιστή σε μια παραλία, κλαίγοντας για τον λαό που αγάπησε.
Απαντήστε
Απόκριση
Κοιτάξτε πώς αγάπησε ο Παύλος, και ας σας ελέγξει και σας διδάξει. «Ρίφθηκε» πάνω σε ένα ετοιμοθάνατο παιδί· υπηρέτησε «με πολλά δάκρυα»· προειδοποίησε νύχτα και ημέρα «με δάκρυα» για τους λύκους που θα έρθουν· και αποχαιρέτησε τον λαό του γονατιστός, χωρίς να κρατήσει τίποτε πίσω. Ο Χρυσόστομος μας καλεί να το μιμηθούμε — «ας ριφθούμε σε κινδύνους για χάρη των αδελφών μας», με «καρδιά που γνωρίζει να συμμερίζεται με τους άλλους στις θλίψεις τους.» Πού έχει σκληρύνει ή αυτοπροστατευθεί η καρδιά σας προς εκείνους που σας χρειάζονται; Μαλακώστε την. Διακινδυνεύστε τον εαυτό σας. Και ζυγίστε τη ζωή σας με τον ίδιο τον λόγο του Κυρίου που ο Παύλος θησαύρισε: «Μακαριώτερον ἐστὶν τὸ διδόναι ἢ τὸ λαμβάνειν.» Δαπανούμε τις ημέρες μας επιδιώκοντας να λάβουμε· ο Χριστός καλεί την ευλογία προς την άλλη κατεύθυνση. Ζήστε ώστε, όπως ο Παύλος, οι καλύτεροι μάρτυρές σας να είναι οι άνθρωποι που υπηρετήσατε — και ώστε όταν έρχονται χωρισμοί, να υπάρχουν δάκρυα, επειδή υπήρξε αγάπη.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Ιησού Χριστέ, που δίδαξες ότι είναι μακαριώτερον το διδόναι παρά το λαμβάνειν, και του οποίου ο δούλος Παύλος ρίφθηκε πάνω σε ένα ετοιμοθάνατο παιδί και το επέστρεψε ζωντανό: δώσε μου ψυχή πρόσφορη στη συμπάθεια, καρδιά που γνωρίζει να συμμερίζεται με τους άλλους στις θλίψεις τους, ελεύθερη από κάθε ανελεήμον ήθος και απανθρωπιά. Κάνε με πρόθυμο να ριφθώ σε κινδύνους για χάρη των αδελφών μου, να δαπανώμαι και να εξαντλούμαι και να μην υπολογίζω το κόστος. Κάνε τη ζωή μου τέτοια διδασκαλία ώστε οι καλύτεροι μάρτυρές μου να είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι που υπηρέτησα. Απομάκρυνέ με από την ατέλειωτη επιθυμία να λαμβάνω, και ας βρω τη βαθύτερη μακαριότητα του διδόναι. Και όταν έρχονται χωρισμοί, ας έρχονται με δάκρυα και γονυκλισία, επειδή υπήρξε αγάπη. Βόσκε την Εκκλησία Σου, την οποίαν απέκτησες δια του ιδίου αίματος· και σε Σένα, με τον Πατέρα και το Άγιον Πνεύμα, δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →