← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 143-144 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ψαλμοί 143-144Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στους Ψαλμούς 143 και 144 μας προσκαλεί στις ιδιωτικές προσευχές και τις δημόσιες αινέσεις του Δαβίδ εν μέσω αδιάκοπης αντίστασης. Ο Χένρι ιχνηλατεί πώς ο ψαλμωδός μεταβαίνει από το ωμό παράπονο στην εμπιστευτική εξάρτηση, δείχνοντας ότι κάθε κραυγή για έλεος είναι αγκυρωμένη στην πιστότητα της διαθήκης του Θεού. Καθώς ακολουθούμε την έκθεσή του, ανακαλύπτουμε φρέσκια γλώσσα για τις δικές μας περιόδους θλίψης και ανανεωμένους λόγους να ευλογούμε τον Κύριο που εκπαιδεύει τα χέρια μας για μάχη και τις καρδιές μας για εμπιστοσύνη. Το σημερινό μάθημα επομένως ανοίγει χώρο για ειλικρινή θρήνο, σταθερή μελέτη και προσδοκώσα ικεσία, όλα διαμορφωμένα από το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τον Δαβίδ πριν από αιώνες.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρε τη Βίβλο σου και διάβασε τους Ψαλμούς 143 και 144 αργά, επιτρέποντας στους εναλλασσόμενους τόνους απελπισίας και θριάμβου να καταγραφούν. Παρατήρησε πώς ο Δαβίδ επανειλημμένα υψώνει την ψυχή του προς τον Κύριο ενώ αναγνωρίζει την ανθρώπινη αδυναμία. Άσε τα λόγια να εγκατασταθούν· έπειτα επέστρεψε στο κείμενο για άλλη μία φορά, αυτή τη φορά ακούγοντας τις συγκεκριμένες ικεσίες που ο Χένρι θα τονίσει αργότερα στο σχόλιό του.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει εξετάζοντας την αρχική ικεσία του Δαβίδ να εισακουστεί. Εδώ, Ι. Ο Δαβίδ ταπεινά παρακαλεί να εισακουστεί (εδ. 1), όχι σαν να το αμφισβητούσε, αλλά το επιθυμούσε θερμά και νοιαζόταν γι' αυτό, διότι, αφού κατεύθυνε την προσευχή του, κοίταξε πάνω για να δει πώς προχώρησε, Αβ. β' 1. Είναι ικέτης προς τον Θεό του, και παρακαλεί οι αιτήσεις του να χορηγηθούν: Άκουσε την προσευχή μου· πρόσεξε τις ικεσίες μου. Είναι προσφεύγων κατά των διωκτών του, και παρακαλεί η υπόθεσή του να οδηγηθεί σε ακρόαση και ο Θεός να δώσει κρίση επ' αυτής, στην πιστότητα και δικαιοσύνη Του, ως Κριτής του ορθού και του εσφαλμένου. Ή, 'Απάντησε τις αιτήσεις μου στην πιστότητά Σου, σύμφωνα με τις υποσχέσεις που έδωσες, τις οποίες θα τηρήσεις δικαίως.' Δεν έχουμε δική μας δικαιοσύνη να προβάλλουμε, και επομένως πρέπει να προβάλλουμε τη δικαιοσύνη του Θεού, τον λόγο της υπόσχεσης που μας έδωσε ελεύθερα και μας έκανε να ελπίζουμε σ' αυτόν. Ο Χένρι στη συνέχεια ξεδιπλώνει την αίτηση του Δαβίδ να μην εισέλθει ο Θεός σε κρίση μαζί του. ΙΙ. Ταπεινά παρακαλεί να μην προχωρήσει εναντίον του με αυστηρή δικαιοσύνη, εδ. 2. Φαίνεται εδώ, αν όχι να διορθώνει, τουλάχιστον να εξηγεί την παράκλησή του (εδ. 1), 'Λύτρωσέ με στη δικαιοσύνη Σου· 'Εννοώ,' λέει, 'τις δίκαιες υποσχέσεις του ευαγγελίου, όχι τις δίκαιες απειλές του νόμου· αν απαντηθώ σύμφωνα με τη δικαιοσύνη αυτής της σπασμένης διαθήκης της αθωότητας, είμαι εντελώς χαμένος·' και επομένως, 1. Η ικεσία του είναι, 'Μην εισέλθεις σε κρίση με τον δούλο Σου· μη με χειριστείς με αυστηρή δικαιοσύνη, όπως αξίζω να χειριστώ.' Σε αυτή την προσευχή πρέπει να αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας ως δούλους του Θεού, δεσμευμένους να υπακούμε σ' Αυτόν, υπεύθυνους σ' Αυτόν, και πρόθυμους να λάβουμε την εύνοιά Του, και πρέπει να εγκρίνουμε τον εαυτό μας σ' Αυτόν. Πρέπει να ομολογήσουμε ότι σε πολλές περιπτώσεις τον προσβάλαμε, και υστερήσαμε από το καθήκον μας προς Αυτόν, ώστε δικαίως να ερευνήσει τις παραβάσεις μας, και να προχωρήσει εναντίον μας γι' αυτές σύμφωνα με τον νόμο, και ότι, αν το έκανε, η κρίση θα πήγαινε σίγουρα εναντίον μας· δεν έχουμε τίποτα να προτείνουμε για αναστολή ή μετριασμό της, αλλά η εκτέλεση θα εκδοθεί και θα απονεμηθεί και τότε θα καταστραφούμε για πάντα. Αλλά πρέπει να ενθαρρύνουμε τον εαυτό μας με την ελπίδα ότι υπάρχει έλεος και συγχώρεση με τον Θεό, και να είμαστε θερμοί μαζί Του για το όφελος αυτού του ελέους. 'Μην εισέλθεις σε κρίση με τον δούλο Σου, διότι ήδη εισήλθες σε κρίση με τον Υιό Σου, και έβαλες επάνω Του την ανομία όλων μας. Μην εισέλθεις σε κρίση με τον δούλο Σου, διότι ο δούλος Σου εισέρχεται σε κρίση με τον εαυτό του·' και, αν κρίνουμε τον εαυτό μας, δεν θα κριθούμε. 2. Η παράκλησή του είναι, 'Στα μάτια Σου κανένας ζωντανός άνθρωπος δεν θα δικαιωθεί με αυτούς τους όρους, διότι κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να προβάλλει αθωότητα ούτε καμία δική του δικαιοσύνη, ούτε ότι δεν αμάρτησε ούτε ότι δεν αξίζει να πεθάνει για τις αμαρτίες του· ούτε ότι έχει καμία δική του ικανοποίηση να προσφέρει·' μάλιστα, αν ο Θεός διαφιλονικήσει μαζί μας, δεν είμαστε ικανοί να απαντήσουμε σ' Αυτόν για μία στις χίλιες, Ιώβ θ' 3· ιε' 20. Ο Δαβίδ, πριν προσευχηθεί για την απομάκρυνση του προβλήματός του, προσεύχεται για τη συγχώρεση της αμαρτίας του, και εξαρτάται από το καθαρό έλεος γι' αυτό. Ο Χένρι τότε δείχνει τα μέσα που χρησιμοποιεί ο Δαβίδ για να σταθεροποιήσει το καταβεβλημένο πνεύμα του. Ε. Προσφεύγει στη χρήση κατάλληλων μέσων για την ανακούφιση του ταραγμένου πνεύματός του. Δεν είχε δύναμη να συγκεντρώσει κατά της καταπίεσης του εχθρού, αλλά, αν μπορεί να διατηρήσει την κατοχή τίποτε άλλου, θα κάνει ό,τι μπορεί για να διατηρήσει την κατοχή της δικής του ψυχής και να διαφυλάξει την εσωτερική του ειρήνη. Για να το πετύχει αυτό, 1. Κοιτάζει πίσω, και θυμάται τις ημέρες του παρελθόντος (εδ. 5), τις προηγούμενες εμφανίσεις του Θεού για τον θλιμμένο λαό Του και για αυτόν ιδιαίτερα. Συχνά υπήρξε ανακούφιση για τον λαό του Θεού στις στενοχώριες του να σκέφτεται τα θαύματα που οι πατέρες τους τους διηγούνταν, Ψαλμ. οζ' 5, 11. 2. Κοιτάζει γύρω, και παρατηρεί τα έργα του Θεού στην ορατή δημιουργία, και την προνοητική διακυβέρνηση του κόσμου: Μελετώ όλα τα έργα Σου. Πολλοί τα βλέπουν, αλλά δεν βλέπουν τα ίχνη της σοφίας, της δύναμης και της αγαθότητας του Θεού σ' αυτά, και δεν λαμβάνουν το όφελος που θα μπορούσαν από αυτά επειδή δεν μελετούν επάνω τους· δεν παραμένουν σ' αυτό το πλούσιο περίεργο θέμα, αλλά σύντομα το εγκαταλείπουν, σαν να το είχαν εξαντλήσει, ενώ μόλις το έχουν αγγίξει. Στοχάζομαι, ή (όπως το διαβάζουν μερικοί) συζητώ, την ενέργεια των χεριών Σου, πόσο μεγάλη, πόσο αγαθή, είναι! Όσο περισσότερο εξετάζουμε τη δύναμη του Θεού τόσο λιγότερο θα φοβόμαστε το πρόσωπο ή τη δύναμη του ανθρώπου, Ησ. να' 12, 13. 3. Κοιτάζει πάνω με θερμές επιθυμίες προς τον Θεό και την εύνοιά Του (εδ. 6): 'Εκτείνω τα χέρια μου προς Σένα, σαν κάποιος που ζητά ελεημοσύνη, και γεμάτος προσδοκία να λάβει κάτι μεγάλο, στέκοντας έτοιμος να το αρπάξει και να το καλωσορίσει. Η ψυχή μου διψά για Σένα· είναι προς Σένα (έτσι είναι η λέξη), ολόκληρη για Σένα, προσηλωμένη σε Σένα· είναι σαν διψασμένη γη, η οποία, ξεραμένη από υπερβολική ζέστη, χάσκει για βροχή· έτσι χρειάζομαι, έτσι λαχταρώ, την υποστήριξη και την ανανέωση των θείων παρηγοριών κάτω από τις θλίψεις μου, και τίποτε άλλο δεν θα με ανακουφίσει.' Αυτός είναι ο καλύτερος δρόμος που μπορούμε να ακολουθήσουμε όταν τα πνεύματά μας είναι καταβεβλημένα· και δικαίως βυθίζονται κάτω από το φορτίο τους όσοι δεν θα πάρουν έναν τόσο πρόσφορο τρόπο όπως αυτός για να ανακουφιστούν.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι αργότερα στοχάζεται την εκπληκτική συγκατάβαση του Θεού προς την εύθραυστη ανθρωπότητα. ΙΙ. Θαυμάζει τη συγκατάβαση του Θεού προς τον άνθρωπο και προς τον εαυτό του ιδιαίτερα (εδ. 3, 4): 'Κύριε, τι είναι ο άνθρωπος, τι φτωχό μικρό πράγμα είναι, που παίρνεις γνώση γι' αυτόν, που λογαριάζεις γι' αυτόν, που πέφτει τόσο πολύ κάτω από την αντίληψη και τη φροντίδα Σου, και που έχεις τόσο τρυφερή μέριμνα για οποιονδήποτε από εκείνη τη χαμηλή και άχρηστη φυλή όπως είχες για μένα!' Λαμβάνοντας υπόψη τις πολλές ατιμίες κάτω από τις οποίες βρίσκεται η ανθρώπινη φύση, έχουμε λόγο να θαυμάζουμε τις τιμές που ο Θεός έχει θέσει στην ανθρωπότητα γενικά (τους αγίους ιδιαίτερα, μερικούς με ιδιαίτερο τρόπο, όπως ο Δαβίδ) και στον Μεσσία (στα οποία τα λόγια αυτά εφαρμόζονται, Εβρ. β' 6), ο οποίος υψώθηκε πολύ επειδή ταπεινώθηκε για να βρεθεί με μορφή ως άνθρωπος, και έχει εξουσία να εκτελέσει κρίση επειδή είναι Υιός ανθρώπου. Ένα ερώτημα προς αυτόν τον σκοπό ρώτησε ο Δαβίδ (Ψαλμ. η' 4), και εικονογράφησε το θαύμα με την εξέταση της μεγάλης αξιοπρέπειας που ο Θεός έχει τοποθετήσει τον άνθρωπο (Ψαλμ. η' 5), 'Τον στεφάνωσες με δόξα και τιμή.' Εδώ το εικονογραφεί με την εξέταση της ταπεινότητας και της θνητότητας του ανθρώπου, παρά την αξιοπρέπεια που τέθηκε επάνω του (εδ. 4): Ο άνθρωπος είναι όμοιος με τη ματαιότητα· τόσο εύθραυστος είναι, τόσο αδύναμος, τόσο ανήμπορος, περιτριγυρισμένος από τόσες αδυναμίες, και η παραμονή του εδώ τόσο πολύ σύντομη και αβέβαιη, ώστε είναι όσο το δυνατόν πιο όμοιος με την ίδια τη ματαιότητα. Μάλιστα, είναι ματαιότητα, είναι έτσι στην καλύτερη κατάστασή του. Οι ημέρες του έχουν λίγη ουσία μέσα τους, λαμβάνοντας υπόψη πόσες από τις σκέψεις και τις φροντίδες μιας αθάνατης ψυχής απασχολούνται για ένα φτωχό ετοιμοθάνατο σώμα· είναι σαν σκιά, σκοτεινή και φευγαλέα, παροδική και τελειώνουσα με τον ήλιο, και, όταν αυτός δύει, διαλύεται σε όλη σκιά. Είναι σαν σκιά που περνά, και δεν υπάρχει απώλεια αυτής. Ο Δαβίδ βάζει τον εαυτό του στον αριθμό εκείνων που είναι έτσι ταπεινοί και περιφρονημένοι.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

1. Πού στις παρούσες συνθήκες σου χρειάζεσαι περισσότερο να απηχήσεις την κραυγή του Δαβίδ, 'Άκουσέ με ταχέως'; 2. Πώς μπορεί η ανάμνηση των παρελθόντων έργων του Θεού, όπως σημειώνει ο Χένρι ότι έκανε ο Δαβίδ, να σταθεροποιήσει το δικό σου πνεύμα σήμερα; 3. Σε ποια περιοχή της ζωής πειράζεσαι να βασιστείς στη δική σου δύναμη παρά στον Κύριο που υποτάσσει λαούς κάτω από τον δούλο Του;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε φιλάνθρωπε, ὅταν αἱ ψυχαὶ ἡμῶν ἀσθενῶσιν ἐν ἡμῖν, δίδαξον ἡμᾶς νὰ ἐκτείνωμεν κενὰς χεῖρας πρὸς Σὲ μόνον καὶ νὰ ἀναπαυώμεθα ὁλοψύχως ἐν τῇ δικαιοσύνῃ ἣν ἐπηγγείλω διὰ Χριστοῦ. Ζωοποίησον τὰς καρδίας ἡμῶν διὰ τοῦ Πνεύματός Σου ἵνα ποιῶμεν τὸ θέλημά Σου, ὁδήγησον ἡμᾶς ἐν τῇ γῇ τῆς εὐθύτητος, καὶ λύτρωσον ἡμᾶς ἀπὸ παντὸς ἐχθροῦ τοῦ θλίβοντος τὴν ψυχήν. Εἴθε οἱ υἱοὶ καὶ αἱ θυγατέρες ἡμῶν νὰ εὐδοκιμῶσιν ὑπὸ τὴν εὐλογίαν Σου καθὼς ἐμπιστευόμεθα τὴν ἀκατάπαυστον ἔλεόν Σου. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →