Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 137-138 — με αλ.)
Άνοιγμα
Στην απλή ζεστασιά της Μεταρρυθμισμένης ομολογίας, οι σχολιαστές της Γενεύης παρουσίασαν τις περιθωριακές τους σημειώσεις στους Ψαλμούς 137 και 138. Ο Θεόδωρος Βέζας, ο Γουίλιαμ Γουίτινγκχαμ και οι συνάδελφοί τους ξεδιπλώνουν τη θλίψη της εξορίας και τον ακλόνητο έπαινο που αναδύεται ακόμη και στην αιχμαλωσία. Οι σημειώσεις τους κρατούν την εκκλησία προσηλωμένη στην πιστότητα του Θεού και στην προτεραιότητα της αληθινής λατρείας. Στρέφουμε σήμερα σε αυτές τις σημειώσεις, ώστε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τους σχολιαστές να σταθεροποιήσει τις δικές μας καρδιές σε δοκιμασία και ευχαριστία.
Διαβάστε
Ας διαβάσουμε τους Ψαλμούς 137 και 138 αργά, επιτρέποντας στα λόγια του ψαλμωδού να εγκατασταθούν στην καρδιά. Ακούστε τον θρήνο δίπλα στα ποτάμια της Βαβυλώνας και τον όρκο να μην ξεχάσετε ποτέ την Ιερουσαλήμ. Έπειτα ακούστε τον Δαβίδ να υψώνει ολόψυχο έπαινο ενώπιον των εθνών και να εμπιστεύεται τον Κύριο να τελειοποιήσει αυτό που έχει αρχίσει. Δεχτείτε αυτά τα κεφάλαια ως το τραγούδι της ίδιας της εκκλησίας σε κάθε εποχή.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι σχολιαστές της Γενεύης αρχίζουν με τη σημείωσή τους στο εδάφιο 5.
Εδάφιο 5. 137:5 {δ} Εάν σε λησμονήσω, Ιερουσαλήμ, ας λησμονήσει η δεξιά μου χείρα [την επιδεξιότητά της]. (δ) Ακόμη και οι πιστοί αγγίζονται από τις ιδιαίτερες θλίψεις τους, όμως η κοινή θλίψη της Εκκλησίας είναι η πιο οδυνηρή γι' αυτούς, και είναι τέτοια που δεν μπορούν παρά να τη θυμούνται και να τη θρηνούν.Στη συνέχεια ασχολούνται με την απόφαση που καταγράφεται στο εδάφιο 6.
Εδάφιο 6. 137:6 Εάν δεν σε θυμηθώ, ας κολλήσει η γλώσσα μου στον ουρανίσκο μου· εάν δεν προτιμήσω την Ιερουσαλήμ πάνω από την {ε} κύρια χαρά μου. (ε) Η παρακμή της θρησκείας του Θεού στη χώρα τους ήταν τόσο οδυνηρή που καμία χαρά δεν μπορούσε να τους ευχαριστήσει, εκτός αν αποκατασταθεί.Οι σχολιαστές στη συνέχεια εξηγούν τη λατρεία που περιγράφεται στο εδάφιο 2 του επόμενου ψαλμού.
Εδάφιο 2. 138:2 Θα προσκυνήσω προς τον άγιο {β} ναό σου, και θα υμνήσω το όνομά σου για την αγάπη σου και για την αλήθειά σου· διότι έχεις μεγαλύνει τον λόγο σου πάνω από όλο το όνομά σου. (β) Τόσο ο ναός όσο και η τελετουργική υπηρεσία κατά την έλευση του Χριστού καταργήθηκαν· έτσι ώστε τώρα ο Θεός θα λατρεύεται μόνο εν πνεύματι και αληθεία, Ιωάννης 4:23.
Σκεφτείτε
Οι σχολιαστές της Γενεύης καταλήγουν πιέζοντας την υπόσχεση του εδαφίου 8.
Εδάφιο 8. 138:8 Ο ΚΥΡΙΟΣ θα {στ} τελειοποιήσει [αυτό που] με αφορά· το έλεός σου, ΚΥΡΙΕ, [διαρκεί] για πάντα· μη εγκαταλείψεις τα έργα των ιδίων σου χεριών. (στ) Αν και οι εχθροί μου λυσσομανούν, όμως ο Κύριος, που έχει αρχίσει το έργο του σε μένα, θα συνεχίσει τη χάρη του μέχρι το τέλος.
Απαντήστε
Πού επέτρεψα στις παρούσες ανέσεις να αμβλύνουν τη μνήμη της Σιών; Πώς διαμορφώνει την καθημερινή μου λατρεία η μεγαλοσύνη του Κυρίου του λόγου του πάνω από όλο το όνομά του; Σε ποια παρούσα δοκιμασία εμπιστεύομαι ότι ο Κύριος θα τελειοποιήσει το έργο που έχει αρχίσει σε μένα;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Κύριε, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους των σχολιαστών της Γενεύης που κράτησαν την εκκλησία σου αγκυροβολημένη στον λόγο σου. Χάρισέ μας την ίδια ακλόνητη μνήμη της εκκλησίας σου και τον ίδιο ολόψυχο έπαινο που αρνείται κάθε μικρότερη χαρά. Ενίσχυσε τις ψυχές μας όταν οι εχθροί χλευάζουν και όταν η εξορία πιέζει σκληρά. Τελειοποίησε αυτό που μας αφορά, Κύριε, και μη εγκαταλείψεις το έργο των ιδίων σου χεριών. Είθε το έλεός σου να διαρκεί για πάντα και η αλήθειά σου να διευθετεί όλη τη λατρεία μας, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →