← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 135-136 — με τον Κόουκ

Ψαλμοί 135-136Σχόλια του Thomas Coke στην Αγία Γραφή20 λεπ
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της πρώιμης Μεθοδιστικής αφοσίωσης, στρεφόμαστε σήμερα στο Σχολιασμό της Αγίας Γραφής του Τόμας Κόουκ. Ως έμπιστος συνεργάτης του Γουέσλεϋ και ο πρώτος Μεθοδιστής επίσκοπος, ο Κόουκ έφερε την καρδιά ενός ποιμένα στην έκθεση της Γραφής, καθοδηγώντας τους πιστούς να παραμείνουν στους ψαλμούς με ευγνωμοσύνη και δέος. Η προσέγγισή του στους Ψαλμούς 135 και 136 μας εισάγει στον αρχαίο ύμνο δοξολογίας της εκκλησίας, υπενθυμίζοντάς μας ότι κάθε γενιά καλείται να μεγαλύνει τον Κύριο του οποίου το έλεος διαρκεί για πάντα. Είθε αυτές οι σκέψεις να σταθεροποιήσουν τις καρδιές μας για τη λατρεία και να εμβαθύνουν την εμπιστοσύνη μας στον Θεό που βασιλεύει πάνω απ' όλα.
Διαβάστε
Με ήσυχη προσοχή, διαβάστε τους Ψαλμούς 135 και 136 δυνατά ή σιωπηλά. Ακούστε την επαναλαμβανόμενη πρόσκληση για δοξολογία και το σταθερό ρεφρέν του αιώνιου ελέους. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν στην καρδιά, προετοιμάζοντας την ψυχή να δεχθεί την καθοδήγηση που προσφέρει η προσεκτική έκθεση του Τόμας Κόουκ αυτών των δύο μεγάλων ύμνων ευχαριστίας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Κόουκ ξεκινά σημειώνοντας την πιθανή λειτουργική ρύθμιση του ψαλμού. Στίχος 1. Ψαλμοί 135:0 . Μια προτροπή να δοξάσουμε τον Θεό για το έλεός του, για τη δύναμή του και για τις κρίσεις του. Η ματαιότητα των ειδώλων. Μια προτροπή να ευλογήσουμε τον Θεό. Έχει υποτεθεί ότι αυτός ήταν ο πρωινός ύμνος, τον οποίο ο πρωτοψάλτης καλούσε τους Λευίτες να ψάλλουν κατά το άνοιγμα των πυλών του ναού, όπως ο προηγούμενος ψαλλόταν κατά το κλείσιμο των πυλών το βράδυ. Κάποιοι φαντάζονται από τον Ψαλμό 135:13 σε σύγκριση με την Έξοδο 12:14 ότι ήταν ένας πασχαλινός ύμνος, και το περιεχόμενο του ψαλμού φαίνεται να ενισχύει αυτή την άποψη. Ο Κόουκ στη συνέχεια αναπτύσσει την κλήση για δοξολογία που πηγάζει από την αγαθότητα του Θεού. Στίχος 21. Ψαλμοί 135:21 . Ευλογητός ο Κύριος εκ Σιών, κ.λπ.— Ευλογητός ο Κύριος εν Σιών. Green. Ο Κύριος της Σιών. Mudge. ΣΚΕΨΕΙΣ.— 1ον, Αυτός ο ψαλμός είναι γεμάτος δοξολογία: και, για να μην στερούνται ποτέ οι δούλοι του Θεού ύλη για τα τραγούδια τους, ο Ψαλμωδός προτείνει, 1. Την μεγάλη του αγαθότητα. Είναι αγαθός σε όλα τα πλάσματά του, ειδικά σε όλους τους αληθινούς πιστούς, οι οποίοι είναι ιδιαίτερα υποχρεωμένοι να τον δοξάζουν για τον πλούτο της χάριτός του που εκδηλώνεται στις ψυχές τους. 2. Την ευχαρίστηση της υπηρεσίας. Είναι ευχάριστο: καμία ευχαρίστηση πράγματι δεν μπορεί να συγκριθεί με την αίσθηση της Θείας αγάπης, θερμής στην ψυχή, και που ξεσπά σε ευγνώμονες αναγνωρίσεις προς αυτόν που την έχει σκορπίσει στις καρδιές μας. 3. Τα διακριτικά προνόμια του Ισραήλ του Θεού, και οι υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτά. Διότι ο Κύριος επέλεξε τον Ιακώβ για τον εαυτό του, και τον Ισραήλ για τον ιδιαίτερο θησαυρό του. Ο Κόουκ στη συνέχεια παρουσιάζει τον ψαλμό ως τη μεγάλη ευχαριστία που χρησιμοποιούνταν στις εορτές του Ισραήλ. Στίχος 1. Ψαλμοί 136:0 . Μια προτροπή να ευχαριστήσουμε τον Θεό για συγκεκριμένα ελέη. Αυτός ο ψαλμός, όπως και ο προηγούμενος, είναι μια ανάμνηση των θαυμαστών πραγμάτων που είχε κάνει ο Θεός για τους Εβραίους. Ο Επίσκοπος Patrick υποθέτει ότι προοριζόταν για χρήση στις επίσημες εορτές τους· καθώς ονομαζόταν από τους Εβραίους, הגדול הלל hallel haggadol, η μεγάλη ευχαριστία. Παρατηρεί για τη συχνή επανάληψη του μισού στίχου, ότι αυτό γινόταν για να τους κάνει πιο ευαίσθητους στο ότι όφειλαν όλα όσα είχαν στην θεία γενναιοδωρία· για να τους παρακινήσει να εξαρτώνται πλήρως από αυτή τη γενναιοδωρία, και να είναι βέβαιοι ότι δεν θα τους εγκατέλειπε ποτέ, αν την αναγνώριζαν ευσεβώς και ειλικρινά. Αυτή η μορφή αναγνώρισης, για το έλεός του, κ.λπ. ορίστηκε από τον Δαβίδ να χρησιμοποιείται συνεχώς στη θεία λειτουργία, 1 Χρονικών 16:41 ακολουθούμενη από τον Σολομώντα, 2 Χρονικών 3:6 και τηρήθηκε από τον Ιωσαφάτ, 2 Χρονικών 20:21 . Βλέπε την 29η Προλεγόμενα του Επισκόπου Lowth.
Σκεφτείτε
Ο Κόουκ καταλήγει προτρέποντας τους πιστούς να αποδώσουν ευχαριστίες στον Θεό του ουρανού. Για όλα αυτά είμαστε βαθύτατα υποχρεωμένοι να ευχαριστήσουμε τον Θεό του ουρανού· όλα τα άλλα πλάσματα στη γη στερούνται τη δύναμη να εκφράσουν τον έπαινό του· από τον άνθρωπο μόνο αναμένεται αυτό το αφιέρωμα, ως η γλώσσα αυτού του κατώτερου κόσμου, και ως το ιδιαίτερο αντικείμενο αυτού του ελέους που διαρκεί για πάντα. Ο Κόουκ κλείνει την ενότητα τονίζοντας την αιώνια υποχρέωση της δοξολογίας. Περιφρονεί τις ματαιότητες των ειδωλολατρών και τους λάτρεις τους: τα είδωλά τους, αν και κατασκευασμένα από τα πιο πολύτιμα μέταλλα, ήταν δημιουργήματα των δικών τους χεριών, άλογα, και ανίκανα να ακούσουν ή να απαντήσουν στις προσευχές των ανόητων λατρευτών τους, οι οποίοι τα εμπιστεύονταν, και έτσι αποδείχθηκαν τόσο στερημένοι από κατανόηση όσο το ξύλο που λάτρευαν. 2. Ενθαρρύνει τον οίκο του Ισραήλ να δοξάσει και να εμπιστευτεί τον Θεό του, τον μόνο ζωντανό και αληθινό Θεό, ο οποίος άξιζε τις υψηλότερες ευχαριστίες τους, και ήταν ικανός να τους σώσει στο έπακρο: ο λαός γενικά, οι λειτουργοί του αγιαστηρίου ειδικότερα, και όλοι όσοι φοβούνται τον Κύριο, Εβραίοι και προσήλυτοι, συναγμένοι στη Σιών, πρέπει να ενωθούν για να ευλογήσουν το όνομά του, τόσο αγαθό, τόσο μεγάλο· και να του αποδώσουν αυτό το αφιέρωμα που τόσο βαθιά όφειλαν. Σημείωση· Το μεγαλείο και η αγαθότητα του Θεού μας θα είναι το αιώνιο τραγούδι των πιστών, και η αιωνιότητα δεν θα μπορέσει ποτέ να εξαντλήσει το θέμα.
Απαντήστε
1. Πού ξεχνώ πιο εύκολα ότι μόνο ο Κύριος είναι άξιος της ολόψυχης δοξολογίας μου; 2. Πώς με καλεί το ρεφρέν του αιώνιου ελέους να αναθεωρήσω την περασμένη ημέρα με ευγνωμοσύνη; 3. Σε ποια απλή πράξη λατρείας θα μπορούσα να ενωθώ με το τραγούδι των Λευιτών απόψε;
Προσευχηθείτε
Ελεήμων και αιώνιε Θεέ, σε ευλογούμε για τους ψαλμούς που διδάσκουν τον λαό σου να δοξάζει. Χάρισέ μας, κατά το παράδειγμα του δούλου σου Τόμας Κόουκ, καρδιές γρήγορες να θυμούνται το έλεός σου που διαρκεί για πάντα. Είθε τα λόγια αυτών των αρχαίων ύμνων να αναδυθούν ξανά στα σπίτια και τα ιερά μας, διεγείροντας την πίστη και σιωπώντας κάθε αντίπαλη απαίτηση στις ψυχές μας. Κράτησέ μας σταθερούς στην καλή γη που έχεις ετοιμάσει, και ας είναι το τελευταίο μας τραγούδι αυτή την ημέρα ένα τραγούδι ταπεινής ευχαριστίας μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Σχόλια του Thomas Coke στην Αγία Γραφή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →