← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 49-50 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ψαλμοί 49-50Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στους Ψαλμούς 49 και 50 μας καλεί να ακούσουμε ως κήρυκας και όχι απλώς ως ποιητής. Σε αυτά τα κεφάλαια ο ψαλμωδός αντιμετωπίζει την ψευδαίσθηση ότι ο πλούτος μπορεί να εξασφαλίσει τη ζωή ή την ευτυχία, ενώ προσφέρει στέρεα παρηγοριά σε όσους εμπιστεύονται τον Θεό αντί αυτού. Η προσεκτική ερμηνεία του Χένρι μας βοηθά να ακούσουμε τόσο την προειδοποίηση όσο και την ελπίδα με νέα σαφήνεια. Στα επόμενα λίγα λεπτά θα ανοίξουμε το κείμενο μαζί, επιτρέποντας στις γνώσεις του να διαμορφώσουν την κατανόησή μας για ό,τι πραγματικά διαρκεί πέρα από τον τάφο. Ας προετοιμάσουμε τις καρδιές μας για να δεχθούμε σοφία που υπερβαίνει κάθε επίγειο θησαυρό.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στραφείτε τώρα στους Ψαλμούς 49 και 50. Διαβάστε τα δύο κεφάλαια αργά, παρατηρώντας την επαναλαμβανόμενη αντίθεση μεταξύ εκείνων που εμπιστεύονται στα πλούτη και εκείνων των οποίων η ελπίδα στηρίζεται στον Θεό μόνο. Αφήστε τις προειδοποιήσεις για τον φευγαλέο πλούτο και τις υποσχέσεις της λύτρωσης να εγκατασταθούν στο πνεύμα σας. Κάντε παύση μετά από κάθε ενότητα για να σκεφθείτε πώς το μήνυμα μιλά στη δική σας ζωή σήμερα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει απαιτώντας την προσοχή όλων των ανθρώπων στον λόγο του. Ι. Απαιτεί την προσοχή των άλλων σε ό,τι επρόκειτο να πει (εδ. 1, 2): Ακούστε αυτό, όλοι οι λαοί· ακούστε το και προσέξτε το, ακούστε το και σκεφθείτε το· ό,τι λέγεται μία φορά, ακούστε το δύο φορές. Ακούστε και δώστε προσοχή, Ψαλμ. ξβ΄ 9, 11. Όχι μόνο, «Ακούστε, όλοι εσείς Ισραηλίτες, και δώστε προσοχή όλοι οι κάτοικοι της Χαναάν», αλλά, Ακούστε, όλοι οι λαοί, και δώστε προσοχή, όλοι εσείς κάτοικοι του κόσμου· διότι αυτή η διδασκαλία δεν είναι ιδιότυπη σε εκείνους που είναι ευλογημένοι με θεία αποκάλυψη, αλλά ακόμη και το φως της φύσης μαρτυρεί γι’ αυτό. Όλοι οι άνθρωποι μπορούν να γνωρίζουν, και επομένως ας σκεφθούν όλοι οι άνθρωποι, ότι τα πλούτη τους δεν θα τους ωφελήσουν την ημέρα του θανάτου. Τόσο οι ταπεινοί όσο και οι υψηλοί, τόσο οι πλούσιοι όσο και οι φτωχοί, πρέπει να συγκεντρωθούν για να ακούσουν τον λόγο του Θεού· ας ακούσουν λοιπόν και οι δύο αυτό με εφαρμογή. Ας ακούσουν εκείνοι που είναι υψηλοί και πλούσιοι στον κόσμο για τη ματαιότητα των εγκόσμιων κτημάτων τους και να μην υπερηφανεύονται γι’ αυτά, ούτε να είναι ασφαλείς στην απόλαυσή τους, αλλά να τα διαθέτουν σε αγαθοεργίες, ώστε με αυτά να κάνουν για τον εαυτό τους φίλους· ας ακούσουν αυτό και οι φτωχοί και ταπεινοί και να είναι ευχαριστημένοι με το λίγο τους, και να μην φθονούν εκείνους που έχουν αφθονία. Οι φτωχοί άνθρωποι κινδυνεύουν εξίσου από ακατάσχετη επιθυμία προς τον πλούτο του κόσμου όσο οι πλούσιοι από ακατάσχετη απόλαυση σε αυτόν. Δίνει έναν καλό λόγο γιατί ο λόγος του πρέπει να ληφθεί υπόψη (εδ. 3): Το στόμα μου θα μιλήσει για σοφία· ό,τι είχε να πει, 1. Ήταν αληθινό και καλό. Είναι σοφία και κατανόηση· θα κάνει σοφούς και συνετούς εκείνους που το δέχονται και υποτάσσονται σε αυτό. Δεν είναι αμφίβολο αλλά βέβαιο, όχι ασήμαντο αλλά βαρύ, όχι θέμα λεπτής θεωρίας αλλά θαυμαστής χρήσης για να μας οδηγήσει στον ορθό δρόμο προς τον μεγάλο μας σκοπό. 2. Ήταν ό,τι ο ίδιος είχε καλά αφομοιώσει. Ό,τι μίλησε το στόμα του ήταν ο στοχασμός της καρδιάς του (όπως Ψαλμ. ιθ΄ 14· με΄ 1)· ήταν ό,τι ο Θεός έθεσε στο νου του, ό,τι ο ίδιος είχε σοβαρά σκεφθεί, και ήταν πλήρως ενήμερος για το νόημά του και πεπεισμένος για την αλήθεια του. Εκείνο που οι λειτουργοί μιλούν από τις δικές τους καρδιές είναι πιο πιθανό να φθάσει στις καρδιές των ακροατών τους. Ο Χένρι εφαρμόζει έπειτα την αλήθεια στον εαυτό του, βρίσκοντας ασφάλεια στον Θεό. ΙV. Αρχίζει με την εφαρμογή της στον εαυτό του, και αυτή είναι η ορθή μέθοδος με την οποία πρέπει να πραγματευόμαστε τα θεία πράγματα. Πρέπει πρώτα να κηρύξουμε στον εαυτό μας πριν αναλάβουμε να νουθετήσουμε ή να διδάξουμε άλλους. Πριν φθάσει να καταγράψει την ανοησία της σαρκικής ασφάλειας (εδ. 6), θέτει εδώ, από τη δική του εμπειρία, το όφελος και την παρηγοριά μιας αγίας χαριτωμένης ασφάλειας, την οποία απολαμβάνουν εκείνοι που εμπιστεύονται στον Θεό, και όχι στον εγκόσμιο πλούτο τους: Γιατί να φοβηθώ; εννοεί, Γιατί να φοβηθώ τον φόβο τους (Ησ. η΄ 12), τους φόβους των εγκόσμιων ανθρώπων. 1. «Γιατί να φοβηθώ αυτούς; Γιατί να φοβηθώ στις ημέρες της θλίψης και του διωγμού, όταν η ανομία των πτερνών μου, ή των υποσκελιστών μου που επιχειρούν να με υποσκελίσουν, θα με περικυκλώσει, και θα με περιβάλλουν με τις κακόβουλες απόπειρές τους; Γιατί να φοβηθώ εκείνους των οποίων όλη η δύναμη βρίσκεται στον πλούτο τους, που δεν θα τους επιτρέψει να εξαγοράσουν τους φίλους τους; Δεν θα φοβηθώ τη δύναμή τους, διότι δεν μπορεί να τους επιτρέψει να με καταστρέψουν.» Οι μεγάλοι άνθρωποι του κόσμου δεν θα φανούν καθόλου τρομεροί όταν σκεφθούμε πόσο λίγο θα τους σταθεί ο πλούτος τους. Δεν χρειάζεται να φοβηθούμε την καταβολή μας από την υπεροχή μας εκείνοι που δεν μπορούν να υποστηρίξουν τον εαυτό τους στην ίδια τους την υπεροχή. 2. «Γιατί να φοβηθώ όπως αυτοί;» Οι ημέρες του γήρατος και του θανάτου είναι ημέρες κακού, Εκκλ. ιβ΄ 1. Την ημέρα της κρίσεως η ανομία των πτερνών μας (ή των βημάτων μας, των παρελθουσών αμαρτιών μας) θα μας περικυκλώσει, θα τεθεί σε τάξη ενώπιόν μας. Κάθε έργο θα εισαχθεί στην κρίση, με κάθε κρυφό πράγμα· και καθένας από εμάς πρέπει να δώσει λόγο για τον εαυτό του. Σε αυτές τις ημέρες οι εγκόσμιοι πονηροί άνθρωποι θα φοβηθούν· τίποτε πιο τρομερό για εκείνους που έχουν θέσει την καρδιά τους στον κόσμο από το να σκεφθούν να τον εγκαταλείψουν· ο θάνατος γι’ αυτούς είναι ο βασιλιάς των τρόμων, διότι, μετά τον θάνατο, έρχεται η κρίση, όταν οι αμαρτίες τους θα τους περιβάλλουν ως τόσες Ερινύες· αλλά γιατί να φοβηθεί ο καλός άνθρωπος τον θάνατο, που έχει τον Θεό μαζί του; Ψαλμ. 23:4. Όταν οι ανομίες του τον περικυκλώνουν, τις βλέπει όλες συγχωρημένες, η συνείδησή του είναι καθαρισμένη και ειρηνευμένη, και τότε ακόμη και την ημέρα της κρίσεως, όταν οι καρδιές των άλλων λιποθυμούν από φόβο, αυτός μπορεί να υψώσει το κεφάλι του με χαρά, Λουκ. κα΄ 26, 28. Σημείωσε, Τα τέκνα του Θεού, αν και τόσο φτωχά, είναι σε αυτό αληθινά ευτυχή, πάνω από τους πιο ευημερούντες των τέκνων αυτού του κόσμου, ότι είναι καλά φυλαγμένα από τους τρόμους του θανάτου και της μελλούσης κρίσεως. Ο Χένρι περιγράφει το πνεύμα εκείνων που εμπιστεύονται στον πλούτο. Ι. Μια περιγραφή του πνεύματος και του τρόπου των εγκόσμιων ανθρώπων, των οποίων η μερίδα είναι σε αυτή τη ζωή, Ψαλμ. ιζ΄ 14. Θεωρείται δεδομένο ότι έχουν πλούτο, και πλήθος πλούτων (εδ. 6), οίκους και γαίες κληρονομιάς, τις οποίες αποκαλούν δικές τους, εδ. 11. Ο Θεός συχνά δίνει αφθονία των αγαθών αυτού του κόσμου σε κακούς ανθρώπους που ζουν με περιφρόνηση προς αυτόν και επανάσταση εναντίον του, με την οποία φαίνεται ότι δεν είναι τα καλύτερα πράγματα από μόνα τους (διότι τότε ο Θεός θα έδινε τα περισσότερα από αυτά στους καλύτερους φίλους του), και ότι δεν είναι τα καλύτερα πράγματα για εμάς, διότι τότε εκείνοι δεν θα είχαν τόσα από αυτά οι οποίοι, όντας σημαδεμένοι για καταστροφή, πρόκειται να ωριμάσουν γι’ αυτήν από την ευημερία τους, Παρ. α΄ 32. Ένας άνθρωπος μπορεί να έχει αφθονία του πλούτου αυτού του κόσμου και να γίνει καλύτερος από αυτόν, μπορεί έτσι να έχει την καρδιά του διευρυμένη σε αγάπη, και ευγνωμοσύνη, και υπακοή, και μπορεί να κάνει εκείνο το αγαθό με αυτό που θα είναι καρπός αφθονώντας στον λογαριασμό του· και επομένως δεν είναι η κατοχή πλούτου που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους εγκόσμιους, αλλά η θέση της καρδιάς τους επάνω σε αυτά ως τα καλύτερα πράγματα· και έτσι αυτοί οι εγκόσμιοι άνθρωποι περιγράφονται εδώ. 1. Αναπαύουν εμπιστοσύνη στα πλούτη τους: Εμπιστεύονται στον πλούτο τους (εδ. 6)· εξαρτώνται από αυτόν ως μερίδα και ευτυχία τους, και προσδοκούν ότι θα τους εξασφαλίσει από κάθε κακό και θα τους προμηθεύσει με κάθε αγαθό, και ότι δεν χρειάζονται τίποτε άλλο, όχι, ούτε τον ίδιο τον Θεό. Ο χρυσός τους είναι η ελπίδα τους (Ιώβ λα΄ 24), και έτσι γίνεται Θεός τους. Έτσι ο Σωτήρας μας εξηγεί τη δυσκολία της σωτηρίας των πλουσίων ανθρώπων (Μάρκ. ι΄ 24): Πόσο δύσκολο είναι για εκείνους που εμπιστεύονται στα πλούτη να εισέλθουν στη βασιλεία του Θεού! Δες Α΄ Τιμ. στ΄ 17. 2. Υπερηφανεύονται στα πλούτη τους: Καυχώνται στον πλήθος αυτών, σαν να ήταν σίγουρα σημεία της εύνοιας του Θεού και βέβαιες αποδείξεις της δικής τους εφευρετικότητας και επιμέλειας (η δύναμή μου, και η ισχύς του χεριού μου, απέκτησαν αυτόν τον πλούτο), σαν να τους έκαναν αληθινά μεγάλους και ευτυχείς, και πιο πραγματικά εξαίρετους από τους γείτονές τους. Καυχώνται ότι έχουν όλα όσα θα ήθελαν (Ψαλμ. ι΄ 3) και μπορούν να θέσουν όλο τον κόσμο σε αψηφία (Κάθομαι ως βασίλισσα, και θα είμαι κυρία για πάντα)· επομένως ονομάζουν τις γαίες τους με τα δικά τους ονόματα, ελπίζοντας έτσι να διαιωνίσουν τη μνήμη τους· και, αν οι γαίες τους διατηρούν τα ονόματα με τα οποία τις ονόμασαν, είναι μόνο πενιχρή τιμή· αλλά συχνά αλλάζουν ονόματα όταν αλλάζουν ιδιοκτήτες. 3. Κολακεύουν τον εαυτό τους με προσδοκία της αιωνιότητας των εγκόσμιων κτημάτων τους (εδ. 11): Η εσωτερική τους σκέψη είναι ότι οι οίκοι τους θα συνεχίσουν για πάντα, και με αυτή τη σκέψη ευχαριστούν τον εαυτό τους. Δεν είναι όλες οι σκέψεις εσωτερικές; Ναι· αλλά υπονοεί, (1.) Ότι αυτή η σκέψη είναι βαθιά ριζωμένη στους νόες τους, κυλιέται και ανακυκλώνεται εκεί, και προσεκτικά τοποθετημένη στα ενδότερα καταφύγια των καρδιών τους. Ένας ευσεβής άνθρωπος έχει σκέψεις για τον κόσμο, αλλά είναι οι εξωτερικές του σκέψεις· η εσωτερική του σκέψη είναι δεσμευμένη για τον Θεό και τα ουράνια πράγματα· αλλά ένας εγκόσμιος άνθρωπος έχει μόνο κάποιες πλανώμενες ξένες σκέψεις για τα πράγματα του Θεού, ενώ η σταθερή σκέψη του, η εσωτερική του σκέψη, είναι για τον κόσμο· αυτό βρίσκεται πλησιέστερα στην καρδιά του, και είναι στον θρόνο εκεί. (2.) Εκεί είναι επιμελώς κρυμμένη. Δεν μπορούν, από ντροπή, να πουν ότι προσδοκούν οι οίκοι τους να συνεχίσουν για πάντα, αλλά εσωτερικά το σκέπτονται. Αν δεν μπορούν να πείσουν τον εαυτό τους ότι θα συνεχίσουν για πάντα, όμως είναι τόσο ανόητοι ώστε να σκέπτονται ότι οι οίκοι τους θα συνεχίσουν, και οι κατοικίες τους· και ας υποθέσουμε ότι θα συνεχίσουν, τι καλό θα κάνει αυτό σε αυτούς όταν δεν θα είναι πλέον δικές τους; Αλλά δεν θα συνεχίσουν· διότι ο κόσμος παρέρχεται, και η μόδα αυτού. Όλα τα πράγματα καταβροχθίζονται από τα δόντια του χρόνου. Ο Χένρι εξηγεί γιατί οι δίκαιοι δεν χρειάζεται να φοβούνται τον θάνατο. Ι. Γιατί δεν πρέπει να φοβούνται τον θάνατο. Δεν υπάρχει αιτία για αυτόν τον φόβο αν έχουν μια τέτοια παρηγορητική προοπτική όπως έχει εδώ ο Δαβίδ για μια ευτυχή κατάσταση στην άλλη πλευρά του θανάτου, εδ. 15. Είχε δείξει (εδ. 14) πόσο άθλιοι είναι οι νεκροί που πεθαίνουν στις αμαρτίες τους, όπου δείχνει πόσο μακάριοι είναι οι νεκροί που πεθαίνουν εν Κυρίω. Η διάκριση της εξωτερικής κατάστασης των ανθρώπων, όσο μεγάλη διαφορά και αν κάνει στη ζωή, δεν κάνει καμία στον θάνατο· πλούσιοι και φτωχοί συναντώνται στον τάφο. Αλλά η διάκριση της πνευματικής κατάστασης των ανθρώπων, αν και σε αυτή τη ζωή κάνει μικρή διαφορά, όπου όλα τα πράγματα έρχονται όμοια σε όλους, όμως, στον και μετά τον θάνατο, κάνει πολύ μεγάλη. Τώρα αυτός παρηγορείται, και εσύ βασανίζεσαι. Ο δίκαιος έχει ελπίδα στον θάνατό του, έτσι έχει ο Δαβίδ εδώ ελπίδα στον Θεό σχετικά με την ψυχή του. Σημείωσε, Οι πιστεύουσες ελπίδες της λύτρωσης της ψυχής από τον τάφο, και της υποδοχής στη δόξα, είναι η μεγάλη υποστήριξη και χαρά των τέκνων του Θεού σε μια ώρα θανάτου. Ελπίζουν,
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι δείχνει ότι ο Θεός δέχεται την λυτρωμένη ψυχή στον εαυτό του. 2. Ότι θα τους δεχθεί στον εαυτό του. Λυτρώνει τις ψυχές τους, ώστε να τους δεχθεί. Ψαλμ. λα΄ 5, Εις τας χείρας σου παραδίδω το πνεύμα μου, διότι το ελύτρωσας. Θα τους δεχθεί στην εύνοιά του, θα τους εισαγάγει στη βασιλεία του, στις κατοικίες που ετοίμασε γι’ αυτούς (Ιωάν. ιδ΄ 2, 3), εκείνες τις αιώνιες κατοικίες, Λουκ. ιστ΄ 9. Ο Χένρι καταλήγει προειδοποιώντας ότι ο εν τιμή χωρίς κατανόηση είναι σαν τα κτήνη που αποθνήσκουν. ΙΙ. Γιατί δεν πρέπει να φοβούνται την ευημερία και τη δύναμη των πονηρών ανθρώπων σε αυτόν τον κόσμο, η οποία, καθώς είναι η υπερηφάνεια και η χαρά τους, έχει συχνά υπάρξει ο φθόνος, και η λύπη, και ο τρόμος των δικαίων, η οποία όμως, αν ληφθούν υπόψη όλα τα πράγματα, δεν υπάρχει λόγος γι’ αυτό.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στις καθημερινές σας επιλογές παρατηρείτε τον εαυτό σας να στηρίζεται σε ορατούς πόρους αντί στον αόρατο Θεό; Πώς επηρεάζει η υπόσχεση ότι ο Θεός θα δεχθεί την ψυχή σας τον τρόπο που αντιμετωπίζετε την αβεβαιότητα ή την απώλεια; Με ποιον πρακτικό τρόπο μπορείτε να ζήσετε σήμερα ως ένας που ανήκει ήδη στη γενεά που θα δει το φως;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, δίδαξον ἡμᾶς ἐκ τοῦ ψαλμοῦ σου νὰ ἐλπίζωμεν οὐχὶ ἐπὶ ἀδήλῳ πλούτῳ, ἀλλ’ ἐπὶ σοὶ μόνῳ. Λύτρωσαι τὰς ψυχὰς ἡμῶν καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἀπὸ τοῦ φόβου τοῦ θανάτου καὶ τῆς ἕλξεως τῆς κοσμικῆς δόξης, διαπλάττων τὰς καρδίας ἡμῶν ὥστε νὰ τιμῶμεν τὴν ἀληθινὴν τιμὴν τὴν προερχομένην ἐκ τῆς χάριτός σου μόνης. Δέξαι ἡμᾶς εἰς τὴν παρουσίαν σου νῦν καὶ ἐν τῷ τέλει, ἵνα κατοικῶμεν μετὰ σοῦ εἰς τοὺς αἰῶνας διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ Πνεύματός σου. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →