Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Πράξεις 3 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα εισερχόμαστε στο ζωντανό ρεύμα της καθολικής μελέτης της Αγίας Γραφής με το σχόλιο της καθολικής οικογενειακής Βίβλου του Χέιντοκ στις Πράξεις των Αποστόλων κεφάλαιο 3. Αυτή η σεβάσμια συλλογή συγκεντρώνει τις γνώσεις του Ουίθαμ του Καλμέ του Τσαλόνερ και των Πατέρων για να φωτίσει το πρώτο δημόσιο θαύμα της αποστολικής εποχής. Καθώς ακολουθούμε τους αποστόλους στον ναό την ώρα της προσευχής οι σημειώσεις του Χέιντοκ μας καθοδηγούν μέσα από το μυστήριο της θεραπείας την κήρυξη του αναστημένου Χριστού και τις αρχαίες υποσχέσεις που τώρα εκπληρώθηκαν. Ας τραβήξει αυτό το καθημερινό μάθημα το νου και την καρδιά μας σε βαθύτερη κοινωνία με τον Λόγο ο οποίος ακόμα ενεργεί μέσω της Εκκλησίας Του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε το ιερό κείμενο και διαβάστε αργά και προσευχητικά το τρίτο κεφάλαιο των Πράξεων. Προσέξτε τον χωλό άνθρωπο στην Ωραία Πύλη, την τολμηρή εντολή που ειπώθηκε στο όνομα του Ιησού και την άφοβη ομιλία του Πέτρου προς το έκπληκτο πλήθος. Αφήστε τις λέξεις να αντηχήσουν στην καρδιά σας καθώς η μαρτυρία της πρώτης Εκκλησίας ζωντανεύει για άλλη μια φορά.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χέιντοκ ξεκινά τοποθετώντας τους αποστόλους μέσα στον καθημερινό ρυθμό προσευχής του ναού.
Σχολιασμός Καθολικής Βίβλου Χέιντοκ Προς τον ναό. Μολονότι οι ιουδαϊκές τελετές επρόκειτο σύντομα να παύσουν, εντούτοις δεν ήταν παράνομο να τις ακολουθούν· και πήγαιναν στον ναό ως κατάλληλο τόπο για προσευχή. (Ουίθαμ) --- Η ενάτη ώρα, δηλαδή περί τις τρεις το απόγευμα. Αλλά πρέπει εδώ να παρατηρήσουμε ότι οι Εβραίοι διαιρούσαν το φως σε δώδεκα ώρες και το σκοτάδι σε δώδεκα ώρες· ώστε οι ώρες τους να είναι άνισου μήκους· μακρύτερες το καλοκαίρι, συντομότερες τον χειμώνα. (Μενοχίους) --- Το έθιμο της προσευχής τρεις φορές την ημέρα είναι αρχαίο μεταξύ των Ιουδαίων. Ο Δανιήλ στη Βαβυλώνα άνοιγε το παράθυρό του προς την πλευρά που έβλεπε προς τον ναό των Ιεροσολύμων και τρεις φορές την ημέρα έσκυβε τα γόνατά του ενώπιον του Κυρίου. Οι αρχαίοι Πατέρες της Εκκλησίας συνέστησαν έντονα αυτό το καθιερωμένο έθιμο της προσευχής τρεις φορές την ημέρα, πρωί, μεσημέρι και βράδυ. Δεν είναι πράγματι εντολή, αλλά θρησκευτική παρατήρηση, στην οποία προσκαλεί όλα τα τέκνα της. Βλέπε Κλήμη Αλεξανδρείας, Συντάγματα βιβλίο ζ΄ κεφάλαιο 24· Τερτυλλιανό, περί Νηστειών κ.ά. --- Σε καθολικές χώρες, ο ήχος κώδωνα το πρωί, το μεσημέρι και το βράδυ αναγγέλλει την ώρα για την απαγγελία του Άντζελους Ντομίνι, μιας σύντομης προσευχής προς τιμήν της ενανθρωπήσεως. Σε αυτές τις στιγμές όλοι, όσο απασχολημένοι κι αν είναι, είτε εργάζονται στον αγρό είτε στο σπίτι, παύουν από την εργασία τους μέχρι να απαγγείλουν την προσευχή. Η επανάληψη αυτής και παρόμοιων πρακτικών δεν μπορεί να συσταθεί υπερβολικά έντονα στους καθολικούς της σημερινής εποχής. Είναι ιδιαίτερα ωφέλιμες για την επαναφορά της ψυχής, η οποία διασκορπίζεται και αποσπάται πολύ εύκολα, προς τον Θεό, την πρώτη αρχή και το έσχατο τέλος της. (Χέιντοκ)Ο σχολιασμός παρουσιάζει στη συνέχεια τον θεραπευτικό λόγο του Πέτρου και μια εκτενή πατερική μελέτη για το όνομα του Ιησού.
Αλλά ό,τι έχω, αυτό σου δίνω. Μολονότι ο άγιος Λουκάς μας είπε (κεφάλαιο β΄ 43) ότι οι απόστολοι έκαναν πολλά θαύματα και σημεία, εντούτοις αυτό είναι το πρώτο που καθορίζεται. Εν ονόματι του Ιησού του Ναζωραίου (γνωστού με αυτό το όνομα, μολονότι από τη Βηθλεέμ) σήκω και περπάτα. Εν ονόματι του Ιησού, που πρόσφατα καρφώθηκε σε σταυρό. (Ουίθαμ) --- Αυτό δεν είναι η σκιά ενός μεγάλου ονόματος, μαγνι νόμινις ούμπρα, αλλά η αλήθεια αυτού που σημαίνει, Σωτήρας. Όχι χωρίς λόγο αυτό το όνομα στις Ωδές συγκρίνεται με το έλαιο, στις τριπλές ιδιότητές του να παρέχει φως, τροφή και φάρμακο. Όταν κηρύττεται, φωτίζει· όταν στοχάζεται κανείς, μας τρέφει· και όταν επικαλείται, απαλύνει τη λύπη μας. Από πού προήλθε τέτοιο ξαφνικό φως πίστεως που εξαπλώθηκε στον κόσμο, παρά από το κήρυγμα του ονόματος του Ιησού; Πώς έλαμψε αυτό το φως και προσέλκυσε τα βλέμματα όλων, όταν προχωρούσε σαν αστραπή από το στόμα του Πέτρου, ενίσχυσε την αδυναμία των ποδιών του χωλού και φώτισε τους νόες πολλών πνευματικά τυφλών; Δεν σκόρπισε τότε φωτιά, όταν αναφώνησε, εν ονόματι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, σήκω και περπάτα; Αυτό το όνομα είναι επίσης τροφή. Δεν αναζωογονείσαι άραγε κάθε φορά που το ανακαλείς στον νου σου; Τι είναι τόσο ισχυρό στο να παρηγορεί τον νου; Τι επαναφέρει τόσο γρήγορα τις κουρασμένες αισθήσεις μας και δίνει νέα σφρίγος στη δύναμή μας· ενθαρρύνει τις αρετές, θάλπει τις αγνές στοργές; Όλη η τροφή είναι ξερή για μένα, αν δεν αρτυθεί με αυτό το έλαιο· άνοστη, αν δεν πασπαλιστεί με αυτό το αλάτι. Αν γράφεις, δεν το απολαμβάνω, εκτός αν διαβάσω το όνομα του Ιησού. Αν διαβάζεις ή μιλάς, δεν βρίσκω ευχαρίστηση σε αυτό, εκτός αν ακούσω το όνομα του Ιησού. Ο Ιησούς είναι μέλι στο στόμα, μουσική στο αυτί, αλλά έκσταση στην καρδιά. Αυτό είναι επίσης το φάρμακό μου. Είσαι λυπημένος; ας εισέλθει ο Ιησούς στην καρδιά σου και ας ανέλθει από εκεί στη γλώσσα σου. Και ιδού, με την ανατολή αυτού του άστρου, κάθε νέφος θα αποσυρθεί και θα επανέλθει η γαλήνη. Πέφτεις σε έγκλημα ή τρέχεις στο χείλος της απελπισίας· επικαλέσου αυτό το όνομα της ζωής και θα αποκατασταθείς στη ζωή κ.ά. (άγιος Βερνάρδος, Ομιλία ιε΄ υπέρ των Ωδών πλησίον του μέσου.)Ο Χέιντοκ στρέφεται έπειτα στη δεύτερη δημόσια ομιλία του Πέτρου και στον προσεκτικό τρόπο με τον οποίο απευθύνεται στον λαό.
Ο Πέτρος βλέποντας, απάντησε στον λαό. Αυτή είναι η δεύτερη ομιλία που σχετίζεται, η οποία, όπως παρατηρεί ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, εκφωνήθηκε δημοσίως στον ναό. --- Γιατί μας κοιτάζετε; Ο άγιος Πέτρος, στην αρχή φροντίζει να αποδώσει τη δόξα στον Θεό. (Ουίθαμ)Στους επόμενους στίχους ο σχολιασμός σημειώνει τη μετρημένη σύνεση με την οποία ο Πέτρος ελέγχει τους ακροατές του.
Πράξεις γ΄ 13 δεν θαυμάζει, σε αυτή τη δεύτερη ομιλία του αγίου Πέτρου, καθώς και στην πρώτη, τη φρόνηση και τη διάκριση με την οποία κατηγορεί τους Ιουδαίους; Τους ελέγχει, αλλά με τέτοια πραότητα, ώστε να μην τους προσβάλλει, και τους μεταδίδει αλήθειες ανάλογα με την ικανότητά τους να τις αντέξουν· κατά το παράδειγμα του Διδασκάλου και Σωτήρα του, γλυκαίνει την πικρία της αλήθειας, παρέχοντάς τους μια δικαιολογία. Αμάρτησαν από άγνοια. (Καλμέ)
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χέιντοκ εξερευνά περαιτέρω τις δογματικές συνέπειες της ουράνιας συνεδρίας του Χριστού και την απόρριψη του χιλιετούς σφάλματος.
Τον οποίον πράγματι πρέπει να δεχθεί ο ουρανός, όπως επίσης και στην προτεσταντική μετάφραση δεν περιέχει: ούτε μπορεί να εξαχθεί κανένα επιχείρημα από εδώ, ότι το σώμα του Χριστού δεν μπορεί να είναι αληθώς ταυτοχρόνως στο άγιο Μυστήριο, ιδιαιτέρως μετά διαφορετικό τρόπο. Η αληθής έννοια αυτών των λέξεων είναι, ότι ο ουρανός είναι ο τόπος της διαμονής του Χριστού, έως την ημέρα της κρίσεως, και ότι ήτο μάταιον δι' αυτούς να νομίζουν ότι θα ερχόταν να λάβει κατοχή οποιουδήποτε εγκοσμίου βασιλείου. (Ουίθαμ) --- Η αποκατάστασις πάντων των πραγμάτων. Ο Ιησούς παραμένει εν ουρανώ, έως της δευτέρας παρουσίας αυτού προς κρίσιν ζώντων και νεκρών. Εκείνη είναι η μεγάλη ημέρα, καθ' ην όλα τα πράγματα θα διευθετηθούν τελικώς, και θα αποκατασταθούν εις την προσήκουσαν τάξιν αυτών. Θα εκδικηθεί τας αδικίας τας γενομένας εις τον Θεόν· θα αποκαταστήσει ειρήνην εις τους θλιβομένους δικαίους άνδρας της γης, και δικαιοσύνην εις τους διώκτας αυτών. Θα υψώσει την Εκκλησίαν αυτού, και αυτός θα λάβει την ομολογίαν της προσκυνήσεως, από πάσαν φυλήν ανθρώπων. (Καλμέτ) --- Βλέπε Β' Πέτρου γ'. 13. το οποίον κείμενον, μαζί με όσα αναγινώσκομεν ενταύθα, συνδέει αχωρίστως την τελευταίαν έλευσιν του Ιησού Χριστού, μετά της καθολικής επανορθώσεως της υποσχεθείσης εν αμφοτέροις τούτοις τοις χωρίοις, και αποκλείει τελείως την Χιλιετίαν, την οποίαν τινές εσφαλμένως προσδοκούν να λάβει χώραν μεταξύ της εκπληρώσεως του πρώτου και του δευτέρου τούτων των γεγονότων. Βλέπε τας σκέψεις του Μποσσυέ επί του εικοστού κεφαλαίου της Αποκαλύψεως, όπου τα σφάλματα πολλών προτεσταντών συγγραφέων, ιδιαιτέρως του Ντόντγουελ, αναιρούνται. Προς απόδειξιν ότι το σφάλμα της Χιλιετίας δεν δύναται να αποδοθεί ως γενική αιτία η οποία ώθησε τους πρωτοχριστιανούς εις το μαρτύριον, αρκεί να παρατεθεί το αποφασιστικόν τούτο χωρίον του Αγίου Ιουστίνου, ο οποίος μετά τον Παπίαν, υπήρξε ο πρώτος υποστηρικτής εκείνου του συστήματος: ομιλών προς τον Τρύφωνα περί της εγκοσμίου ταύτης βασιλείας, την οποίαν ο Χριστός επρόκειτο να απολαύσει εδώ κάτω, εν τη αποκατασταθείση Ιερουσαλήμ μετά των αγίων αναστάντων εκ νεκρών, επί χίλια έτη, λέγει: «Έχω ήδη ομολογήσει ότι πολλοί άλλοι, μετά εμού, ήσαν αυτής της γνώμης· ... αλλά υπάρχουν πολλοί άλλοι, και πρόσωπα ορθής πίστεως, και υποδειγματικής διαγωγής, οι οποίοι απορρίπτουν αυτήν την γνώμην.» (Εν τω διαλόγω μετά Τρύφωνος, αριθ. 84.) --- Ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς, ο Άγιος Κυπριανός, και ο Ωριγένης, θέτουν αρχάς διαμετρικώς αντιθέτους προς το σύστημα τούτο. Έχει επίσης καταπολεμηθεί ρητώς υπό του Καΐου, και του Αγίου Διονυσίου του Αλεξανδρέως, ενός των μεγίστων φωστήρων του τρίτου αιώνος, ως μανθάνομεν εκ του Ευσεβίου, και του Αγίου Ιερωνύμου.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς διαμορφώνει ακόμη την ημέρα σας η αρχαία πρακτική της Εκκλησίας να προσεύχεται σε καθορισμένες ώρες; Με ποιους τρόπους το όνομα του Ιησού φέρνει θεραπεία σε περιοχές της ζωής σας που αισθάνονται χωλές ή ανίσχυρες; Πού μπορεί ο Κύριος να σας προσκαλεί να μιλήσετε την αλήθεια με την ίδια μετρημένη αγάπη που δείχνει ο Πέτρος;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ιησού, μέσω της μεσιτείας του Πέτρου και του Ιωάννη, άπλωσε το χέρι σου για να θεραπεύσεις κάθε ασθένεια που μας εμποδίζει να περπατάμε στους δρόμους σου. Ας μας υπενθυμίζει συνεχώς το όνομα που επικαλούμαστε το πρωί, το μεσημέρι και το βράδυ σε σένα, τον αληθινό ναό και την πηγή κάθε χάριτος. Ενίσχυσε την Εκκλησία σου να κηρύττει την ανάστασή σου με την ίδια σαφήνεια και πραότητα που χαρακτήριζε τους πρώτους μάρτυρες, μέχρις ότου όλα τα πράγματα αποκατασταθούν εν σοι. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →