Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 15-16 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Στην πραγματεία του για τους Ψαλμούς 15-16, ο Μακλάρεν ξεδιπλώνει τη βαθιά πραγματικότητα του Θεού ως του αληθινού μεριδίου και κληρονομιάς της πιστεύουσας καρδιάς. Τα λόγια του μας προσκαλούν να εξετάσουμε τι σημαίνει να επιλέγουμε τον Κύριο πάνω από κάθε επίγειο θησαυρό και να αναπαυόμαστε ασφαλείς σε αυτή την επιλογή. Καθώς ακούμε, ας ανοίξει το Πνεύμα τις καρδιές μας για να δεχθούμε τον ίδιο ζήλο και σαφήνεια που βρήκε ο ίδιος ο Μακλάρεν σε αυτά τα αρχαία άσματα εμπιστοσύνης.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στραφείτε τώρα στους Ψαλμούς 15 και 16. Διαβάστε τους δύο ψαλμούς αργά, επιτρέποντας στις απλές δηλώσεις ακεραιότητας και εμπιστοσύνης να εγκατασταθούν στο πνεύμα σας. Προσέξτε ιδιαίτερα τον βέβαιο τόνο του δέκατου έκτου ψαλμού καθώς μιλά για τον Κύριο ως μερίδιο και κληρονομιά. Ας προετοιμάσουν τα λόγια τον νου σας για την έκθεση που ακολουθεί.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει διατυπώνοντας την πρώτη σκέψη που αναδύεται από το κείμενο.
Ι. Η πρώτη σκέψη λοιπόν που προκύπτει από τα λόγια ενώπιόν μας είναι αυτή: κάθε αληθινή θρησκεία έχει την ίδια την καρδιά της στην εσκεμμένη επιλογή του Θεού ως υπέρτατου αγαθού μου.Ο Μακλάρεν προχωρεί να εξερευνήσει τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να κατέχουμε τον Θεό.
Τώρα, πώς κατέχουμε τον Θεό; Κατέχουμε πράγματα με έναν τρόπο και πρόσωπα με έναν άλλο. Η χαμηλότερη και ατελέστερη μορφή κατοχής είναι εκείνη με την οποία ο άνθρωπος απλώς κρατά άλλους ανθρώπους μακριά από υλικό αγαθό και διεκδικεί το δικαίωμα διάθεσής του όπως νομίζει σωστό. Ένας τυφλός μπορεί να έχει την ωραιότερη εικόνα που ζωγραφίστηκε ποτέ· μπορεί να την ονομάζει δική του, δηλαδή κανείς άλλος δεν μπορεί να την πουλήσει, αλλά τι καλό του κάνει; Ένας παράφρων μπορεί να κατέχει μια βιβλιοθήκη τόσο μεγάλη όσο η Βοδλεϊανή, αλλά τι χρήση έχει γι' αυτόν; Αυτός που εισπράττει τα ενοίκια μιας ορεινής πλαγιάς ή ο ποιητής ή ζωγράφος στον οποίο οι γκρεμοί και η ερείκη της μιλούν μακρινές σκέψεις, κατέχει αληθινότερα αυτήν; Η υψηλότερη μορφή κατοχής, ακόμη και πραγμάτων, είναι όταν αυτά υπηρετούν τη σκέψη μας, το συναίσθημά μας, την ηθική και πνευματική μας ανάπτυξη. Κατέχουμε ακόμη και αυτά πραγματικά, ανάλογα με το πόσο τα γνωρίζουμε και κοινωνούμε μαζί τους. Αλλά όταν ανεβαίνουμε στην περιοχή των προσώπων, τα κατέχουμε στον βαθμό που τα κατανοούμε, συμπάσχουμε μαζί τους και τα αγαπάμε. Γνώση, επικοινωνία, συμπάθεια, στοργή — αυτοί είναι οι τρόποι με τους οποίους οι άνθρωποι μπορούν να κατέχουν ανθρώπους και πνεύματα, πνεύματα. Ένας μαθητής που βάζει τις σκέψεις ενός μεγάλου δασκάλου στον νου του και έχει ολόκληρη την ύπαρξή του διαποτισμένη από αυτές, μπορεί να λεχθεί ότι έκανε τον δάσκαλο δικό του. Ένας φίλος ή εραστής κατέχει την καρδιά που αγαπά και που αγαπά πίσω· και όχι διαφορετικά κατέχουμε τον Θεό.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια βεβαιώνει ότι αυτή η κατοχή καθίσταται ασφαλής από τον ίδιο τον Θεό.
ΙΙ. Ας στραφώ τώρα στο επόμενο σημείο που υπάρχει εδώ, δηλαδή ότι αυτή η κατοχή είναι τόσο βέβαιη όσο μπορεί να την κάνει ο Θεός. 'Συ διατηρείς τον κλήρο μου.' Εσύ είσαι ο ίδιος τόσο η κληρονομιά μου όσο και ο φύλακας της κληρονομιάς μου. Αυτός που κατέχει τον Θεό, λέει το κείμενο κατά συνέπεια, υψώνεται πάνω από κάθε φόβο και πιθανότητα αλλαγής.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μακλάρεν στρέφεται στην ικανοποίηση που βρίσκεται σε αυτή την επιλογή κληρονομιάς.
ΙΙΙ. Και τότε η τελευταία σκέψη εδώ είναι ότι αυτός που έτσι εκλέγει να βρει τον θησαυρό και την ευφροσύνη του στον Θεό ικανοποιείται με την επιλογή του. 'Οι γραμμές' — το μετρητικό σχοινί με το οποίο χωρίστηκε και καθορίστηκε το κτήμα — 'έπεσαν σε ευχάριστους τόπους· ναι!' — όχι όπως έχει η Βίβλος μας, απλώς 'έχω καλή κληρονομιά', δίνοντας έμφαση στο γεγονός της κατοχής, αλλά — 'η κληρονομιά είναι καλή για μένα', δίνοντας έμφαση στο γεγονός της υποκειμενικής ικανοποίησης με αυτήν.Τέλος, ο Μακλάρεν προτρέπει την εσκεμμένη επιλογή του Θεού εν Χριστώ ως μεριδίου μας.
Ας σας παρακαλέσω να εκλέξετε τον Θεό εν Χριστώ ως υπέρτατο αγαθό και υψηλότερο μερίδιό σας· και αφού εκλέξετε, να προσκολληθείτε στην εκλογή σας. Έτσι θα εισέλθετε στην κατοχή αγαθού που αληθώς θα είναι δικό σας, ακόμη και 'εκείνο το καλό μέρος, το οποίο δεν θα αφαιρεθεί από' εσάς.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις παρούσες περιστάσεις σας σας προσκαλεί ο Κύριος να τον ονομάσετε ως το αληθινό σας μερίδιο; Ποια επίγεια αξίωση ή παρηγοριά μπορεί να ανταγωνίζεται σιωπηλά για τη θέση που ανήκει μόνο στον Θεό; Πώς θα άλλαζε η καθημερινή σας πορεία αν ζούσατε κάθε ώρα ως κάποιος που ήδη κατέχει μια ακλόνητη κληρονομιά στον Κύριο;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, Σύ μόνος εἶ ἡ μερὶς ἡ χορταστικὴ καὶ ἡ κληρονομία ἡ ἀνεκχώρητος. Δίδαξον ἡμᾶς νὰ σὲ ἔχωμεν πάντοτε πρὸ προσώπου ἡμῶν, νὰ περιπατῶμεν ἀμέμπτως ἐν ταῖς ὁδοῖς Σου, καὶ νὰ ἀποστρεφώμεθα ἀπὸ παντὸς ἐλάσσονος θησαυροῦ. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου φύλαξον τὸν κλῆρον ὃν ἔδωκας ἡμῖν καὶ διατήρησον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀκλινεῖς ἕως οὗ κατοικήσωμεν ἐν τῇ παρουσίᾳ Σου μετὰ πληρότητος χαρᾶς. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →