← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αββακούμ

Αβ 3 — με τον Ματθαίο Χένρι

Αββακούμ 3Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα εισερχόμαστε στα προσευχητικά βάθη του Αββακούμ κεφάλαιο 3 μαζί με την έμπιστη φωνή του Ματθαίου Χένρι. Το σχόλιό του φωτίζει την ειλικρινή ανταλλαγή του προφήτη με τον Θεό, μεταβαίνοντας από τον φόβο στην ακλόνητη ελπίδα. Καθώς ακούμε, οι σκέψεις του Χένρι ας μας βοηθήσουν να δεχθούμε τον λόγο του Θεού με ευλάβεια και να απαντήσουμε με πίστη, εμπιστευόμενοι ότι το έλεος διαρκεί ακόμη και όταν οι περιστάσεις φαίνονται συντριπτικές.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Κάνε τώρα παύση και διάβασε το Αββακούμ κεφάλαιο 3 ολόκληρο. Άσε τα λόγια του προφήτη για δέος, ανάμνηση και αποφασιστικότητα να σε πλημμυρίσουν. Παρατήρησε πώς το κεφάλαιο μεταβαίνει από την ικεσία στον αίνο, προσκαλώντας σε να φέρεις τις δικές σου ανησυχίες ενώπιον του Κυρίου με την ίδια ειλικρινή εξάρτηση.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά εξετάζοντας την παραλαβή του λόγου του Θεού από τον προφήτη και τον φόβο που προκάλεσε. Αυτό το κεφάλαιο τιτλοφορείται προσευχή του Αββακούμ. Είναι μια μελέτη με τον εαυτό του, μια μεσιτεία για την εκκλησία. Οι προφήτες ήταν άνθρωποι προσευχής. αυτός ο προφήτης ήταν έτσι (Είναι προφήτης, και θα προσευχηθεί για σένα, Γεν. κ'. 7). και μερικές φορές προσεύχονταν ακόμη και για εκείνους εναντίον των οποίων προφήτευαν. Εκείνοι που ήταν οικείως γνωστοί με τον νου του Θεού σχετικά με μελλοντικά γεγονότα γνώριζαν καλύτερα από άλλους πώς να τακτοποιούν τις προσευχές τους, και τι να προσεύχονται, και, με την πρόβλεψη ταραγμένων καιρών, μπορούσαν να αποθηκεύσουν ένα απόθεμα προσευχών που τότε θα λάμβαναν ελεήμονα απάντηση, και έτσι να υπηρετούν την εκκλησία με τις προσευχές τους όταν η προφητεία τους είχε τελειώσει. Αυτός ο προφήτης είχε βρει τον Θεό έτοιμο να απαντήσει στα αιτήματα και τα παράπονά του προηγουμένως, και επομένως τώρα επαναλαμβάνει τις προσφυγές του σε αυτόν. Επειδή ο Θεός έχει κλίνει το αυτί του σε εμάς, πρέπει να αποφασίσουμε ότι επομένως θα τον επικαλούμαστε όσο ζούμε. 1. Ο προφήτης παραδέχεται την παραλαβή της απάντησης του Θεού στην προηγούμενη παράστασή του, και την εντύπωση που έκανε πάνω του (εδ. 2): 'Ω Κύριε! Άκουσα τον λόγο σου, την ακοή σου' (έτσι το διαβάζουν μερικοί), 'εκείνο που θα θέλαμε να ακούσουμε, το διάταγμα που έχει εκδοθεί για την θλίψη του λαού σου. Έλαβα το δικό σου, και είναι ενώπιόν μου.' Σημείωσε, Εκείνοι που θα τακτοποιούσαν ορθά τον λόγο τους προς τον Θεό πρέπει να παρατηρούν προσεκτικά, και να θέτουν ενώπιόν τους, τον λόγο του προς αυτούς. Είχε πει (Αβ. β'. 1), Θα προσέχω να δω τι θα πει. και τώρα παραδέχεται, Κύριε, άκουσα τον λόγο σου. γιατί, αν στρέψουμε κωφό αυτί στον λόγο του Θεού, δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτε άλλο παρά αυτός να στρέψει κωφό αυτί στις προσευχές μας, Παρ. κη'. 9. Το άκουσα, και φοβήθηκα. Μηνύματα απευθείας από τον ουρανό συνήθως έριχναν ακόμη και τους καλύτερους και τολμηρότερους άνδρες σε ταραχή. ο Μωυσής, ο Ησαΐας, και ο Δανιήλ, φοβήθηκαν και έτρεμαν υπερβολικά. Αλλά, πέρα από αυτό, το περιεχόμενο αυτού του μηνύματος έκανε τον προφήτη να φοβηθεί, όταν άκουσε πόσο χαμηλά θα έφερναν τον λαό του Θεού, υπό την καταπιεστική δύναμη των Χαλδαίων, και πόσο καιρό θα συνέχιζαν υπό αυτήν. φοβήθηκε μήπως τα πνεύματά τους αποτύχουν εντελώς, και μήπως η εκκλησία ριζωθεί εντελώς και καταρρεύσει, και, παραμένοντας χαμηλά τόσο καιρό, χαθεί τελικά. 2. Προσεύχεται θερμά ώστε για χάρη των εκλεκτών αυτές οι ημέρες θλίψης να συντομευθούν, ή η θλίψη αυτών των ημερών να μετριαστεί και να μετριαστεί, ή ο λαός του Θεού να υποστηριχθεί και να παρηγορηθεί υπό αυτήν. Θεωρεί πολύ μακρύ να περιμένει μέχρι το τέλος των ετών. ίσως αναφέρεται στα εβδομήντα χρόνια που ορίστηκαν για τη συνέχιση της αιχμαλωσίας, και επομένως, 'Κύριε,' λέει, 'κάνε κάτι για λογαριασμό μας στο μέσο των ετών, εκείνων των ετών της δυσχέρειάς μας. αν και δεν απελευθερωθούμε, και οι καταπιεστές μας καταστραφούν, όμως ας μην εγκαταλειφθούμε και απορριφθούμε.' (1.) 'Κάνε κάτι για την ίδια σου την υπόθεση: Αναζωογόνησε το έργο σου, την εκκλησία σου' (αυτό είναι το έργο του ίδιου του χεριού του Θεού, σχηματισμένο από αυτόν, σχηματισμένο για αυτόν). 'αναζωογόνησε αυτό, ακόμη και όταν περπατά στο μέσο της θλίψης, Ψαλμ. ρλη'. 7, 8. Δώσε στον λαό σου μια μικρή αναζωογόνηση στη δουλεία τους, Έσδρας θ'. 8. Ψαλμ. πε'. 6. Διατήρησε ζωντανό το έργο σου' (έτσι το διαβάζουν μερικοί). 'αν και η εκκλησία σου παιδευθεί, ας μην θανατωθεί. αν και δεν έχει την ελευθερία της, όμως συνέχισε τη ζωή της, σώσε ένα υπόλοιπο ζωντανό, για να είναι σπόρος μιας άλλης γενιάς. Αναζωογόνησε το έργο της χάριτός σου σε εμάς, αγιάζοντας τη θλίψη σε εμάς και υποστηρίζοντάς μας υπό αυτήν, αν και ο χρόνος δεν έχει έρθει ακόμη, ακόμη και ο ορισμένος χρόνος, για την απελευθέρωσή μας από αυτήν. Ό,τι και αν γίνει με εμάς, αν και είμαστε ως νεκρά και ξερά οστά, Κύριε, ας αναζωογονηθεί το έργο σου, ας μην βυθιστεί αυτό, και να οπισθοχωρήσει, και να έρθει σε τίποτα.' (2.) 'Κάνε κάτι για την ίδια σου την τιμή: Στο μέσο των ετών κάνε γνωστό, κάνε τον εαυτό σου γνωστό, γιατί τώρα αληθώς είσαι Θεός που κρύβεσαι (Ησ. με'. 15), κάνε γνωστή τη δύναμή σου, τον οίκτο σου, την υπόσχεσή σου, την πρόνοιά σου, στην κυβέρνηση του κόσμου, για την ασφάλεια και την ευημερία της εκκλησίας σου. Αν και είμαστε θαμμένοι στην αφάνεια, όμως, Κύριε, κάνε τον εαυτό σου γνωστό. ό,τι και αν γίνει με τον Ισραήλ, ας μην λησμονηθεί ο Θεός του Ισραήλ στον κόσμο, αλλά αποκάλυψε τον εαυτό σου ακόμη και στο μέσο των σκοτεινών ετών, πριν αναμένεται να εμφανιστείς.' Όταν στο μέσο των ετών της αιχμαλωσίας ο Θεός θαυματουργικά αναγνώρισε τα τρία παιδιά στον πύρινο κάμινο, και ταπείνωσε τον Ναβουχοδονόσορ, αυτή η προσευχή απαντήθηκε, Στο μέσο των ετών κάνε γνωστό. (3.) 'Κάνε κάτι για την παρηγοριά του λαού σου: Εν οργή θυμήσου έλεος, και κάνε αυτό γνωστό. Δείξε μας το έλεός σου, ω Κύριε!' Ψαλμ. πε'. 7. Βλέπουν την δυσαρέσκεια του Θεού εναντίον τους στις θλίψεις τους, και αυτό τις κάνει πραγματικά οδυνηρές. Υπάρχει οργή στο πικρό ποτήρι. αυτό επομένως αποστρέφονται, και είναι θερμοί στην ικεσία ότι είναι ελεήμων Θεός και αυτοί είναι αγγεία του ελέους του. Σημείωσε, Ακόμη και εκείνοι που είναι υπό τα σημεία της οργής του Θεού δεν πρέπει να απελπίζονται για το έλεός του. και το έλεος, το καθαρό έλεος, είναι αυτό στο οποίο πρέπει να καταφύγουμε για καταφύγιο, και να στηριχθούμε ως η μόνη μας παράκληση. Δεν λέει, Θυμήσου την αξία μας, αλλά, Κύριε, θυμήσου το ίδιο σου το έλεος. Ο Χένρι στη συνέχεια ανακαλεί τις αρχαίες εμπειρίες της εκκλησίας για να ενισχύσει την παρούσα πίστη. Ήταν η συνήθης πρακτική του λαού του Θεού, όταν ήταν σε δυσχέρεια και έτοιμοι να πέσουν σε απόγνωση, να βοηθούν τον εαυτό τους ανακαλώντας τις εμπειρίες τους, και αναζωογονώντας τις, θεωρώντας τις ημέρες του παρελθόντος, και τα έτη των αρχαίων χρόνων (Ψαλμ. οζ'. 5), και ικετεύοντας τον Θεό στην προσευχή, όπως αυτός ευαρεστείται μερικές φορές να τις ικετεύει με τον εαυτό του. Ησ. ξγ'. 11, Τότε θυμήθηκε τις ημέρες του παρελθόντος. Αυτό είναι αυτό που κάνει ο προφήτης εδώ, και κοιτάζει τόσο πίσω όσο τον πρώτο σχηματισμό τους σε λαό, όταν μεταφέρθηκαν με θαύματα έξω από την Αίγυπτο, οίκο δουλείας, μέσα από την έρημο, γη ξηρασίας, στη Χαναάν, τότε κατεχόμενη από ισχυρά έθνη. Αυτός που έτσι τους έφερε αρχικά στη Χαναάν, μέσα από τόση δυσκολία, μπορεί τώρα να τους φέρει εκεί πάλι έξω από τη Βαβυλώνα, όσο μεγάλες και αν είναι οι δυσκολίες που βρίσκονται στον δρόμο. Αυτά τα θαυμαστά έργα, που έγιναν παλαιά, περιγράφονται εδώ μεγαλοπρεπέστατα, για μεγαλύτερη ενθάρρυνση στην πίστη του λαού του Θεού στις παρούσες στενοχώριες τους. Ο Χένρι στη συνέχεια ξεδιπλώνει την μεγαλειώδη επίδειξη της δόξας του Θεού στο Σινά. Ι. Ο Θεός εμφανίστηκε στη δόξα του, όπως ποτέ πριν ή μετά (εδ. 3, 4): Ήρθε από τον Τεμάν, ακόμη και ο Άγιος από το όρος Φαράν. Αυτό αναφέρεται στην ορατή επίδειξη της δόξας του Θεού όταν έδωσε τον νόμο στο όρος Σινά, όπως φαίνεται από το Δευτ. λγ'. 2 από όπου δανείζονται αυτές οι εκφράσεις. Τότε ο Κύριος κατέβηκε στο όρος Σινά σε νέφος (Έξ. ιθ'. 20) και η δόξα του ήταν ως καταβροχθίζον πυρ, όχι μόνο για να επιβάλει τον νόμο που τότε τους έδωσε, αλλά για να επικυρώσει την απελευθέρωση που είχε επιτελέσει για αυτούς και να την μεγαλύνει. γιατί η πρώτη λέξη που είπε εκεί ήταν, 'Εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σου, που σε έβγαλα από τη γη της Αιγύπτου. Εγώ που εμφανίζομαι σε αυτή τη δόξα είμαι ο συγγραφέας εκείνου του έργου.' Τότε η δόξα του κάλυψε τους ουρανούς, οι οποίοι έλαμψαν με την αντανάκλαση εκείνης της ένδοξης εμφάνισής του. η γη επίσης ήταν γεμάτη από τον αίνο του, ή από τη λαμπρότητά του, όπως το διαβάζουν μερικοί. Άνθρωποι σε απόσταση είδαν το νέφος και το πυρ στην κορυφή του όρους Σινά, και αίνεσαν τον Θεό του Ισραήλ. Ή η γη ήταν γεμάτη από εκείνα τα έργα του Θεού που έπρεπε να αινεθούν. Η λαμπρότητά του ήταν ως το φως, ως το φως του ηλίου όταν εξέρχεται στη δύναμή του. είχε κέρατα, ή φωτεινές ακτίνες (έτσι πρέπει να αποδοθεί), εξερχόμενες από την πλευρά ή το χέρι του. Ακτίνες δόξας εκτοξεύονταν γύρω του. και με μερικές ακτίνες δανεισμένες από εκεί ήταν που το πρόσωπο του Μωυσή έλαμπε όταν κατέβηκε από εκείνο το όρος της δόξας. Μερικοί από τα κέρατα, τα δύο κέρατα (γιατί η λέξη είναι δυϊκός), εξερχόμενα από το χέρι του, κατανοούν τις δύο πλάκες του νόμου, οι οποίες ίσως, όταν ο Θεός τις παρέδωσε στον Μωυσή, αν και ήταν πλάκες λίθου, είχαν δόξα γύρω τους. εκείνα τα βιβλία ήταν επιχρυσωμένα με ακτίνες, και έτσι συμφωνεί με το Δευτ. λγ'. 2, Από το δεξί χέρι του εξήλθε πύρινος νόμος για αυτούς. Προστίθεται, Και εκεί ήταν η απόκρυψη της δυνάμεώς του. εκεί ήταν η κρυμμένη δύναμή του, στις ακτίνες που εξήλθαν από το χέρι του. Οι ενέργειες της δυνάμεώς του, συγκρινόμενες με ό,τι θα μπορούσε να κάνει, ήταν μάλλον η απόκρυψη αυτής παρά η αποκάλυψή της. τα μυστικά της δυνάμεώς του, καθώς και της σοφίας του, είναι διπλά σε αυτό που είναι, Ιώβ ια'. 6.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι ολοκληρώνει αντιπαραβάλλοντας τον τρόμο του προφήτη με τον τελικό θρίαμβό του. Μέσα στην έκταση αυτών των λίγων γραμμών έχουμε τον προφήτη στον υψηλότερο βαθμό τόσο τρέμουλου όσο και θριαμβευτισμού, τέτοιες είναι οι ποικιλίες τόσο της κατάστασης όσο και του πνεύματος του λαού του Θεού σε αυτόν τον κόσμο. Στον ουρανό δεν θα υπάρχει πλέον τρέμουλο, αλλά αιώνιοι θρίαμβοι. Ο Χένρι κλείνει δείχνοντας πώς ο προφήτης μεταβαίνει από τον φόβο στην ιερή χαρά. ΙΙ. Είχε κοιτάξει πίσω στις εμπειρίες της εκκλησίας σε προηγούμενες εποχές, και είχε παρατηρήσει τι μεγάλα πράγματα είχε κάνει ο Θεός για αυτούς, και έτσι ανέκτησε τον εαυτό του από τον τρόμο του, και όχι μόνο ανέκτησε την ιδιοσυγκρασία του, αλλά έπεσε σε μεταφορά ιερής χαράς, με ρητή μη παρεμπόδιση—παρά τις συμφορές που προέβλεπε να έρχονται, και αυτό όχι μόνο για τον εαυτό του, αλλά στο όνομα κάθε πιστού Ισραηλίτη.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σου αισθάνεσαι ότι ο Θεός σε προσκαλεί να τρέμεις ενώπιον του λόγου του πριν αναπαυθείς στις υποσχέσεις του; Πώς μπορεί η ανάμνηση των παρελθόντων έργων του Θεού να μεταμορφώσει τις προσευχές σου στις τρέχουσες δυσκολίες; Ποιο βήμα μπορείς να κάνεις σήμερα για να αφήσεις τη χαρά στον Θεό να υψωθεί πάνω από τις ορατές περιστάσεις;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, κίνησον τὰς καρδίας ἡμῶν διὰ τοῦ Πνεύματός Σου καθὼς συλλογιζόμεθα τὴν προσευχὴν τοῦ Ἀββακούμ, ἵνα τρέμωμεν ἐπὶ τὰ ἔργα Σου τὰ δυνατὰ ἀλλὰ καὶ ἀναπαυώμεθα ἐν τῇ ἐλπίδι τοῦ ἀμεταβλήτου ἐλέους Σου. Ἀναζωογόνησον τὸ ἔργον Σου ἐν ἡμῖν, καὶ δίδαξον ἡμᾶς νὰ εὐφραινώμεθα ἐν Σοὶ μόνῳ ὅταν πᾶσα ἐπίγειος παρηγορία ἐκλείπῃ. Κάμε τοὺς πόδας ἡμῶν ὡς πόδας ἐλάφου, ἵνα περιπατῶμεν ἀσφαλῶς ἐπὶ τῶν ὑψηλῶν τόπων τοὺς ὁποίους ἑτοίμασας. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →