← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιησούς του Ναυή

Δεν Έλαβε Μερίδιο για τον Εαυτό Του: Η Ταπεινότητα του Ιησού του Ναυή και οι Πόλεις Καταφυγίου

Ιησούς του Ναυή 19-20Τα Ζητήματα επί της Οκτατεύχου και των Βιβλίων των Βασιλειών και των Χρονικών του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed)24 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Όταν επιτέλους κάθε φυλή έχει το μερίδιό της, ένας άνθρωπος μένει χωρίς κανένα — και αυτός είναι ο ίδιος ο Ιησούς του Ναυή, ο αρχηγός όλων. Μόνο αφού όλος ο λαός έχει εγκατασταθεί, ο Ισραήλ δίνει στον Ιησού του Ναυή κληρονομιά, την Τιμνάθ-Σεράχ, την πόλη που ζήτησε. Ο μακάριος Θεοδώρητος Κύρου εστιάζει σε αυτό και διαβάζει σε αυτό την ίδια την ταπεινότητα του Δεσπότη. Και σε αυτό, λέει, ο Ιησούς του Ναυή μιμείται την ταπείνωση του Δεσπότη: «Μάθετε από εμένα, ότι είμαι πράος και ταπεινός στην καρδιά». Ο Ιησούς του Ναυή, που θα μπορούσε να διεκδικήσει το πρώτο και πλουσιότερο μερίδιο, δεν πήρε τίποτα μέχρι να εξασφαλιστούν όλοι οι άλλοι, και τότε δέχτηκε μόνο ό,τι του προσφέρθηκε — αγκαλιάζοντας, λέει ο Θεοδώρητος, απόλυτη πτωχεία, όπως Εκείνος που είπε ότι ο Υιός του Ανθρώπου δεν έχει πού να γείρει το κεφάλι Του. Και επειδή το όνομα του Ιησού του Ναυή είναι το Όνομα του Σωτήρα, ο Θεοδώρητος χαράζει τη γραμμή άμεσα: αφού ο Ιησούς ο συνώνυμός του ήταν τύπος Εκείνου, ο Ιησούς του Ναυή δεν απέδωσε κληρονομιά στον εαυτό του, διδάσκοντας όλους όσοι κατέχουν εξουσία να μην επιζητούν τη δική τους άνεση αλλά το όφελος εκείνων που υπηρετούν. Έπειτα ο Θεοδώρητος ασχολείται με τις πόλεις καταφυγίου. Αφού διαιρέθηκε η γη, ο Ιησούς του Ναυή όρισε έξι πόλεις — τρεις πέρα από τον Ιορδάνη και τρεις σε αυτή την πλευρά — ώστε όποιος σκότωνε άνθρωπο ακούσια να μπορεί να φύγει εκεί και να διαφύγει τον εκδικητή του αίματος, βρίσκοντας ασφάλεια εύκολα σε κάθε περιοχή. Η Εκκλησία πάντοτε έβλεπε σε αυτές τις πόλεις μια εικόνα του Χριστού του καταφυγίου μας, προς τον οποίο η ψυχή που καταδιώκεται από τον θάνατο και τον κατήγορο φεύγει και διατηρείται ασφαλής. Έτσι αυτή η ενότητα κρατά μαζί δύο εικόνες του ιδίου Κυρίου: τον ταπεινό Ιησού του Ναυή που δεν παίρνει μερίδιο αλλά δίνει τον Εαυτό Του για τον λαό Του, και την πόλη καταφυγίου που προστατεύει τον φυγά — και τα δύο εκπληρώνονται στον Ιησού, ο οποίος είναι ταυτόχρονα ο ταπεινότερος των υπηρετών και το καταφύγιο όλων όσοι φεύγουν προς Αυτόν.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ανάγνωσε Ιησούς του Ναυή 19–20 — οι κλήροι των υπολοίπων φυλών αφηγούνται: του Συμεών, του οποίου η κληρονομιά βρισκόταν «μέσα στην κληρονομιά των υιών του Ιούδα», και του Ζαβουλών, και του Ισσάχαρ, και του Ασήρ, και του Νεφθαλείμ, και του Δαν. «Όταν τελείωσαν τη διαίρεση της γης για κληρονομιά κατά τα σύνορά τους, οι υιοί Ισραήλ έδωσαν κληρονομιά στον Ιησού του Ναυή… σύμφωνα με τον λόγο του Κυρίου του έδωσαν την πόλη που ζήτησε, την Τιμνάθ-Σεράχ… και οικοδόμησε την πόλη, και κατοίκησε σε αυτήν». «Αυτές είναι οι κληρονομίες, τις οποίες ο Ελεάζαρ ο ιερέας και ο Ιησούς του Ναυή… διαιρέσαν για κληρονομιά με κλήρο στη Σηλώ ενώπιον του Κυρίου… Έτσι τελείωσαν τη διαίρεση της χώρας». Έπειτα το κεφάλαιο είκοσι: «Και ο Κύριος μίλησε επίσης στον Ιησού του Ναυή, λέγοντας… Όρισε για σας πόλεις καταφυγίου… ώστε ο φονέας που σκοτώνει οποιοδήποτε πρόσωπο ακούσια και αθέλητα να μπορεί να φύγει εκεί: και αυτές θα είναι το καταφύγιό σας από τον εκδικητή του αίματος». Έτσι ξεχώρισαν την Κάδες, και τη Συχέμ, και τη Χεβρών σε αυτή την πλευρά, και πέρα από τον Ιορδάνη τη Βεσέρ, και τη Ραμώθ, και τη Γολάν — «ώστε όποιος σκοτώνει οποιοδήποτε πρόσωπο ακούσια και αθέλητα να μπορεί να φύγει εκεί, και να μην πεθάνει από το χέρι του εκδικητή του αίματος, μέχρι να σταθεί ενώπιον της συναγωγής».
Μελετήστε

Μελέτη

Γιατί, όταν κάθε φυλή είχε εγκατασταθεί, ο Ιησούς του Ναυή έλαβε το μερίδιό του τελευταίος και μόνο από το χέρι του λαού; Ο Θεοδώρητος το διαβάζει ως σκόπιμη μίμηση της ίδιας της πραότητας του Κυρίου: Και σε αυτό μιμείται τη μετριοπάθεια του Δεσπότη. Ο Ιησούς του Ναυή, όπως ο Δεσπότης που δεν είχε πού να γείρει το κεφάλι Του, αγκάλιασε βαθιά πτωχεία, διεκδικώντας τίποτα για τον εαυτό του: Και αγκάλιασε την έσχατη πτωχεία, ώστε να μην έχει ούτε οίκο. Και ο Θεοδώρητος ονομάζει τον λόγο που αυτή η ταπείνωση λάμπει στον Ιησού του Ναυή: έφερε το ίδιο το Όνομα και ήταν τύπος του Σωτήρα, και έτσι μη παίρνοντας κληρονομιά δίδαξε όλους τους άρχοντες να υπηρετούν και όχι να υπηρετούνται: Επειδή, λοιπόν, ο Ιησούς ο συνώνυμός του ήταν τύπος Εκείνου, δεν απέδωσε κληρονομιά στον εαυτό του, αλλά δέχτηκε αυτή που του προσφέρθηκε. Το μάθημα που αντλεί ο Θεοδώρητος είναι για όλους όσοι κατέχουν οποιοδήποτε αξίωμα: η εξουσία δίνεται για το καλό των άλλων, όχι για την ίδια την άνεση.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Θεοδώρητος έχει ενώσει δύο εικόνες ενός Κυρίου. Πρώτα, την ταπεινότητα: ο Ιησούς του Ναυή, του οποίου το όνομα είναι Ιησούς, δεν παίρνει μερίδιο μέχρι να εξασφαλιστούν όλοι, και δέχεται μόνο ό,τι δίνεται — το ίδιο το σχήμα της Ενσάρκωσης, στην οποία ο Κύριος των πάντων «εκένωσε τον εαυτό του, και έλαβε μορφή δούλου» (Φιλιππησίους 2:7), μη έχοντας πού να γείρει το κεφάλι Του. Το σημείο του Θεοδώρητου είναι οξύ και πρακτικό: επειδή ο Ιησούς του Ναυή ήταν τύπος του Χριστού, η άρνησή του προνομίου είναι μάθημα για κάθε άρχοντα, γονέα, ποιμένα και δεσπότη, διδάσκοντας όσους έχουν εμπιστευθεί οποιαδήποτε εξουσία να μην ενδιαφέρονται για τη δική τους άνεση, αλλά για το όφελος των υπηκόων τους — ο νόμος της αγάπης που ο ίδιος ο Χριστός θέσπισε, ότι ο μέγιστος πρέπει να είναι υπηρέτης όλων. Έπειτα οι πόλεις καταφυγίου. Ο άνθρωπος που είχε χύσει αίμα ακούσια, καταδιωκόμενος από τον εκδικητή, μπορούσε να φύγει στην ορισμένη πόλη και να ζήσει· και η Εκκλησία από παλιά διάβασε αυτές τις πόλεις ως εικόνα του Χριστού του καταφυγίου μας. Η Προς Εβραίους επιστολή μιλά για εκείνους που «έφυγαν για καταφύγιο να πιαστούν από την ελπίδα που προτίθεται ενώπιόν μας» (Εβραίους 6:18), και η ψυχή που έχει επωμισθεί θάνατο — ένοχη, καταδιωκόμενη από τον κατήγορο, κυνηγημένη από τη δίκαιη απόφαση του νόμου — βρίσκει στον Χριστό την πόλη στην οποία μπορεί να φύγει και να είναι ασφαλής. Ο Θεοδώρητος σημειώνει το έλεος στην τοποθέτησή τους: έξι πόλεις, και στις δύο πλευρές του Ιορδάνη, ώστε ο φυγάς να «βρίσκει εύκολα ασφάλεια σε κάθε περιοχή». Έτσι ο Χριστός είναι το καταφύγιό μας κοντά σε όλους, σε κάθε τόπο και σε κάθε ώρα, ώστε κανείς που φεύγει προς Αυτόν να μην προλαβαίνεται από τον θάνατο. Οι δύο εικόνες συναντώνται στον ένα Ιησού: Εκείνος που πήρε την κατώτατη θέση και την πτωχεία του να μην έχει οίκο είναι ο ίδιος ο οίκος και το καταφύγιο κάθε ψυχής που φεύγει προς Αυτόν.
Απαντήστε

Απόκριση

Μάθε τον τρόπο του Ιησού του Ναυή, ο οποίος δεν θα έπαιρνε μερίδιο για τον εαυτό του μέχρι να εξασφαλιστεί κάθε άλλος, και τότε πήρε μόνο ό,τι δόθηκε. Αν κατέχεις οποιαδήποτε εξουσία — σε οίκο, σε εργασιακό χώρο, σε ποίμνιο, σε παιδί — ο Θεοδώρητος σου λέει σαφώς για τι είναι: όχι για τη δική σου άνεση, αλλά για το όφελος εκείνων που σου εμπιστεύθηκαν. Οι άρχοντες του κόσμου αρπάζουν την πρώτη θέση· ο υπηρέτης του Χριστού παίρνει την τελευταία, κατά τον τρόπο Εκείνου που δεν είχε πού να γείρει το κεφάλι Του. Άδειασε τα χέρια σου από το προνόμιο που θα μπορούσες να διεκδικήσεις, και γέμισέ τα αντίθετα με τη φροντίδα των άλλων. Και όταν εσύ είσαι ο καταδιωκόμενος — όταν η ίδια σου η αμαρτία υψώνεται πίσω σου σαν ο εκδικητής του αίματος, και ο κατήγορος σε κυνηγά, και η δίκαιη απόφαση του νόμου είναι στα τακούνια σου — μην στέκεσαι ακίνητος και προλαβαίνεσαι. Τρέξε. Υπάρχει μια πόλη καταφυγίου ορισμένη, κοντά σε κάθε περιοχή, και το όνομά της είναι Ιησούς. Φύγε προς τον Χριστό, πιάσου από την ελπίδα που προτίθεται ενώπιόν σου, και ο θάνατος που σε καταδίωκε δεν μπορεί να σε ακολουθήσει μέσα σε εκείνα τα τείχη. Εκείνος που πήρε την κατώτατη θέση για χάρη σου είναι ο ίδιος το καταφύγιο που σε προστατεύει· ο ταπεινός Ιησούς του Ναυή και η πόλη ασφάλειας είναι ένας και ο ίδιος Κύριος. Πάρε την κατώτατη θέση όπως Εκείνος, και φύγε προς Αυτόν ως καταφύγιό σου — και θα βρεις και το υπόδειγμα της ζωής σου και τη σωτηρία της ψυχής σου στο ένα Όνομα του Ιησού.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Ιησού Χριστέ, αληθινέ Ιησού του Ναυή, που δεν έλαβες κληρονομιά μέχρι να εξασφαλισθεί όλος ο λαός Σου, και αγκάλιασες την έσχατη πτωχεία, μη έχοντας πού να γείρεις το κεφάλι Σου: δίδαξέ με την ταπεινότητα του υπηρέτη Σου, που μιμήθηκε τη μετριοπάθεια του Δεσπότη του. Αν μου έδωσες οποιαδήποτε εξουσία, άφησέ με να την κρατώ όχι για τη δική μου άνεση αλλά για το όφελος εκείνων που μου εμπιστεύθηκαν, κατά το υπόδειγμα Εκείνου που δεν ήλθε για να υπηρετηθεί αλλά για να υπηρετήσει. Και γίνε συ το καταφύγιό μου. Όταν οι ίδιες μου οι αμαρτίες υψώνονται σαν ο εκδικητής του αίματος, και ο κατήγορος με καταδιώκει, και η απόφαση του νόμου είναι στα τακούνια μου, άφησέ με να φύγω προς Εσένα και να είμαι ασφαλής· γιατί Εσύ είσαι κοντά σε κάθε περιοχή, το καταφύγιο όλων όσοι πιάνονται από την ελπίδα που προτίθεται ενώπιόν τους. Σκέπασέ με μέσα στα τείχη Σου, ώστε ο θάνατος να μην με προλάβει· και όπως πήρες την κατώτατη θέση για χάρη μου, έτσι άφησέ με να πάρω την κατώτατη θέση για χάρη των άλλων, και να βρω σε Εσένα και το υπόδειγμα της ζωής μου και τη σωτηρία της ψυχής μου. Σε Εσένα, ω Χριστέ ο Θεός μας, το καταφύγιο και η ελπίδα μας, με τον Πατέρα και το πανάγιο Πνεύμα, δόξα τώρα και αεί, και εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Τα Ζητήματα επί της Οκτατεύχου και των Βιβλίων των Βασιλειών και των Χρονικών του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →