Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους
Βʹ Κορινθίους 1 — με τον Ουέσλεϊ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα εξερευνούμε τις Επεξηγηματικές Σημειώσεις του Ιωάννη Ουέσλεϊ στην Καινή Διαθήκη, του ιδρυτή της Μεθοδιστικής Εκκλησίας, το σύντομο αλλά διεισδυτικό σχόλιο στίχο προς στίχο. Στο Βʹ Κορινθίους κεφάλαιο 1 αυτές οι σημειώσεις φωτίζουν τα εναρκτήρια θέματα του Παύλου σχετικά με τη θεία παρηγοριά εν μέσω θλίψης και την ακλόνητη αποστολική ακεραιότητα, προσφέροντας διαχρονική καθοδήγηση για την καθημερινή πίστη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Κάνε τώρα παύση και διάβασε αργά το Βʹ Κορινθίους κεφάλαιο 1, επιτρέποντας στις λέξεις του Παύλου για την ταλαιπωρία, την παρηγοριά και την πιστότητα του Θεού να εγκατασταθούν στην καρδιά σου πριν στραφούμε στις σύντομες εξηγήσεις του Ουέσλεϊ.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ουέσλεϊ ξεκινά σχολιάζοντας την επίσημη εισαγωγή στην ευλογία του Θεού.
Στίχος 3. Ευλογητός ο Θεός και Πατήρ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ο Πατήρ των οικτιρμών και Θεός πάσης παρηγορίας· Ευλογητός ο Θεός και Πατήρ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού — μια επίσημη και όμορφη εισαγωγή, ιδιαίτερα κατάλληλη για το αποστολικό πνεύμα. Ο Πατήρ των οικτιρμών και Θεός πάσης παρηγορίας — οι οικτιρμοί είναι η πηγή της παρηγορίας· η παρηγορία είναι η εξωτερική έκφραση του ελέους. Ο Θεός δείχνει έλεος στην ίδια την θλίψη. Δίνει παρηγοριά τόσο μέσα όσο και μετά την θλίψη. Γι' αυτό ονομάζεται ο Θεός πάσης παρηγορίας. Ευλογητός αυτός ο Θεός! επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'Στη συνέχεια σημειώνει πώς η παρηγοριά που λαμβάνεται σε κάθε θλίψη εξοπλίζει τους πιστούς να παρηγορούν άλλους.
Στίχος 4. Ο παρηγορών ημάς εν πάση θλίψει ημών, ώστε να δυνάμεθα ημείς να παρηγώμεν τους εν πάση θλίψει, διά της παρηγορίας μεθ' ης παρηγούμεθα αυτοί υπό του Θεού. Ο παρηγορών ημάς εν πάση θλίψει ημών, ώστε να δυνάμεθα να παρηγώμεν εκείνους που είναι σε οποιαδήποτε θλίψη — αυτός που έχει βιώσει ένα είδος θλίψης είναι ικανός να παρηγορεί άλλους σε εκείνη την θλίψη. Αυτός που έχει βιώσει όλα τα είδη θλίψης είναι ικανός να τους παρηγορεί σε όλα. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'Ο Ουέσλεϊ συνεχίζει συνδέοντας την αφθονία των παθημάτων του Χριστού με την αφθονία της παρηγορίας.
Στίχος 5. Διότι καθώς περισσεύουσι τα παθήματα του Χριστού εις ημάς, ούτω περισσεύει και η παρηγορία ημών διά του Χριστού. Διότι καθώς περισσεύουσι τα παθήματα του Χριστού εις ημάς — τα παθήματα που υποφέρθηκαν για χάρη του. Ούτω και η παρηγορία ημών περισσεύει διά του Χριστού — τα παθήματα ήταν πολλά, η παρηγορία μία· και όμως όχι μόνο ίση, αλλά υπερβαίνουσα όλα αυτά. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Ουέσλεϊ ολοκληρώνει διευκρινίζοντας ότι οι λειτουργοί υπηρετούν ως βοηθοί της χαράς και όχι ασκώντας κυριαρχία επί της πίστεως.
Στίχος 24. Ουχ ότι κυριεύομεν της πίστεως υμών, αλλά συνεργοί εσμέν της χαράς υμών· τη γαρ πίστει εστήκατε. Ουχ ότι κυριεύομεν της πίστεως υμών — αυτό είναι το προνόμιο του Θεού μόνου. Αλλά είμεθα συνεργοί της χαράς υμών — και της πίστεως από την οποία πηγάζει. Διότι τη πίστει εστήκατε — μέχρι σήμερα. Βλέπουμε το φως στο οποίο οι λειτουργοί πρέπει πάντα να θεωρούν τους εαυτούς τους, και στο οποίο πρέπει να θεωρούνται από τους άλλους. Όχι ως έχοντες κυριαρχία επί της πίστεως του λαού τους, και έχοντες δικαίωμα να υπαγορεύουν με την δική τους αυθεντία τι θα πιστεύουν ή τι θα κάνουν· αλλά ως βοηθοί της χαράς τους, βοηθώντας τους να προοδεύσουν στην πίστη και την αγιότητα. Με αυτή την άποψη, πόσο αξιαγάπητο φαίνεται το αξίωμά τους! και πόσο φιλικό προς την ευτυχία της ανθρωπότητας! Πόσο μακριά, λοιπόν, είναι από την αληθινή αγαθοεργία, αυτοί που θα το εξέθεταν σε χλευασμό και περιφρόνηση! επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Απαντήστε
Απόκριση
Πού έχεις βιώσει πρόσφατα την παρηγοριά του Θεού, και πώς μπορεί να σε εξοπλίσει να παρηγορήσεις κάποιον άλλον; Σε ποια περιοχή της ζωής αισθάνεσαι ότι ο Θεός σε προσκαλεί να εμπιστευθείς σε Αυτόν πληρέστερα από τη δική σου δύναμη; Πώς διαμορφώνει η άποψη του Ουέσλεϊ για τη διακονία ως χαρούμενη βοήθεια τις σχέσεις σου με άλλους πιστούς;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Θεὲ πανάγαθε, πηγὴ πάσης παρηγορίας, ὁ συντηρῶν ἡμᾶς ἐν πάσῃ θλίψει, ἵνα δυνηθῶμεν νὰ παρηγορῶμεν τοὺς ἄλλους μὲ τὴν παρηγορίαν τὴν ὁποίαν λαμβάνομεν παρὰ Σοῦ, ἁγίασον τὰς καρδίας ἡμῶν διὰ τῆς χάριτός Σου καὶ καταστήριξον ἡμᾶς στερεοὺς ἐν τῇ ἐλπίδι. Καθάρισον τὰς ἀγάπας ἡμῶν, ἵνα Σοὶ λατρεύωμεν ἐν ἁπλότητι καὶ εἰλικρινείᾳ, ἐσφραγισμένοι διὰ τοῦ Πνεύματός Σου ὡς ἀρραβὼν αἰωνίου δόξης. Διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →