Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 65-66 — με τον Σπέρτζεον
Άνοιγμα
Στις σελίδες του έργου The Treasury of David του Τσαρλς Σπέρτζεον, η εκκλησία καλείται να παραμείνει στους λυρικούς ύμνους των Ψαλμών 65 και 66. Οι προσεκτικές σημειώσεις του Σπέρτζεον καθοδηγούν τους αναγνώστες από την ευχαριστία για τη συγκομιδή στην παγκόσμια πρόσκληση για λατρεία, δείχνοντας πώς η χάρη και η πρόνοια κινούν την καρδιά στο τραγούδι. Η προσέγγισή του κρατά τον Χριστό στο κέντρο, αφήνοντας τους ψαλμούς να διεγείρουν τόσο την προσωπική αφοσίωση όσο και τη χαρά της εκκλησίας. Σήμερα ακολουθούμε το παράδειγμά του μέσα από αυτά τα δύο πλούσια κεφάλαια, επιτρέποντας στον Πρίγκιπα των Κηρύκων να δώσει τον τόνο για ευλαβική περισυλλογή και εγκάρδια ανταπόκριση.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με καρδιές προετοιμασμένες, ας διαβάσουμε τους Ψαλμούς 65 και 66 δυνατά. Ακούστε την ήσυχη αναμονή του επαίνου στη Σιών, τον χαρούμενο θόρυβο που απαιτείται από όλες τις χώρες, και τις προσωπικές υποσχέσεις που εκπληρώθηκαν μετά την απελευθέρωση. Αφήστε το Πνεύμα να ζωογονήσει κάθε γραμμή ώστε τα λόγια να γίνουν το δικό μας τραγούδι ευγνωμοσύνης και ανανεωμένης αφιέρωσης.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σπέρτζεον πρώτα παρουσιάζει τον τίτλο και τις διαιρέσεις του Ψαλμού 65.
Στίχος 1. Μπορεί να σκόπευε με αυτό να τιμήσει μια εξαιρετικά άφθονη συγκομιδή, ή να συνθέσει έναν ύμνο συγκομιδής για όλες τις εποχές. Φαίνεται να γράφτηκε αφού είχε κατασταλεί μια βίαιη εξέγερση, Ψαλμός 65:7, και ξένοι εχθροί είχαν υποταχθεί με μια σημαντική νίκη, Ψαλμός 65:8. Είναι ένας από τους πιο απολαυστικούς ύμνους σε οποιαδήποτε γλώσσα. Θα δούμε στον Ψαλμό 65:1-4 τον τρόπο προσέγγισης του Θεού, μετά από τον Ψαλμό 65:5-8 θα δούμε τον Κύριο σε απάντηση στην προσευχή να εκτελεί θαύματα για τα οποία επαινείται, και μετά από τον Ψαλμό 65:9-13 θα ψάλουμε το ειδικό τραγούδι της συγκομιδής.Στη συνέχεια χαρτογραφεί τη δομή του Ψαλμού 66 με παρόμοιο τρόπο.
Στίχος 1. Ο έπαινος είναι το θέμα, και τα θέματα για τραγούδι είναι τα μεγάλα έργα του Κυρίου, τα ευεργετικά του οφέλη, οι πιστές του απελευθερώσεις, και όλες οι σχέσεις του με τον λαό του, που ολοκληρώνονται με μια προσωπική μαρτυρία για την ιδιαίτερη καλοσύνη που έλαβε ο ίδιος ο προφήτης-βάρδος. Οι Ψαλμοί 66:1-4 είναι ένα είδος εισαγωγικού ύμνου, που καλεί όλα τα έθνη να δοξάσουν τον Θεό, και τους υπαγορεύει τα λόγια ενός κατάλληλου τραγουδιού. Οι Ψαλμοί 66:5-7 καλούν τον παρατηρητή να 'Έλθετε και δείτε' τα έργα του Κυρίου, στρέφοντας την προσοχή στην Ερυθρά Θάλασσα, και ίσως τη διάβαση του Ιορδάνη. Αυτό υποδηλώνει την παρόμοια θέση του πάσχοντος λαού που περιγράφεται, και την χαρούμενη έκβασή του που προβλέπεται, Ψαλμοί 66:8-12. Ο ψάλτης τότε γίνεται προσωπικός, και ομολογεί τις δικές του υποχρεώσεις προς τον Κύριο (Ψαλμοί 66:13-15)· και, ξεσπώντας με ένα έντονο 'Έλθετε και ακούστε', δηλώνει με ευχαριστία την ιδιαίτερη εύνοια του Κυρίου προς τον εαυτό του, Ψαλμοί 66:16-20.Ο Σπέρτζεον ανοίγει τις σημειώσεις του στίχο προς στίχο για τον Ψαλμό 65.
Στίχος 2. Στίχ. 1. Σοι πρέπει ὕμνος, ὁ Θεός, ἐν Σιών. Αν και η Βαβυλώνα λατρεύει τον Αντίχριστο, η Σιών παραμένει πιστή στον Βασιλιά της· σε αυτόν, και μόνο σε αυτόν, προσφέρει την αιώνια προσφορά λατρείας της. Όσοι έχουν δει στη Σιών το αίμα του ραντίσματος, και γνωρίζουν ότι ανήκουν στην εκκλησία των πρωτοτόκων, δεν μπορούν ποτέ να τη σκεφτούν χωρίς να προσφέρουν ταπεινό έπαινο στον Θεό της Σιών· τα ελέη του είναι πάρα πολλά και πολύτιμα για να ξεχαστούν. Οι έπαινοι των αγίων περιμένουν ένα σημάδι από τον θείο Κύριο, και όταν αυτός δείξει το πρόσωπό του ξεσπούν αμέσως. Όπως μια ομάδα μουσικών που συγκεντρώθηκαν για να καλωσορίσουν και να τιμήσουν έναν πρίγκιπα, οι οποίοι περιμένουν μέχρι να εμφανιστεί, έτσι και εμείς κρατάμε τους καλύτερους επαίνους μας μέχρι ο Κύριος να αποκαλυφθεί στη συνάθροιση των αγίων του· και, πράγματι, μέχρι να κατέβει από τον ουρανό την ημέρα της εμφάνισής του. Ο έπαινος επίσης περιμένει σαν υπηρέτης ή αυλικός στις βασιλικές αίθουσες — η ευγνωμοσύνη είναι ταπεινή και υπάκουη.Συνεχίζει με την αρχική κλήση του Ψαλμού 66.
Στίχος 2. Στίχ. 1. Ἀλαλάξατε τῷ Θεῷ. «Εν Σιών», όπου οι πιο πεπαιδευμένοι άγιοι είχαν συνηθίσει σε βαθιά περισυλλογή, το τραγούδι ήταν σιωπηλό προς τον Θεό, και γινόταν δεκτό από Αυτόν· αλλά στις μεγάλες λαϊκές συναθροίσεις ένας χαρούμενος θόρυβος ήταν πιο κατάλληλος και φυσικός, και θα ήταν εξίσου αποδεκτός. Αν ο έπαινος πρόκειται να διαδοθεί ευρέως, πρέπει να είναι φωνητικός· οι πανηγυρικοί ήχοι διεγείρουν την ψυχή και προκαλούν μια ιερή μετάδοση ευχαριστίας. Οι συνθέτες μελωδιών για την εκκλησία πρέπει να φροντίζουν ώστε οι μελωδίες τους να είναι χαρούμενες· δεν χρειαζόμαστε τόσο πολύ θόρυβο, όσο χαρούμενο θόρυβο. Ο Θεός πρέπει να επαινείται με τη φωνή, και η καρδιά πρέπει να συνοδεύει αυτό με ιερή αγαλλίαση. Όλος ο έπαινος από όλα τα έθνη πρέπει να αποδίδεται στον Κύριο. Ευτυχισμένη η ημέρα που δεν θα προσφέρονται κραυγές στον Τζάγκερναουτ ή στον Βούδα, αλλά όλη η γη θα λατρεύει τον Δημιουργό της. Πάντα τα έθνη.
Σκεφτείτε
Ο Σπέρτζεον τονίζει το καθήκον της τήρησης των όρκων με επίσημο βάρος.
Στίχος 5. Τα έθνη και οι εκκλησίες πρέπει να είναι ειλικρινείς και άμεσες στην εκπλήρωση των υποσχέσεών τους προς τον Κύριο, ο οποίος δεν μπορεί να χλευαστεί ατιμωρητί. Το ίδιο πρέπει να κάνουν και τα άτομα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε τους όρκους μας, ούτε να τους εκπληρώνουμε για να μας δουν οι άνθρωποι — μόνο στον Θεό πρέπει να εκπληρώνονται, με μοναδικό σκοπό την αποδοχή του. Οι πιστοί είναι όλοι υπό διαθήκη, την οποία έκαναν κατά τη μεταστροφή τους, και την ανανέωσαν βαπτιζόμενοι, εντασσόμενοι στην εκκλησία και ερχόμενοι στο τραπέζι, και μερικοί από αυτούς είναι υπό ειδικές υποσχέσεις στις οποίες εισήλθαν υπό ιδιαίτερες συνθήκες· αυτές πρέπει να εκπληρώνονται ευλαβικά και ακριβώς. Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στην υπόσχεση και πολύ σχολαστικοί στην εκτέλεση. Ένας όρκος που δεν τηρείται θα κάψει τη συνείδηση σαν καυτό σίδερο. Οι όρκοι υπηρεσίας, δωρεάς, επαίνου, ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να είναι, δεν είναι ασήμαντα πράγματα· και την ημέρα της ευγνώμονος επαίνου πρέπει, χωρίς αποτυχία, να εκπληρώνονται στο μέγιστο των δυνατοτήτων μας.Σταματά για να σταθμίσει τη σιωπή που δικαίως συνοδεύει τον αληθινό έπαινο.
Στίχος 3. Ο έπαινος συνοδεύει την ευχαρίστηση του Κυρίου, και συνεχίζει να τον ευλογεί, είτε δείχνει σημάδια παρούσας εύνοιας είτε όχι· δεν κουράζεται εύκολα, αλλά όλη τη νύχτα τραγουδά με βέβαιη ελπίδα ότι έρχεται το πρωί. Θα συνεχίσουμε να περιμένουμε, κουρδίζοντας τις άρπες μας, μέσα στα δάκρυα της γης· αλλά ω, τι αρμονίες θα είναι αυτές που θα εκχέουμε, όταν έρθει η επιστροφή στο σπίτι, και ο Βασιλιάς θα εμφανιστεί στη δόξα του. Το χωρίο μπορεί να αποδοθεί ως «ο έπαινος είναι σιωπηλός για σένα»· είναι ήρεμος, ειρηνικός, και έτοιμος να σε λατρέψει με ησυχία. Ή, μπορεί να σημαίνει, ο έπαινός μας είναι μόνο σιωπή σε σύγκριση με τα αξιώματά σου, ω Θεέ. Ή, σε επίσημη σιωπή σε λατρεύουμε, επειδή ο έπαινός μας δεν μπορεί να εκφραστεί· δέξου, λοιπόν, τη σιωπή μας ως έπαινο. Ή, είμαστε τόσο απορροφημένοι στον έπαινό σου, που για όλα τα άλλα είμαστε άφωνοι· δεν έχουμε γλώσσα για τίποτα άλλο εκτός από σένα.
Απαντήστε
Πού στη ζωή σας ο έπαινος περιμένει μια νέα θέαση του προσώπου του Θεού; Ποια υπόσχεση που δόθηκε σε δυσκολία ζητά τώρα χαρούμενη εκπλήρωση; Πώς θα μπορούσε η λατρεία σας αυτή την εβδομάδα να καλέσει τα έθνη να ενωθούν στο τραγούδι;
Προσευχηθείτε
Κύριε φιλάνθρωπε, σε υμνούμε για τη δόξα που φανερώνεται στην κτίση σου και στις παντοδύναμες πράξεις σου της σωτηρίας. Δίδαξέ μας να περιμένουμε με ευλαβική σιωπή μέχρι να αποκαλύψεις τη δόξα σου, και τότε να υψώσουμε μια χαρούμενη κραυγή που θα φτάσει σε κάθε γη. Κράτησέ μας ειλικρινείς με κάθε υπόσχεση που δόθηκε την ημέρα της θλίψης, και ας μας ωθήσουν οι έλεοι του θερισμού και οι σωτηρίες της Ερυθράς Θάλασσας σε βαθύτερη εμπιστοσύνη στον Χριστό, μέχρις ότου όλη η γη ψάλλει την αξία σου. Στο όνομά Του προσευχόμαστε, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →