Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους
Α' Κορινθίους 15 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε προς το δέκατο πέμπτο κεφάλαιο της Πρώτης προς Κορινθίους με τον Ιωάννη Καλβίνο ως οδηγό μας. Ο Καλβίνος εξετάζει προσεκτικά τις αμφιβολίες που είχαν ανακύψει μεταξύ των πιστών στην Κόρινθο σχετικά με την ανάσταση του σώματος. Το σχόλιό του αποκαλύπτει τόσο τη σοβαρότητα εκείνου του σφάλματος όσο και το στερεό γραφικό θεμέλιο πάνω στο οποίο στηρίζεται η ελπίδα της ανάστασης. Καθώς ακούμε τα λόγια του, καλούμαστε να σκεφτούμε πώς το ίδιο το ευαγγέλιο στέκεται ή πέφτει μαζί με αυτήν την κεντρική αλήθεια. Η ποιμαντική σαφήνεια του Καλβίνου μας βοηθά να δούμε γιατί η ανάσταση δεν είναι δευτερεύον ζήτημα αλλά το ίδιο το έδαφος της χριστιανικής πίστης και ζωής. Ας προετοιμάσουμε τις καρδιές μας για να δεχθούμε την έκθεσή του με ταπεινοφροσύνη και προσοχή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Σας προσκαλούμε τώρα να διαβάσετε ολόκληρο το δέκατο πέμπτο κεφάλαιο της Πρώτης προς Κορινθίους. Καθώς διαβάζετε, παρατηρήστε πώς ο Παύλος στηρίζει κάθε επιχείρημα στον θάνατο και την ανάσταση του Χριστού. Προσέξτε τον προσεκτικό τρόπο με τον οποίο υπενθυμίζει το ευαγγέλιο που πρώτα παρέδωσε και τους πολλούς μάρτυρες που είδαν τον αναστημένο Κύριο. Αφήστε τον σταθερό ρυθμό της μαρτυρίας και των συνεπειών του κεφαλαίου να εγκατασταθεί στον νου σας. Αφιερώστε χρόνο για να σταθείτε στους στίχους που μιλούν για την εμφάνιση του Χριστού στον Κηφά, στους δώδεκα και σε πολλούς άλλους. Επιτρέψτε στην ανάγνωση να σας προετοιμάσει για την εστιασμένη πραγματεία του Καλβίνου πάνω στις ίδιες αυτές αλήθειες.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ανοίγει προσδιορίζοντας το σφάλμα σχετικά με την ανάσταση που είχε ταράξει τους Κορινθίους.
1. Τώρα σας γνωρίζω. Εισέρχεται τώρα σε άλλο θέμα — την ανάσταση — της οποίας η πίστη μεταξύ των Κορινθίων είχε κλονισθεί από ορισμένους πονηρούς ανθρώπους. Είναι αβέβαιο, ωστόσο, αν αμφέβαλλαν μόνο για την τελική ανάσταση του σώματος ή και για την αθανασία της ψυχής. Είναι άφθονα γνωστό ότι υπήρχαν ποικίλα σφάλματα ως προς αυτό το σημείο. Μερικοί φιλόσοφοι υποστήριζαν ότι οι ψυχές είναι αθάνατες. Όσον αφορά την ανάσταση του σώματος, δεν εισήλθε ποτέ στον νου οποιουδήποτε από αυτούς. Οι Σαδδουκαίοι, όμως, είχαν χονδροειδέστερες απόψεις· διότι δεν σκέφτονταν τίποτε άλλο παρά την παρούσα ζωή· ακόμη περισσότερο, νόμιζαν ότι η ψυχή του ανθρώπου ήταν πνοή ανέμου χωρίς ουσία. Δεν είναι, επομένως, εντελώς βέβαιο (όπως έχω ήδη πει) αν οι Κορινθίοι είχαν φθάσει σε τέτοιο ύψος παραφροσύνης, ώστε να αποβάλουν κάθε προσδοκία μελλοντικής ζωής, ή αν απλώς αρνούνταν την ανάσταση του σώματος· διότι τα επιχειρήματα που χρησιμοποιεί ο Παύλος φαίνεται να υπονοούν ότι είχαν μαγευθεί εντελώς από το παράφρονο όνειρο των Σαδδουκαίων.Ο Καλβίνος συνεχίζει διευκρινίζοντας τι σημαίνει να γνωρίζουμε το ευαγγέλιο της ανάστασης.
Σας γνωρίζω. Το 'γνωρίζω' εδώ δεν σημαίνει να διδάσκω ό,τι ήταν προηγουμένως άγνωστο σε αυτούς, αλλά να υπενθυμίσω στη μνήμη τους ό,τι είχαν ακούσει προηγουμένως. 'Ανακαλέστε μαζί μου στη μνήμη σας εκείνο το ευαγγέλιο που είχατε μάθει, προτού παρασυρθείτε από τον ορθό δρόμο.' Ονομάζει τη διδασκαλία της ανάστασης ευαγγέλιο, ώστε να μην φαντασθούν ότι οποιοσδήποτε είναι ελεύθερος να σχηματίζει οποιαδήποτε γνώμη επιλέγει σε αυτό το σημείο, όπως σε άλλα ζητήματα που δεν φέρουν βλάβη στη σωτηρία.Ο Καλβίνος στη συνέχεια επιβεβαιώνει τον θεμελιώδη χαρακτήρα της διδασκαλίας της ανάστασης όπως ελήφθη από τον Κύριο.
3. Διότι παρέδωσα σε εσάς πρώτα απ' όλα. Επιβεβαιώνει τώρα ό,τι είχε προηγουμένως δηλώσει, εξηγώντας ότι η ανάσταση είχε κηρυχθεί από αυτόν, και μάλιστα ως θεμελιώδης διδασκαλία του ευαγγελίου. Πρώτα απ' όλα, λέγει, όπως συνηθίζεται με ένα θεμέλιο στην ανέγερση οικίας. Ταυτόχρονα προσθέτει στην αυθεντία του κηρύγματός του, όταν προσθέτει ότι δεν παρέδωσε τίποτε άλλο παρά ό,τι είχε λάβει· διότι δεν εννοεί απλώς ότι διηγείτο ό,τι είχε από την αναφορά άλλων, αλλά ότι ήταν ό,τι του είχε επιταχθεί από τον Κύριο. Διότι η λέξη πρέπει να εξηγηθεί σύμφωνα με τη σύνδεση του χωρίου. Τώρα είναι καθήκον αποστόλου να προβάλλει τίποτε άλλο παρά ό,τι έχει λάβει από τον Κύριο, ώστε από χέρι σε χέρι (όπως λέγουν) να χορηγεί στην Εκκλησία τον καθαρό λόγο του Θεού.Στον στίχο 5 ο Καλβίνος προβάλλει τους αυτόπτες μάρτυρες του αναστημένου Χριστού.
5. Ότι εθεάθη από τον Κηφά. Προβάλλει τώρα αυτόπτες μάρτυρες, όπως ονομάζονται από τον Λουκά (Λουκάς 1:2), οι οποίοι είδαν την εκπλήρωση όσων οι Γραφές είχαν προφητεύσει ότι θα συνέβαιναν. Δεν τους προβάλλει όμως όλους, διότι δεν κάνει μνεία γυναικών. Όταν, επομένως, λέγει ότι εμφανίσθηκε πρώτα στον Πέτρο, πρέπει να εννοήσετε με αυτό ότι τίθεται πριν από όλους τους άνδρες, ώστε να μην υπάρχει τίποτε ασυμβίβαστο με αυτό στη δήλωση του Μάρκου (Μάρκος 16:9) ότι εμφανίσθηκε στη Μαρία.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος συνδέει τον θάνατο του Χριστού άμεσα με τις αμαρτίες μας ενώ διακρίνει την επίδρασή του από εκείνη της ανάστασης.
Υπέρ των αμαρτιών μας. Δηλαδή, ότι αναλαμβάνοντας την κατάρα μας επάνω του να μας εξαγοράσει από αυτήν. Διότι τι άλλο ήταν ο θάνατος του Χριστού, παρά θυσία για εξιλέωση των αμαρτιών μας — τι άλλο παρά ικανοποιητική ποινή, με την οποία θα μπορούσαμε να συμφιλιωθούμε με τον Θεό — τι άλλο παρά η καταδίκη ενός, για τον σκοπό της απόκτησης συγχώρησης για εμάς; Ομιλεί επίσης με τον ίδιο τρόπο στην Προς Ρωμαίους 4:25, αλλά σε εκείνο το χωρίο, από την άλλη πλευρά, αποδίδει επίσης στην ανάσταση ως αποτέλεσμά της — ότι μας χορηγεί δικαιοσύνη· διότι όπως η αμαρτία εξαλείφθηκε μέσω του θανάτου του Χριστού, έτσι η δικαιοσύνη αποκτάται μέσω της αναστάσεώς του. Αυτή η διάκριση πρέπει να τηρείται προσεκτικά, ώστε να γνωρίζουμε τι πρέπει να προσδοκούμε από τον θάνατο του Χριστού και τι από την ανάστασή του. Όταν, όμως, η Γραφή σε άλλα χωρία κάνει μνεία μόνο του θανάτου του, ας εννοήσουμε ότι σε εκείνες τις περιπτώσεις η ανάστασή του περιλαμβάνεται στον θάνατό του, αλλά όταν αναφέρονται χωριστά, η αρχή της σωτηρίας μας είναι (όπως βλέπουμε) στο ένα, και η ολοκλήρωσή της στο άλλο.Ο Καλβίνος εξερευνά τις ολέθριες συνέπειες για το κήρυγμα και την πίστη αν η ανάσταση αρνείται.
14. Τότε το κήρυγμά μας είναι μάταιο — όχι απλώς ως έχον κάποιο μείγμα ψεύδους, αλλά ως όντας εντελώς κενή πλάνη. Διότι τι απομένει αν ο Χριστός έχει καταποθεί από τον θάνατο — αν έχει εξαφανισθεί — αν έχει κατακλυσθεί από την κατάρα της αμαρτίας — αν, τέλος, έχει νικηθεί από τον Σατανά; Εν συντομία, αν εκείνο το θεμελιώδες άρθρο ανατραπεί, όλα όσα απομένουν θα είναι άνευ σημασίας. Για τον ίδιο λόγο προσθέτει ότι η πίστη τους θα είναι μάταιη, διότι ποια στερεότητα πίστης θα υπάρχει, όπου δεν φαίνεται καμία ελπίδα ζωής; Αλλά στον θάνατο του Χριστού, θεωρούμενο καθ' εαυτόν, [35] δεν φαίνεται τίποτε άλλο παρά έδαφος απελπισίας, διότι δεν μπορεί να είναι ο συγγραφέας σωτηρίας για άλλους, αυτός που έχει νικηθεί εντελώς από τον θάνατο. Ας έχουμε λοιπόν κατά νου ότι ολόκληρο το ευαγγέλιο συνίσταται κυρίως στον θάνατο και την ανάσταση του Χριστού, ώστε να κατευθύνουμε την κύρια προσοχή μας σε αυτό, αν θα επιθυμούσαμε, με ορθό και τακτικό τρόπο, να προοδεύσουμε στο ευαγγέλιο — ακόμη περισσότερο, αν δεν θα θέλαμε να παραμείνουμε άκαρποι και άγονοι. (Β' Πέτρου 1:8.)
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η έμφαση του Καλβίνου στη μαρτυρία αυτοπτών μαρτύρων ενισχύει τη δική σας εμπιστοσύνη στην ανάσταση; Με ποιους τρόπους μπορεί να πειρασθείτε να θεωρείτε την ανάσταση ως δευτερεύουσα παρά ως θεμελιώδη; Πού αισθάνεστε ότι ο Κύριος σας προσκαλεί να αναπαυθείτε πληρέστερα στο τετελεσμένο έργο του θανάτου και της αναστάσεως του Χριστού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Πατέρα, ὁ ἀναστήσας τὸν Χριστὸν ἐκ νεκρῶν ὡς ἀπαρχὴν τῶν κεκοιμημένων, βεβαίωσον ἐν ἡμῖν τὴν βεβαίαν ἐλπίδα τῆς ἀναστάσεως κατὰ τὸν Λόγον Σου. Διὰ τῆς χάριτος τοῦ Πνεύματός Σου, διατήρησον ἡμᾶς ἀκλονήτους ἐν τῷ εὐαγγελίῳ ὃ ἐλάβομεν, ἵνα ζῶμεν καθ' ἑκάστην ἡμέραν ἐν τῇ δυνάμει τῆς νίκης τοῦ Χριστοῦ ἐπὶ τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανάτου. Δώρησαι ἡμῖν ὑπομονὴν ἐν ταύτῃ τῇ διαθηκικῇ πιστότητι, ἕως ὅτου μεταμορφωθῶμεν καὶ ἴδωμέν Σε πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →