Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας
Ιερ 51-52 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα καλωσορίζουμε τη διαχρονική φωνή του Ματθαίου Χένρι καθώς ερμηνεύει τα τελευταία κεφάλαια του Ιερεμία. Η προσεκτική του έκθεση της πτώσης της Βαβυλώνας αποκαλύπτει το σταθερό χέρι της θείας δικαιοσύνης και την τρυφερή φροντίδα που ο Θεός παρέχει στον λαό Του. Σε αυτούς τους στίχους ο Χένρι ιχνηλατεί τόσο τη βεβαιότητα της κρίσης όσο και την ελπίδα που ανατέλλει για τους πιστούς. Οι στοχασμοί του μας προσκαλούν να δούμε πώς οι αρχαίες προφητείες εξακολουθούν να μιλούν για τη δική μας ανάγκη εμπιστοσύνης και επιμονής. Καθώς ακούμε, ας ανακινήσει το Πνεύμα νέα πίστη στον Θεό που τηρεί τον λόγο Του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανοίγουμε τώρα τα κεφάλαια 51 και 52 του Ιερεμία. Αφιερώστε χρόνο για να διαβάσετε ολόκληρο το κείμενο αργά, παρατηρώντας τις επαναλαμβανόμενες προτροπές να φύγουμε από τη Βαβυλώνα και τις υποσχέσεις ανταπόδοσης. Αφήστε τα λόγια να καθίσουν πριν στραφούμε στην καθοδήγηση του Χένρι. Ζητήστε από τον Κύριο να ανοίξει την καρδιά σας τόσο στην προειδοποίηση όσο και στην παρηγοριά που βρίσκονται εδώ.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά αναγνωρίζοντας την πρώην μεγαλοπρέπεια και δύναμη της Βαβυλώνας.
Ι. Μια αναγνώριση της μεγάλης μεγαλοπρέπειας και δύναμης που είχε η Βαβυλώνα και της χρήσης που ο Θεός κατά την πρόνοιά Του έκανε από αυτήν (εδ. 7): Η Βαβυλώνα υπήρξε χρυσό ποτήρι, μια πλούσια και ένδοξη αυτοκρατορία, μια χρυσή πόλη (Ησ. ιδ΄ 4), κεφαλή χρυσού (Δαν. β΄ 38), γεμάτη με όλα τα αγαθά, όπως ένα ποτήρι με κρασί. Μάλιστα, υπήρξε χρυσό ποτήρι στο χέρι του Κυρίου· με ιδιαίτερο τρόπο την είχε γεμίσει και ευνοήσει με ευλογίες· είχε μεθύσει τη γη με αυτό το ποτήρι· κάποιοι μεθύστηκαν από τις ηδονές της και διαφθάρηκαν από αυτήν, άλλοι μεθύστηκαν από τους τρόμους της και καταστράφηκαν από αυτήν. Και με τις δύο έννοιες η Βαβυλώνα της Καινής Διαθήκης λέγεται ότι μέθυσε τους βασιλείς της γης, Απ. ιζ΄ 2· ιη΄ 3. Η Βαβυλώνα υπήρξε επίσης το πολεμικό τσεκούρι του Θεού· ήταν έτσι αυτή την εποχή, όταν ο Ιερεμίας προφήτευε, και ήταν πιθανό να γίνει ακόμη περισσότερο, εδ. 20. Οι δυνάμεις της Βαβυλώνας ήταν τα όπλα πολέμου του Θεού, εργαλεία στο χέρι Του, με τα οποία συνέτριβε και γκρέμιζε έθνη και βασίλεια, —άλογα και άρματα, που αποτελούν τόσο πολύ τη δύναμη των βασιλείων (εδ. 21),—άνδρα και γυναίκα, νέο και γέρο, με τα οποία τα βασίλεια γεμίζουν (εδ. 22),—τον ποιμένα και το ποίμνιό του, τον γεωργό και τα βόδια του, με τα οποία τα βασίλεια συντηρούνται και εφοδιάζονται, εδ. 23. Τέτοια καταστροφή είχαν κάνει οι Χαλδαίοι όταν ο Θεός τους χρησιμοποίησε ως όργανα της οργής Του για την παιδεία των εθνών· και όμως τώρα η ίδια η Βαβυλώνα πρέπει να πέσει. Σημείωσε, Εκείνοι που έχουν παρασύρει τα πάντα μπροστά τους για πολύ καιρό θα συναντήσουν όμως τελικά τον αντίπαλό τους, και η ημέρα τους επίσης θα έρθει να πέσουν· η ράβδος θα ριχθεί τελικά η ίδια στη φωτιά. Ούτε μπορεί κανείς να νομίζει ότι θα τον απαλλάξει από τις κρίσεις του Θεού το ότι υπήρξε όργανο στην εκτέλεση των κρίσεων Του σε άλλους.Στη συνέχεια παρουσιάζει την κρίση που δόθηκε στην έκκληση του λαού του Θεού.
ΙΙΙ. Κρίση δόθηκε σε αυτή την έκκληση από τον δίκαιο Κριτή του ουρανού και της γης, υπέρ του Ισραήλ κατά της Βαβυλώνας. Κάθεται στον θρόνο κρίνοντας ορθά, είναι έτοιμος να δεχθεί παράπονα, και απαντά (εδ. 36): «Θα υπερασπιστώ την υπόθεσή σου. Άφησέ την σε Εμένα· θα την υπερασπιστώ εγκαίρως αποτελεσματικά και θα εκδικηθώ για σένα, και κάθε σταγόνα αίματος της Ιερουσαλήμ θα λογιστεί με τόκο.» Ο Ισραήλ και ο Ιούδας φαίνονταν να έχουν παραμεληθεί και ξεχαστεί, αλλά ο Θεός είχε το βλέμμα Του σε αυτούς, εδ. 5. Είναι αλήθεια ότι η γη τους ήταν γεμάτη αμαρτία κατά του Αγίου του Ισραήλ. Ήταν λαός προκλητικός και οι αμαρτίες τους ήταν μεγάλη προσβολή στον Θεό, ως άγιο Θεό, και ως Θεό τους, τον Άγιό τους· και γι’ αυτό δικαίως τους παρέδωσε στα χέρια των εχθρών τους, και θα μπορούσε δικαίως να τους εγκαταλείψει και να τους αφήσει να χαθούν στα χέρια τους· αλλά ο Θεός τους φέρεται καλύτερα από ό,τι αξίζουν, και, παρά τις ανομίες τους και τις αυστηρότητές Του, ο Ισραήλ δεν εγκαταλείπεται, δεν απορρίπτεται, αν και εκδιώκεται, αλλά αναγνωρίζεται και φροντίζεται από τον Θεό του, από τον Κύριο των δυνάμεων. Ο Θεός είναι ακόμη ο Θεός του, και θα ενεργήσει για αυτόν ως Κύριος των δυνάμεων, Θεός δύναμης. Σημείωσε, Αν και ο λαός του Θεού μπορεί να έχει παραβιάσει τους νόμους Του και να έχει πέσει κάτω από τις επιπλήξεις Του, δεν έπεται όμως ότι αποβάλλονται από τη διαθήκη· αλλά η φροντίδα του Θεού γι’ αυτούς και η αγάπη Του προς αυτούς θα ανθίσουν πάλι, Ψαλμ. πθ΄ 30-33. Οι Χαλδαίοι νόμιζαν ότι ποτέ δεν θα λογοδοτούσαν για ό,τι είχαν κάνει κατά του Ισραήλ του Θεού· αλλά υπάρχει καθορισμένος χρόνος για εκδίκηση, εδ. 6. Δεν μπορούμε να περιμένουμε να έρθει νωρίτερα από τον καθορισμένο χρόνο, αλλά τότε θα έρθει· θα αποδώσει στη Βαβυλώνα ανταπόδοση, γιατί η εκδίκηση για τον Ισραήλ είναι η εκδίκηση του Κυρίου, που υπερασπίζεται την υπόθεσή τους· είναι η εκδίκηση του ναού Του, εδ. 11, όπως προηγουμένως, κεφ. ν΄ 28. Ο Κύριος Θεός των ανταποδόσεων, ο Θεός στον οποίο ανήκει η εκδίκηση, θα ανταποδώσει σίγουρα (εδ. 56), θα τους πληρώσει πλήρως· θα αποδώσει στη Βαβυλώνα όλο το κακό που έκαναν στη Σιών (εδ. 24)· θα το επιστρέψει ενώπιον του λαού Του. Θα έχουν την ικανοποίηση να δουν την υπόθεσή τους να υπερασπίζεται με ζήλο. Δεν θα ζήσουν μόνο για να δουν αυτές τις κρίσεις να φέρονται στη Βαβυλώνα, αλλά θα δουν καθαρά ότι είναι η τιμωρία για το άδικο που έκαναν στη Σιών· κάθε άνθρωπος μπορεί να το δει και να πει, Αληθώς υπάρχει Θεός που κρίνει στη γη· γιατί όπως ακριβώς η Βαβυλώνα προκάλεσε την πτώση των σφαγιασμένων του Ισραήλ, δεν σκότωσε μόνο εκείνους που βρέθηκαν ένοπλοι, αλλά όλους χωρίς διάκριση, ακόμη και όλη τη γη (σχεδόν όλοι παραδόθηκαν στο ξίφος), έτσι και στη Βαβυλώνα θα πέσουν οι σφαγιασμένοι όχι μόνο της πόλης, αλλά όλης της χώρας, εδ. 49. Ο Κύρος θα μετρήσει στους Χαλδαίους το ίδιο που μέτρησαν στους Ιουδαίους, ώστε κάθε παρατηρητής να διακρίνει ότι ο Θεός τους ανταποδίδει για ό,τι έκαναν κατά του λαού Του· αλλά τα τέκνα της Σιών θα θριαμβεύσουν με ιδιαίτερο τρόπο σε αυτό (εδ. 10): Ο Κύριος ανέδειξε τη δικαιοσύνη μας· εμφανίστηκε υπέρ μας κατά εκείνων που μας αδίκησαν, και μας έδωσε αποκατάσταση· έκανε επίσης να φανεί ότι είναι συμφιλιωμένος μαζί μας και ότι είμαστε ακόμη στα μάτια Του δίκαιο έθνος. Ας λεχθεί λοιπόν προς έπαινό Του: Ελάτε και ας διακηρύξουμε στη Σιών το έργο του Κυρίου του Θεού μας, ώστε άλλοι να προσκληθούν να ενωθούν μαζί μας στην αίνεσή Του.Ο Χένρι συνεχίζει δηλώνοντας το μεγαλείο και την κυριαρχία του Θεού.
ΙV. Μια δήλωση του μεγαλείου και της κυριαρχίας εκείνου του Θεού που υπερασπίζεται την υπόθεση της Σιών και αναλαμβάνει να λογοδοτήσει με αυτόν τον υπερήφανο και ισχυρό εχθρό, εδ. 14. Είναι ο Κύριος των δυνάμεων που το είπε, που το ορκίστηκε, το ορκίστηκε από τον εαυτό Του (γιατί δεν μπορούσε να ορκιστεί σε μεγαλύτερο), ότι θα γεμίσει τη Βαβυλώνα με τεράστιους και απίστευτους αριθμούς των εχθρικών δυνάμεων, θα την γεμίσει με άνδρες σαν ακρίδες, που θα την υπερνικήσουν με πλήθη, και χρειάζεται μόνο να υψώσουν μια κραυγή εναντίον της, γιατί αυτή θα είναι τόσο τρομερή ώστε να αποθαρρύνει όλους τους κατοίκους και να τους κάνει εύκολη λεία σε αυτόν τον πολυάριθμο στρατό. Αλλά ποιος, και πού, είναι αυτός που μπορεί να συντρίψει τόσο ισχυρό βασίλειο όσο η Βαβυλώνα; Ο προφήτης δίνει λογαριασμό γι’ αυτόν από την περιγραφή που είχε δώσει προηγουμένως γι’ αυτόν, και για την κυριαρχία και τη νίκη του επί όλων των διεκδικητών (Ιερ. ι΄ 12-16), που εκεί προοριζόταν για την πεποίθηση των Βαβυλωνίων ειδωλολατρών και την επιβεβαίωση του Ισραήλ του Θεού στην πίστη και τη λατρεία του Θεού του Ισραήλ· και επαναλαμβάνεται εδώ για να δείξει ότι ο Θεός θα πείσει εκείνους με τις κρίσεις Του που δεν θα πείθονταν από τον λόγο Του ότι είναι Θεός πάνω από όλα. Ας μην αμφιβάλλει κανείς ότι αυτός που αποφάσισε να καταστρέψει τη Βαβυλώνα είναι ικανός να κάνει τα λόγια Του πραγματικότητα, γιατί, 1. Είναι ο Θεός που έκανε τον κόσμο (εδ. 15), και γι’ αυτό τίποτα δεν είναι πολύ δύσκολο γι’ Αυτόν να κάνει· είναι στο όνομά Του που στέκεται η βοήθειά μας, και σε Αυτόν είναι χτισμένη η ελπίδα μας. 2. Έχει την εντολή όλων των κτισμάτων που έκανε (εδ. 16)· η πρόνοιά Του είναι συνεχής δημιουργία. Έχει τον άνεμο και τη βροχή στη διάθεσή Του. Αν μιλήσει τον λόγο, υπάρχει πλήθος υδάτων στους ουρανούς (και είναι θαύμα πώς κρέμονται εκεί), τρεφόμενα από ατμούς από τη γη, και είναι θαύμα πώς ανεβαίνουν από εκεί. Οι αστραπές και η βροχή φαίνονται αντίθετα, όπως η φωτιά και το νερό, και όμως παράγονται μαζί· και ο άνεμος, που φαίνεται αυθαίρετος στις κινήσεις του, και δεν ξέρουμε από πού έρχεται, είναι όμως, είμαστε βέβαιοι, βγαλμένος από τα θησαυροφυλάκιά Του. 3. Τα είδωλα που αντιτίθενται στην εκπλήρωση του λόγου Του είναι καθαρή απάτη και οι προσκυνητές τους είναι άξεστοι άνθρωποι, εδ. 17, 18. Τα είδωλα είναι ψεύδος, είναι ματαιότητα, είναι έργα πλανών· όταν έρχονται να επισκεφθούν (να εξεταστούν και να ερευνηθούν) χάνονται, δηλαδή η φήμη τους βυθίζεται και φαίνονται να είναι τίποτα· και εκείνοι που τα κάνουν είναι όμοιοι με αυτά. Αλλά μεταξύ του Θεού του Ισραήλ και αυτών των θεών των εθνών δεν υπάρχει σύγκριση (εδ. 19): Το μερίδιο του Ιακώβ δεν είναι όμοιο με αυτά· ο Θεός που μιλά αυτό και θα το κάνει είναι ο πλάστης όλων των πραγμάτων και ο Κύριος όλων των δυνάμεων, και γι’ αυτό μπορεί να κάνει ό,τι θέλει· και υπάρχει στενή σχέση μεταξύ Αυτού και του λαού Του, γιατί είναι το μερίδιό τους και αυτοί είναι δικοί Του· εμπιστεύονται σε Αυτόν ως μερίδιό τους και Αυτός ευαρεστείται να ευαρεστείται σε αυτούς και να φροντίζει ιδιαίτερα γι’ αυτούς ως τον κλήρο της κληρονομιάς Του· και γι’ αυτό θα κάνει ό,τι είναι καλύτερο γι’ αυτούς. Η επανάληψη αυτών των πραγμάτων εδώ, που ειπώθηκαν προηγουμένως, υποδηλώνει τόσο τη βεβαιότητα όσο και τη σημασία τους, και μας υποχρεώνει να τα προσέξουμε ιδιαίτερα· ο Θεός μίλησε μία φορά· ναι, δύο φορές ακούσαμε αυτό, ότι η δύναμη ανήκει στον Θεό, δύναμη να καταστρέψει τους πιο φοβερούς εχθρούς της Εκκλησίας Του· και αν ο Θεός μιλά έτσι μία φορά, ναι, δύο φορές, είμαστε ανεπίτρεπτοι αν δεν το αντιληφθούμε και δεν το προσέξουμε.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι ολοκληρώνει το τμήμα περιγράφοντας την αδυναμία των Χαλδαίων.
Ζ΄. Η αδυναμία των Χαλδαίων, και η αδυναμία τους να αντισταθούν σε αυτήν την απειλητική καταστροφική δύναμη. Όταν ο Θεός τους χρησιμοποίησε εναντίον άλλων εθνών είχαν πνεύμα και δύναμη να ενεργούν επιθετικά, και προχωρούσαν με θαυμαστή αποφασιστικότητα, κατακτώντας και για να κατακτήσουν· αλλά τώρα που έρχεται η σειρά τους να λογαριαστούν όλη η δύναμη και το θάρρος τους έχουν φύγει, οι καρδιές τους τους εγκαταλείπουν, και κανένας από όλους τους άνδρες τους της δύναμης και του σθένους δεν βρήκε τα χέρια του για να ενεργήσει έστω και αμυντικά. Καλούνται εδώ να προετοιμαστούν για δράση, αλλά ειρωνικά και με τρόπο επικριτικό (εδ. 11): Κάντε λαμπερά τα βέλη, που έχουν σκουριάσει από αχρηστία· συγκεντρώστε τις ασπίδες, που σε μακρό χρονικό διάστημα ειρήνης και ασφάλειας έχουν διασκορπιστεί και πεταχτεί έξω από τον δρόμο (εδ. 12)· στήστε το λάβαρο πάνω στα τείχη της Βαβυλώνας, πάνω στους πύργους σε εκείνα τα τείχη, για να συγκαλέσετε όλους όσοι οφείλουν υπηρεσία και υπακοή σε εκείνη την μητρόπολη, τώρα να έρθουν σε βοήθειά της· ας κάνουν την φρουρά όσο δυνατή μπορούν, και ας ορίσουν τους φρουρούς στις αντίστοιχες θέσεις τους, και ας ετοιμάσουν ενέδρες για την υποδοχή του εχθρού. Αυτό υποδηλώνει ότι θα βρεθούν πολύ ασφαλείς και αμελείς, και θα χρειαστεί να τους ξυπνήσουν έτσι (και ήταν σε τέτοιο βαθμό ώστε βρίσκονταν στη μέση των γλεντιών τους όταν η πόλη καταλήφθηκε), αλλά ότι όλες οι προετοιμασίες τους θα αποβούν άχρηστες. Όποιος θέλει μπορεί να τους καλέσει σε αυτό, αλλά δεν θα έχουν καρδιά να έρθουν στο κάλεσμα, εδ. 29. Όλη η γη θα τρέμει, και θλίψη (καθολική καταπληξία) θα τους καταλάβει· διότι θα δουν τόσο τον ακαταμάχητο βραχίονα όσο και την αμετάκλητη βουλή και το διάταγμα του Θεού εναντίον τους. Θα δουν ότι ο Θεός κάνει την Βαβυλώνα ερήμωση, και σε αυτό εκπληρώνει ό,τι έχει σκοπεύσει· και τότε οι ισχυροί άνδρες της Βαβυλώνας απέφυγαν να πολεμήσουν, εδ. 30. Ο Θεός έχοντας αφαιρέσει την δύναμη και το πνεύμα τους, ώστε παρέμειναν στα οχυρά τους, μη τολμώντας ούτε να κρυφοκοιτάξουν έξω, η δύναμη τόσο των καρδιών όσο και των χεριών τους αποτυγχάνει· γίνονται τόσο δειλοί όσο γυναίκες, ώστε ο εχθρός έκαψε χωρίς αντίσταση τις κατοικίες της και έσπασε τις ράβδους της. Είναι προς τον ίδιο σκοπό με το εδ. 56-58. Όταν ο λεηλάτης έρχεται επάνω στην Βαβυλώνα οι ισχυροί άνδρες της, που θα έπρεπε να αντισταθούν εναντίον του, αιχμαλωτίζονται αμέσως, τα όπλα του πολέμου τους τους εγκαταλείπουν, κάθε τόξο τους σπάει και δεν τους ωφελεί καθόλου. Η πολιτική τους τους εγκαταλείπει· συγκαλούν πολεμικά συμβούλια, αλλά οι άρχοντες και οι καπετάνιοι τους, που κάθονται σε συμβούλιο για να συναποφασίσουν μέτρα για την κοινή ασφάλεια, μεθύουν· είναι σαν μεθυσμένοι άνδρες από βλακεία ή απόγνωση· δεν μπορούν να σχηματίσουν ορθές αντιλήψεις για τα πράγματα· παραπαίουν και είναι ασταθείς στις βουλές και τις αποφάσεις τους, και συγκρούονται ο ένας με τον άλλον, και, σαν μεθυσμένοι άνδρες, τσακώνονται μεταξύ τους. Τελικά κοιμούνται αιώνιο ύπνο, και δεν ξυπνούν ποτέ από το κρασί τους, το κρασί της οργής του Θεού, διότι είναι γι’ αυτούς ένα οπιούχο που τους ρίχνει σε μοιραία λήθαργο. Τα τείχη της πόλης τους τους εγκαταλείπουν, εδ. 58. Όταν ο εχθρός βρήκε τρόπους να περάσει τον Ευφράτη, που θεωρούνταν αδιάβατος, όμως σίγουρα, νομίζουν, τα τείχη είναι απόρθητα, είναι τα πλατιά τείχη της Βαβυλώνας ή (όπως διαβάζει το περιθώριο), τα τείχη της πλατιάς Βαβυλώνας. Η περίμετρος της πόλης, μέσα στα τείχη, ήταν 385 στάδια, λένε μερικοί 480, δηλαδή περίπου εξήντα μίλια· τα τείχη ήταν διακόσιοι πήχεις ψηλά, και πενήντα πήχεις πλατιά, ώστε δύο άρματα μπορούσαν εύκολα να περάσουν το ένα δίπλα στο άλλο επάνω τους. Μερικοί λένε ότι υπήρχε τριπλό τείχος γύρω από την εσωτερική πόλη και το ίδιο γύρω από την εξωτερική, και ότι οι πέτρες του τείχους, τοποθετημένες σε πίσσα αντί για κονίαμα (Γεν. ια΄ 3), ήταν σχεδόν αχώριστες· και όμως αυτά θα σπάσουν εντελώς, και οι ψηλές πύλες και οι πύργοι θα καούν, και ο λαός που απασχολείται στην άμυνα της πόλης θα κοπιάσει μάταια στην φωτιά· θα κουραστούν εντελώς, αλλά δεν θα κάνουν κανένα καλό.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σας χρειάζεται να θυμηθείτε ότι ο Θεός βλέπει κάθε αδίκημα που γίνεται στον λαό Του; Πώς η βεβαιότητα της θείας δικαιοσύνης επηρεάζει τον τρόπο που περιμένετε τον Κύριο σήμερα; Σε ποιο τομέα πειράζεστε να εμπιστευτείτε την ανθρώπινη δύναμη αντί για την κυρίαρχη δύναμη που τονίζει ο Χένρι;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Παντοκράτορ, Συ μόνος ἐλάλησας τὴν πτῶσιν πάσης ὑπερηφάνου αὐτοκρατορίας καὶ βεβαίως θὰ φέρῃς δικαιοσύνην ἐν τῷ ὡρισμένῳ Σου καιρῷ. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου ἐνίσχυσον ἡμᾶς νὰ φεύγωμεν πᾶσαν μορφὴν Βαβυλῶνος ποὺ ἔτι δελεάζει τὰς καρδίας ἡμῶν καὶ νὰ ἀναπαυώμεθα ἐν Σοὶ ὡς ἡ μερὶς τοῦ Ἰακὼβ καὶ ὁ ὑπερασπιστὴς τοῦ λαοῦ Σου. Φύλαξον ἡμᾶς διὰ τῆς αὐτῆς δυνάμεως ποὺ ἀνέτρεψε ἀρχαῖα βασίλεια μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς τελικῆς ἡμῶν ἀπολυτρώσεως ἐν Χριστῷ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →