← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις

Πράξεις 19 — με τον Ματθαῖο Χένρι

Πράξεις 19Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στις Πράξεις 19 μας προσκαλεί στη μακρά διακονία του αποστόλου Παύλου στην Έφεσο, όπου ο σπόρος του ευαγγελίου σπάρθηκε εν μέσω αντίστασης και αξιοσημείωτου καρπού. Η προσεκτική ερμηνεία του Χένρι στίχο προς στίχο τονίζει πώς ο λόγος του Κυρίου προχώρησε παρά την αντίθεση και πώς οι απλοί πιστοί εξοπλίστηκαν για εξαιρετική μαρτυρία. Καθώς ακολουθούμε την έκθεσή του σήμερα, μας υπενθυμίζεται ότι το ίδιο Πνεύμα που εργάστηκε τότε συνεχίζει να ενισχύει την εκκλησία τώρα. Ας μας οδηγήσει αυτό το μάθημα βαθύτερα στη Γραφή και πιο κοντά στον Κύριο που στέλνει τον λόγο του με δύναμη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το δέκατο ένατο κεφάλαιο των Πράξεων. Προσέξτε την υπομονετική διδασκαλία του Παύλου, τις ειλικρινείς ερωτήσεις των μαθητών, τη διάδοση του λόγου μέσω καθημερινής συζήτησης και την ισχυρή επιβεβαίωση που έδωσε ο Θεός. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη, προετοιμάζοντας την καρδιά σας για τις γνώσεις που θα φέρει ο Ματθαίος Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει καθιερώνοντας το σκηνικό στην Έφεσο. Η Έφεσος ήταν πόλη μεγάλης σημασίας στην Ασία, διάσημη για έναν ναό που χτίστηκε εκεί προς τιμήν της Άρτεμης, ο οποίος ήταν ένα από τα θαύματα του κόσμου: εκεί ήλθε ο Παύλος για να κηρύξει το ευαγγέλιο ενώ ο Απολλώς ήταν στην Κόρινθο (εδ. 1)· ενώ εκείνος πότιζε, ο Παύλος φύτευε εδώ, και δεν φθόνησε που ο Απολλώς εισήλθε στους κόπους του και οικοδομούσε πάνω στο θεμέλιό του, αλλά χάρηκε γι' αυτό και προχώρησε στο νέο έργο που του είχε ανατεθεί στην Έφεσο με περισσότερη ευθυμία και ικανοποίηση, επειδή γνώριζε ότι ένας τόσο ικανός διάκονος της Καινής Διαθήκης όπως ο Απολλώς ήταν τώρα στην Κόρινθο, συνεχίζοντας το καλό έργο εκεί. Αν και υπήρχαν εκείνοι που τον έκαναν αρχηγό μιας παράταξης εναντίον του Παύλου (Α' Κορ. α' 12), ο Παύλος δεν είχε καμία ζήλεια γι' αυτόν ούτε με οποιονδήποτε τρόπο δεν αντιπαθούσε την αγάπη που του είχαν οι άνθρωποι. Ο Παύλος, αφού διήλθε τη χώρα της Γαλατίας και της Φρυγίας, αφού πέρασε από τις άνω ακτές, τον Πόντο και τη Βιθυνία που βρίσκονται βόρεια, τελικά ήλθε στην Έφεσο, όπου είχε αφήσει τον Ακύλα και την Πρίσκιλλα, και τους βρήκε εκεί. Στην πρώτη του έλευση συνάντησε μερικούς μαθητές εκεί, οι οποίοι ομολογούσαν πίστη στον Χριστό ως τον αληθινό Μεσσία, αλλά ήταν ακόμη στην πρώτη και κατώτερη τάξη στο σχολείο του Χριστού, υπό τον υπηρέτη του Ιωάννη τον Βαπτιστή. Ήταν περίπου δώδεκα στον αριθμό (εδ. 7)· ήταν πολύ στην ίδια κατάσταση με τον Απολλώ όταν ήλθε στην Έφεσο (διότι γνώριζε μόνο το βάπτισμα του Ιωάννη, κεφ. ιη' 25), αλλά δεν είχαν ευκαιρία να γνωριστούν με τον Ακύλα και την Πρίσκιλλα, ή δεν είχαν μείνει τόσο πολύ στην Έφεσο ή δεν ήταν τόσο πρόθυμοι να δεχτούν διδασκαλία όσο ο Απολλώς, διαφορετικά θα μπορούσαν να τους είχε εξηγηθεί η οδός του Θεού πιο τέλεια, όπως έγινε με τον Απολλώ. Παρατηρήστε εδώ, Στη συνέχεια εξετάζει την ερώτηση του Παύλου προς τους μαθητές. 1. Πίστευαν στον Υιό του Θεού· αλλά ο Παύλος ρωτά αν είχαν λάβει το Άγιο Πνεύμα, — αν πίστευαν στο πνεύμα, του οποίου οι ενέργειες στις ψυχές των ανθρώπων, για έλεγχο, μεταστροφή και παρηγοριά, αποκαλύφθηκαν κάποιο διάστημα μετά τη διδασκαλία ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός, — αν είχαν γνωρίσει και είχαν δεχτεί αυτή την αποκάλυψη; Αυτό δεν ήταν το μόνο· έκτακτα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος δόθηκαν στους αποστόλους και σε άλλους μαθητές αμέσως μετά την ανάληψη του Χριστού, και αυτό επαναλαμβανόταν συχνά κατά περίπτωση· είχαν συμμετάσχει σε αυτά τα χαρίσματα; 'Έχετε λάβει το Άγιο Πνεύμα αφού πιστέψατε; Έχετε λάβει αυτή τη σφραγίδα της αλήθειας της διδασκαλίας του Χριστού μέσα σας;' Δεν πρέπει τώρα να περιμένουμε τέτοια έκτακτα χαρίσματα όπως είχαν τότε. Ο κανόνας της Καινής Διαθήκης έχει ολοκληρωθεί και επικυρωθεί από καιρό, και στηριζόμαστε σε αυτόν ως τον πιο βέβαιο λόγο προφητείας. Αλλά υπάρχουν χάριτες του Πνεύματος που δίνονται σε όλους τους πιστούς, οι οποίες είναι σαν αρραβώνας γι' αυτούς, Β' Κορ. α' 22· ε' 5· Εφ. α' 13, 14. Τώρα μας αφορά όλους που ομολογούμε την χριστιανική πίστη να ρωτήσουμε σοβαρά αν έχουμε λάβει το Άγιο Πνεύμα ή όχι. Το Άγιο Πνεύμα υπόσχεται σε όλους τους πιστούς, σε όλους όσους ζητούν (Λουκ. ια' 13)· αλλά πολλοί πλανώνται σε αυτό το θέμα, νομίζοντας ότι έχουν λάβει το Άγιο Πνεύμα ενώ πραγματικά δεν το έχουν. Όπως υπάρχουν εκείνοι που προσποιούνται ότι έχουν τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, έτσι υπάρχουν και για τις χάριτες και τις παρηγορίες του· πρέπει λοιπόν να εξετάζουμε αυστηρά τον εαυτό μας, Έχουμε λάβει το Άγιο Πνεύμα αφού πιστέψαμε; Το δέντρο θα γίνει γνωστό από τους καρπούς του. Φέρουμε τους καρπούς του Πνεύματος; Οδηγούμαστε από το Πνεύμα; Περιπατούμε εν Πνεύματι; Είμαστε υπό την κυβέρνηση του Πνεύματος; Στη συνέχεια, ο Χένρι περιγράφει λεπτομερώς την εξήγηση του Παύλου για το βάπτισμα του Ιωάννη. 5. Ο Παύλος εξηγεί σε αυτούς την αληθινή πρόθεση και σημασία του βαπτίσματος του Ιωάννη, ως αναφερόμενου κυρίως στον Ιησού Χριστό, και έτσι διορθώνει το λάθος εκείνων που τους είχαν βαπτίσει στο βάπτισμα του Ιωάννη, και δεν τους είχαν κατευθύνει να κοιτάξουν πιο πέρα, αλλά να μείνουν σε αυτό. Εκείνοι που έχουν μείνει στην άγνοια, ή οδηγήθηκαν σε πλάνη, από οποιεσδήποτε δυστυχίες της εκπαίδευσής τους, δεν πρέπει επομένως να περιφρονούνται ούτε να απορρίπτονται από εκείνους που είναι πιο γνώστες και ορθόδοξοι, αλλά πρέπει να διδάσκονται με συμπόνια και να διδάσκονται καλύτερα, όπως διδάχθηκαν αυτοί οι μαθητές από τον Παύλο. (1.) Αναγνωρίζει ότι το βάπτισμα του Ιωάννη ήταν πολύ καλό πράγμα, όσο έφτανε: Ο Ιωάννης αληθώς εβάπτιζε με βάπτισμα μετανοίας. Με αυτό το βάπτισμα απαιτούσε από τους ανθρώπους να λυπηθούν για τις αμαρτίες τους, να τις ομολογήσουν και να αποστρέψουν από αυτές· και να φέρει κανείς σε αυτό είναι μεγάλο κέρδος. Αλλά, (2.) Τους δείχνει ότι το βάπτισμα του Ιωάννη είχε περαιτέρω αναφορά, και ποτέ δεν σχεδίασε ότι εκείνοι που βάπτιζε να μείνουν εκεί, αλλά τους έλεγε ότι πρέπει να πιστέψουν σε αυτόν που θα ερχόταν μετά από αυτόν, δηλαδή στον Χριστό Ιησού, — ότι το βάπτισμά του μετανοίας σχεδιάστηκε μόνο για να προετοιμάσει την οδό του Κυρίου, και να τους διαθέσει να δεχτούν και να υποδεχτούν τον Χριστό, τον οποίο τους άφησε γεμάτους προσδοκίες· μάλιστα, τον οποίο τους κατεύθυνε: Ιδού ο Αμνός του Θεού. 'Ο Ιωάννης ήταν μεγάλος και καλός άνθρωπος· αλλά ήταν μόνο ο πρόδρομος, — ο Χριστός είναι ο Πρίγκιπας. Το βάπτισμά του ήταν η στοά από την οποία έπρεπε να περάσετε, όχι το σπίτι στο οποίο έπρεπε να μείνετε· και επομένως ήταν εντελώς λάθος να βαπτιστείτε στο βάπτισμα του Ιωάννη.' Ο Χένρι συνεχίζει περιγράφοντας τα έκτακτα χαρίσματα που δόθηκαν. ΙΙ. Πώς ο Παύλος μετέδωσε τα έκτακτα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος σε αυτούς, εδ. 6. 1. Ο Παύλος προσευχήθηκε επίσημα στον Θεό να τους δώσει αυτά τα χαρίσματα, που συμβολίζονταν με την τοποθέτηση των χεριών του πάνω τους, η οποία ήταν μια χειρονομία που χρησιμοποιούνταν στην ευλογία από τους πατριάρχες, ιδιαίτερα στη μεταβίβαση της μεγάλης εμπιστοσύνης της επαγγελίας, όπως Γεν. μη' 14. Το Πνεύμα, όντας η μεγάλη επαγγελία της Καινής Διαθήκης, οι απόστολοι το μετέδωσαν με την επιθέση χεριών: 'Ο Κύριος να σε ευλογήσει με αυτή την ευλογία, αυτή την ευλογία των ευλογιών,' Ησ. μδ' 3. 2. Ο Θεός χορήγησε αυτό για το οποίο προσευχήθηκε: Το Άγιο Πνεύμα ήλθε επάνω τους με έναν εκπληκτικό, υπερνικώντα τρόπο, και μίλησαν με γλώσσες και προφήτευσαν, όπως έκαναν οι απόστολοι και οι πρώτοι εθνικοί προσήλυτοι, κεφ. ι' 44. Αυτό προοριζόταν να εισαγάγει το ευαγγέλιο στην Έφεσο, και να αφυπνίσει στις ψυχές των ανθρώπων προσδοκία για μεγάλα πράγματα από αυτό· και μερικοί νομίζουν ότι προοριζόταν περαιτέρω να καταστήσει ικανούς αυτούς τους δώδεκα άνδρες για το έργο της διακονίας, και ότι αυτοί οι δώδεκα ήταν οι πρεσβύτεροι της Εφέσου, στους οποίους ο Παύλος εμπιστεύτηκε τη φροντίδα και τη διακυβέρνηση αυτής της εκκλησίας. Είχαν το Πνεύμα της προφητείας, ώστε να κατανοούν οι ίδιοι τα μυστήρια της βασιλείας του Θεού, και το χάρισμα των γλωσσών, ώστε να τα κηρύξουν σε κάθε έθνος και γλώσσα. Ω, τι θαυμαστή αλλαγή έγινε ξαφνικά σε αυτούς τους άνδρες! Εκείνοι που μόλις πριν δεν είχαν ακούσει ούτε ότι υπήρχε Άγιο Πνεύμα είναι τώρα οι ίδιοι γεμάτοι από το Άγιο Πνεύμα· διότι το Πνεύμα, όπως ο άνεμος, πνέει όπου και όταν θέλει.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι ολοκληρώνει το τμήμα αντανακλώντας στα επιβεβαιωτικά θαύματα. ΙΙΙ. Ο Θεός επιβεβαίωσε τη διδασκαλία του Παύλου με θαύματα, τα οποία αφυπνίζουν τις έρευνες των ανθρώπων γι' αυτήν, στερέωσαν την αγάπη τους προς αυτήν, και εξασφάλισαν την πίστη τους σε αυτήν, εδ. 11, 12. Απορώ που δεν έχουμε διαβάσει για κανένα θαύμα που έκανε ο Παύλος από την εκδίωξη του πονηρού πνεύματος από την κοπέλα στους Φιλίππους· γιατί δεν έκανε θαύματα στη Θεσσαλονίκη, τα Βέροια και την Αθήνα; Ή, αν έκανε, γιατί δεν καταγράφονται; Ήταν η επιτυχία του ευαγγελίου, χωρίς θαύματα στη βασιλεία της φύσης, η ίδια ένα τέτοιο θαύμα στη βασιλεία της χάριτος, και η θεία δύναμη που συνόδευε αυτό μια τέτοια απόδειξη της θείας προέλευσής του, ώστε να μην χρειαζόταν άλλη; Είναι βέβαιο ότι στην Κόρινθο έκανε πολλά θαύματα, αν και ο Λουκάς δεν έχει καταγράψει κανένα, διότι τους λέει (Β' Κορ. ιβ' 12) ότι τα σημεία της αποστολής του ήταν μεταξύ τους, σε θαύματα και ισχυρές πράξεις. Αλλά εδώ στην Έφεσο έχουμε μια γενική περιγραφή των αποδείξεων αυτού του είδους που έδωσε για τη θεία αποστολή του. 1. Ήταν ειδικά θαύματα — Δυνάμεις ου τυχούσας. Ο Θεός εξήγαγε δυνάμεις που δεν ήταν σύμφωνα με την κοινή πορεία της φύσης: Αρετές μη κοινές. Έγιναν πράγματα που δεν μπορούσαν σε καμία περίπτωση να αποδοθούν είτε στην τύχη είτε σε δευτερεύουσες αιτίες. Ή, δεν ήταν μόνο (όπως όλα τα θαύματα) έξω από τον κοινό δρόμο, αλλά ήταν ακόμη και ασυνήθιστα θαύματα, τέτοια θαύματα που δεν είχαν γίνει από τα χέρια κανενός άλλου από τους αποστόλους. Οι αντίπαλοι του ευαγγελίου ήταν τόσο προκατειλημμένοι που οποιαδήποτε θαύματα δεν θα εξυπηρετούσαν τον σκοπό τους· επομένως ο Θεός έκανε αρετές ουχ οιασδήποτε (έτσι το αποδίδουν), κάτι πάνω από τον κοινό δρόμο των θαυμάτων. 2. Δεν ήταν ο Παύλος που τα έκανε (Τι είναι ο Παύλος, και τι είναι ο Απολλώς;) αλλά ήταν ο Θεός που τα έκανε δια του χεριού του Παύλου. Ήταν μόνο το όργανο, ο Θεός ήταν ο κύριος πράκτορας.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη δική μου πορεία με τον Χριστό αισθάνομαι ανάγκη για σαφέστερη κατανόηση του έργου του Πνεύματος, όπως έκαναν οι Εφέσιοι μαθητές; 2. Πώς δημιουργώ χώρο αυτή τη στιγμή για καθημερινή ενασχόληση με τον λόγο του Θεού, ακολουθώντας το παράδειγμα του Παύλου στη σχολή του Τυράννου; 3. Ποιες 'περίεργες τέχνες' ή ανταγωνιστικές πιστότητες μπορεί ο Κύριος να ζητά από εμένα να παραδώσω ώστε ο λόγος του να αυξηθεί δυνατά;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, χάρισέ μας το πρόθυμο πνεύμα των μαθητών της Εφέσου, οι οποίοι δέχθηκαν με χαρά την πληρότητα του Πνεύματός σου. Γέμισέ μας εκ νέου με το Άγιο Πνεύμα σου, ώστε να μιλάμε και να ζούμε με παρρησία, καθαρίζοντας από τις ζωές μας οτιδήποτε εμποδίζει την πρόοδο του ευαγγελίου. Κάνε τον λόγο σου να αυξάνει δυναμικά στα σπίτια μας, στις εκκλησίες μας και στις πόλεις μας, όπως ακριβώς συνέβη στην Έφεσο, προς δόξαν του Υιού σου. Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →