Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 117-118 — με τον Benson
Άνοιγμα
Αγαπητοί, ανοίγουμε τις καρδιές μας σήμερα στα πλούτη του Υπομνήματος του Joseph Benson στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη, καθώς αυτό ξεδιπλώνει την προφητική χαρά των Ψαλμών 117 και 118. Με το θερμό πνεύμα της Γουεσλεϋανής αφοσίωσης ετοιμαζόμαστε να δεχτούμε τον λόγο που καλεί όλα τα έθνη σε δοξολογία και αποκαλύπτει τον υψωμένο Χριστό ως το σίγουρο θεμέλιο. Είθε το Άγιο Πνεύμα να ζωογονήσει το νου μας και να ανάψει τις αγάπες μας καθώς καθόμαστε στα πόδια αυτού του έμπιστου οδηγού, έτοιμοι να ψάλλουμε με τους λυτρωμένους κάθε εποχής.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ευγνώμονα ησυχία ας διαβάσουμε τώρα δυνατά την σύντομη πρόσκληση του Ψαλμού 117 και το μακρύτερο εορταστικό άσμα του Ψαλμού 118. Ακούστε την κλήση προς κάθε έθνος και τη μαρτυρία της πέτρας που κάποτε απορρίφθηκε αλλά έγινε κεφαλή γωνίας. Αφήστε τα λόγια να αντηχήσουν στο ιερό της ψυχής σας, προετοιμάζοντας το δρόμο για τον φωτισμό του Πνεύματος μέσω της πιστής έκθεσης του Benson.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Benson ανοίγει τη μελέτη παρουσιάζοντας τη δραματική μορφή και τον μεσσιανικό ορίζοντα του Ψαλμού 118.
Εισαγωγή. Α.Μ. 2964. Π.Χ. 1040. Αυτός ο Ψαλμός υποτίθεται από τον Δρ. Delaney ότι γράφτηκε από τον Δαβίδ μετά τη νίκη του επί των Φιλισταίων, που καταγράφεται στο 2 Σαμουήλ 23:12· 1 Χρονικών 11:14· 'και ψάλθηκε στη σκηνή ως επινίκιο, ή ύμνος ευχαριστίας προς τον Θεό για αυτή τη νίκη. Αρχίζει, Ευχαριστείτε, κ.λπ., και στη συνέχεια συνεχίζει με μια τέτοια ροή ευγνωμοσύνης προς τον Θεό, τέτοιες εκφράσεις εμπιστοσύνης και πεποίθησης σε Αυτόν, και δόξας σε Αυτόν· και προσθέτει σε όλα αυτά τέτοιες περιγραφές των εχθρών του, σε μια τέτοια ποικιλία φώτων και εικόνων, που αποτελούν την ιδιαίτερη διάκριση της ιδιοφυΐας του Δαβίδ.' (Life of David, β. 2. κεφ. 9.) Ο Ψαλμός φαίνεται να είναι δραματικός, ή συντεθειμένος με τη μορφή διαλόγου, στον οποίο υπάρχουν διάφοροι συνομιλητές. Το μέρος από τον Ψαλμό 118:1-18 ψάλθηκε από τον Δαβίδ. Στον Ψαλμό 118:19 καλεί τους Ισραηλίτες να ανοίξουν τις πύλες, για να μπορέσει να δοξάσει τον Θεό στο ιερό· και στον Ψαλμό 118:20 οι Ισραηλίτες απαντούν. Ο Δαβίδ τότε φαίνεται να συνεχίζει το άσμα στους στίχους 21 και 22· ο λαός στους 23 και 24· ο Δαβίδ ξανά στον 25· οι ιερείς στους 26 και 27· ο Δαβίδ στους 28 και 29. Αυτός ήταν ο τελευταίος από τους Ψαλμούς που οι Εβραίοι υπολόγιζαν στο μεγάλο τους αλληλούια, ή που έψαλλαν μετά το Πάσχα τους, και επομένως ήταν πιθανώς το συμπέρασμα αυτού του ύμνου που ο Χριστός, με τους μαθητές του, έψαλλε μετά το τελευταίο του Πάσχα. Είναι σαφώς ο καταλληλότερος για την περίσταση· και οι μορφωμένοι Εβραίοι, τόσο αρχαίοι όσο και σύγχρονοι, ομολογούν ότι μιλάει για τον Μεσσία, στον οποίο οι συγγραφείς της Καινής Διαθήκης τον έχουν εφαρμόσει. Βλέπε Ματθαίος 21:42· Πράξεις 4:11.Στη συνέχεια ασχολείται με το άσμα ευχαριστίας του Δαβίδ στις πύλες του ιερού και την εικόνα της απορριφθείσας πέτρας.
Στίχοι 21-22. Ψαλμοί 118:21-22. Θα σε δοξάσω, γιατί με άκουσες. Δηλαδή, 'Και τώρα, αφού μπήκα στις αυλές της σκηνής σου, ω ελεήμων Θεέ μου, σου αποδίδω τις πιο ταπεινές μου ευχαριστίες, γιατί άκουσες τόσο ευνοϊκά τις προσευχές που σου απηύθυνα στις βαριές μου θλίψεις κατά τη βασιλεία του Σαούλ, και γιατί με ανέβασες τώρα πλήρως στην βασιλική αξιοπρέπεια.' Η πέτρα που απέρριψαν οι οικοδόμοι, κ.λπ. Δηλαδή, 'Εγώ, (γιατί είναι τα λόγια του Δαβίδ,) τον οποίο οι μεγάλοι άνδρες και οι άρχοντες του λαού απέρριψαν, (1 Σαμουήλ 26:19,) όπως οι οικοδόμοι ενός σπιτιού μια πέτρα, την οποία κρίνουν ακατάλληλη για να χρησιμοποιηθεί σε αυτό: έγινα τώρα βασιλιάς επί του Ιούδα και του Ισραήλ, και τύπος εκείνου του ένδοξου βασιλιά, ο οποίος αργότερα θα απορριφθεί με παρόμοιο τρόπο, (Λουκάς 19:14· Λουκάς 20:17,) και στη συνέχεια θα υψωθεί από τον Θεό, για να γίνει Κύριος όλου του κόσμου, και το θεμέλιο όλων των ελπίδων και της ευτυχίας των ανθρώπων.'Ο Benson στη συνέχεια ξεδιπλώνει την βαθύτερη προφητική αναφορά της ακρογωνιαίας πέτρας στον ίδιο τον Χριστό.
Η ακρογωνιαία πέτρα, σημαίνει αυτή που ενώνει τους τοίχους, και συνδέει το κτίριο· όπως ο Δαβίδ είχε τώρα ενώσει τα δύο βασίλεια του Ισραήλ και του Ιούδα υπό την αποκλειστική του διακυβέρνηση, και όπως ο Χριστός ένωσε μαζί τόσο τους Ιουδαίους όσο και τους Εθνικούς, όπως όμορφα περιγράφεται στους Εφεσίους 2:14-22. Έτσι, έχουμε εδώ μια λαμπρή προφητεία της ταπείνωσης και της εξύψωσης του Κυρίου μας Ιησού, των παθών του, και της δόξας που θα ακολουθούσε. Και παρόλο που ο Δαβίδ, σε αυτή την αξιοσημείωτη προφητεία, αναφέρθηκε πρώτα στον εαυτό του, και στην κατάστασή του, εντούτοις δεν πρέπει να αμφιβάλλουμε ότι, έχοντας το προφητικό Πνεύμα, προέβλεψε τον ερχομό του Χριστού, και την κακή μεταχείριση που θα συναντούσε από τους Ιουδαίους, για την οποία μιλάει πολύ συγκεκριμένα στους Ψαλμούς 22:0. και αλλού· και ότι, έχοντας τις σκέψεις του πολύ απασχολημένες με τον Χριστό, και τα γεγονότα της βασιλείας του, τον είχε κυρίως στο μυαλό του, σε αυτά και στα ακόλουθα λόγια.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Benson τονίζει το θαύμα του έργου του Κυρίου στην ανάδειξη της απορριφθείσας πέτρας στην ορθή της θέση.
Στίχος 23. Ψαλμοί 118:23. Αυτό είναι έργο Κυρίου. Αυτό το παράξενο γεγονός είναι έργο του Θεού, ένα ιδιαίτερο αποτέλεσμα της παντοδύναμης σοφίας του, που εκτελέστηκε όχι μόνο χωρίς τη βοήθεια, αλλά και ενάντια σε όλες τις τεχνικές και τις δυνάμεις του ανθρώπου. Αυτός και ο προηγούμενος στίχος διαβάζονται έτσι από τον Δρ. Waterland: Η πέτρα, κ.λπ., έγινε κεφαλή γωνίας· από τον Κύριο έγινε έτσι, και είναι θαυμαστό, κ.λπ. Ο Mudge αποδίδει τον τελευταίο στίχο, αυτό είναι από τον Κύριο· ήταν αδύνατο στα μάτια μας. 'Ήταν έργο του Κυρίου, είπαν· στα μάτια τους ήταν κάτι πέρα από κάθε δυνατότητα πίστης:' που είναι η δύναμη του πρωτοτύπου. Η εξύψωση του Δαβίδ από ποιμενότοπο σε θρόνο ήταν θαυμαστή, ειδικά λαμβάνοντας υπόψη την αντίθεση που έγινε εναντίον της από τους άρχοντες και τους ηγεμόνες του Ιούδα και του Ισραήλ: αλλά πολύ πιο εκπληκτική ήταν η εξύψωση του Χριστού. Γιατί 'τι μπορεί να είναι πιο αληθινά θαυμαστό, από το ότι ένα πρόσωπο, που θανατώθηκε ως κακοποιός, και τέθηκε στον τάφο, από εκεί να αναστηθεί αθάνατο, και να γίνει η κεφαλή μιας αθάνατης κοινωνίας· να ανέβει στον ουρανό, έχοντας απεριόριστη δύναμη, και στεφανωμένο με ανείπωτη δόξα· και να προετοιμάσει ένα δρόμο για τους υιούς του Αδάμ να τον ακολουθήσουν σε εκείνες τις κατοικίες της αιώνιας ευδαιμονίας;'
Απαντήστε
Απάντησε
Με ποιους τρόπους η αιώνια ευσπλαχνία που υμνείται σε αυτούς τους ψαλμούς σε καλεί να διευρύνεις τη δική σου δοξολογία πέρα από τους οικείους κύκλους; Πώς η εξύψωση της απορριφθείσας πέτρας μιλάει σε τομείς της ζωής σου όπου ένιωσες παραμελημένος ή παραγκωνισμένος; Πού σε ωθεί το Πνεύμα να δέσεις την καρδιά σου πιο σταθερά στο θυσιαστήριο της ευγνώμονος υπακοής σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχήσου
Ελεήμων και αιώνιε Θεέ, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία του Joseph Benson και για το προφητικό φως που λάμπει από αυτούς τους ψαλμούς στο πρόσωπο και το έργο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Χάρισέ μας χάρη να ενωθούμε με τα έθνη στην δοξολογία σου και να σε εμπιστευόμαστε πληρέστερα από κάθε ανθρώπινη βοήθεια. Δέσε τις περιπλανώμενες καρδιές μας στα κέρατα του θυσιαστηρίου με δεσμούς αγάπης, ώστε να προσφέρουμε τους εαυτούς μας ως ζωντανές θυσίες ευάρεστες στα μάτια σου. Ας είναι η ημέρα που έκανες πάντα μπροστά μας, και ας αντηχεί η φωνή της χαράς και της σωτηρίας στην εκκλησία σου μέχρι να επιστρέψει ο Χριστός εν δόξη. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →