Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Βασιλείς
1 Βασιλειών 7-8 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ο Ματθαίος Χένρι μας καθοδηγεί μέσα από τη λεπτομερή αφήγηση των οικοδομικών έργων του Σολομώντα και της αφιέρωσης του ναού στα κεφάλαια 7 και 8 της Α' Βασιλειών. Το σχόλιό του τονίζει την προσεκτική χειροτεχνία και τις πνευματικές προτεραιότητες που διαμόρφωσαν τους ιερότερους χώρους του Ισραήλ. Καθώς ακολουθούμε τις γνώσεις του Χένρι, βλέπουμε πώς κάθε επιλογή αντανακλούσε αφοσίωση στον Θεό πάνω από την προσωπική άνεση. Αυτό το μάθημα μας προσκαλεί να παραμείνουμε με αυτές τις αρχαίες σκηνές και να αφήσουμε τα διδάγματά τους να διαμορφώσουν τις δικές μας προτεραιότητες σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στραφείτε τώρα στα κεφάλαια 7 και 8 της Α' Βασιλειών. Ακούστε καθώς το κείμενο περιγράφει τον μακροχρόνιο μόχθο του Σολομώντα στο δικό του ανάκτορο μαζί με τα έπιπλα του ναού, και στη συνέχεια προχωρά στην χαρούμενη πομπή που φέρνει την κιβωτό στο σπίτι της. Αφήστε τα λόγια της Γραφής να εγκατασταθούν πριν στραφούμε στους στοχασμούς του Χένρι για το τι αποκαλύπτουν αυτά τα κεφάλαια σχετικά με τη λατρεία, τη γενναιοδωρία και την παρουσία του Θεού.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά εξετάζοντας τα προσωπικά οικοδομικά έργα του Σολομώντα.
Ποτέ δεν είχε κανείς τόσο πολύ το πνεύμα της οικοδόμησης όσο ο Σολομώντας, ούτε για καλύτερο σκοπό· άρχισε με τον ναό, οικοδόμησε για τον Θεό πρώτα, και έπειτα όλες οι άλλες οικοδομές του ήταν άνετες. Τα ασφαλέστερα θεμέλια της διαρκούς ευημερίας είναι εκείνα που τίθενται σε πρώιμη ευσέβεια, Ματθ. 6:33. 1. Οικοδόμησε ένα σπίτι για τον εαυτό του (εδ. 1), όπου κατοικούσε, εδ. 8. Ο πατέρας του είχε οικοδομήσει ένα καλό σπίτι· αλλά δεν ήταν μομφή για τον πατέρα του να οικοδομήσει καλύτερο, ανάλογα με την περιουσία με την οποία τον είχε ευλογήσει ο Θεός. Πολύ από την άνεση αυτής της ζωής συνδέεται με ένα ευχάριστο σπίτι. Ήταν δεκατρία χρόνια που οικοδομούσε αυτό το σπίτι, ενώ οικοδόμησε τον ναό σε λίγο περισσότερο από επτά χρόνια· όχι ότι ήταν πιο ακριβής, αλλά λιγότερο πρόθυμος και αποφασισμένος, στην οικοδόμηση του δικού του σπιτιού παρά στην οικοδόμηση του Θεού. Δεν βιαζόταν για το δικό του ανάκτορο, αλλά ήταν ανυπόμονος μέχρι να τελειώσει ο ναός και να είναι κατάλληλος για χρήση. Έτσι οφείλουμε να προτιμούμε την τιμή του Θεού πριν από τη δική μας άνεση και ικανοποίηση. 2. Οικοδόμησε τον οίκο του δάσους στον Λίβανο (εδ. 2), που υποτίθεται ότι ήταν εξοχική κατοικία κοντά στην Ιερουσαλήμ, ονομαζόμενος έτσι από την ευχαρίστηση της θέσης του και τα δέντρα που τον περιέβαλλαν. Μάλλον κλίνω να σκεφτώ ότι ήταν ένα σπίτι οικοδομημένο στο ίδιο το δάσος του Λιβάνου, όπου (αν και μακριά από την Ιερουσαλήμ) ο Σολομώντας (έχοντας τόσα άρματα και άλογα, και αυτά διασκορπισμένα σε πόλεις αρμάτων, που πιθανώς ήταν οι σταθμοί του) μπορούσε συχνά να αποσυρθεί με ευκολία. Δεν φαίνεται ότι ο θρόνος του (που αναφέρεται εδ. 7) ήταν στον οίκο του δάσους του Λιβάνου, και δεν ήταν καθόλου ακατάλληλο να τοποθετήσει τις ασπίδες του εκεί ως σε αποθήκη. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται των οικοδομών του, όχι μόνο στην Ιερουσαλήμ, αλλά και στον Λίβανο (θ' 19), και διαβάζουμε για τον πύργο του Λιβάνου, που βλέπει προς τη Δαμασκό (Άσμα 7:4), που πιθανώς ήταν μέρος αυτού του σπιτιού. Δίνεται μια ιδιαίτερη περιγραφή αυτού του σπιτιού, ότι επειδή οικοδομήθηκε στον Λίβανο, τόπο φημισμένο για κέδρους, οι κίονες, και τα δοκάρια, και η στέγη, ήταν όλοι κέδρινοι (εδ. 2, 3), και, επειδή προοριζόταν για ευχάριστες προοπτικές, υπήρχαν τρεις σειρές παραθύρων σε κάθε πλευρά, φως απέναντι σε φως (εδ. 4, 5), ή, όπως μπορεί να διαβαστεί, προοπτική απέναντι σε προοπτική. Εκείνοι των οποίων η κλήρωση είναι στην ύπαιθρο μπορούν να συμφιλιωθούν καλά με την αγροτική ζωή από αυτό, ότι μερικοί από τους μεγαλύτερους ηγεμόνες θεώρησαν εκείνες τις πιο ευχάριστες από τις ημέρες τους που πέρασαν στις αγροτικές τους αποσύρσεις. 3. Οικοδόμησε στοές μπροστά από ένα από τα σπίτια του, είτε αυτό στην Ιερουσαλήμ είτε αυτό στον Λίβανο, που ήταν πολύ φημισμένες—μια στοά από κίονες (εδ. 6), ίσως για ανταλλακτήριο ή φυλάκιο φρουράς, ή για εκείνους που περίμεναν να περπατούν μέχρι να έχουν ακρόαση, ή για κύρος και μεγαλοπρέπεια. Ο ίδιος μιλά για την οικοδόμηση του σπιτιού της Σοφίας, και την αποκοπή των επτά κίονών της (Παρ. 9:1), για το καταφύγιο εκείνων που, τρεις στίχους πριν (η' 34), λέγεται ότι παρακολουθούν καθημερινά στις πύλες της και περιμένουν στους στύλους των θυρών της. 4. Στο σπίτι του όπου κατοικούσε στην Ιερουσαλήμ οικοδόμησε μια μεγάλη αίθουσα, ή στοά της κρίσης, όπου τοποθετήθηκε ο θρόνος, ή το βήμα του βασιλιά, για τη δίκη υποθέσεων, στις οποίες ο ίδιος προσφευγόταν (υποθέσεις ενώπιον του ίδιου του βασιλιά—οι υποθέσεις έπρεπε να διευθετούνται ενώπιον του βασιλιά), και αυτό ήταν πλούσια επενδυμένο με κέδρο, από το δάπεδο μέχρι την οροφή, εδ. 7. Είχε εκεί επίσης μια άλλη αυλή μέσα στη στοά, πιο κοντά στο σπίτι του, παρόμοιας εργασίας, για τους συνοδούς του να περπατούν, εδ. 8. 5. Οικοδόμησε ένα σπίτι για τη σύζυγό του, όπου κρατούσε την αυλή της, εδ. 8. Λέγεται ότι είναι όμοιο με τη στοά, επειδή οικοδομήθηκε από κέδρο όπως αυτή, αν και όχι με την ίδια μορφή· αυτό, χωρίς αμφιβολία, ήταν πιο κοντά στο δικό του ανάκτορο, όμως ίσως αν ήταν τόσο κοντά όσο έπρεπε ο Σολομώντας δεν θα είχε πολλαπλασιάσει τις γυναίκες όπως έκανε.Ο Χένρι στη συνέχεια στρέφεται στους δύο μεγάλους κίονες και τα ονόματά τους.
1. Δύο χάλκινοι κίονες, που στήθηκαν στη στοά του ναού (εδ. 21), είτε κάτω από την κάλυψη της στοάς είτε στον ανοιχτό αέρα δεν είναι βέβαιο· ήταν μεταξύ του ναού και της αυλής των ιερέων. Αυτοί οι κίονες δεν ήταν ούτε για να κρεμαστούν πύλες ούτε για να στηρίξουν κάποια οικοδομή, αλλά καθαρά για στολισμό και σημασία. (1.) Τι στολισμός ήταν μπορούμε να συμπεράνουμε από την περιγραφή που δίνεται εδώ για το περίτεχνο έργο που ήταν γύρω τους, έργο σκακιέρας, έργο αλυσίδων, έργο δικτύου, έργο κρίνων, και ροδιών σε σειρές, και όλα από λαμπερό χαλκό, και κατασκευασμένα χωρίς αμφιβολία σύμφωνα με τους καλύτερους κανόνες αναλογίας, για να ευχαριστούν το μάτι. (2.) Η σημασία τους υπονοείται στα ονόματα που τους δόθηκαν (εδ. 21): Ιαχίν—θα εδραιώσει· και Βοόζ—σε αυτόν είναι η δύναμη. Κάποιοι νομίζουν ότι προορίζονταν ως μνημεία του στύλου της νεφέλης και της φωτιάς που οδήγησε τον Ισραήλ στην έρημο· μάλλον νομίζω ότι σχεδιάστηκαν ως υπενθυμίσεις στους ιερείς και σε άλλους που έρχονταν να λατρεύσουν στην πόρτα του Θεού, [1.] Να εξαρτώνται μόνο από τον Θεό, και όχι από κάποια δική τους επάρκεια, για δύναμη και εδραίωση σε όλες τις θρησκευτικές τους ασκήσεις. Όταν ερχόμαστε να περιμένουμε τον Θεό, και βρίσκουμε τις καρδιές μας να περιπλανώνται και να μην είναι σταθερές, τότε με πίστη ας αντλήσουμε βοήθεια από τον ουρανό: Ιαχίν—ο Θεός θα σταθεροποιήσει αυτόν τον περιπλανώμενο νου. Είναι καλό πράγμα η καρδιά να εδραιώνεται με χάρη. Βρίσκουμε τον εαυτό μας αδύναμο και ανίκανο για ιερές υποχρεώσεις, αλλά αυτό είναι η ενθάρρυνσή μας: Βοόζ—σε αυτόν είναι η δύναμή μας, που εργάζεται μέσα μας και το θέλειν και το ενεργείν. Θα πορευθώ στη δύναμη του Κυρίου Θεού. Πνευματική δύναμη και σταθερότητα πρέπει να λαμβάνονται στην πόρτα του ναού του Θεού, όπου πρέπει να περιμένουμε τα χαρίσματα της χάριτος στη χρήση των μέσων της χάριτος. [2.] Ήταν μια υπενθύμιση σε αυτούς για τη δύναμη και την εδραίωση του ναού του Θεού ανάμεσά τους. Ας μείνουν κοντά στον Θεό και στο καθήκον, και δεν θα χάσουν ποτέ τις αξιοπρέπειες και τα προνόμιά τους, αλλά η παραχώρηση θα επιβεβαιωθεί και θα διατηρηθεί σε αυτούς. Η ευαγγελική εκκλησία είναι αυτό που ο Θεός θα εδραιώσει, αυτό που θα ενισχύσει, και αυτό που οι πύλες του άδη δεν μπορούν ποτέ να υπερισχύσουν. Αλλά, σε σχέση με αυτόν τον ναό, όταν καταστράφηκε ιδιαίτερη μνεία έγινε για την καταστροφή αυτών των κίονων (Β' Βασιλειών 25:13, 17), που ήταν τα σημεία της εδραίωσής του, και θα ήταν έτσι αν δεν είχαν εγκαταλείψει τον Θεό.Ο Χένρι στη συνέχεια εξετάζει τη χυτή θάλασσα και την πρακτική της υπηρεσία.
2. Μια χάλκινη θάλασσα, ένα πολύ μεγάλο αγγείο, πάνω από πέντε μέτρα σε διάμετρο, και που περιείχε πάνω από 500 βαρέλια νερού για τη χρήση των ιερέων, στο πλύσιμο των εαυτών τους και των θυσιών, και στο να κρατούν τις αυλές του ναού καθαρές, εδ. 23, κ.λπ. Στεκόταν υψωμένη πάνω στις μορφές δώδεκα βοδιών από χαλκό, τόσο ψηλά που είτε έπρεπε να έχουν σκάλες για να ανέβουν σε αυτήν είτε βρύσες στον πυθμένα για να αντλήσουν νερό από αυτήν. Οι Γαβαωνίτες, ή Νεθινίμ, που ήταν να αντλούν νερό για τον οίκο του Θεού, είχαν τη φροντίδα του γεμίσματός της. Κάποιοι νομίζουν ότι ο Σολομώντας έκανε τις εικόνες βοδιών για να στηρίξουν αυτή τη μεγάλη δεξαμενή σε περιφρόνηση του χρυσού μοσχαριού που είχε λατρέψει ο Ισραήλ, ώστε (όπως εκφράζεται ο επίσκοπος Πάτρικ) ο λαός να δει ότι δεν υπήρχε τίποτα άξιο λατρείας σε εκείνες τις μορφές· ήταν πιο κατάλληλες να γίνουν στύλοι παρά θεοί. Ωστόσο αυτό δεν επικράτησε για να εμποδίσει την Ιερουσαλήμ να στήσει τα μοσχάρια ως θεότητες. Στην αυλή της σκηνής υπήρχε μόνο ένας νιπτήρας από χαλκό για να πλένονται, αλλά στην αυλή του ναού μια θάλασσα από χαλκό, υπονοώντας ότι από το ευαγγέλιο του Χριστού γίνεται πολύ πληρέστερη προετοιμασία για τον καθαρισμό μας από ό,τι από τον νόμο του Μωυσή. Εκείνος είχε έναν νιπτήρα, αυτός έχει μια θάλασσα, μια πηγή ανοιγμένη, Ζαχ. 13:1.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι ολοκληρώνει με την εισαγωγή της αφιέρωσης του ολοκληρωμένου ναού.
Το οικοδόμημα και ο εξοπλισμός του ναού ήταν πολύ ένδοξα, αλλά η αφιέρωσή του υπερβαίνει σε δόξα όσο η προσευχή και η δοξολογία, το έργο των αγίων, υπερβαίνουν τη χύτευση μετάλλου και τη χάραξη λίθων, το έργο του τεχνίτη. Ο ναός σχεδιάστηκε για τη διατήρηση της επικοινωνίας μεταξύ του Θεού και του λαού Του· και εδώ έχουμε μια περιγραφή της επισημότητας της πρώτης συνάντησής τους εκεί. Α΄. Οι αντιπρόσωποι όλου του Ισραήλ συγκλήθηκαν (εδ. 1, 2), για να τηρήσουν εορτή προς τιμήν του Θεού, για δεκατέσσερις ημέρες, εδ. 65. Β΄. Οι ιερείς έφεραν την κιβωτό στον αγιώτατο τόπο, και την τοποθέτησαν εκεί, εδ. 3-9. Γ΄. Ο Θεός την κατέλαβε με ένα νέφος, εδ. 10, 11. Δ΄. Ο Σολομών, με ευγνώμονες ομολογίες προς τον Θεό, ενημέρωσε τον λαό σχετικά με την αφορμή της συνάντησής τους, εδ. 12-21. Ε΄. Σε μια μακρά προσευχή συνέστησε στην ελεήμονα αποδοχή του Θεού όλες τις προσευχές που θα γίνονταν εντός ή προς αυτόν τον τόπο, εδ. 22-53. ΣΤ΄. Απέλυσε τη σύναξη με ευλογία και προτροπή, εδ. 54-61. Ζ΄. Προσέφερε αφθονία θυσιών, στις οποίες αυτός και ο λαός του ευωχήθηκαν, και έτσι αποχώρησαν, με μεγάλη ικανοποίηση, εδ. 62-66. Αυτές ήταν οι χρυσές ημέρες του Ισραήλ, ημέρες του Υιού του ανθρώπου εν τύπω.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σας δίνετε στον Θεό το πρώτο και καλύτερο μέρος των πόρων και του χρόνου σας; Πώς μπορεί να σας ενθαρρύνουν τα ονόματα Ιαχίν και Βοόζ όταν η δική σας δύναμη φαίνεται μικρή; Ποια αφιερωμένα πράγματα από προηγούμενες γενιές καλείστε να διαχειριστείτε πιστά σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὅπως ὁ Σολομὼν ἀφιέρωσε δεξιότητα καὶ θησαυροὺς γιὰ νὰ κατασκευάσει κατοικία γιὰ τὴν παρουσία Σου, ἔτσι διαμόρφωσε τὶς καρδιές μας νὰ τιμοῦν τὴν δόξα Σου πάνω ἀπὸ κάθε ἄνεση. Ἄφησε τὸ Πνεῦμα νὰ κάνει τὶς ζωές μας ζωντανὰ ἱερά, ὅπου ἡ δόξα Σου κατοικεῖ, καὶ νὰ μετατρέψει κάθε συνηθισμένη ἐργασία σὲ προσφορὰ ποὺ μεγαλύνει τὸ ὄνομά Σου. Στερέωσέ μας ἐν τῇ δυνάμει Σου μέχρι νὰ ἐπιστρέψει ὁ Χριστὸς καὶ ὅλα τὰ ἔργα μας νὰ συγκεντρωθοῦν στὸν αἰώνιο ναό Σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →