← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους

Εβραίους 5 — με τον Brown

Εβραίους 5Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που προέρχεται από το σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη την Αγία Γραφή. Η κλασική τους προσέγγιση στο Εβραίους 5 αναπτύσσει τα προσόντα και τον θείο διορισμό της αρχιεροσύνης του Χριστού με προσεκτική προσοχή στο κείμενο. Καθώς ακούμε την έκθεσή τους, καλούμαστε να δούμε πώς η υπακοή του Υιού μέσω του πάθους τον εξοπλίζει να υπηρετήσει ως ο αιώνιος Αρχιερέας μας. Τα λόγια τους μας καθοδηγούν στίχο προς στίχο, τονίζοντας τόσο τη συνέχεια με τη Λευιτική τάξη όσο και την υπέρτατη υπεροχή του Χριστού.
Διαβάστε
Στραφείτε τώρα στο κεφάλαιο 5 της προς Εβραίους επιστολής και διαβάστε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά. Ακούστε την επανειλημμένη έμφαση στον θείο διορισμό, την ανθρώπινη συμπάθεια και την κλήση στην πνευματική ωριμότητα. Αφήστε το απόσπασμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για τον σχολιασμό που ακολουθεί, σημειώνοντας ιδιαίτερα πώς ο Χριστός παρουσιάζεται τόσο ως διορισμένος από τον Πατέρα όσο και ως τελειοποιημένος μέσω του πάθους για τη σωτηρία μας.
Μελετήστε
Ο Robert Jamieson, ο A.R. Fausset και ο David Brown ανοίγουν την έκθεση αναφερόμενοι στον ρόλο του αρχιερέα. Στίχος 1. 1. Διότι —επιβεβαιώνοντας:- . κάθε —δηλαδή, κάθε νόμιμος αρχιερέας· για παράδειγμα, ο Λευιτικός, καθώς απευθύνεται σε Εβραίους, μεταξύ των οποίων η Λευιτική ιεροσύνη είχε καθιερωθεί ως η νόμιμη. Ό,τι, επιχειρηματολογεί ο Παύλος, είναι εξαιρετικό στους Λευιτικούς ιερείς, είναι επίσης στον Χριστό, και επιπλέον υπεροχές που δεν υπάρχουν στους Λευιτικούς ιερείς. λαμβανόμενος εξ ανθρώπων —όχι εξ αγγέλων, οι οποίοι δεν θα μπορούσαν να έχουν συναισθηματική σχέση με εμάς τους ανθρώπους. Αυτό το προσόν έχει ο Χριστός, όντας, όπως ο Λευιτικός ιερέας, άνθρωπος (Εβραίους 2:14· Εβραίους 2:16). Όντας 'εξ ανθρώπων', μπορεί να είναι 'υπέρ (δηλαδή, για λογαριασμό, για το καλό) των ανθρώπων'. τεταγμένος —Ελληνικά, 'καθιερωμένος', 'διορισμένος'. και δώρα —να συνδεθεί με 'υπέρ αμαρτιών', όπως και οι 'θυσίες' (το 'και . . . και' το απαιτεί)· επομένως όχι το Εβραϊκό, 'mincha', 'αναίμακτες προσφορές', αλλά ολοκαυτώματα ζώων, που δίνονται αυθόρμητα. Οι 'θυσίες' είναι οι ζωικές θυσίες που οφείλονται σύμφωνα με τη νομική διάταξη [ESTIUS]. Στη συνέχεια στρέφονται στον διορισμό του Υιού από τον Πατέρα. Στίχος 5. 5. ουχ εαυτόν εδόξασεν —δεν ανέλαβε τη δόξα του ιερατικού αξιώματος από μόνος του χωρίς την κλήση του Θεού (Ιωάννης 8:54). αλλά ο ειπών —δηλαδή, ο Πατέρας τον δόξασε ή τον διόρισε στην ιεροσύνη. Αυτός ο διορισμός περιλαμβανόταν και ήταν το αποτέλεσμα της Υιότητας του Χριστού, η οποία τον προετοίμασε γι' αυτό. Κανείς άλλος εκτός από τον θείο Υιό δεν θα μπορούσε να εκπληρώσει ένα τέτοιο αξίωμα (Ιωάννης 8:54-). Η σύνδεση της Υιότητας και της ιεροσύνης τυποποιείται στον εβραϊκό τίτλο για τους ιερείς που δόθηκε στους γιους του Δαβίδ (Β' Σαμουήλ 8:18). Ο Χριστός δεν συνέστησε τον εαυτό του ως Υιό του Θεού, αλλά ήταν από την αιωνιότητα ο μονογενής του Πατέρα. Από την Υιότητά του εξαρτιόταν η δοξολογία του και η κλήση του από τον Θεό (Β' Σαμουήλ 8:18-), ως Ιερέας. Για την υπακοή που έμαθε μέσω του πάθους, συνεχίζουν. Στίχος 8. 8. Καίπερ ων (έτσι πρέπει να μεταφραστεί: ένα θετικό παραδεκτό γεγονός: όχι μια απλή υπόθεση όπως θα υποδήλωνε το 'were') Θεού θείος Υιός (εξ ου, ακόμη και στην αγωνία του, φώναζε τόσο αγαπητά και συχνά, Πατέρα, :- ), εντούτοις έμαθε την (έτσι το Ελληνικό) υπακοή του, όχι από την Υιότητά του, αλλά από τα παθήματά του. Ως Υιός, ήταν πάντα υπάκουος στο θέλημα του Πατέρα· αλλά την ειδική υπακοή που χρειαζόταν για να τον καταστήσει ικανό ως Αρχιερέα μας, την έμαθε εμπειρικά σε πρακτικό πάθος. Συγκρίνετε :- , 'ίσος με τον Θεό, αλλά . . . έλαβε μορφή δούλου, και έγινε υπάκουος μέχρι θανάτου', κ.λπ. Ήταν ήδη υπάκουος πριν από το πάθος του, αλλά τότε υποχώρησε σε μια ακόμη πιο ταπεινωτική και δοκιμαστική μορφή υπακοής. Το ελληνικό ρητό είναι, 'Παθήματα μαθήματα', 'πάθη, διδασκαλίες'. Η προσευχή και η υπακοή, όπως στην περίπτωση του Χριστού, πρέπει να συμβαδίζουν.
Σκεφτείτε
Εν κατακλείδι, τονίζουν την τελειότητα που επιτεύχθηκε και τον καρπό της για τους πιστούς. Στίχος 9. 9. τελειωθείς —ολοκληρωμένος, έφτασε στον στόχο του μάθησης και πάθους μέσω του θανάτου (:- ) [ALFORD], δηλαδή, στην ένδοξη ανάσταση και ανάληψή του. αίτιος —Ελληνικά, 'αιτία'. αιωνίας σωτηρίας —που αποκτήθηκε για εμάς στις σύντομες 'ημέρες της σάρκας του Ιησού' (:- · συγκρίνετε Εβραίους 5:6, 'εις τον αιώνα', Ησαΐας 45:17). πάσιν . . . τοις υπακούουσιν αυτώ —Όπως ο Χριστός υπάκουσε στον Πατέρα, έτσι πρέπει και εμείς να υπακούσουμε σε Αυτόν με πίστη.
Απαντήστε
Πώς ο διορισμός του Χριστού από τον Πατέρα διαμορφώνει την εμπιστοσύνη σας στην προσέγγισή Του σήμερα; Σε ποιον τομέα της ζωής σας σας καλεί το Πνεύμα να μάθετε υπακοή μέσω του πάθους, όπως έκανε ο Χριστός; Πού μπορεί να παραμένετε σε πνευματική νηπιακή ηλικία αντί να προχωράτε προς την ωριμότητα στον λόγο της δικαιοσύνης;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για την αρχιεροσύνη του Υιού Σου, που διορίστηκε από Εσένα και τελειοποιήθηκε μέσω του πάθους. Χάρισέ μας ευλαβικό φόβο και παιδική εμπιστοσύνη καθώς σκεφτόμαστε την υπακοή Του. Ενδυνάμωσέ μας να προχωρήσουμε πέρα από το γάλα στην στερεά τροφή, ώστε να διακρίνουμε το καλό και το κακό και να περπατήσουμε στη δικαιοσύνη που αποκαλύπτεται στο ευαγγέλιο. Κράτησέ μας από την οκνηρία και φέρε μας κοντά Σου μέσω του ενός αληθινού Ιερέα, του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →