← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος

Έξοδος 1-2 — με τον Brown

Έξοδος 1-2Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Αυτό το μάθημα αντλεί από το Commentary on the Whole Bible των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για να εντοπίσει την προνοιακή φροντίδα του Θεού για τον Ισραήλ στα αρχικά κεφάλαια της Εξόδου. Η κατά στίχο επεξεργασία τους αναδεικνύει την ανάπτυξη του λαού της διαθήκης, την άνοδο της καταπίεσης και την πρώιμη ζωή του απελευθερωτή Μωυσή. Η έκθεση υπογραμμίζει πώς η πίστη καθοδηγούσε τους απλούς πιστούς εν μέσω βασιλικών διαταγμάτων και προσωπικού κινδύνου. Οι ακροατές καλούνται να ακολουθήσουν την προσεκτική προσοχή του σχολίου στο ιστορικό πλαίσιο και την πνευματική αρχή καθώς η αφήγηση κινείται από τη δουλεία προς την υποσχεμένη λύτρωση.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στραφείτε τώρα στα κεφάλαια 1 και 2 της Εξόδου. Διαβάστε αργά την αφήγηση της αύξησης του Ισραήλ, τα καταπιεστικά μέτρα του νέου βασιλιά, την ήσυχη αντίσταση των μαιών, και τη γέννηση και διατήρηση του Μωυσή. Σημειώστε την κίνηση από την εθνική ανάπτυξη στην προσωπική απελευθέρωση, επιτρέποντας στο κείμενο να θέσει τη βάση για το σχόλιο που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Jamieson ανοίγει την επεξεργασία του κεφαλαίου 1 αναφερόμενος στην αξιοσημείωτη αύξηση του Ισραήλ. Στίχος 7. 7. οι υιοί Ισραήλ ήσαν καρποφόροι —Ζούσαν σε μια χώρα όπου, σύμφωνα με τη μαρτυρία ενός αρχαίου συγγραφέα, οι μητέρες γεννούσαν τρία και τέσσερα παιδιά μερικές φορές σε μία γέννα· και ένας σύγχρονος συγγραφέας δηλώνει 'τα θηλυκά στην Αίγυπτο, τόσο μεταξύ του ανθρώπινου γένους όσο και μεταξύ των ζώων, ξεπερνούν όλα τα άλλα σε καρποφορία'. Σε αυτή τη φυσική περίσταση πρέπει να προστεθεί η εκπλήρωση της υπόσχεσης που δόθηκε στον Αβραάμ. Ο Fausset εξετάζει στη συνέχεια την άρνηση των μαιών να υπακούσουν στην εντολή του βασιλιά για φόνο. Στίχος 17. 17. Αλλά οι μαίες φοβήθηκαν τον Θεό —Η πίστη τους τις ενέπνευσε με τέτοιο θάρρος ώστε να ρισκάρουν τη ζωή τους, παρακούοντας την εντολή ενός σκληρού τυράννου· αλλά αναμείχθηκε με αδυναμία, η οποία τις έκανε να διστάσουν να πουν την αλήθεια, όλη την αλήθεια, και τίποτα άλλο εκτός από την αλήθεια. Ο Brown αργότερα εξετάζει το σχέδιο των γονέων για το βρέφος Μωυσή και το αποτέλεσμά του. Στίχος 6. 6-9. όταν το άνοιξε, είδε το παιδί —Η αφήγηση είναι γραφική. Κανένα ρομαντικό παραμύθι δεν περιέγραψε ποτέ μια πλοκή πιο επιδέξια σχεδιασμένη ή πιο γεμάτη ενδιαφέρον στην εξέλιξη. Η εφεύρεση της κιβωτού, η πίσσα και η άσφαλτος, η επιλογή του χρόνου και του τόπου, η έκκληση στις ευαισθησίες της γυναικείας καρδιάς, η τοποθέτηση της αδελφής ως φύλακα των γεγονότων, η έγκαιρη πρότασή της για μια τροφό, και η ανάθεση της μητέρας της ίδιας—όλα μαρτυρούν ένα περισσότερο από συνηθισμένο μέτρο εφευρετικότητας καθώς και έντονη ανησυχία εκ μέρους των γονέων. Αλλά η προέλευση του σχεδίου οφειλόταν πιθανότατα σε θεϊκή υπόδειξη, καθώς η επιτυχία του οφειλόταν σε μια κυρίαρχη Πρόνοια, η οποία όχι μόνο διατήρησε τη ζωή του παιδιού, αλλά προέβλεψε την ανατροφή του στην παιδεία και τη νουθεσία του Κυρίου. Εξ ου και λέγεται ότι έγινε με πίστη ( :- ), είτε στην γενική υπόσχεση απελευθέρωσης, είτε σε κάποια ειδική αποκάλυψη που έγινε στον Αμράμ και την Ιωχαβέδ—και υπό αυτή την άποψη, το ευσεβές ζευγάρι έδωσε ένα όμορφο παράδειγμα σταθερής εμπιστοσύνης στον λόγο του Θεού, ενωμένης με ενεργή χρήση των καταλληλότερων μέσων.
Σκεφτείτε
Ο Brown ολοκληρώνει την ενότητα υπογραμμίζοντας γιατί ούτε ο Ισραήλ ούτε ο Μωυσής ήταν ακόμη έτοιμοι για απελευθέρωση. Στίχος 13. 13, 14. δύο άνδρες των Εβραίων φιλονικούσαν μεταξύ τους —Η ευεργετική του μεσολάβηση σε αυτή τη φιλονικία, αν και έγινε με τον πιο ευγενικό και ήπιο τρόπο, προκάλεσε δυσαρέσκεια, και η κοροϊδία του επιτιθέμενου δείχνοντας ότι η συμπεριφορά του Μωυσή την προηγούμενη ημέρα είχε γίνει γενικά γνωστή, αποφάσισε να διασφαλίσει την ασφάλειά του με άμεση φυγή ( Εβραίους 11:27 ). Αυτά τα δύο περιστατικά αποδεικνύουν ότι ούτε οι Ισραηλίτες ήταν ακόμη έτοιμοι να φύγουν από την Αίγυπτο, ούτε ο Μωυσής ήταν προετοιμασμένος να είναι ο ηγέτης τους ( Εβραίους 11:27- : ). Ήταν με το ραβδί και όχι με το σπαθί—με την πραότητα, και όχι με την οργή του Μωυσή που ο Θεός επρόκειτο να επιτελέσει αυτό το μεγάλο έργο της απελευθέρωσης. Τόσο αυτός όσο και ο λαός του Ισραήλ επρόκειτο για σαράντα ακόμη χρόνια να ριχτούν στον κλίβανο της θλίψης, όμως εκεί τους είχε επιλέξει ( Εβραίους 11:27- : ).
Απαντήστε
Πώς η έμφαση του σχολίου στην πίστη εν μέσω δυσκολιών μιλάει στις σημερινές δοκιμασίες; Με ποιους τρόπους ο χρόνος του Θεού, όπως σημειώνουν οι συγγραφείς, αμφισβητεί τις ανθρώπινες προσδοκίες για άμεση διάσωση; Πού μπορεί ο Κύριος να καλεί σε ήσυχη υπακοή παρόμοια με αυτή που έδειξαν οι μαίες και οι γονείς του Μωυσή;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ἐλεήμον, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὴν κραταιὰν χεῖρα ποὺ διεφύλαξε τὸν λαόν σου ὑπὸ τὴν σκληρὰν καταπίεσιν τῆς Αἰγύπτου καὶ ἐσκέπασε τὸ βρέφος Μωυσῆ ἐν τῇ κιβωτῷ ἐκ παπύρου. Χάρισον ἡμῖν καρδίας ποὺ σὲ φοβοῦνται ὑπὲρ πάντα ἐπίγειον ἄρχοντα καὶ ἀναπαύονται ἐν τῷ τελείῳ σου χρόνῳ διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, διαμόρφωσον ἡμᾶς ὡς τὸν Μωυσῆ διὰ νὰ ὑπηρετῶμεν τοὺς σκοπούς σου μετὰ πραότητος καὶ θάρρους, φυλάττων ἡμᾶς σήμερον διὰ τῆς αὐτῆς πιστῆς προνοίας. Ἀμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →