Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Σαμουήλ
Α' Σαμουήλ 5-6 — με τον Συμεών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με τον μετρημένο ρυθμό της μέσης οδού, επιστρέφουμε πάλι στις Ομιλητικές Ώρες του Καρόλου Συμεών. Μέσα από δεκαετίες ενοριακής διακονίας ο Συμεών ξεδίπλωσε την Γραφή με υπομονετική, διερευνητική σαφήνεια, αφήνοντας κάθε κείμενο να ασκήσει την αξίωσή του στην καρδιά και τη συνείδηση. Σήμερα η ερμηνεία του στα κεφάλαια πέντε και έξι της Πρώτης Σαμουήλ μας καλεί να σταθούμε με τους άνδρες της Βαιθσαμύς μπροστά στην επιστρεφόμενη κιβωτό και να ακούσουμε ξανά το ερώτημα που ο τρόμος τους δεν μπορούσε να σιγήσει.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ακουστεί η αφήγηση χωρίς βιασύνη. Ακούστε τις διαδοχικές κρίσεις κατά της Φιλισταίας, την απρόθυμη επιστροφή της κιβωτού και το αιφνίδιο πλήγμα που έπεσε στον ισραηλιτικό λαό που τόλμησε. Αφήστε το κείμενο να διαμορφώσει τη σιωπή μέσα στην οποία θα αναδυθούν σύντομα τα ερωτήματα του Συμεών.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Συμεών αρχίζει τοποθετώντας το ερώτημα της Βαιθσαμύς μέσα στο γραφικό του πλαίσιο.
Στίχος 20. ΟΜΙΛΙΑ: 287 Η ΚΙΒΩΤΟΣ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΣΤΗ ΒΑΙΘΣΑΜΥΣ Α' Σαμουήλ 6:20. Και οι άνδρες της Βαιθσαμύς είπαν: Ποιος είναι ικανός να σταθεί ενώπιον αυτού του αγίου Κυρίου Θεού; Μέχρι να δούμε κάποια έκτακτη επέμβαση του Θεού, έχουμε γενικά πολύ αμυδρή αίσθηση της μεγαλειότητας και του μεγαλείου Του: αλλά όταν βλέπουμε κάποια αξιοσημείωτη επίδειξη της δυνάμεώς Του, ξεχνούμε εύκολα όλες τις άλλες τελειότητές Του και σκεφτόμαστε Αυτόν με ανυπόφορο τρόμο. Έχουμε ένα εντυπωσιακό παράδειγμα αυτού στους Ισραηλίτες, όταν είδαν την απόφαση του Θεού στη διαμάχη τους με τον Ααρών για το θέμα της ιερωσύνης: 'Είπαν: Ιδού, αποθνήσκουμε, χανόμαστε, όλοι χανόμαστε: όποιος πλησιάσει οτιδήποτε κοντά στη σκηνή του Κυρίου θα αποθάνει: θα καταναλωθούμε με τον θάνατο [Σημείωση: Αριθμοί 17:12-13];'Στη συνέχεια αφηγείται τις κρίσεις που επισκέφθηκαν τους τολμηρούς άνδρες της Βαιθσαμύς.
Σε όλα αυτά, όμως, ο Θεός δόξασε τον εαυτό Του και έδειξε ότι ολόκληρη η κτίση ήταν υποταγμένη σε Αυτόν και ότι Αυτός μόνος ήταν 'Θεός πάνω σε όλη τη γη [Σημείωση: Α' Σαμουήλ 6:12].' Είχε τιμωρήσει επίσης τον ίδιο τον τολμηρό λαό Του— [Οι άνδρες της Βαιθσαμύς δέχθηκαν την κιβωτό, όπως έπρεπε, με χαρά και ευγνωμοσύνη· και αμέσως πρόσφεραν τις αγελάδες ως ολοκαύτωμα στον Κύριο. Αλλά σύντομα έχασαν εκείνο το δέος που είχαν πάντα διδαχθεί να αισθάνονται απέναντι σε αυτό το σύμβολο του Ιεχωβά και με ασεβή περιέργεια κοίταξαν μέσα στην κιβωτό, η οποία δεν έπρεπε ούτε καν να φαίνεται από κανέναν εκτός από τον αρχιερέα, και από αυτόν μόνο μία φορά τον χρόνο. Για αυτήν την βέβηλη συμπεριφορά ο Θεός πάταξε τους άνδρες της Βαιθσαμύς, ακόμη και 'πενήντα χιλιάδες και εβδομήντα άνδρες', ή, όπως πιθανώς πρέπει μάλλον να διαβαστεί, 'πενήντα από χίλιους, ακόμη και εβδομήντα άνδρες'.Ο Συμεών δείχνει έπειτα πώς ο τρόμος τους τους οδήγησε να επιθυμούν την απομάκρυνση της κιβωτού παρά τη δική τους μετάνοια.
Τρομοκρατημένοι από αυτήν την κρίση, ιδίως σε συνδυασμό με όλες τις κρίσεις που είχαν επιβληθεί στους Φιλισταίους, οι άνδρες της Βαιθσαμύς ήταν τόσο πρόθυμοι να απαλλαγούν από την κιβωτό, όσο ποτέ οι ίδιοι οι Φιλισταίοι. Αντί να ταπεινωθούν ενώπιόν Του για την αμαρτία τους, σκέφτονταν μόνο την τιμωρία τους· και ήταν πρόθυμοι μάλλον να αποχωριστούν τον ίδιο τον Ιεχωβά, παρά να εξιλεώσουν την εύνοιά Του με κατάλληλη ταπείνωση.] Τέτοιοι ήταν οι λόγοι αυτού του απελπισμένου ερωτήματος. Προχωρούμε τώρα να δηλώσουμε, ΙΙ. Την απάντηση που πρέπει να δοθεί σε αυτό— Όποιος λόγος υπήρχε για απελπισία στην αντίληψή τους, δεν υπήρχε στην πραγματικότητα. Αναμφίβολα οι πονηροί δεν μπορούν ποτέ να σταθούν ενώπιον του Θεού— [Ο Θεός είναι άγιο Ον, που 'δεν μπορεί να κοιτάξει την ανομία' χωρίς τη μέγιστη αποστροφή γι' αυτήν.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Συμεών πιέζει την αντίθεση μεταξύ των πονηρών που δεν μπορούν να σταθούν και του πιστού που μπορεί να πλησιάσει.
— — —] Αλλά ο αληθινός πιστός δεν έχει λόγο να φοβάται την παρουσία Του— [Ακόμη και η απομάκρυνση των κρίσεων από τους μετανοημένους Φιλισταίους αρκεί για να δείξει ότι ο Θεός ευαρεστείται στο έλεος και ότι 'η κρίση είναι η παράξενη πράξη Του', στην οποία είναι πολύ απρόθυμος. Αλλά υπάρχουν αμέτρητες υποσχέσεις δοσμένες στον πιστό, υποσχέσεις που μπορούν 'να τον ενθαρρύνουν να εισέλθει στα άγια με το αίμα του Ιησού' στο χέρι του, ακριβώς όπως ο αρχιερέας, την ημέρα της ετήσιας εξιλέωσης, εισήλθε με το αίμα των θυσιών του μέσα στο καταπέτασμα. Αν και είναι από μόνος του ένοχο και διεφθαρμένο πλάσμα, εν Χριστώ στέκεται ενώπιον του Θεού χωρίς κηλίδα ή ελάττωμα [Σημείωση: Εφεσίους 5:27]: ναι, 'αν και οι αμαρτίες του ήταν κόκκινες σαν το κόκκινο, πλύθηκαν και έγινε λευκός σαν το χιόνι'. Ας είναι μόνο σταθερός στην πίστη, και δεν έχει τίποτα να φοβηθεί [Σημείωση: Εβραίους 3:6· Α' Ιωάννου 2:28].Καταλήγει εκθέτοντας τη ματαιότητα του δουλικού φόβου και την παρηγοριά που βρίσκεται στη γνώση του Χριστού.
Αλλά έτσι συμβαίνει με πρόσωπα γεμάτα δουλικό φόβο· επιθυμούν να διώξουν αυτό που τους εμπνέει τρόμο, παρά να αποχωριστούν την αμαρτία τους, που μόνο αυτή καθιστά τον Θεό αντικείμενο φόβου. Γι' αυτό θα καταφύγουν σε οτιδήποτε για ειρήνη, παρά στον ίδιο τον Θεό, που μόνο Αυτός μπορεί να τους δώσει ειρήνη. Αλλά ας είναι αυτό μια σταθερή αρχή στο νου μας· ότι, όποιες κρίσεις είτε αισθανόμαστε είτε φοβόμαστε, δεν θα έχουμε σκληρές σκέψεις για τον Θεό. Ας θυμόμαστε ότι είναι απείρως πιο πρόθυμος να δώσει παρά εμείς να ζητήσουμε· και ότι εκείνοι που 'έρχονται σε Αυτόν στο όνομα του Ιησού δεν θα τους αποβάλει ποτέ'.] 2. Τι παρηγοριά για την ψυχή είναι η γνώση του Χριστού! [Η διάλυση του κόσμου και η έλευση του Χριστού για κρίση δεν έχουν τίποτα τρομερό για τον αληθινό πιστό. Έχει καταφύγιο και κρυψώνα· ναι 'ο ίδιος ο Χριστός είναι γι' αυτόν αγιαστήριο', όπου κρύβεται από τον φόβο του κακού [Σημείωση: Ησαΐας 45:17.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη δική μου ζωή έχει αραιώσει το δέος για τα άγια πράγματα; Ποιες κρίσεις, εσωτερικές ή εξωτερικές, προσπάθησα να αποφύγω αντί να τις φέρω στον Θεό με μετάνοια; Πώς μπορεί η γνώση του Χριστού ως της αληθινής κιβωτού να σταθεροποιήσει την καρδιά μου μπροστά στη μεγαλειότητα του Θεού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε υπεράγιο, ενώπιον του οποίου ακόμη και τα χερουβίμ καλύπτουν τα πρόσωπά τους, δώσε μας χάρη να σε πλησιάζουμε ούτε με τόλμη ούτε με τρόμο, αλλά με τη ταπεινή παρρησία που αγόρασε ο Υιός σου. Καθάρισε τις περίεργες καρδιές μας από κάθε βέβηλη επαφή· δίδαξέ μας να τρέμουμε στον λόγο σου και να εμπιστευόμαστε το έλεός σου. Ας αναπαυθεί η κιβωτός της παρουσίας σου ανάμεσά μας, όχι ως βάρος που πρέπει να αποσταλεί, αλλά ως ενέχυρο της αγάπης της διαθήκης που καλύπτει τις αμαρτίες μας και μας έλκει στο φως σου· δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →