Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αποκάλυψη
Αποκάλυψη 11 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντισμός)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το ενδέκατο κεφάλαιο της Αποκάλυψης παρουσιάζει τη μετρημένη διατήρηση του λαού της διαθήκης εν μέσω της μετρημένης έκχυσης της θείας κρίσης σε έναν εχθρικό κόσμο. Το κεφάλαιο ξεδιπλώνεται υπό την κυρίαρχη χείρα του Κυρίου που καθορίζει τόσο την έκταση του αγιαστηρίου όσο και τη διάρκεια της προφητικής μαρτυρίας. Εδώ η εκκλησία εμφανίζεται όχι ως θριαμβευτική επίγεια δύναμη αλλά ως μαρτυρούσα λοιπή της οποίας ο λόγος συντηρείται από το ίδιο διάταγμα που περιορίζει το πάτημα της αγίας πόλης. Η αφήγηση προχωρεί από τη μέτρηση του ναού στην ανάσταση δύο μαρτύρων, την προσωρινή σιωπή τους και τη δημόσια δικαίωσή τους, κορυφούμενη με τον ήχο της έβδομης σάλπιγγας που διακηρύσσει την άφιξη της βασιλείας του Κυρίου μας και του Χριστού αυτού. Σε όλη τη διάρκεια, η έμφαση εναπόκειται στον απαραβίαστο σκοπό του Θεού να διατηρεί μαρτυρία στο όνομά του μέχρι την ορισμένη ώρα της συντέλειας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανάγνωσε το ενδέκατο κεφάλαιο της Αποκάλυψης με προσοχή στην πράξη της μέτρησης του ναού και του θυσιαστηρίου, στην ταυτότητα και τη διακονία των δύο μαρτύρων, στα ακριβή όρια που τίθενται στους εχθρούς τους, στον τρόπο του θανάτου και της ανάστασής τους και στην αντίδραση των εθνών όταν ηχεί η έβδομη σάλπιγγα. Παρατήρησε πώς το απόσπασμα διακρίνει μεταξύ του εσωτερικού αγιαστηρίου που διατηρείται και της εξωτερικής αυλής που παραδίδεται για μια εποχή και σημείωσε τη σύνδεση μεταξύ της μαρτυρίας των μαρτύρων και του επακόλουθου σεισμού της γης και της διακήρυξης της θείας κυριαρχίας.
Μελετήστε
Μελέτη
Το κεφάλαιο ανοίγει με την εντολή να μετρηθεί ο ναός του Θεού, το θυσιαστήριο και εκείνοι που λατρεύουν εντός αυτού. Αυτή η μέτρηση σημαίνει τον ακριβή προσδιορισμό με τον οποίο ο Κύριος εξασφαλίζει τους αληθινούς προσκυνητές ενώ επιτρέπει στην εξωτερική αυλή να πατηθεί για σαράντα δύο μήνες. Τέτοια διάκριση αντανακλά τον διαχωρισμό της διαθήκης μεταξύ της εσωτερικής πραγματικότητας της εκκλησίας και της εξωτερικής ομολογίας που μπορεί να καταληφθεί για ένα διάστημα. Οι δύο μάρτυρες εισάγονται στη συνέχεια, λαμβάνουν εξουσία να προφητεύουν για την ίδια περίοδο, ντύνονται με σάκο και εξουσιοδοτούνται να κλείσουν τον ουρανό και να πλήξουν τη γη με πληγή. Η μαρτυρία τους επομένως δεν είναι προαιρετική αλλά θεϊκά ανατεθειμένη, συντηρούμενη από την ίδια κυριαρχία που αριθμεί τις ημέρες της αντίθεσης. Όταν η μαρτυρία τους ολοκληρωθεί, το θηρίο από την άβυσσο τους υπερνικά και τα σώματά τους κείνται στον δρόμο της μεγάλης πόλης για τρεισήμισι ημέρες. Τα έθνη χαίρονται για τον θάνατό τους, όμως ο Κύριος τους ανασταίνει και τους καλεί προς τα πάνω, προκαλώντας φόβο μεταξύ των παρατηρητών και σεισμό που καταστρέφει το ένα δέκατο της πόλης. Η έβδομη σάλπιγγα ηχεί τότε και δυνατές φωνές στον ουρανό διακηρύσσουν ότι η βασιλεία του κόσμου έγινε η βασιλεία του Κυρίου μας και του Χριστού αυτού, ο οποίος θα βασιλεύει αιωνίως. Οι πρεσβύτεροι ανταποκρίνονται με λατρεία, αναγνωρίζοντας ότι ήλθε ο καιρός για να κριθούν οι νεκροί, να δοθεί ανταπόδοση στους δούλους του Θεού και να καταστραφούν οι καταστροφείς της γης. Έτσι το κεφάλαιο εκθέτει τη σταθερή βουλή του Θεού με την οποία η μαρτυρία της εκκλησίας συνεχίζεται μέχρι τη στιγμή που ορίζεται για τη δικαίωσή της και για τη δημόσια φανέρωση της αιώνιας κυριαρχίας του Χριστού.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Η μέτρηση του ναού απηχεί προγενέστερες προφητικές εικόνες στις οποίες ο Κύριος οριοθετεί τους δικούς του για διατήρηση ενώ η κρίση προχωρεί κατά των εθνών. Οι δύο μάρτυρες ανακαλούν το πρότυπο του Μωυσή και του Ηλία, των οποίων οι διακονίες συνδύαζαν λόγο και σημείο υπό την ίδια θεία συγκράτηση και απελευθέρωση. Οι σαράντα δύο μήνες και οι τρεισήμισι ημέρες ευθυγραμμίζονται με τις περιόδους δοκιμασίας της διαθήκης που βρίσκονται σε όλη την Αγία Γραφή, υπογραμμίζοντας ότι η αντίθεση στη μαρτυρία είναι και περιορισμένη και σκόπιμη. Η ανάσταση των μαρτύρων και ο ήχος της τελικής σάλπιγγας δείχνουν προς τα εμπρός στην καθολική ανάσταση και τη συντέλεια του αιώνα, θέματα που επανέρχονται στα αποστολικά συγγράμματα ως το βέβαιο αποτέλεσμα της εξύψωσης του Χριστού. Μέσα στην κατανόηση της Μεταρρύθμισης, τέτοια αποσπάσματα ενίσχυσαν την πεποίθηση ότι η υπομονή της εκκλησίας στηρίζεται όχι στην ορατή δύναμη αλλά στο διάταγμα που διατηρεί μια λοιπή και φέρνει κάθε εχθρό υπό τα πόδια του βασιλεύοντος Χριστού.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποιες παρούσες περιστάσεις αντιλαμβάνεσαι τον Κύριο να μετρά και να διατηρεί την αληθινή λατρεία της εκκλησίας του ενώ επιτρέπει την εξωτερική αντίθεση να συνεχίζεται για μια εποχή; Πώς η ολοκληρωμένη μαρτυρία των μαρτύρων καθοδηγεί τη δική σου υπομονή στην κήρυξη του λόγου του Θεού όταν η δημόσια εύνοια αποσύρεται; Ποια βεβαιότητα αντλείς από την έβδομη σάλπιγγα σχετικά με την τελική έκβαση της βασιλείας του Χριστού όταν οι επίγειες δυνάμεις φαίνεται να επικρατούν;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κυρίαρχε Κύριε, που μόνος καθορίζεις τα όρια του αγιαστηρίου και το μήκος των προφητικών ημερών, χάρισε στην εκκλησία σου να παραμείνει εντός του μετρημένου χώρου που διέταξες. Στήριξε τη μαρτυρία που ανέθεσες στους δούλους σου και φέρε την στο ορισμένο τέλος της σύμφωνα με τη βουλή σου. Ανάστησε πάλι εκείνους που ο εχθρός κατέβαλε και ας γνωρίσουν τα έθνη ότι η βασιλεία ανήκει στον Χριστό σου. Κρίνε τους ζωντανούς και τους νεκρούς την ώρα που όρισες, αντάμειψε τους δούλους σου και καταστρέψε εκείνους που καταστρέφουν τη γη. Κράτησέ μας σταθερούς στη διαθήκη μέχρι να ηχήσει εκείνη η σάλπιγγα, δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.