← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις

Γένεσις 5-6 — με τον Συμεών

Γένεσις 5-6Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στους μετρημένους ρυθμούς της μέσης οδού, οι Ομιλητικές Ώρες του Καρόλου Συμεών ανοίγουν το πατριαρχικό αρχείο με ποιμαντική σοβαρότητα. Σε όλη τη Γένεση 5 και 6 ο σεβάσμιος ιεροκήρυκας ιχνηλατεί τη γραμμή της πίστης από την κρυφή κοινωνία του Ενώχ μέχρι την επίσημη προειδοποίηση ότι το Πνεύμα δεν θα αγωνίζεται για πάντα. Οι ομιλίες του προσκαλούν την Εκκλησία να βαδίσει τον ίδιο αρχαίο δρόμο, χωρίς να προϋποθέτει τη χάρη ούτε να απελπίζεται για τη δύναμή της, αλλά να ζητά εκείνη την καθημερινή κοινωνία που μόνο προετοιμάζει την ψυχή για την ημέρα του Κυρίου.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας προσέξουμε τώρα το ίδιο το ιερό κείμενο. Στη σιωπή αυτών των κεφαλαίων οι Άγιες Γραφές μας παρουσιάζουν τόσο τη σιωπηλή μετάθεση εκείνου που περπάτησε με τον Θεό όσο και το φοβερό όριο που τέθηκε στην αγωνία του Πνεύματος. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στις μετρημένες προτάσεις να ερευνήσουν την καρδιά και να αφυπνίσουν εκείνον τον ευλαβή φόβο που είναι η αρχή της σοφίας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Συμεών ανοίγει παρουσιάζοντας το βάδισμα του Ενώχ με τον Θεό. Στίχος 24. ΟΜΙΛΙΑ: 11 ΤΟ ΒΑΔΙΣΜΑ ΤΟΥ ΕΝΩΧ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ Γένεσις 5:24 . Και ο Ενώχ βάδισε με τον Θεό· και δεν υπήρχε πλέον, διότι ο Θεός τον πήρε. Οι φροντίδες μιας οικογένειας δεν είναι καθόλου ασυμβίβαστες με μια ζωή αφιερωμένη στον Θεό. Ο άνθρωπος που διακρίθηκε για την ευσέβειά του πάνω από όλους στον προκατακλυσμιαίο κόσμο, είχε πολύ πολυάριθμους απογόνους [Σημείωση: Ο πρωτότοκος γιος του, ο Μαθουσάλα, γεννήθηκε όταν ήταν εξήντα πέντε ετών· μετά συνέχισε για τριακόσια χρόνια να γεννά γιους και θυγατέρες. 1–23.], στους οποίους αναμφίβολα έδωσε κάθε προσοχή που μπορούσε: όμως δεν εμποδίστηκε στην πνευματική του πορεία· αλλά βρήκε χρόνο να υπηρετήσει τον Θεό του, όσο αν ήταν ελεύθερος από κάθε μέριμνα για αυτόν τον παρόντα κόσμο. Θα εξετάσουμε, Ι. Την διαγωγή του— Μας λέγεται ότι «βάδισε με τον Θεό». Τώρα το «βάδισμα με τον Θεό» συνεπάγεται, 1. Συμφωνία— [Ο Ενώχ, ως πεσμένο πλάσμα, ήταν κάποτε αποξενωμένος από τον Θεό, όπως οι άλλοι [Σημείωση: Εφεσίους 4:18 . Στη συνέχεια ξεδιπλώνει τη συμφωνία που απαιτείται για τέτοια κοινωνία. ], και, κατά την αμετανοήτη κατάστασή του, ήταν γεμάτος εχθρότητα εναντίον του τόσο στην καρδιά όσο και στη ζωή [Σημείωση: Ρωμαίους 8:7 · Κολοσσαείς 1:21 .] · «βαδίζοντας κατά τη σάρκα», σύμφωνα με την πορεία αυτού του κόσμου, και εντελώς αντίθετα προς τον Θεό [Σημείωση: Ρωμαίους 8:1 · Εφεσίους 2:2 · Λευιτικόν 26:27-28 .]. Αλλά τώρα είχε συμφιλιωθεί με τον Θεό μέσω πίστης στον Χριστό [Σημείωση: Λέγεται στην Εβρ 11:5 ότι ο Ενώχ «μετατέθηκε δια πίστεως»: και μολονότι αυτή η πίστη μπορεί να είχε πιο άμεση σχέση με κάποια υπόσχεση που του δόθηκε σχετικά με τη μετάθεσή του, όμως δύσκολα μπορούμε να φανταστούμε ότι δεν είχε περαιτέρω σχέση με τον υποσχεμένο Μεσσία. Και αυτή η ιδέα ενισχύεται πολύ από την αφήγηση που δίνει ο άγιος Ιούδας για την πρόρρησή του σχετικά με τον ίδιο τον τρόπο της μελλοντικής κρίσεως (4, 15.): διότι αν προφήτευσε για τη δεύτερη έλευση του Χριστού, ασφαλώς δεν αγνοούσε την πρώτη έλευσή του.] — — — Και με αυτόν τον τρόπο οδηγήθηκε σε συμφωνία μαζί του τόσο στο νου όσο και στο θέλημα. Στρεφόμενος στο έκτο κεφάλαιο, ο Συμεών αναφέρεται στις αγωνίες του Πνεύματος. Ανάλογα, διέταξε τον Νώε να κηρύξει σε αυτούς· και να διακηρύξει, ότι στο διάστημα των 120 ετών οι απειλούμενες κρίσεις θα επιβληθούν, αν ο λαός δεν αποτρέψει εκείνες τις κρίσεις με τη μετάνοιά του. Κατά την περίοδο εκείνη το Άγιο Πνεύμα του θα συνέχιζε να αγωνίζεται μαζί τους—αλλά όχι πλέον: διότι «δεν θα αγωνιζόταν πάντοτε με τον άνθρωπο, ο οποίος είχε γίνει τώρα εντελώς σάρκα», και σαρκικός· και ο οποίος, αν δεν μετανοούσε στον χρόνο που του δόθηκε, θα αφεθεί να θερίσει τον πικρό καρπό των δικών του οδών. Για να έχει αυτή η προειδοποίηση σωτήρια επίδραση σε εμάς, θα προσπαθήσω να δείξω, Ι. Ότι το Πνεύμα του Θεού, αν αντισταθεί για πολύ, θα παύσει να αγωνίζεται μαζί μας. Στη συνέχεια δείχνει πώς μπορούν να αντισταθούν σε εκείνες τις αγωνίες. Δι' αυτού, ο Θεός μιλά σε εμάς· προειδοποιώντας και προσκαλώντας μας από καιρό σε καιρό, αν με οποιονδήποτε τρόπο μπορούμε να παρακινηθούμε να μετανοήσουμε και να επιστρέψουμε σε αυτόν. Ας κοιτάξει μόνο κανείς πίσω στη ζωή του· και θα βρει ότι υπήρξαν ορισμένες περίοδοι κατά τις οποίες ένιωσε μια πεποίθηση στον νου του ότι ήταν καθήκον του, και θα ήταν ευτυχία του, να ζητήσει τον Θεό, και να λάβει, ενώ ακόμη μπορούσε, την άφεση των αμαρτιών του.] Αλλά αντιστεκόμαστε στις ιερές κινήσεις του— [Σε ποιον από εμάς δεν μπορούν να εφαρμοστούν εκείνα τα λόγια του Στεφάνου, (αν όχι σε σχέση με την παρούσα στιγμή, όμως σίγουρα σε σχέση με κάποια περίοδο της ζωής μας,) «Σκληροτράχηλοι, και απερίτμητοι στην καρδιά και στα αυτιά, πάντοτε αντιστέκεστε στο Άγιο Πνεύμα· όπως έκαναν οι πατέρες σας, έτσι κάνετε και εσείς [Σημείωση: Πράξεις 7:51 .].» Δεν έχουμε, πράγματι, τεθεί σε τέτοια εχθρότητα προς την αλήθεια όπως εκείνοι· αλλά έχουμε υπάρξει πιο πρακτικά υπάκουοι από αυτούς;
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Συμεών ολοκληρώνει την πρώτη ομιλία δηλώνοντας την τιμή και την ευτυχία του χριστιανού. Ένα χαμόγελο από τον παντοδύναμο Φίλο του είναι αρκετό για να αντισταθμίσει όλες τις ατιμίες που μπορούν πιθανώς να ριφθούν επάνω του. Ωστόσο, μετά από όλα, η ευτυχία του σε αυτόν τον κόσμο δεν είναι παρά η σταγόνα πριν από τη βροχή. Όταν έχει συμπληρώσει το μέτρο της υπακοής του, ο Θεός τον παίρνει στον εαυτό του· μια ομάδα αγγέλων αποστέλλεται για να μεταφέρει το πνεύμα του στις περιοχές των μακαρίων. Δεν πρέπει να λεχθεί για τον χριστιανό, «Αποθνήσκει»· αλλά απλώς, ότι «ο Θεός τον μεταθέτει» από έναν κόσμο αμαρτίας και δυστυχίας, σε έναν κόσμο μακαριότητας και δόξας. «Τέτοια τιμή έχουν όλοι οι άγιοί του· «Ο Θεός ας το δώσει να είναι δικό μας για πάντα και πάντα! Αμήν. Κλείνει τη δεύτερη ομιλία με μια τελική προειδοποίηση για καταστροφή. Αλλά τέτοια είναι η κατάσταση της εγκαταλελειμμένης ψυχής: και στην ορισμένη ώρα, «οργή θα έρθει επάνω του μέχρις εσχάτων.»] Προσφώνηση, 1. Σε εκείνους που ακόμη αντιστέκονται στις κινήσεις του Αγίου Πνεύματος— [Λίγο σκέπτεστε πόσο πολύ προσβάλλετε τον Θεό σας, ή τι δυστυχία επιβάλλετε στις δικές σας ψυχές. Αλλά ας ρωτήσω, Υπάρχει ένας ανάμεσά σας που δεν κοιτάζει πίσω στην παρελθούσα ανταρσία του με μετάνοια; Υπάρχει ένας που δεν είναι πεπεισμένος στον νου του, ότι θα ήταν πολύ πιο ευτυχισμένος άνθρωπος, αν είχε υπακούσει στη φωνή του Κυρίου, και είχε ακολουθήσει, αντί να αντιστέκεται, τις υπαγορεύσεις της συνειδήσεώς του; Πόσο καιρό, λοιπόν, θα συνεχίσετε αυτήν την ανταρτική πορεία; Δεν θα επηρεάσει εσάς η δήλωση στο κείμενό μου; Δεν θα σας τρομάξει ακόμη και η δυνατότητα ότι η ημέρα της χάριτός σας έχει φτάσει στο τέλος της; Σκεφθείτε μόνο πόσο πολύ διακυβεύετε — — — και πόσο σύντομος είναι ο χρόνος που έχετε για να ζητήσετε τα πράγματα που ανήκουν στην ειρήνη σας.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στο παρόν βάδισμά σας το Πνεύμα εξακολουθεί να αγωνίζεται για να σας τραβήξει πιο κοντά στον Θεό; Έχετε αντισταθεί πρόσφατα σε κάποια κίνηση της συνειδήσεως που τώρα σας αφήνει ανήσυχους; Ποια μοναδική πράξη υπακοής θα εξέφραζε πιο καθαρά την επιθυμία σας να βαδίσετε με τον Θεό αυτήν την ημέρα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, ὁ μεταθέμενος τὸν Ἑνὼχ τοῦ μὴ ἰδεῖν θάνατον, ἐπειδὴ περιεπάτησε μετὰ σοῦ· χάρισον ἡμῖν χάριν οὕτω περιπατεῖν ἐνώπιόν σου ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ πονηρᾷ, ἵνα τὸ Πνεῦμά σου μὴ ἀγωνίζηται μεθ’ ἡμῶν εἰς μάτην. Ἔτι οὔσης τῆς ἡμέρας τῆς χάριτος, σύντριψον τὰς καρδίας ἡμῶν διὰ τοῦ ἐλέους σου, ἵνα μετανοήσωμεν καὶ εὕρωμεν χάριν ἐνώπιόν σου· διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →