Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 115-116 — Eterniseed (Καθολική με δευτεροκανονικά)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Οι Ψαλμοί 115 και 116 στέκονται μαζί στην ζωντανή παράδοση της Εκκλησίας ως μια ενιαία κίνηση πίστης που στρέφεται από το κενό των ειδώλων προς τον ζωντανό Θεό που ακούει την κραυγή των θλιμμένων. Στον ρυθμό του Αλληλούια αυτοί οι ψαλμοί προετοιμάζουν την καρδιά για το πασχάλιο μυστήριο όπου ο λαός της διαθήκης ανακαλύπτει ότι μόνο ο Κύριος μπορεί να ελευθερώσει από τον θάνατο και να αναστήσει τους ταπεινούς. Η λειτουργία τους τοποθετεί κοντά στον εορτασμό της Θείας Ευχαριστίας επειδή μιλούν για όρκους που εκπληρώθηκαν το ποτήρι που υψώνεται σε ευχαριστία και τη θυσία αίνου που προσφέρεται στη σύναξη των δικαίων. Εδώ η Εκκλησία βλέπει όχι μόνο τη διάσωση του αρχαίου Ισραήλ αλλά το πρότυπο κάθε ψυχής που λυτρώθηκε από τον Χριστό: εμπιστοσύνη δοκιμασμένη σε θλίψη διάσωση χορηγημένη από έλεος και η ευγνώμων επιστροφή ολόκληρης της ζωής στον Θεό. Καθώς οι πιστοί συγκεντρώνονται στη Θεία Λειτουργία αυτοί οι ψαλμοί αντηχούν την ίδια κίνηση από θάνατο σε ζωή που τα μυστήρια πραγματοποιούν προσκαλώντας τους πιστούς να τοποθετήσουν την ελπίδα τους εκεί όπου τα έθνη τοποθετούν την εμπιστοσύνη τους μάταια.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε τους Ψαλμούς 115 και 116 αργά επιτρέποντας στην αντίθεση μεταξύ άψυχων ειδώλων και του ζωντανού Κυρίου να διαμορφώσει την προσευχή σας. Προσέξτε πώς ο ψαλμωδός ονομάζει τη ματαιότητα του αργύρου και του χρυσού που κατασκευάστηκαν από ανθρώπινα χέρια και έπειτα στρέφεται προς τον Θεό που έχει ακούσει τη φωνή της ικεσίας. Προσέξτε την κίνηση από τη θλίψη και την εγγύτητα στον θάνατο προς το ποτήρι της σωτηρίας που υψώνεται παρουσία του συγκεντρωμένου λαού. Παρακολουθήστε τον όρκο ευχαριστίας και την υπόσχεση να περπατήσετε ενώπιον του Κυρίου στη γη των ζώντων. Αφήστε τη λειτουργική τοποθέτηση αυτών των ψαλμών που ψάλλονται στις μεγάλες εορτές και τώρα μέσα στην καθημερινή προσευχή της Εκκλησίας να σας εισαγάγει στην ίδια θυσία αίνου που προσφέρεται σε κάθε θυσιαστήριο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ψαλμός 115 ανοίγει δηλώνοντας ότι η δόξα ανήκει μόνο στον Θεό επειδή τα έθνη έχουν δώσει την εμπιστοσύνη τους σε έργα ανθρώπινης τέχνης που δεν μπορούν να μιλήσουν να δουν ή να σώσουν. Το κείμενο εισάγει τον αναγνώστη σε μια σαφή επιλογή: είτε η ψυχή προσκολλάται σε ό,τι είναι νεκρό είτε αναπαύεται στον Θεό που θυμάται τη διαθήκη του. Ο ψαλμωδός βεβαιώνει ότι ο Ισραήλ ο οίκος του Ααρών και όλοι όσοι φοβούνται τον Κύριο έχουν βρει ευλογία ακριβώς επειδή έχουν στραφεί από τα είδωλα προς τον ζωντανό. Αυτή η απόρριψη των ψευδών θεών δεν είναι αφηρημένη καθαρίζει τον χώρο για την προσωπική εμπιστοσύνη που ακολουθεί στον επόμενο ψαλμό. Ο Ψαλμός 116 συνεχίζει την ίδια φωνή που τώρα αφηγείται την εμπειρία του να ακουστεί. Ο ψαλμωδός περιγράφει ότι περιβαλλόταν από τα σχοινιά του θανάτου και την αγωνία του τάφου όμως φώναξε και βρήκε τον Κύριο να σκύβει χαμηλά με έλεος. Η διάσωση δεν περιγράφεται σε δραματικά εξωτερικά γεγονότα αλλά στην εσωτερική βεβαιότητα ότι ο Θεός έχει ελευθερώσει την ψυχή από την πτώση. Από αυτή τη διάσωση πηγάζει η απόφαση να περπατήσει ενώπιον του Κυρίου και να αποπληρώσει όρκους ενώπιον όλου του λαού. Το ποτήρι της σωτηρίας γίνεται το ορατό σημείο αυτής της αποπληρωμής υψωμένο στη σύναξη όπου οι πιστοί τηρούν μαζί τις υποσχέσεις τους. Η παράδοση διαβάζει αυτό το ποτήρι ως το ίδιο το πρότυπο της ευχαριστιακής προσφοράς όπου ο πιστός ενώνει την προσωπική θλίψη με τη μία θυσία του Χριστού και λαμβάνει πίσω τη ζωή που δόθηκε. Ο ψαλμός κλείνει με τη δήλωση ότι πολύτιμος ενώπιον του Κυρίου είναι ο θάνατος των αγίων του μια γραμμή που έχει διαμορφώσει τη λατρεία της Εκκλησίας προς τους μάρτυρες και τον τρόπο που συνοδεύει τους ετοιμοθάνατους με τους ίδιους ψαλμούς. Σε όλη τη διάρκεια και των δύο ψαλμών το επιχείρημα κινείται από το τίποτα των ειδώλων μέσα από την εμπειρία του να ακουστεί προς την δημόσια πράξη ευχαριστίας που ενισχύει ολόκληρη την κοινότητα. Η ψυχή μαθαίνει ότι η εμπιστοσύνη δεν είναι παθητική αλλά εκδίδεται σε όρκους που τηρούνται και αίνο που προσφέρεται εν μέσω της Εκκλησίας.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Αυτοί οι ψαλμοί ανήκουν στο ίδιο Αλληλούια που ο Ιησούς έψαλε με τους μαθητές του τη νύχτα που παραδόθηκε συνδέοντας την αρχαία ευχαριστία για τη διάσωση με τη νέα διαθήκη που σφραγίστηκε στο αίμα του. Το ποτήρι που υψώνεται στον Ψαλμό 116 βρίσκει την εκπλήρωσή του όταν ο Κύριος παίρνει το ποτήρι στον Μυστικό Δείπνο και το δηλώνει αίμα της διαθήκης που χύνεται για πολλούς. Η ίδια κίνηση εμφανίζεται κάθε φορά που η Εκκλησία τελεί τη Θεία Ευχαριστία: η σύναξη στρέφεται από κάθε ψευδή καταφύγιο θυμάται τα σωτήρια έργα του Κυρίου και προσφέρει τη θυσία αίνου. Το πατερικό ένστικτο βλέπει στην απόρριψη των ειδώλων μια κλήση να απαρνηθεί κανείς κάθε προσκόλληση που δεν μπορεί να δώσει ζωή ενώ το ποτήρι γίνεται το μυστηριακό σημείο που ενώνει τις ίδιες τις θλίψεις του πιστού με εκείνες του Χριστού. Στη κοινωνία των αγίων αυτή η ευχαριστία συνεχίζεται καθώς οι πιστοί στη γη ενώνουν τις φωνές τους με εκείνους που βρίσκονται ήδη στη γη των ζώντων. Το λειτουργικό έτος επιστρέφει σε αυτούς τους ψαλμούς το Πάσχα και στις εορτές των μαρτύρων υπενθυμίζοντας στην Εκκλησία ότι ο θάνατος των αγίων παραμένει πολύτιμος επειδή συμμετέχει στον έναν θάνατο που νίκησε τον θάνατο.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στην καθημερινή σας ζωή έχετε τοποθετήσει ελπίδα σε κάτι που δεν μπορεί να δει να ακούσει ή να σώσει και πώς μπορεί η στροφή πάλι προς τον ζωντανό Θεό να αλλάξει τον τρόπο που αντιμετωπίζετε τις παρούσες δυσκολίες; Όταν πλησιάσετε το ποτήρι στη Θεία Λειτουργία τι όρκο ευχαριστίας ή πράξη ελέους μπορείτε συνειδητά να ενώσετε με την προσφορά ώστε η υποδοχή του μυστηρίου να γίνει μια αληθινή αποπληρωμή των δώρων του Κυρίου; Πώς η υπόσχεση ότι ο θάνατος των αγίων είναι πολύτιμος σας προσκαλεί να συνοδεύσετε τους ασθενείς ή τους ετοιμοθάνατους με μεγαλύτερη ευλάβεια και ελπίδα στην ανάσταση;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε που μόνο δίνεις ζωή σε όσους επικαλούνται εσένα ελευθέρωσέ μας από κάθε είδωλο που δεν μπορεί να σώσει και δίδαξε τις καρδιές μας να αναπαύονται στο ακλόνητο έλεός σου. Καθώς υψώνουμε το ποτήρι της σωτηρίας παρουσία του συγκεντρωμένου λαού σου δέξου τους όρκους που ανανεώνουμε και τις θλίψεις που ενώνουμε με τη θυσία του Υιού σου. Το ίδιο Πνεύμα που ανέστησε τον Χριστό από τους νεκρούς ας μας κρατήσει περπατώντας ενώπιόν σου στη γη των ζώντων μέχρι να ενωθούμε με τους αγίους των οποίων η αναχώρηση είναι πολύτιμη ενώπιόν σου. Μέσα από τη μεσιτεία της Υπεραγίας Θεοτόκου Μαρίας και όλων όσοι προχώρησαν μπροστά μας σημαδεμένοι με το σημείο της πίστης φέρε μας επιτέλους στο αιώνιο συμπόσιο όπου ο αίνος δεν παύει ποτέ. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.