← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος

Ματθαίος 26 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ

Ματθαίος 26Υπόμνημα της Βίβλου Haydock20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα εισερχόμαστε στην ιερή αφήγηση του κεφαλαίου 26 του Ματθαίου μέσω του Καθολικού Οικογενειακού Σχολίου της Βίβλου του Χέιντοκ, μιας πολύτιμης συλλογής πατερικών και παραδοσιακών καθολικών γνώσεων. Αυτό το κεφάλαιο ξεδιπλώνει τις τελευταίες ώρες πριν από το Πάθος, περιλαμβάνοντας τις προετοιμασίες του Πάσχα, την προδοσία του Ιούδα και την καθιέρωση της Θείας Ευχαριστίας. Ο Χέιντοκ συγκεντρώνει φωνές των Πατέρων για να καθοδηγήσει τις οικογένειες στην κατανόηση αυτών των μυστηρίων με σαφήνεια και ευλάβεια. Καθώς διασχίζουμε τις επιλεγμένες παραγράφους, προσκαλούμε το Άγιο Πνεύμα να εμβαθύνει την κατανόησή μας για την αγάπη και τη θυσία του Χριστού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε το κεφάλαιο 26 του Ματθαίου αργά και προσευχητικά. Ακούστε τους επίσημους τόνους του προσεγγίζοντος Πάσχα, τα οικεία λόγια του Μυστικού Δείπνου και τη θλίψη της προδοσίας. Αφήστε το ιερό κείμενο να εγκατασταθεί στην καρδιά σας πριν στραφείτε στο σχόλιο του Χέιντοκ για περαιτέρω φως.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χέιδοκ ανοίγει το σχόλιο στο κεφάλαιο 26 του Ματθαίου διευκρινίζοντας το νόημα και τον χρόνο του Πάσχα. Σχόλιο Καθολικής Βίβλου Χέιδοκ Γνωρίζετε ότι μετά από δύο ημέρες θα είναι το Πάσχα·[1] ή η εορτή του Πάσχα. Οι Προτεστάντες μεταφράζουν, του Πάσχα. Οι Γάλλοι διατηρούν όλοι την ίδια λέξη στη γλώσσα τους, Πάκ· όπως έκανε ο συγγραφέας της Λατινικής Βουλγάτας και όλες οι άλλες ελληνικές εκδοχές. Είναι πράγματι ένα προφανές λάθος, (όπως παρατήρησε ο Άγιος Αυγουστίνος) να εκλαμβάνουμε το Πάσχα ως ελληνική λέξη, όπως έκανε ο κύριος Ν... ο οποίος στη σημείωσή του σε αυτό το σημείο λέει, Πάσχα, στα ελληνικά, είναι πάθος ή πάθημα. Είναι βέβαιο ότι η λέξη Πάσχα, ή Πάσχε, προέρχεται από εβραϊκή προέλευση, που σημαίνει πέρασμα ή υπέρβαση. Ωστόσο πρέπει επίσης να παρατηρηθεί ότι αυτή η ίδια λέξη Πάσχα έχει διαφορετικές σημασίες· μερικές φορές τίθεται για τον Πασχαλινό Αμνό, που θυσιάστηκε· όπως Λουκάς κβ΄ 7, αλλού για την πρώτη ημέρα της Πασχαλινής εορτής και πανηγύρεως, που διήρκεσε επτά ημέρες· όπως σε αυτό το σημείο, και Ιεζεκιήλ με΄ 21. Πάλι λαμβάνεται για την ημέρα του σαββάτου, που συνέβη μέσα στις επτά ημέρες της πανηγύρεως. (Ιωάννης ιθ΄ 14.) Και χρησιμοποιείται επίσης για να σημαίνει όλες τις θυσίες, που έγιναν κατά τη διάρκεια της εορτής των επτά ημερών· όπως Ιωάννης ιη΄ 28. (Ουίθαμ) --- Και ο Υιός του ανθρώπου. Ο Ιησούς Χριστός ενημέρωσε τους μαθητές του για τις αιματηρές συναλλαγές, που επρόκειτο σύντομα να διαπραχθούν στην Ιερουσαλήμ, μήπως αποκαρδιωθούν, όταν είδαν τον Δάσκαλό τους καταδικασμένο να πεθάνει σε σταυρό. Ο Χριστός παραδόθηκε στον θάνατο από τον ουράνιο Πατέρα του από αγάπη για τον άνθρωπο· προδίδεται από τον Ιούδα για άθλιο κέρδος, καταδικάζεται από τους ιερείς από φθόνο, και διώκεται από τον κοινό εχθρό της ανθρωπότητας, που φοβόταν ότι η αυτοκρατορία και η βασιλεία του μπορεί να καταστραφεί μεταξύ των ανθρώπων από το κήρυγμα του Λυτρωτή μας· μη αντιλαμβανόμενος, ότι ο άνθρωπος θα ελευθερωνόταν από την αυτοκρατορία του περισσότερο με τον θάνατό του, παρά με το κήρυγμά του. (Ωριγένης) Το σχόλιο στη συνέχεια εξετάζει την καθιέρωση της Θείας Ευχαριστίας στον Μυστικό Δείπνο. Και ενώ ήταν στο δείπνο. Ο Ιησούς Χριστός προχωρεί στην καθιέρωση της ευλογημένης Θείας Ευχαριστίας, ώστε η αλήθεια ή η πραγματικότητα να διαδεχθεί τον τύπο σε ένα και το αυτό συμπόσιο· και για να εντυπώσει βαθύτερα στο νου μας την ανάμνηση τόσο μοναδικής εύνοιας, του τελευταίου και καλύτερου δώρου του προς τον άνθρωπο. Δεν θα την καθιέρωνε στην αρχή της διακονίας του· πρώτα προετοιμάζει τους μαθητές του για την πίστη σε αυτήν, αλλάζοντας νερό σε οίνο, και με τον θαυματουργικό πολλαπλασιασμό των άρτων. --- Ενώ ήταν, κ.λπ. πριν χωρίσουν: διότι κατά τον Άγιο Λουκά (κβ΄ 20.) και την Α΄ Κορινθίους (ια΄ 25.) το ευλογημένο μυστήριο δεν καθιερώθηκε παρά μετά το δείπνο. --- Ο Ιησούς πήρε άρτο, και τον ευλόγησε. Ο Άγιος Λουκάς και ο Άγιος Παύλος λένε, ευχαρίστησε. Αυτή η ευλογία και η ευχαριστία, δεν ήταν η ίδια η καθιέρωση, αλλά προηγήθηκε αυτής. Βλέπε τη Σύνοδο της Τριέντης, συνεδρία ιγ΄ κανόνας α΄. (Ουίθαμ) --- Αυτό είναι το σώμα μου. Δεν λέει, αυτό είναι το σχήμα του σώματός μου --- αλλά, αυτό είναι το σώμα μου. (Β΄ Σύνοδος Νικαίας. Πράξη στ΄.) Ούτε λέει σε αυτό, ή με αυτό είναι το σώμα μου, αλλά απολύτως αυτό είναι το σώμα μου· το οποίο σαφώς υπονοεί τη μετουσίωση. (Χάλλονερ) --- Οι Καθολικοί διατηρούν, μετά τα ρητά λόγια της Γραφής, και την καθολική παράδοση της Εκκλησίας, ότι ο Χριστός στο ευλογημένο μυστήριο είναι σωματικά και ουσιαστικά παρών· αλλά όχι σαρκικά· όχι με εκείνο τον χονδροειδή, φυσικό, και αισθητό τρόπο, με τον οποίο οι χωρισμένοι αδελφοί μας παρερμηνεύουν την καθολική διδασκαλία, όπως έκαναν οι Καφαρναΐτες παλαιότερα· (Ιωάννης στ΄ 61, 62.) οι οποίοι σκανδαλίστηκαν με αυτό. ... Αν οι Προτεστάντες, σε αντίθεση με τους αρχαίους Πατέρες, αρνούνται τη σύνδεση του έκτου κεφαλαίου του Ιωάννη με την καθιέρωση, είναι από τον φόβο να δώσουν πλεονέκτημα στη διδασκαλία της μετουσίωσης, λέει ο Δρ. Κλέβερ, Προτεστάντης επίσκοπος του Μπάνγκορ. --- Αυτό είναι το σώμα μου. Με αυτά τα λόγια, και τη θεία δύναμή του, ο Χριστός άλλαξε αυτό που προηγουμένως ήταν άρτος στο ίδιο του το σώμα· όχι με εκείνο τον ορατό και αιματηρό τρόπο όπως φαντάστηκαν οι Καφαρναΐτες. (Ιωάννης στ΄.) Ωστόσο έτσι, ώστε τα στοιχεία του άρτου και του οίνου να αλλάξουν αληθινά, πραγματικά, και ουσιαστικά στην ουσία του σώματος και του αίματος του Χριστού. Ο Χριστός, του οποίου η θεία δύναμη δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει σαφέστερα λόγια από αυτά που καταγράφονται από τον Άγιο Ματθαίο, τον Άγιο Μάρκο, τον Άγιο Λουκά, και τον Άγιο Παύλο προς τους Κορινθίους: αυτό είναι το σώμα μου· αυτό είναι το αίμα μου: και ότι ο άρτος και ο οίνος, στα λόγια της καθιέρωσης αλλάζουν στο σώμα και το αίμα του Χριστού, υπήρξε η σταθερή διδασκαλία και πίστη της Καθολικής Εκκλησίας, σε όλες τις εποχές, τόσο στην ανατολή όσο και στη δύση, τόσο στην ελληνική όσο και στη λατινική Εκκλησία· όπως μπορεί να φανεί στους αντιλογιστές μας, και ιδιαίτερα στον συγγραφέα των βιβλίων της Διαρκούς Πίστεως. Οι πρώτες και θεμελιώδεις αλήθειες της χριστιανικής πίστης, με τις οποίες ομολογούμε να πιστεύουμε το μυστήριο της αγίας Τριάδος, δηλαδή ένας Θεός και τρία θεία Πρόσωπα, και της ενανθρωπήσεως, δηλαδή ότι ο αληθινός Υιός του Θεού έγινε άνθρωπος, γεννήθηκε, έπαθε και πέθανε πάνω στον σταυρό για τη σωτηρία μας, δεν είναι λιγότερο ασαφείς και μυστηριώδεις, δεν είναι λιγότερο πάνω από την εμβέλεια της ανθρώπινης ικανότητας, από αυτό της πραγματικής παρουσίας: ούτε εκφράζονται πιο σαφώς στο ιερό κείμενο. Αυτή η αλλαγή η Εκκλησία θεώρησε σκόπιμο να εκφράσει με τη λέξη, μετουσίωση: και είναι εξίσου μάταιο να απορρίπτουμε αυτή τη λέξη, και να ρωτάμε πού βρίσκεται στις άγιες Γραφές, όπως να απαιτούμε πού διαβάζουμε στις Γραφές, τις λέξεις, τριάς, ενανθρώπησις, ομοούσιος τω Πατρί, κ.λπ. --- Λούθηρος παραδέχτηκε ειλικρινά ότι δεν του έλειπε η κλίση να αρνηθεί την πραγματική παρουσία του Χριστού στο μυστήριο, με την οποία θα ενοχλούσε και θα αντέκρουε τον Πάπα· αλλά αυτό, είπε, είναι αλήθεια που δεν μπορεί να αρνηθεί:[3] Τα λόγια του ευαγγελίου είναι πολύ σαφή. Αυτός και οι οπαδοί του υποστηρίζουν, αυτό που ονομάζεται ενάρτωση, ή συνουσίωση· δηλαδή ότι είναι πραγματικά παρόν, τόσο η ουσία του άρτου και του οίνου, όσο και η ουσία του σώματος και του αίματος του Χριστού. --- Ζβίγγλιος, οι Σακραμενταριανοί, και οι Καλβινιστές αρνούνται την πραγματική παρουσία· και υποστηρίζουν ότι η λέξη είναι, (εστίν) δεν σημαίνει τίποτε περισσότερο, από ό,τι σημαίνει, ή είναι σχήμα του σώματος του Χριστού· όπως έχει μεταφραστεί πρόσφατα, αυτό αντιπροσωπεύει το σώμα μου, σε μια πρόσφατη μετάφραση, ή μάλλον παράφραση, 1729. Θα παραθέσω μόνο εδώ τα λόγια και τον συλλογισμό του Λούθηρου: τα οποία μπορεί να αξίζουν την προσοχή των μεταγενέστερων μεταρρυθμιστών. [4]«Ποιος,» λέει ο Λούθηρος, (τομ. ζ΄ Έκδ. Βιττεμβ. σελ. 391) «εκτός από τον διάβολο, έχει χορηγήσει τέτοια άδεια να διαστρέφουμε τα λόγια της αγίας Γραφής; Ποιος διάβασε ποτέ στις Γραφές, ότι το σώμα μου είναι το ίδιο με το σημείο του σώματός μου; ή, ότι είναι το ίδιο με ό,τι σημαίνει; Ποια γλώσσα στον κόσμο μίλησε ποτέ έτσι; Μόνο τότε ο διάβολος είναι που επιβάλλεται σε εμάς από αυτούς τους φανατικούς άνδρες. ... Κανένας από τους Πατέρες, αν και τόσο πολυάριθμοι, δεν μίλησε ποτέ όπως οι Σακραμενταριανοί: κανένας από αυτούς δεν είπε ποτέ, Είναι μόνο άρτος και οίνος· ή, το σώμα και το αίμα του Χριστού δεν είναι εκεί παρόν. Σίγουρα δεν είναι πιστευτό, ούτε δυνατό, αφού μιλούν συχνά, και επαναλαμβάνουν τις απόψεις τους, ότι δεν θα έλεγαν ποτέ (αν σκέφτονταν έτσι) ούτε μία φορά, ούτε θα άφηναν να ξεφύγουν αυτά τα λόγια: Είναι μόνο άρτος· ή το σώμα του Χριστού δεν είναι εκεί, ειδικά αφού είναι μεγάλης σημασίας, ότι οι άνθρωποι δεν πρέπει να εξαπατηθούν. Σίγουρα σε τόσους Πατέρες, και σε τόσα γραπτά, το αρνητικό θα μπορούσε τουλάχιστον να βρεθεί σε έναν από αυτούς, αν πίστευαν ότι το σώμα και το αίμα του Χριστού δεν ήταν πραγματικά παρόντα: αλλά είναι όλοι τους ομόφωνοι.» Έτσι μακριά ο Λούθηρος· ο οποίος, σε άλλο σημείο, με τον συνήθη τρόπο γραφής του, δεν διστάζει να αποκαλέσει τους Σακραμενταριανούς, άνδρες κατεχόμενους, προκατειλημμένους, και μετακατεχόμενους από τον διάβολο.[5] --- Το σώμα μου. Στον Άγιο Λουκά προστίθεται, το οποίο δίδεται για εσάς. Δεδομένων αυτών των λόγων, το οποίο δίδεται, μπορεί να φέρει αυτή την έννοια, το οποίο θα δοθεί, ή θα προσφερθεί στον σταυρό· όμως όπως ήταν το αληθινό σώμα που ο Χριστός έδωσε στους αποστόλους του, στο τελευταίο δείπνο του, αν και με διαφορετικό τρόπο. --- Η αγία Θεία Ευχαριστία δεν είναι μόνο μυστήριο, αλλά επίσης θυσία, που διαδέχεται όλες τις θυσίες του αρχαίου νόμου, την οποία ο Χριστός διέταξε όλους τους ιερείς του νέου νόμου να προσφέρουν. Ο Λούθηρος αναγκάστηκε να παραδεχτεί, ότι διάφοροι Πατέρες, δίδαξαν αυτή τη διδασκαλία· όπως ο Ειρηναίος, ο Κυπριανός, ο Αυγουστίνος: και στην απάντησή του στον Ερρίκο Η΄ της Αγγλίας: ο βασιλιάς, λέει αυτός, φέρνει τις μαρτυρίες των Πατέρων, για να αποδείξει τη θυσία της λειτουργίας, για το δικό μου μέρος, δεν με νοιάζει, αν χίλιοι Αυγουστίνοι, χίλιοι Κυπριανοί, χίλιες Εκκλησίες, όπως αυτή του Ερρίκου, σταθούν εναντίον μου. Οι Εκατονταετηρίδες της Μαγδεβούργης παραδέχονται το ίδιο ότι υπήρξε η διδασκαλία του Κυπριανού, του Τερτυλλιανού, και επίσης του Ειρηναίου, στο τέλος του δεύτερου αιώνα· και ότι ο Άγιος Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός, στον τέταρτο αιώνα, την αποκαλεί αναίμακτη θυσία· θυσία αναίμακτη. (Ουίθαμ) Ο Χέιδοκ στη συνέχεια εξερευνά τα κίνητρα πίσω από την προδοσία του Κυρίου από τον Ιούδα. Τι θα μου δώσετε; Ο ασεβής άνθρωπος δεν πρόδωσε τον θεϊκό Δάσκαλό του από φόβο, αλλά από απληστία. Από όλα τα πάθη η αγάπη για το αισχρό κέρδος είναι το πιο ευτελές· και η άπληστη ψυχή δεν φοβάται να βυθιστεί στον πάτο της κολάσεως, για ένα ασήμαντο κέρδος. Δεν υπάρχει κανένα ίχνος τιμής ή δικαιοσύνης, ή ακεραιότητας, που να παραμένει στην καρδιά εκείνου του ανθρώπου ο οποίος κατέχεται από την αγάπη για το αισχρό κέρδος· του οποίου ο θεός είναι τα χρήματά του. Ο προδοτικός Ιούδας, μεθυσμένος από αυτό το πάθος, ενώ διψά για κέρδος, πωλεί με την πιο ανόητη ασεβειά τον Κύριο και τον Δάσκαλό του. (Άγιος Λέων ο Μέγας) --- Τον πωλεί για την ευτελή αντάλλαγμα τριάντα αργυρίων, περίπου £3 15, την τιμή ενός κοινού δούλου. Βλέπε Έξοδος κα΄ 32. Είναι πιθανό ότι ακόμη και η σκληρή καρδιά του Ιούδα δεν θα είχε προδώσει τον Δάσκαλό του στους Ιουδαίους, αν δεν περίμενε ότι ο Ιησούς θα ξέφευγε από τα χέρια τους αυτή την περίσταση, όπως είχε κάνει στη Ναζαρέτ, και στον ναό.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χέιντοκ αναλογίζεται τα λόγια του Χριστού σχετικά με τη συνεχιζόμενη παρουσία Του με τους μαθητές. Εμένα δεν με έχετε, ή δεν θα με έχετε πάντα, με αυτόν τον ορατό τρόπο. --- Αυτή ... το έκανε για την ταφή μου. Ο Άγιος Μάρκος (ιδ΄. 8.) λέει, Προέλαβε τον χρόνο για να με αλείψει, που γίνεται στις ταφές, γιατί ο χρόνος της ταφής μου θα είναι σε λίγες ημέρες. (Ουίθαμ) --- Εμένα δεν με έχετε πάντα· δηλ. με ορατό τρόπο, όπως όταν συναναστρεφόταν εδώ στη γη: και όπως έχουμε τους πτωχούς, τους οποίους μπορούμε καθημερινά να βοηθάμε και να ανακουφίζουμε. (Χάλλονερ) --- Ή, δεν είναι πάντα σωματικά παρών μαζί μας, εκτός από τα πρόσωπα των πτωχών, τους οποίους ο Σωτήρας μας μας διατάζει να δεχόμαστε ή να βοηθάμε· υποσχόμενος να μας ανταμείψει με τον ίδιο τρόπο, σαν να είχαμε προσφέρει την ίδια φιλανθρωπία στον εαυτό Του. Αυτή η ρήση δεν έρχεται σε αντίθεση με αυτό που είπε αργότερα: ιδού, εγώ είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες, έως τη συντέλεια του κόσμου· (Κεφ. κη΄. 20.) επειδή στο πρώτο, μιλά μόνο για τη σωματική παρουσία Του, αλλά στο δεύτερο κείμενο, για την πνευματική παρουσία Του και τη σταθερή βοήθεια. (Διονύσιος ο Καρθουσιανός)
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς ενισχύει το μυστήριο της Ευχαριστίας την καθημερινή σας πορεία με τον Χριστό; Με ποιους τρόπους μπορείτε να φυλάξετε την καρδιά σας από την ανεπαίσθητη έλξη του κοσμικού κέρδους; Πού αισθάνεστε ότι ο Χριστός σας προσκαλεί να παραμείνετε μαζί Του ακόμη και όταν φαίνεται κρυμμένος;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐν τοῖς ἱεροῖς μυστηρίοις τοῦ Πάθους σου ἀπεκάλυψας τὸ βάθος τῆς ἀγάπης τοῦ Πατρὸς διὰ τῆς δωρεᾶς τῆς Εὐχαριστίας. Διατήρησον ἡμᾶς πιστοὺς ὅταν ὁ πειρασμὸς πιέζῃ ἡμᾶς, καὶ δίδαξον ἡμᾶς νὰ τιμῶμεν τὴν παρουσίαν σου ὑπὲρ πᾶσαν παροδικὴν ἄνεσιν. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, ἕλκυσον ἡμᾶς ἔτι βαθυτέρως εἰς τὸ μυστήριον ὃ λαμβάνομεν ἐν τῇ τραπέζῃ σου. Ταῦτα αἰτούμεθα διὰ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.

Υπόμνημα της Βίβλου Haydock · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →