← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ

Ιώβ 5-6 — με τον Μακλάρεν

Ιώβ 5-6Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Στα κεφάλαια 5 και 6 του Ιώβ, ο Μακλάρεν μας καθοδηγεί μέσα από τη συμβουλή του Ελιφάζ, το μυστήριο του πόνου και τους εκπληκτικούς τρόπους με τους οποίους ο Θεός μετατρέπει τη θλίψη σε ευλογία. Η προσεκτική ερμηνεία του μας βοηθά να δούμε τόσο τα όρια της ανθρώπινης σοφίας όσο και τη βαθύτερη πιστότητα του Θεού. Καθώς ακούμε, καλούμαστε να φέρουμε τις δικές μας δοκιμασίες στο φως αυτών των αρχαίων λόγων και να ανακαλύψουμε νέο θάρρος για τον δρόμο που έρχεται.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε τα κεφάλαια 5 και 6 του Ιώβ αργά και προσευχητικά. Παρατηρήστε την ένταση ανάμεσα στην σίγουρη συμβουλή του Ελιφάζ και την ωμή αγωνία του Ιώβ. Αφήστε την ποίηση να μιλήσει στις δικές σας ερωτήσεις για τον πόνο, την διόρθωση και την ελπίδα. Αφήστε το Πνεύμα να τονίσει μια φράση που παραμένει καθώς προετοιμάζεστε να μελετήσετε τις γνώσεις του Μακλάρεν.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ανοίγει παρουσιάζοντας την παράδοξη προτροπή του Ελιφάζ για ευγνωμοσύνη για τις θλίψεις. Ο Ελιφάζ συγκεντρώνει, στο απόσπασμά μας, τα νήματα του λόγου του. Βάζει πάνω σε όλα όσα έχει πει την προτροπή προς τον Ιώβ να είναι ευγνώμων για τις θλίψεις του. Με ένα μεγαλειώδες παράδοξο, δηλώνει ότι ο άνθρωπος που θλίβεται είναι ευτυχής. Και έτσι χτυπά μια αιώνια αληθινή νότα. Είναι καλό να αναγκαζόμαστε να πιούμε ένα ποτήρι θλίψης. Η σάρκα αποκαλεί τον πόνο κακό, αλλά το πνεύμα γνωρίζει ότι είναι καλό. Ο κατάλογος των ευλογιών μας δεν γράφεται μόνο με φωτεινά μελάνια, αλλά πολλές είναι γραμμένες με μαύρο. Και ο λόγος για τον οποίο η λυπημένη καρδιά πρέπει να είναι ευτυχισμένη καρδιά είναι επειδή, όπως πίστευε ο Ελιφάζ, η λύπη είναι η πατρική διόρθωση του Θεού, που προορίζεται να βελτιώσει τον υποκείμενο σε αυτήν. 'Όν τον Κύριος αγαπά παιδεύει', λέει η Προς Εβραίους Επιστολή, σε πλήρη συμφωνία με τον Ελιφάζ. Στη συνέχεια, ο Μακλάρεν εξετάζει τον σκοπό πίσω από τη θεία πληγή και θεραπεία. Η συνένωση, στον Ιώβ 5:18, του να κάνει πληγή και να δένει, δεν εκφράζει μόνο ακολουθία, αλλά και σκοπό. Η πληγή γίνεται για να θεραπεύσει. Οι πληγές είναι ελεήμων χειρουργική· και ο σκοπός τους είναι η υγεία, όπως οι τομές που ανοίγουν ένα έλκος, ή οι γρατζουνιές για εμβολιασμό. Η άποψη για τον πόνο σε αυτούς τους δύο στίχους δεν είναι πλήρης, αλλά προχωρά μακριά προς την πληρότητα ανιχνεύοντάς τον στον Θεό, διαβεβαιώνοντας τον πειθαρχικό του σκοπό, δείχνοντας προς τη θεία θεραπεία που προορίζεται να ακολουθήσει, και προτρέποντας σε υποταγή. Μπορούμε να θυμηθούμε την όμορφη επέκταση αυτής της προτροπής στους Εβραίους, όπου το 'μη λιποψυχήσετε' προστίθεται στο 'μη περιφρονήσετε', συμπεριλαμβάνοντας έτσι τις δύο αντίθετες και όμως στενά συνδεδεμένες μορφές κακής χρήσης του πόνου, ανάλογα με το αν σκληρύνουμε τη θέλησή μας εναντίον του και προσπαθούμε να το κάνουμε ελαφρύ, ή υποχωρούμε τόσο απόλυτα σε αυτό ώστε να καταρρεύσουμε. Κάθε άκρο χάνει εξίσου τον διορθωτικό σκοπό της θλίψης. Ο Μακλάρεν στη συνέχεια εξερευνά την βαθύτερη έννοια με την οποία οι πιστοί σώζονται από τα κακά. Αλλά με την βαθύτερη έννοια, η οποία όμως δεν είναι η έννοια του Ελιφάζ, ο πιστός άνθρωπος σώζεται από τα κακά που βιώνει, μαζί με τον άπιστο γείτονά του. Δύο άνθρωποι χτυπιούνται από την ίδια ασθένεια, ή πεθαίνουν σε ένα πεδίο μάχης, συντριμμένοι από το ίδιο βλήμα, και ο ένας λαμβάνει την εκπλήρωση της υπόσχεσης, 'δεν θα σε αγγίξει κανένα κακό', και ο άλλος όχι. Διότι το κακό μέσα στο κακό απορροφάται όλο από αυτό, και το δηλητήριο σκουπίζεται από το βέλος που χτυπά αυτόν που είναι ενωμένος με τον Θεό με πίστη και υποταγή. Δύο γυναίκες αλέθουν στον ίδιο μύλο, και το ίδιο χτύπημα τις σκοτώνει και τις δύο· αλλά η μία ελευθερώνεται, και η άλλη όχι. Εκείνοι που περνούν μέσα από ένα κακό, και δεν απομακρύνονται από τον Θεό από αυτό, αλλά φέρονται πιο κοντά σε Αυτόν, κρύβονται από τη δύναμή του. Το να πεθάνει μπορεί να είναι η απελευθέρωσή μας από τον θάνατο.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Μακλάρεν καταλήγει δείχνοντας ότι η ωριμότητα δεν εξαρτάται από το μήκος των ημερών. Αλλά αυτό δεν βρίσκεται στο απόσπασμά μας. Αυτό, όμως, μπορεί να εξαχθεί από αυτό—ότι η ωριμότητα δεν εξαρτάται από το μήκος των ημερών· και, όσο κι αν ο Ελιφάζ σκόπευε να υποσχεθεί μακρά ζωή, η πραγματικότητα είναι ότι η ευσεβής ψυχή μπορεί να υπολογίζει σε πλήρη ζωή, είτε είναι μακρά είτε σύντομη. Ο Θεός δεν θα καλέσει τα παιδιά Του στο σπίτι μέχρι να ολοκληρωθεί η εκπαίδευσή τους· και, όσο πράσινα και νέα μπορεί να φαίνονται τα στάχυα στα μάτια μας, Αυτός γνωρίζει ποια κεφάλια στον μεγάλο αγρό της σοδειάς είναι έτοιμα για αφαίρεση, και μαζεύει μόνο αυτά. Το παιδί του οποίου το μικρό φέρετρο μπορεί να μεταφερθεί κάτω από το χέρι ενός αγοριού μπορεί να είναι ώριμο για συγκομιδή. Όχι το μήκος των ημερών, αλλά η ομοιότητα με τον Θεό, κάνει την ωριμότητα· και αν πεθάνουμε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, δεν μπορεί παρά να έρθουμε στον τάφο μας σε πλήρη ηλικία, όποιος κι αν είναι ο αριθμός των ετών που είναι σκαλισμένος στις ταφόπλακές μας. Τέλος, ο Μακλάρεν βεβαιώνει ότι τα πάντα γίνονται φίλος για αυτόν που αγαπά τον Θεό. Διότι όλα είναι φίλος μου, είναι για μένα και όχι εναντίον μου, ό,τι με βοηθά να πλησιάσω περισσότερο στον Θεό. Το να ζω για Αυτόν, να ζω με Αυτόν, να έχω συνείδηση πάντα κοινωνίας με τον Ίδιο, να αισθάνομαι το άγγιγμα του χεριού Του στο χέρι μου, και την πίεση του στήθους Του ενάντια στο δικό μου, σε όλες τις στιγμές της ζωής μου, είναι το αληθινό και το υψηλότερο αγαθό μου. Και αν είναι αλήθεια ότι ο 'ποταμός του ύδατος της ζωής' που 'ρέει από τον Θρόνο του Θεού' είναι η μόνη πόση που μπορεί ποτέ να ικανοποιήσει την αθάνατη δίψα μιας ψυχής, τότε ό,τι με διώχνει μακριά από τις στέρνες και προς την πηγή, είναι με το μέρος μου. Καλύτερα να κατοικώ σε μια 'ξηρή και διψασμένη γη, όπου δεν υπάρχει νερό', αν με κάνει να λαχταρώ το νερό που αναβλύζει στην πύλη της αληθινής Βηθλεέμ—του οίκου του άρτου—παρά να κατοικώ σε γη που ρέει με γάλα και μέλι, και ποτισμένη καλά σε κάθε μέρος! Αν το ποτήρι που θα ήθελα να σηκώσω στα χείλη μου έχει δηλητήριο μέσα του, ή αν η γλυκύτητά του με κάνει να χάνω την όρεξή μου για τον καθαρό και άγευστο ποταμό που ρέει από τον Θρόνο του Θεού, δεν μπορεί να υπάρχει αληθινότερος φίλος από εκείνη την συμφορά, όπως την αποκαλούν οι άνθρωποι, που χτυπά το ποτήρι από τα χέρια μου, και σπάζει το ποτήρι πριν το έχω σηκώσει στα χείλη μου. Όλα είναι φίλος μου που με βοηθούν προς τον Θεό.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στις παρούσες συνθήκες σας μπορεί ο Θεός να σας προσκαλεί σε ευγνωμοσύνη αντί για παράπονο; Πώς η υπόσχεση ότι η ωριμότητα έρχεται μέσω της ομοιότητας με τον Θεό, όχι μέσω των ετών που έζησε, αναδιαμορφώνει την άποψή σας για τον χρόνο; Πώς θα έμοιαζε σήμερα το να εμπιστευτείτε ότι κάθε γεγονός διατάσσεται για το καλό σας επειδή ανήκετε στον Χριστό;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, στις θλίψεις που υπέμεινε ο Ἰώβ, δίδαξέ μας να δεχόμαστε την παιδεία Σου με ταπεινή καρδιά και να πιστεύουμε ότι κάθε πληγή ἐξυπηρετεῖ τὸν θεραπευτικὸ Σου σκοπό. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου ἐνδυνάμωσέ μας νὰ ἀναπαυόμαστε στὴν ἀλήθεια ὅτι τίποτα δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς χωρίσει ἀπὸ τὴν ἀγάπη Σου καὶ ὅτι τὰ πάντα συνεργάζονται γιὰ τὸ καλὸ σ’ αὐτοὺς ποὺ Σὲ ἀγαποῦν. Δημιούργησε μέσα μας τὴν ἥσυχη ὡριμότητα ποὺ περιμένει μόνο τὸν δικό Σου χρόνο, κρυμμένη ἐν Χριστῷ. Ἀμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →