Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος
Ματθαίος 26 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου στο κεφάλαιο 26 του Ματθαίου μας προσκαλεί στις τελευταίες ημέρες της επίγειας διακονίας του Ιησού. Με ποιμαντική ακρίβεια ο Καλβίνος ανιχνεύει τα νήματα της προφητείας, των ανθρώπινων σχεδιασμών και της αφοσιωμένης λατρείας που συγκλίνουν γύρω από τον επερχόμενο σταυρό. Το σχόλιό του αποκαλύπτει πώς κάθε λεπτομέρεια υπηρετεί τον λυτρωτικό σκοπό του Θεού. Καθώς ακούμε τη φωνή του Καλβίνου, οδηγούμαστε να σκεφτούμε τόσο το κόστος της μαθητείας όσο και την ομορφιά της ολόψυχης αφοσίωσης. Είθε το Πνεύμα να ανοίξει τις καρδιές μας για να δεχθούμε αυτές τις αρχαίες γνώσεις εκ νέου σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Εγκατασταθείτε σε έναν ήσυχο χώρο και διαβάστε αργά το κεφάλαιο 26 του Ματθαίου. Προσέξτε την αυξανόμενη θύελλα της αντίθεσης, την ήσυχη πράξη αγάπης στη Βηθανία και την σταθερή πορεία του Ιησού προς τον σταυρό. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη. Επιστρέψτε σε οποιονδήποτε στίχο που διεγείρει το πνεύμα σας και παραμείνετε εκεί πριν προχωρήσετε.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά αντιμετωπίζοντας την πρόρρηση του Χριστού για τον θάνατό του.
Ο Χριστός τώρα επιβεβαιώνει ξανά αυτό που έχουμε δει ότι είχε μερικές φορές προφητεύσει στους μαθητές του· αλλά αυτή η τελευταία πρόρρηση δείχνει σαφώς πόσο πρόθυμα προσφέρθηκε να πεθάνει· και ήταν απαραίτητο να το κάνει αυτό, επειδή ο Θεός δεν μπορούσε να εξιλεωθεί παρά μόνο με θυσία υπακοής. Σκόπευε ταυτόχρονα να αποτρέψει τους μαθητές από το να σκανδαλιστούν, μήπως αποθαρρυνθούν εντελώς από τη σκέψη ότι σύρθηκε στον θάνατο από ανάγκη. Δύο σκοποί εξυπηρετήθηκαν έτσι από αυτή τη δήλωση: να μαρτυρήσει, πρώτον, ότι ο Υιός του Θεού παραδόθηκε πρόθυμα στον θάνατο, για να συμφιλιώσει τον κόσμο με τον Πατέρα, (διότι με κανέναν άλλο τρόπο δεν μπορούσε να εξιλεωθεί η ενοχή των αμαρτιών, ή να αποκτηθεί δικαιοσύνη για εμάς)· και, δεύτερον, ότι δεν πέθανε σαν κάποιος που καταπιέζεται από βία την οποία δεν μπορούσε να αποφύγει, αλλά επειδή προσφέρθηκε οικειοθελώς να πεθάνει. Δηλώνει επομένως ότι έρχεται στην Ιερουσαλήμ με την ρητή πρόθεση να υποφέρει θάνατο εκεί· διότι ενώ ήταν ελεύθερος να αποσυρθεί και να κατοικήσει σε ασφαλές καταφύγιο μέχρι να έρθει εκείνη η ώρα, έρχεται συνειδητά και εκούσια ακριβώς την κατάλληλη στιγμή. Και παρόλο που δεν ωφελούσε τους μαθητές να ενημερωθούν, εκείνη τη στιγμή, για την υπακοή που απέδιδε στον Πατέρα, αργότερα αυτή η διδασκαλία συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στην οικοδόμηση της πίστης τους. Παρομοίως, είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για εμάς σήμερα, επειδή βλέπουμε, σαν σε καθαρό καθρέφτη, την εκούσια θυσία, με την οποία εξαλείφθηκαν όλες οι παραβάσεις του κόσμου, και, παρατηρώντας τον Υιό του Θεού να προχωρεί με ευθυμία και θάρρος προς τον θάνατο, τον βλέπουμε ήδη νικητή επί του θανάτου.Ο Καλβίνος εξετάζει στη συνέχεια το πλαίσιο της χρίσης στη Βηθανία.
6. Και όταν ο Ιησούς ήταν στη Βηθανία. Αυτό που αφηγείται τώρα ο Ευαγγελιστής είχε συμβεί λίγο πριν ο Χριστός έρθει στην Ιερουσαλήμ, αλλά εισάγεται εδώ εύστοχα, για να μας πληροφορήσει ποια ήταν η αφορμή που ξαφνικά ώθησε τους ιερείς να βιαστούν. Δεν τολμούσαν να επιτεθούν στον Χριστό με ανοιχτή βία, και να τον καταπιέσουν με τέχνασμα δεν ήταν εύκοο· αλλά τώρα που ο Ιούδας τους προτείνει ένα σχέδιο στο οποίο δεν είχαν σκεφτεί, η ίδια η ευκολία εκτέλεσης τους οδηγεί να υιοθετήσουν διαφορετική γνώμη. Όσον αφορά κάποια μικρή διαφορά μεταξύ της αφήγησης του Ιωάννη και αυτής του Ματθαίου και του Μάρκου, είναι εύκολο να αφαιρεθεί η φαινομενική ασυνέπεια, η οποία οδήγησε ορισμένους σχολιαστές να φανταστούν λανθασμένα ότι πρόκειται για διαφορετική αφήγηση. Ο Ιωάννης 12:3 εκφράζει το όνομα της γυναίκας που έχρισε τον Χριστό, το οποίο παραλείπεται από τους άλλους δύο Ευαγγελιστές· αλλά δεν αναφέρει το πρόσωπο που δέχθηκε τον Χριστό ως φιλοξενούμενο, ενώ ο Ματθαίος 26:6 και ο Μάρκος 14:3 δηλώνουν ρητά ότι ήταν τότε σε δείπνο στο σπίτι του Σίμωνα του λεπρού. Όσον αφορά το ότι λέγεται από τον Ιωάννη ότι χρίστηκαν τα πόδια του, ενώ οι άλλοι δύο Ευαγγελιστές λένε ότι έχρισε το κεφάλι του, αυτό δεν περιλαμβάνει αντίφαση. Αναμφίβολα γνωρίζουμε ότι οι χρίσεις δεν χύνονταν στα πόδια· αλλά καθώς χύθηκε τότε σε μεγαλύτερη αφθονία από το συνηθισμένο, ο Ιωάννης, για ενίσχυση, μας πληροφορεί ότι τα ίδια τα πόδια του Χριστού υγρανθήκαν με το λάδι. Ο Μάρκος επίσης αφηγείται ότι έσπασε το αλαβάστρινο δοχείο και έχυσε όλο το μύρο στο κεφάλι του· και αυτό συμφωνεί πολύ καλά με το να πούμε ότι έρευσε προς τα πόδια του. Ας κρατήσουμε λοιπόν ως δεδομένο ότι και οι τρεις Ευαγγελιστές αφηγούνται την ίδια ιστορία.Σχετικά με την ένσταση των μαθητών ο Καλβίνος εξετάζει την απάντηση του Ιησού σε αυτούς.
10. Γιατί ενοχλείτε τη γυναίκα; Είναι θαυμαστό ότι ο Χριστός, του οποίου ολόκληρη η ζωή ήταν κανόνας και υπόδειγμα εγκράτειας και λιτότητας, εγκρίνει τώρα υπερβολικά έξοδα, τα οποία φαίνεται να συνδέονται στενά με την πολυτέλεια και την περιττή απόλαυση. Αλλά πρέπει να παρατηρήσουμε το είδος της υπεράσπισης που χρησιμοποιεί· διότι δεν υποστηρίζει ότι η γυναίνα έκανε σωστά, με τρόπο σαν να ήθελε το ίδιο πράγμα να γίνεται κάθε μέρα, αλλά υποστηρίζει ότι αυτό που έκανε σε μία μόνο περίπτωση ήταν ευάρεστο στον Θεό, επειδή πρέπει να είχε γίνει για καλό λόγο. Παρόλο που ο Χριστός δεν επιθυμούσε τη χρήση του μύρου, αυτή η χρίση τον ευχαρίστησε λόγω των περιστάσεων στις οποίες συνέβη. Εξ αυτού συμπεραίνουμε ότι ορισμένοι εξαιρετικοί τρόποι δράσης εγκρίνονται μερικές φορές από τον Θεό, και όμως θα ήταν ακατάλληλο να γίνουν παράδειγμα. Ούτε έχουμε λόγο να αμφιβάλλουμε ότι η Μαρία οδηγήθηκε από μυστική κίνηση του Πνεύματος να χρίσει τον Χριστό· όπως είναι βέβαιο ότι, όποτε οι άγιοι καλούνταν σε οποιαδήποτε εξαιρετική πράξη, οδηγούνταν από ασυνήθιστη κίνηση, ώστε να μην επιχειρούν τίποτα χωρίς την καθοδήγηση και την εξουσία του Θεού. Δεν υπήρχε εντολή που να επιβάλλει στη Μαρία αυτή τη χρίση, ούτε ήταν απαραίτητο να θεσπιστεί νόμος για κάθε μεμονωμένη πράξη· αλλά καθώς η ουράνια κλήση είναι η μόνη πηγή και αρχή της ορθής συμπεριφοράς, και καθώς ο Θεός απορρίπτει οτιδήποτε αναλαμβάνουν οι άνθρωποι με δική τους πρωτοβουλία, η Μαρία καθοδηγήθηκε από την έμπνευση του Πνεύματος, ώστε αυτό το καθήκον, που εκτέλεσε προς τον Χριστό, να βασίζεται σε βεβαία πεποίθηση.Ο Καλβίνος κλείνει το τμήμα σημειώνοντας τη μελλοντική μαρτυρία του ευαγγελίου για αυτή την πράξη.
13. Όπου κι αν κηρυχθεί αυτό το ευαγγέλιο. Λέει ότι αυτή η πράξη θα τιμήσει τη Μαρία, επειδή θα επαινείται από τη διδασκαλία του ευαγγελίου. Εξ αυτού συμπεραίνουμε ότι πρέπει να εκτιμούμε τα έργα μας όχι από την άποψη των ανθρώπων, αλλά από τη μαρτυρία του λόγου του Θεού. Όταν λέει ότι θα μνημονεύεται με τιμή σε ολόκληρο τον κόσμο, με αυτή τη σύγκριση ελέγχει έμμεσα τους μαθητές του· διότι μεταξύ ξένων, και σε μακρινά μέρη του κόσμου, όλα τα έθνη, με μία συναίνεση, θα επαινέσουν αυτή την πράξη, την οποία τα μέλη του ιδίου οίκου του κατέκριναν με τόση πικρία. Ο Χριστός ελέγχει ήπια και τους μαθητές, επειδή δεν έχουν αρκετά τιμητικές απόψεις για τη μελλοντική βασιλεία του· αλλά ταυτόχρονα, με αυτή την έκφραση μαρτυρεί την κλήση των εθνών, στην οποία βασίζεται η σωτηρία μας. Με ποια έννοια πρέπει να κηρυχθεί το ευαγγέλιο σε ολόκληρο τον κόσμο, το έχουμε εξηγήσει υπό τον Ματθαίο 24:14
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος στη συνέχεια στοχάζεται σχετικά με το να λαμβάνουμε την έγκριση του Θεού πάνω από την ανθρώπινη κρίση.
Διότι έκανε ένα καλό έργο προς εμένα. Με αυτή την απάντηση, ο Χριστός όχι μόνο υπερασπίστηκε την υπόθεση μιας γυναίκας, αλλά επίσης υποστήριξε τον άγιο καύχημα όλων όσοι αρκούνται στο να έχουν εγκριθεί οι ίδιοι και τα έργα τους από τον Θεό. Συχνά θα συμβεί όχι μόνο επίπληξη, αλλά ανοιχτή καταδίκη, να εκφράζεται σε ευσεβείς άνδρες, οι οποίοι είναι πεπεισμένοι στη συνείδησή τους ότι αυτό που κάνουν είναι σύμφωνο με την εντολή του Θεού· και αποδίδεται σε υπερηφάνεια, αν περιφρονούν τις ψευδείς κρίσεις του κόσμου, και αρκούνται στο να εγκρίνονται μόνο από τον Θεό. Εφόσον αυτός είναι ένας σκληρός πειρασμός, και εφόσον είναι σχεδόν αδύνατο να μην κλονιστούμε από τη συμφωνία πολλών ανθρώπων εναντίον μας, ακόμη και όταν έχουν άδικο, πρέπει να κρατήσουμε αυτή τη διδασκαλία, ότι κανείς δεν θα είναι ποτέ γενναίος και σταθερός στο να ενεργεί σωστά, εκτός αν εξαρτάται μόνο από το θέλημα του Θεού. Και επομένως ο Χριστός καθορίζει εδώ τη διάκριση μεταξύ καλού και κακού με τη δική του μοναδική απόφαση: διότι επιβεβαιώνοντας ότι αυτό που έκανε η γυναίνα είναι καλό έργο, όταν αυτό το έργο είχε ήδη καταδικαστεί από τους μαθητές, καταστέλλει με αυτή τη λέξη την προπέτεια των ανθρώπων, οι οποίοι επιτρέπουν ελεύθερα στον εαυτό τους να εκφέρουν κρίση.Ο Καλβίνος κατευθύνει περαιτέρω την προσοχή στη συνεχιζόμενη φροντίδα για τους φτωχούς.
11. Διότι τους φτωχούς τους έχετε πάντα μαζί σας. Ο Χριστός δεν υπερασπίζεται απλώς τη χρίση, ώστε να την μιμηθούμε, αλλά μας διαβεβαιώνει ότι ευαρεστεί τον Θεό για κάποιον ιδιαίτερο λόγο. Αυτό πρέπει να σταθμιστεί προσεκτικά, ώστε να μην πέσουμε στο λάθος να επινοούμε δαπανηρούς τρόπους λατρείας του Θεού, όπως κάνουν οι Παπιστές· διότι, ακούγοντας ότι ειπώθηκε ότι ο Χριστός ευχαριστήθηκε που χρίστηκε από τη Μαρία, υπέθεσαν ότι ευχαριστιόταν με θυμίαμα, κεριά, λαμπρές διακοσμήσεις και πομπώδεις εκθέσεις αυτής της φύσης. Εξ αυτού προκύπτει η μεγάλη επίδειξη που βρίσκεται στις τελετές τους· και δεν πιστεύουν ότι θα λατρέψουν τον Θεό με κατάλληλο τρόπο, αν δεν είναι υπερβολικοί στα έξοδα. Αλλά ο Χριστός κάνει σαφώς αυτή την εξαίρεση, ότι αυτό που ήθελε να γίνει μία φορά δεν θα ήταν ευάρεστο σε αυτόν στο μέλλον. Διότι λέγοντας ότι οι φτωχοί θα είναι πάντα στον κόσμο, διακρίνει μεταξύ της συνηθισμένης υπηρεσίας, η οποία πρέπει να διατηρείται μεταξύ των πιστών, και εκείνης της εξαιρετικής υπηρεσίας, η οποία έπαυσε μετά την ανάληψή του στους ουρανούς.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σας ο Χριστός προσκαλεί μια δαπανηρή πράξη αγάπης που άλλοι μπορεί να αμφισβητήσουν; Πώς ανταποκρίνεστε όταν η αφοσίωσή σας παρεξηγείται από αυτούς που είναι πιο κοντά σας; Πώς θα ήταν να αναπαυθείτε πιο πλήρως στην έγκριση του Θεού παρά στις γνώμες των άλλων;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Παντοδύναμε Πατέρα, με την πιστότητα της διαθήκης Σου που έστειλε τον Υιό Σου να προσφέρει τον εαυτό Του πρόθυμα ως εξιλαστήρια θυσία μας, χάρισέ μας το ίδιο Πνεύμα αφοσίωσης που εκτιμά τη βασιλεία Σου πάνω από κάθε αγχωμένο υπολογισμό. Μόρφωσε τις καρδιές μας να εκτιμούμε ό,τι Εσύ εκτιμάς, χύνοντας δαπανηρή αγάπη στη λατρεία και επεκτείνοντας σταθερή γενναιοδωρία στους φτωχούς, ώστε το άρωμα της υπακοής του Χριστού να γεμίσει τις ζωές μας. Μέσα από τον ίδιο Υιό και με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, διατήρησέ μας σταθερούς μέχρι την ημέρα της εμφάνισής Του. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →