← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας

Ιερεμίας 39-40 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ιερεμίας 39-40Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στον Ιερεμία 39-40 μας εισάγει στην σοβαρή πραγματικότητα της εκπληρωμένης προφητείας εν μέσω της πτώσης της Ιερουσαλήμ. Με προσεκτική προσοχή στο ιστορικό αρχείο, ο Καλβίνος δείχνει πώς τα λόγια του προφήτη επιβεβαιώθηκαν από γεγονότα που εξελίχθηκαν ακριβώς όπως προλέχθηκαν. Η έκθεσή του τονίζει τόσο την βεβαιότητα των κρίσεων του Θεού όσο και τους εκπληκτικούς τρόπους με τους οποίους η φροντίδα Του επεκτείνεται ακόμη και σε καιρούς αναταραχής. Καθώς ακολουθούμε την κατά στίχο επεξεργασία του Καλβίνου, μας υπενθυμίζεται ότι οι προειδοποιήσεις της Γραφής δεν είναι ποτέ κενές. Αυτό το μάθημα μας οδηγεί να σκεφτούμε πώς η θεία κυριαρχία διαμορφώνει τόσο την εθνική κατάρρευση όσο και την προσωπική διατήρηση. Είθε οι γνώσεις του Καλβίνου να βαθύνουν την ευλάβειά μας για τον Θεό που τηρεί τον λόγο Του.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στρεφόμαστε τώρα στο κείμενο του Ιερεμία κεφάλαια 39 και 40. Αυτά τα κεφάλαια αφηγούνται την κατάληψη της Ιερουσαλήμ, την τύχη του βασιλιά Σεδεκία και την μεταχείριση του προφήτη και του υπολοίπου. Καθώς διαβάζετε, παρατηρήστε τις ακριβείς λεπτομέρειες του τέλους της πολιορκίας και τις κινήσεις των Χαλδαϊκών δυνάμεων. Παρατηρήστε επίσης τα μικρά ελέη που επεκτάθηκαν εν μέσω κρίσης. Αφήστε την αφήγηση να μιλήσει τόσο για προειδοποίηση όσο και για διατήρηση. Αφιερώστε χρόνο για να απορροφήσετε την ιστορική ακολουθία πριν στραφείτε στην έκθεση του Καλβίνου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει καθιερώνοντας το κεφάλαιο ως σφραγίδα των προφητειών του Ιερεμία. Ο Ιερεμίας φαίνεται εδώ πράγματι να αναλαμβάνει το έργο ιστορικού μάλλον παρά προφήτη· αλλά σφραγίζει τις προηγούμενες προφητείες του και ταυτόχρονα δείχνει ότι δεν είχε προβάλλει τίποτε βιαστικά ή απερίσκεπτα. Υπάρχει λοιπόν εδώ απόδειξη όλης της προηγούμενης διδασκαλίας του· φέρνει ενώπιόν μας την πραγματικότητα και δείχνει ότι ό,τι είχε προφητεύσει εκπληρώθηκε από το χέρι του Θεού και με τρόπο σχεδόν απίστευτο. Κατανοούμε τώρα τι περιέχει αυτό το κεφάλαιο. Ο Καλβίνος προχωρεί για να αποδείξει την εκπλήρωση των προφητειών σχετικά με τον Σεδεκία. Αποδεικνύεται εδώ ότι η προφητεία του Ιερεμία εκπληρώθηκε· έτσι έγινε πραγματικά φανερό ότι δεν είχε μιλήσει απερίσκεπτα αλλά από το στόμα του Θεού. Και έτσι εκπληρώθηκε επίσης αυτό που λέγεται ως κοινή παροιμία, ότι οι άφρονες γίνονται σοφοί πολύ αργά· διότι ποτέ δεν υπακούν σε καλές και σοφές συμβουλές ενώ μπορούν, αλλά στο τέλος γίνονται να γνωρίσουν από τις δικές τους δυστυχίες και τον δάσκαλό τους, την πείρα, ότι αυτό που περιφρόνησαν είναι αληθινό, αλλά χωρίς κανένα όφελος. Αυτό συνέβη στον Σεδεκία, ο οποίος είχε συχνά προτρεφθεί από τον προφήτη να παραδοθεί στον βασιλιά Ναβουχοδονόσορ. Αφού λοιπόν αρνήθηκε πεισματικά τον ζυγό, αναγκάστηκε τελικά να θερίσει τον καρπό της πείσματος του. Σχετικά με την κατάληψη, ο Καλβίνος εξηγεί την θεία ενορχήστρωση πίσω από τα γεγονότα. Οι Χαλδαίοι καταδίωξαν τον φυγάδα βασιλιά, αναμφίβολα μέσω κρυφής ώθησης από τα άνω. Είναι πράγματι πιθανό ότι προδόθηκε από τον ίδιο τον λαό του· και αυτό συμβαίνει συχνά σε ταραγμένη κατάσταση πραγμάτων· αλλά οπωσδήποτε, θα μπορούσε να είχε διαφύγει, αν δεν είχε παραδοθεί από το χέρι του Θεού. Αυτά λοιπόν αφηγούνται, ώστε να γνωρίζουμε ότι οι ασεβείς, με τις αποφυγές τους, δεν κερδίζουν τίποτε άλλο παρά πραγματικά να αναγνωρίσουν ότι ο Θεός είναι αληθινός στις απειλές Του καθώς και στις υποσχέσεις Του. Δεν πιστεύουν τον λόγο Του, επομένως είναι αναγκαίο να πεισθούν από την πραγματική πείρα. Ο Σεδεκίας λοιπόν τίθεται εδώ ενώπιόν μας ως παράδειγμα, ώστε να γνωρίζουμε ότι μόλις ο Θεός αναγγείλει οποιαδήποτε συμφορά, οφείλουμε να τρέμουμε και να ταπεινωνόμαστε κάτω από το ισχυρό χέρι Του, διότι μας κρατά από κάθε πλευρά εντελώς κλεισμένους, ώστε αν ανοιχτούν κρυψώνες και καταφύγια ενώπιόν μας, όμως δεν μπορούν να μας ωφελήσουν σε τίποτε.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος στοχάζεται για την εκπληκτική πρόνοια που δείχθηκε στους φτωχούς της γης. Προσθέτει τώρα ότι μερικοί αφέθηκαν να κατοικήσουν τη γη, ακόμη και οι φτωχοί και εκείνοι που δεν είχαν τίποτε. Λέει ότι αυτοί έγιναν, ως ένα βαθμό, κύριοι της γης όταν οι Χαλδαίοι επέστρεψαν στη δική τους χώρα. Βλέπουμε εδώ ότι η φτώχεια είναι συχνά πλεονέκτημα, διότι οι ευγενείς, όπως είδαμε, σκοτώθηκαν, και πολλοί επίσης της μεσαίας τάξης σκοτώθηκαν στην πολιορκία της πόλης, και μερικοί από αυτούς αντιμετωπίστηκαν λίγο πιο ανθρώπινα. Παρ' όλα αυτά οι εξόριστοι ήταν άθλιοι και οδηγήθηκαν σε μακρινή γη χωρίς καμία ελπίδα επιστροφής. Η γη αφέθηκε τώρα μόνο στους φτωχούς· και εκείνοι που δεν κατείχαν ούτε ένα πόδι γης πριν, ζούσαν τώρα πολύ άνετα· διότι δεν ήταν τόσο μεγάλος αριθμός, ώστε ο καθένας από αυτούς να έχει κάποια έκταση γης, όπως θα δούμε αργότερα. Ενώ λοιπόν αυτοί οι άθλιοι άνθρωποι, που πριν ζούσαν πολύ λιτά και ίσως ζητούσαν το ψωμί τους, ενώ αυτοί παρέμειναν ασφαλείς στη γη του Ιούδα, οι κάτοχοι της γης απομακρύνθηκαν και οδηγήθηκαν στην εξορία· και καθώς ο Ναβουζαραδάν είχε αποδώσει σε καθέναν από αυτούς αμπέλια και χωράφια, φαίνεται από αυτό πόσο καλύτερα ήταν γι' αυτούς να έχουν υποφέρει πείνα για ένα διάστημα, να ήταν σε άσημη κατάσταση και να είχαν πατηθεί ως ένα βαθμό κάτω από τα πόδια άλλων, παρά να είχαν ζήσει σε μεγαλοπρέπεια και λαμπρότητα. Έτσι συχνά ο Θεός δείχνει τη φροντίδα Του για εμάς, όταν δεν μας επιτρέπει να υψωθούμε ψηλά, αλλά μας κρατά σε αφανή και ταπεινή κατάσταση· και το αποτέλεσμα στο τέλος αποδεικνύει ότι έτσι είχε μέριμνα για τη σωτηρία μας. Ο Καλβίνος ολοκληρώνει τονίζοντας την προστατευτική φροντίδα του Θεού πάνω στον προφήτη Του. Ο προφήτης τώρα εκθέτει την πατρική φροντίδα του Θεού, την οποία είχε βιώσει στη διατήρηση της ζωής και της ασφάλειάς του. Οι αθώοι, γνωρίζουμε, συχνά σκοτώνονται σε ταραχή, και η κατάληψη πόλεων είναι ταραχώδης, ώστε πολλά πράγματα γίνονται χωρίς καμία σκέψη· μάλιστα, ακόμη και οι ηγέτες δεν είναι ικανοί να μετριάσουν τις υπερβολές των νικητών. Όταν λοιπόν οι Χαλδαίοι έκαψαν το παλάτι, ο Ιερεμίας θα μπορούσε να είχε χαθεί την ίδια στιγμή, πνιγμένος από τον ίδιο τον καπνό της φωτιάς. Γνωρίζουμε τι συνέβη στην κατάληψη των Συρακουσών. Ο Μάρκελλος δεν ήθελε να χαθεί ο Αρχιμήδης, μάλιστα διέταξε να διατηρηθεί· διότι ήθελε να σώσει εκείνον τον άνθρωπο εξαιτίας της μοναδικής του επιμέλειας και του ευγενούς πνεύματός του. Ωστόσο, ενώ σχεδίαζε κύκλους στο έδαφος, σκοτώθηκε από έναν κοινό στρατιώτη. Αν κανείς δεν είχε έρθει στον Ιερεμία, θα μπορούσε, όπως είπα, να είχε ταφεί κάτω από τα ερείπια του παλατιού, όταν η αυλή του βασιλιά κάηκε. Αλλά λέει ότι διατηρήθηκε θαυμαστά, διότι ο Ναβουχοδονόσορ είχε δώσει εντολή σχετικά με αυτόν, ώστε να μην εκτεθεί σε καμία ταραχή, αλλά ο Ναβουζαραδάν καθώς και ολόκληρος ο στρατός να εξασφαλίσουν την ασφάλειά του.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η βεβαιότητα της εκπληρωμένης προφητείας διαμορφώνει την εμπιστοσύνη σας στον λόγο του Θεού σήμερα; Με ποιους τρόπους μπορεί να πειρασθείτε να απορρίψετε προειδοποιήσεις μέχρι να φτάσουν οι συνέπειες; Πού βλέπετε απόδειξη της κρυφής φροντίδας του Θεού ακόμη και όταν οι περιστάσεις φαίνονται χαοτικές;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Κύριε Παντοκράτορ, ὅστις ἐπλήρωσας πᾶν ῥῆμα λαληθὲν κατὰ τῆς Ἱερουσαλήμ, καὶ ὅμως διετήρησας ὑπόλειμμα διὰ τῆς ἐλεήμονος διαθήκης Σου, δώρησαι ἡμῖν καρδίας αἳ προσέχουσι καὶ εἰς τὰς προειδοποιήσεις Σου καὶ εἰς τὰς ὑποσχέσεις Σου. Κράτησον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς σκληρότητος τῆς ἀναβαλλούσης τὴν μετάνοιαν ἕως ὅτου ἐπέλθῃ ἡ κρίσις, καὶ δίδαξον ἡμᾶς νὰ ἀναγνωρίζωμεν τὴν κυριαρχικὴν πρόνοιαν Σου ἀκόμη καὶ ἐν μέσῳ ἀπωλείας καὶ ἀναταραχῆς. Διατήρησον τὸν λαόν Σου ὡς ποτὲ διετήρησας τὸν προφήτην, καὶ φέρε ἡμᾶς τέλος εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς αἰωνίου βασιλείας Σου, διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →