Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 129-130 — με τον Σπέρτζεον
Άνοιγμα
Αγαπητοί, ανοίγουμε τις καρδιές μας σήμερα στο έργο του Τσαρλς Σπέρτζεον, The Treasury of David, επιτρέποντας στις Πνευματοκίνητες γνώσεις του για τους Ψαλμούς 129 και 130 να μας οδηγήσουν βαθύτερα στη ζωή της υπομονετικής εμπιστοσύνης και της λυτρωτικής ελπίδας που χαρακτηρίζει τον λαό του Θεού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ήσυχη ευλάβεια, ας διαβάσουμε δυνατά αυτά τα δύο Άσματα των Αναβαθμών, ακούγοντας τη φωνή της θλιμμένης αλλά υποστηριζόμενης εκκλησίας και την προσωπική κραυγή που υψώνεται από τα βάθη στον θρόνο της χάριτος.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σπέρτζεον ανοίγει την ανάλυσή του για τον Ψαλμό 129 τοποθετώντας το άσμα στο προσκυνηματικό του πλαίσιο.
Στίχος 1. Πράγματι, είναι πιο κατάλληλο για μια εποχή που ο εχθρός δεν είχε ακόμη επικρατήσει τόσο ώστε να έχει μεταφέρει τον λαό σε μια μακρινή χώρα. Είναι ένας ανάμεικτος ύμνος θλίψης και ισχυρής αποφασιστικότητας. Αν και βαριά πληγωμένος, ο πάσχων είναι ακέραιος στην καρδιά και αρνείται να υποχωρήσει στο ελάχιστο στον εχθρό. Ο ποιητής ψάλλει τις δοκιμασίες του Ισραήλ, Ψαλμοί 129:1-3· την παρέμβαση του Κυρίου, Ψαλμοί 129:4· και την ακατάστατη κατάσταση των εχθρών του Ισραήλ, Ψαλμοί 129:5-8. Είναι ένα αγροτικό άσμα, γεμάτο αναφορές στην γεωργία. Μας θυμίζει τα βιβλία της Ρουθ και του Αμώς.Στη συνέχεια αναπτύσσει την επαναλαμβανόμενη κραυγή που αρχίζει τον πρώτο στίχο.
Στίχος 2. Στίχ. 1. Πολλές φορές με κατέθλιψαν από τη νεότητά μου, μπορεί τώρα να πει ο Ισραήλ. Στην παρούσα ώρα δοκιμασίας της μπορεί να θυμηθεί τις προηγούμενες θλίψεις της και να μιλήσει γι' αυτές για την παρηγοριά της, αντλώντας από αυτές τη διαβεβαίωση ότι αυτός που ήταν μαζί της για τόσο καιρό δεν θα την εγκαταλείψει στο τέλος. Το άσμα αρχίζει απότομα. Ο ποιητής συλλογιζόταν, και η φωτιά καίει, γι' αυτό μιλάει με τη γλώσσα του· δεν μπορεί να το αποφύγει, αισθάνεται ότι πρέπει να μιλήσει, και γι' αυτό 'μπορεί τώρα να πει' αυτό που έχει να πει. Οι δοκιμασίες της εκκλησίας έχουν επαναληφθεί ξανά και ξανά, αμέτρητες φορές: οι ίδιες θλίψεις εκπληρώνονται σε εμάς όπως και στους πατέρες μας. Ο Ιακώβ παλιά βρήκε τις ημέρες του γεμάτες προβλήματα· κάθε Ισραηλίτης συχνά ταλαιπωρείται· και ο Ισραήλ ως σύνολο έχει προχωρήσει από θλίψη σε θλίψη. 'Πολλές φορές', λέει ο Ισραήλ, επειδή δεν μπορούσε να πει πόσες φορές.Ο Σπέρτζεον στη συνέχεια μας οδηγεί στα βάθη με την αρχική κραυγή του Ψαλμού 130.
Στίχος 2. Στίχ. 1. Εκ βαθέων έκραξα προς σε, Κύριε. Αυτή είναι η δήλωση και η παράκληση του Ψαλμωδού: δεν είχε πάψει ποτέ να προσεύχεται ακόμη και όταν βρέθηκε στην κατώτερη κατάσταση. Τα βάθη συνήθως σιωπούν ό,τι καταπίνουν, αλλά δεν μπορούσαν να κλείσουν το στόμα αυτού του δούλου του Κυρίου· αντιθέτως, μέσα στην άβυσσο αυτή έκραξε προς τον Ιεχωβά. Κάτω από τις πλημμύρες η προσευχή ζούσε και αγωνιζόταν· ναι, πάνω από τον βρυχηθμό των κυμάτων υψώθηκε η κραυγή της πίστης. Λίγη σημασία έχει πού βρισκόμαστε αν μπορούμε να προσευχηθούμε· αλλά η προσευχή δεν είναι ποτέ πιο αληθινή και αποδεκτή από ό,τι όταν υψώνεται από τα χειρότερα μέρη. Τα βαθιά μέρη γεννούν βαθιά αφοσίωση. Τα βάθη της ειλικρίνειας ανακινούνται από τα βάθη της θλίψης. Τα διαμάντια λάμπουν περισσότερο μέσα στο σκοτάδι. Η προσευχή de profundis δίνει στον Θεό gloria in excelsis. Όσο πιο στενοχωρημένοι είμαστε, τόσο πιο εξαιρετική είναι η πίστη που εμπιστεύεται γενναία στον Κύριο, και γι' αυτό απευθύνεται σε αυτόν, και μόνο σε αυτόν.
Σκεφτείτε
Ο Σπέρτζεον τονίζει το διαρκές όφελος της πρώιμης θλίψης.
Στίχος 4. Τα πρώτα χρόνια του Ισραήλ και της Εκκλησίας του Θεού περνούν σε δοκιμασίες. Τα βρέφη εν χάριτι κοιμούνται στην αντίθεση. Μόλις γεννηθεί το αρσενικό παιδί, ο δράκος το κυνηγάει. «Είναι», ωστόσο, «καλό για τον άνθρωπο να φέρει τον ζυγό στη νεότητά του», και θα το δει έτσι όταν αργότερα διηγηθεί την ιστορία.Κλείνει υψώνοντας το βλέμμα από τα βάθη στο άσμα που πρέπει να ακολουθήσει.
Στίχος 4. Αυτός που κραυγάζει από τα βάθη σύντομα θα ψάλλει στα ύψη.
Απαντήστε
Πού έχετε νιώσει τις επαναλαμβανόμενες θλίψεις της δικής σας νεότητας να διαμορφώνουν ακόμα την εμπιστοσύνη σας σήμερα; Σε ποιο παρόν βάθος σας παρακινεί το Πνεύμα να κραυγάσετε με νέα ειλικρίνεια; Πώς θα μπορούσε η διαβεβαίωση της λύτρωσης να μετατρέψει την αναμονή σας σε χαρούμενη προσδοκία;
Προσευχηθείτε
Κύριε, ὁ ἀκούσας τὰς κραυγὰς τοῦ λαοῦ Σου ἐκ τῶν βαθέων τῆς θλίψεως, ἐμπιστευόμεθα εἰς τὴν ἄφθονον ἔλεός Σου καὶ τὴν πλήρη λύτρωσιν τὴν οὖσαν ἡμῖν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ μόνου. Χάρισον ἡμῖν χάριν ἵνα προσμένωμεν Σὲ μετὰ ἀκλονήτου ἐλπίδος, ἵνα ὑπομένωμεν πᾶσαν δοκιμασίαν ἐν τῇ δυνάμει τοῦ εὐαγγελίου Σου, καὶ ἵνα ἀναπαυώμεθα ἐν τῇ συγχωρήσει τῇ σιγώσῃ πᾶσαν καταδίκην. Πλήρωσον τὰ στόματα ἡμῶν μετὰ ᾀσμάτων ἀπαλλαγῆς καθὼς βλέπομεν μόνον εἰς τὸν Σωτῆρα. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →