Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 45-46 — με τον Σίμεον
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με τον μετρημένο ρυθμό της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Ώρες Ομιλητικές του Καρόλου Σίμεον, αυτό το θησαυροφυλάκιο αγγλικανικής ερμηνείας όπου η ευαγγελική καρδιά και η τακτική λατρεία της Εκκλησίας συναντώνται. Μέσα από αυτές τις σελίδες ο Σίμεον οδηγεί τον αναγνώστη μέσα από την βασιλική ψαλμωδία της Γραφής, προσκαλώντας την ψυχή να παραμείνει ενώπιον του Βασιλέα του οποίου η βασιλεία είναι αλήθεια, πραότητα και δικαιοσύνη. Με ήσυχη ευλάβεια δεχόμαστε την καθοδήγησή του, επιτρέποντας στο Πνεύμα να ανάψει μέσα μας τον ίδιο ζήλο που κάποτε κίνησε τον ψαλμωδό, ώστε ο Χριστός να διαμορφωθεί πληρέστερα μέσα στην Εκκλησία του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας δώσουμε τώρα προσεκτικό αυτί στο ίδιο το ιερό κείμενο. Με πνεύμα προσευχητικής ησυχίας, διαβάστε τους Ψαλμούς 45 και 46, επιτρέποντας στις λέξεις να ηχήσουν μέσα στην καρδιά πριν λάβουμε οποιοδήποτε σχόλιο. Προσέξτε ιδιαίτερα την νυμφική εικόνα του Βασιλέα και της Νύφης του, την πρόσκληση σε κατάκτηση και το βέβαιο καταφύγιο που διακηρύσσεται στον επόμενο ψαλμό.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σίμεον αρχίζει σημειώνοντας το ιδιαίτερο πνεύμα με το οποίο ο Δαβίδ συνέθεσε τον ψαλμό.
Η κατάσταση του νου του— Κατά την ανάγνωση των Αγίων Γραφών, δεν πρέπει να αρκεστούμε στο να παρατηρούμε μόνο την απλή έννοια οποιουδήποτε συγκεκριμένου χωρίου, (αν και αυτό είναι αναμφίβολα πρώτα και με τη μεγαλύτερη επιμέλεια να εξετάζεται) αλλά πρέπει να σημειώνουμε το ιδιαίτερο πνεύμα του, το πνεύμα που αναπνέει το ίδιο το χωρίο, το πνεύμα του προσώπου που το έγραψε, ή που έχει την τάση να παράγει σε εκείνους που το διαβάζουν. Όταν ο Δαβίδ έγραψε αυτόν τον ψαλμό, ο νους του ήταν γεμάτος ζήλο για τον Χριστό— [Είχε συλλογιστεί τη δόξα και την εξοχότητα του Χριστού: «Η καρδιά μου», λέει, «αναβλύζει καλό λόγο: μιλώ για τα πράγματα που έκανα σχετικά με τον Βασιλέα.» Και τόσο γεμάτη ήταν η καρδιά του από αυτό το ένδοξο θέμα, ώστε «η γλώσσα του ήταν σαν την πένα έτοιμου γραφέα», η οποία όμως μόλις μπορούσε να παρακολουθήσει τον ζήλο του νου του, ή να δώσει έκφραση στις μεγάλες συλλήψεις με τις οποίες μόχθουσε η ψυχή του.Στη συνέχεια ξεδιπλώνει το αντικείμενο της επιθυμίας του ψαλμωδού για τη βασιλεία του Χριστού.
Ασφαλώς αυτές είναι οι μελέτες που ταιριάζουν σε εμάς και οι καρδιές μας πρέπει να είναι τόσο γεμάτες από αυτές, ώστε, όπου κι αν πηγαίνουμε και ό,τι κι αν κάνουμε, Αυτός να είναι παρών στον νου μας και ο έπαινός του να είναι, σαν να λέμε, η συνεχής έκχυση των ψυχών μας.] Αλλά στο κείμενό μας οδηγούμαστε πιο ιδιαίτερα να παρατηρήσουμε, ΙΙ. Το αντικείμενο της επιθυμίας του— Επιθυμεί η βασιλεία του Χριστού να εδραιωθεί στον κόσμο. Αλλά, για να σας το ανοίξω πληρέστερα, επιθυμώ να σημειώσετε, 1. Σε τι συνίσταται αυτή η βασιλεία— [Είναι «στην υπόθεση της αλήθειας και της πραότητας και της δικαιοσύνης» που ο Σωτήρας προχωρεί στη μάχη. Ολόκληρος ο κόσμος κείται στο σκοτάδι και Αυτός έρχεται να διώξει το σφάλμα από τους νόες τους. Ολόκληρος ο κόσμος είναι γεμάτος από κάθε είδους βδελύγματα: η υπερηφάνεια διαβαίνει τη γη, προκαλώντας ακόμα και τον ίδιο τον Θεό: «Ποιος είναι ο Κύριος, ώστε να υπακούσω στη φωνή του;» και κάθε είδος κακίας ασκείται, χωρίς ούτε μετάνοια ούτε φόβο.Ο Σίμεον προχωρεί να εκθέσει τα μέσα με τα οποία αυτή η βασιλεία πρόκειται να ανεγερθεί.
Αλλά ο Κύριος Ιησούς Χριστός έρχεται να ταπεινώσει τον άνθρωπο στη σκόνη ενώπιον του Θεού και να μεταμορφώσει τα τέκνα του πονηρού στην ίδια την εικόνα του Θεού τους, σε δικαιοσύνη και αληθινή αγιότητα. Ποιος δεν πρέπει να επιθυμεί μια τέτοια βασιλεία να εδραιωθεί σε ολόκληρο τον κόσμο; Ποιος δεν πρέπει να το κάνει πρώτη του ικεσία από ημέρα σε ημέρα, «Ελθέτω η βασιλεία σου;» — — — Αληθώς, όπου υπάρχει αυτή η βασιλεία, η οποία συνίσταται «σε δικαιοσύνη και ειρήνη και χαρά εν Αγίω Πνεύματι», εκεί έχει αρχίσει ο ίδιος ο ουρανός στις ψυχές των ανθρώπων.] 2. Με ποια μέσα πρόκειται να ανεγερθεί— [Το ξίφος του Μεσσία είναι ο λόγος του Θεού, ο οποίος, προερχόμενος από το στόμα του [Σημείωση: Αποκάλυψη 1:16 · Αποκάλυψη 19:15 .], υποτάσσει το σύμπαν ενώπιόν του. «Εκείνο το ξίφος είναι ζωντανό και ενεργό και διεισδύει μέχρι τη διαίρεση ψυχής και πνεύματος, αρμών και μυελού, και είναι κριτής των σκέψεων και των προθέσεων της καρδιάς [Σημείωση: Εβραίους 4:12 .].»Ολοκληρώνει το τμήμα επιβεβαιώνοντας τη βεβαιότητα της τελικής εδραίωσής της.
Τίποτα δεν μπορεί τελικά να σταθεί ενώπιόν του: αδύναμο καθώς μπορεί να φαίνεται, είναι «δυνατό, δια του Θεού, προς την καθαίρεση οχυρωμάτων και την αιχμαλωσία κάθε σκέψης στην υπακοή του Χριστού [Σημείωση: Β' Κορινθίους 10:4-5 .].» Κοιτάξτε τις αρχαίες εποχές της Εκκλησίας: τι ήταν αυτό που κατέβασε όλη τη δύναμη και την πολιτική τόσο των ανθρώπων όσο και των δαιμόνων; Δεν ήταν η ανθρώπινη σοφία ή η κοσμική εξουσία: ήταν η απλή παρουσίαση του σταυρού του Χριστού και το κήρυγμα του Χριστού εσταυρωμένου. «Αυτός ο λόγος ήρθε στις καρδιές των ανθρώπων με απόδειξη Πνεύματος και δυνάμεως» και σε κάθε ψυχή που τον δέχθηκε έγινε «δύναμη Θεού προς αιώνια σωτηρία του.»] 3. Η βεβαιότητα της εδραίωσής της— [Πολύ αιχμηρά ήταν τα βέλη που έτσι εκτοξεύθηκαν από το τόξο του Μεσσία. Αληθώς «ήταν στιλπνό βέλος στη φαρέτρα του Ιεχωβά [Σημείωση: Ησαΐας 49:2 .]» και τίποτα δεν μπορούσε να σταθεί ενώπιόν του [Σημείωση: Ησαΐας 59:16-18 .].
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Σίμεον προβάλλει το παράδειγμα του Χριστού ως υπόδειγμα και εγγύηση για κάθε πιστό.
Σε εκείνα που ο Χριστός έκανε ως προφήτης ή ως Μεσίτης, δεν είναι παράδειγμα για εμάς αλλά σε όλα τα άλλα είναι: και όπως σίγουρα βαδίζουμε στα βήματά του σε αυτόν τον κόσμο, έτσι θα καθίσουμε μαζί του στον θρόνο του στον μέλλοντα κόσμο.] 2. Πόσο μάταιες είναι οι προσδοκίες εκείνων που δεν συμμορφώνονται προς αυτό! [Η αγιότητα και η ευτυχία είναι αχώριστες. Είναι μάταιο να ελπίζουμε για το «έλαιο της αγαλλιάσεως», αν δεν είμαστε εραστές της δικαιοσύνης και μισούντες της ανομίας. Μπορεί να επαινούμε και να αγιοποιούμε εκείνους που συμμορφώνονται προς το πρότυπο τελειότητας του κόσμου αλλά ο Θεός δεν θα επικυρώσει την απόφασή μας. Οι εντολές του Ευαγγελίου είναι ο αλάνθαστος, ο μόνος κανόνας καθήκοντος. Εκτέθηκαν σε όλη τους την τελειότητα από τον μακάριο Κύριό μας, ο οποίος μας έδωσε στη δική του ζωή ένα σχόλιο επ' αυτών.Προειδοποιεί εναντίον οποιασδήποτε ελπίδας για το έλαιο της αγαλλιάσεως χωρίς συμμόρφωση προς αυτό το υπόδειγμα.
Αν κοπιάζουμε να τον μιμηθούμε και να βαδίζουμε σε όλα όπως εκείνος βάδισε, οι ελλείψεις και τα ελαττώματά μας θα συγχωρηθούν για χάρη του: αλλά αν κάνουμε οποιεσδήποτε επιφυλάξεις στην υπακοή μας, θα θεωρηθούμε ως καταφρονητές του νόμου του και θα λάβουμε τη μερίδα μας με τους υποκριτές και τους απίστους. «Εν τούτοις φανερώνονται τα τέκνα του Θεού και τα τέκνα του διαβόλου· όποιος δεν πράττει δικαιοσύνη δεν είναι εκ του Θεού.»
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποιο μέτρο η καρδιά μου μοιράζεται τον ζήλο του ψαλμωδού για την πρόοδο της βασιλείας του Χριστού; Πού ακόμα προσκολλώμαι σε προηγούμενες προσκολλήσεις που εμποδίζουν την ολόψυχη ένωση με τον Νυμφίο; Πώς θα βαδίσω πιο πιστά στα βήματα εκείνου που αγάπησε τη δικαιοσύνη και μίσησε την ανομία;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Ιησού, Βασιλέα της δόξας και ουράνιε Νυμφίε, χάρισε μας χάρη να ακούσουμε και να στοχαστούμε την πρόσκληση να λησμονήσουμε ό,τι βρίσκεται πίσω και να προσκολληθούμε μόνο σε σένα. Χρίσε μας εκ νέου με το έλαιο της αγαλλιάσεως καθώς επιζητούμε να αγαπήσουμε τη δικαιοσύνη και να μισήσουμε την ανομία κατά το δικό σου παράδειγμα. Εδραίωσε τη βασιλεία σου της αλήθειας, της πραότητας και της δικαιοσύνης μέσα στις ψυχές μας και σε ολόκληρο τον κόσμο, ώστε να εισαχθούμε με αγαλλίαση στο παλάτι σου και να κατοικήσουμε υπό τη σκιά του Υψίστου. Δια του ιδίου Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →