← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας

Ένα Αρνί Οδηγούμενο στη Σφαγή: Η Σπασμένη Διαθήκη και ο Πάσχων Χριστός

Ιερεμίας 11-12Παλαιοδιαθηκικόν Υπόμνημα του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed)22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Εδώ η Εκκλησία ακούει μία από τις μεγάλες προφητικές προεικονίσεις του Πάθους. Ο Ιερεμίας, συνωμοτημένος εναντίον του από τους συμπολίτες του για τον λόγο που έφερε, κραυγάζει, 'Ήμουν σαν ένα ήπιο αρνί οδηγούμενο στη σφαγή' — και οι Πατέρες, μεταξύ των οποίων ο Μακάριος Θεοδώρητος, ακούν κάτω από τη φωνή του προφήτη τη φωνή του ίδιου του Χριστού, του Αρνίου που γνώριζε ακριβώς πού οδηγούνταν και προχώρησε. Αυτά τα δύο κεφάλαια αντιπαραθέτουν τη σπασμένη διαθήκη του Ιούδα με την πολυδάπανη αγάπη του Θεού: τον λαό που επέστρεψε στα είδωλα των πατέρων του, την πράσινη ελιά που πρέπει να κλαδευτεί με φωτιά, την αγαπημένη πόλη που έγινε για τον ίδιο της τον Κύριο άγριο θηρίο και φώναξε για το αίμα Του. Ο Θεοδώρητος, ο νηφάλιος Αντιοχέας, διαβάζει τον ιστορικό Ιερεμία αληθινά και έπειτα υψώνει τα μάτια προς Εκείνον τον οποίο προεικόνισε ο προφήτης — 'διότι ο ένας προεικονίστηκε από τον άλλον'. Μας διδάσκει τη διαθήκη που σπάσαμε, το Αρνί που σφάχτηκε για να τη διατηρήσει, και πού βρίσκεται η αληθινή δόξα και ασφάλεια.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ανάγνωση Ιερεμίας 11–12 — τη διαθήκη που έκανε ο Κύριος με τους πατέρες την ημέρα που τους έβγαλε από τον σιδερένιο κλίβανο της Αιγύπτου, και την κατάρα στον άνθρωπο που δεν θα την υπακούσει· ο Ιούδας επέστρεψε στις ανομίες των πατέρων του, θεούς όσες και οι πόλεις του, βωμούς στον Βάαλ σε κάθε δρόμο· η εντολή να μην προσεύχεται πλέον ο προφήτης για αυτόν τον λαό· η πράσινη ελιά, ωραία και καλή, τώρα αναμμένη από φωτιά και τα κλαδιά της σπασμένα· και έπειτα ο ίδιος ο κίνδυνος του προφήτη — 'Αλλά ήμουν σαν αρνί ή βόδι που οδηγείται στη σφαγή· και δεν γνώριζα ότι είχαν μηχανευτεί σχέδια εναντίον μου, λέγοντας, Ας καταστρέψουμε το δέντρο με τον καρπό του, και ας τον αποκόψουμε από τη γη των ζώντων'· έπειτα το κεφάλαιο 12, το σκληρό ερώτημα του προφήτη, 'Γιατί ευημερεί η οδός των ασεβών;'· ο Κύριος εγκαταλείπει τον οίκο Του, παραδίδοντας τον πολυαγαπημένο της ψυχής Του στα χέρια των εχθρών του, η κληρονομιά έγινε γι' Αυτόν σαν λιοντάρι στο δάσος που υψώνει τη φωνή της εναντίον Του· οι ποιμένες που κατέστρεψαν τον αμπελώνα· και η συμβουλή να μην καυχάται κανείς στις κληρονομιές αλλά να ντρέπεται για την καύχηση που φέρνει όνειδος ενώπιον του Κυρίου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Θεοδώρητος διαβάζει τον Ιερεμία 11 σε δύο επίπεδα ταυτόχρονα, και το λέει καθαρά: ό,τι τόλμησαν οι Ιουδαίοι εναντίον του προφήτη, το τόλμησαν κατ' εικόνα εναντίον του Χριστού, διότι ο ένας προεικονίστηκε από τον άλλον. Έτσι όταν ο προφήτης αποκαλεί τον εαυτό του αρνί οδηγούμενο στη σφαγή, ο Θεοδώρητος διακρίνει προσεκτικά τις έννοιες. Το 'δεν γνώριζα' ταιριάζει στον Ιερεμία, που δεν περίμενε το χτύπημα· αλλά η βαθύτερη έννοια ανήκει στον Κύριο, το Αρνί που πηγαίνει γνωρίζοντας και θεληματικά στον θάνατό Του: ένα αρνί οδηγούμενο στη σφαγή δεν γνωρίζει τι θα του συμβεί· και μολονότι θα υποφέρει, όμως ακολουθεί αυτόν που το οδηγεί. Και η παράξενη συνωμοσία — να 'καταστρέψουμε το δέντρο με το ψωμί του' — ο Θεοδώρητος δείχνει ότι δεν ταιριάζει σε κανέναν απλό άνθρωπο παρά μόνο στον Χριστό, που ονόμασε το ίδιο Του το σώμα ψωμί και το έδωσε για τη ζωή του κόσμου· αυτό το Ψωμί το κάρφωσαν στο δέντρο: Αυτό το ψωμί κάρφωσαν στο δέντρο, νομίζοντας να καταστρέψουν τη μνήμη Του. Εδώ η Θεία Ευχαριστία και ο Σταυρός διαβάζονται από έναν προφήτη της Παλαιάς Διαθήκης — το Ψωμί της ζωής καρφωμένο στο ξύλο.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Το Αρνί οδηγείται στη σφαγή από τους δικούς Του. Ο Θεοδώρητος μεταφέρει την εικόνα στο κεφάλαιο 12, όπου ο Κύριος θρηνεί για την πόλη που ακόμη αποκαλεί αγαπημένη ενώ εκείνη στρέφεται εναντίον Του· οι λόγοι αγάπης και τα έργα εχθρότητας κρατιούνται μαζί: διότι ο Ίδιος χρησιμοποίησε λόγους αγάπης και αποκαλεί την εχθρική πόλη τον αγαπημένο της ψυχής Του· αλλά εκείνη εργάζεται τα έργα εχθρών και συνωμοτών. Και ο Θεοδώρητος ακούει στην κληρονομιά που 'ύψωσε τη φωνή της εναντίον' του Κυρίου της την ίδια την πράξη της Μεγάλης Παρασκευής, ονομάζοντας τους άνδρες που έστρεψαν την πόλη εναντίον του Δεσπότη της: Οι αρχιερείς, οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι, αφού εξαπάτησαν τον λαό και σταύρωσαν τον Δεσπότη, ετοίμασαν για τους Ιουδαίους εκείνα τα πολυσυζητημένα κακά. Ωστόσο το κεφάλαιο δεν αφήνει την ψυχή μόνο στον θρήνο· στρέφεται, όπως πάντα στρέφεται ο Θεοδώρητος, προς την διδασκαλία — μακριά από την καύχηση στα υπάρχοντα και προς τον μόνο καρπό που θα σταθεί: Προτρέπει να μην εμπιστεύονται στην καρποφορία της γης, αλλά στα καλά έργα επάνω της. Η διαθήκη που σπάστηκε από είδωλα και από το αίμα του Αρνίου διορθώνεται μόνο στην ψυχή που παύει να εμπιστεύεται τις κληρονομιές της και αρχίζει να φέρει καλό καρπό.
Απαντήστε

Απόκριση

Στάσου ενώπιον του Αρνίου που οδηγείται στη σφαγή και γνώρισε ποιος είναι: όχι μόνο ο διωκόμενος προφήτης, αλλά ο Χριστός ο Κύριος, το Ψωμί της ζωής καρφωμένο στο δέντρο από αυτούς ακριβώς που ακόμη αποκαλούσε αγαπημένους. Άσε το να σε ερευνήσει. Η πόλη που φώναξε 'σταύρωσέ τον' υπήρξε κάποτε ο αγαπημένος της ψυχής Του· η διαθήκη που έσπασε είχε γραφτεί για τη σωτηρία της. Πού έχεις σπάσει τη διαθήκη — επέστρεψες στα είδωλα των πατέρων σου, υπηρέτησες θεούς όσες και οι δρόμοι σου, ενώ ακόμη ονομάζεσαι αγαπημένος; Ο Θεοδώρητος δεν θα σου επιτρέψει να παρεξηγήσεις τη σοβαρότητα: τα έργα εχθρού μπορούν να κρύβονται κάτω από λόγους ανήκοντος. Και δεν θα σε αφήσει να αναπαυθείς σε ό,τι κατέχεις. Παύσε να εμπιστεύεσαι 'στην καρποφορία της γης' — τις κληρονομιές σου, την καύχησή σου — και άρχισε να εμπιστεύεσαι 'στα καλά έργα επάνω της'. Το Αρνί ακολούθησε αυτόν που το οδηγούσε μέχρι τον Σταυρό για τη ζωή του κόσμου· ακολούθησέ Τον με μετάνοια, και φέρε τον καρπό που πάντα ζητούσε η σπασμένη διαθήκη.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Χριστέ Θεέ μας, το ήπιο Αρνί οδηγούμενο στη σφαγή, που εγνώρισες τα σχέδια που στήθηκαν εναντίον Σου και όμως ακολούθησες το θέλημα του Πατρός μέχρι τον Σταυρό — Συ το Ψωμί της ζωής, η ίδια η σάρκα Σου δοθείσα για τη ζωή του κόσμου, καρφωμένη στο δέντρο από την πόλη που ακόμη αποκαλούσες αγαπημένη: ελέησέ με, που τόσες φορές έχω σπάσει τη διαθήκη Σου. Επέστρεψα στα είδωλα των πατέρων μου και υπηρέτησα θεούς όσες και οι δρόμοι μου, ενώ έφερα το όνομά Σου· κάτω από λόγους ανήκοντος έκανα τα έργα εχθρού. Δίδαξέ με να θρηνήσω γι' αυτό, και να παύσω να εμπιστεύομαι στην καρποφορία της γης, στις κληρονομιές μου και στην καύχησή μου, και να φέρω καλά έργα επάνω της. Διόρθωσε μέσα μου τη διαθήκη που το αίμα Σου χύθηκε για να διατηρήσει, και αρίθμησέ με μεταξύ των καρποφόρων κλάδων Σου και όχι μεταξύ των σπασμένων. Σε Σένα η δόξα, με τον άναρχο Πατέρα Σου και το Πάνάγιο και αγαθό και ζωοποιό Πνεύμα Σου, νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Παλαιοδιαθηκικόν Υπόμνημα του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →