Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος
Ματθαίος 9 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου κεφάλαιο εννέα με την έμπιστη καθοδήγηση του Ιωάννη Καλβίνου. Η προσεκτική ερμηνεία του ανοίγει το νόημα των λόγων και των πράξεων του Χριστού για τους πιστούς σήμερα. Καθώς ακολουθούμε τον Καλβίνο μέσα από την αφήγηση του παραλυτικού και την κλήση του Ματθαίου, ανακαλύπτουμε νέους λόγους να εμπιστευθούμε την εξουσία και το έλεος του Σωτήρα. Είθε το Πνεύμα να χρησιμοποιήσει αυτές τις αρχαίες γνώσεις για να ενισχύσει την πίστη και να διεγείρει λατρεία στις καρδιές μας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Προετοίμασε την καρδιά σου να ακούσει την Γραφή διαβάζοντας το Ματθαίο κεφάλαιο εννέα ολόκληρο. Παρατήρησε το έλεος του Ιησού προς τον παραλυτικό άνθρωπο, την αντίθεση των γραμματέων και την έκπληκτη κλήση που επεκτάθηκε σε έναν τελώνη. Άφησε το κείμενο να μιλήσει πρώτα· έπειτα θα ακούσουμε τη στίχο προς στίχο σοφία του Καλβίνου για να κατανοήσουμε τι αποκαλύπτουν αυτά τα γεγονότα για τη συγχώρηση, την πίστη και την αποστολή του Χριστού.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ανοίγει προσδιορίζοντας το πλαίσιο και τον σκοπό του θαύματος.
Ματθαίος 9:1. Και ήλθε στην ιδία πόλη του. Αυτό το χωρίο δείχνει ότι η Καπερναούμ γενικά πιστευόταν ότι ήταν ο τόπος γέννησης του Χριστού, επειδή οι επισκέψεις του σε αυτήν ήταν συχνές· διότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι η ίδια ιστορία που αφηγούνται οι τρεις Ευαγγελιστές, αν και μερικές περιστάσεις μπορεί να αφηγούνται πιο ακριβώς από έναν από αυτούς παρά από έναν άλλο. Ο Λουκάς λέει ότι γραμματείς είχαν έλθει από διάφορα μέρη της Ιουδαίας, οι οποίοι ήταν θεατές όταν ο Χριστός θεράπευσε τον παραλυτικό· και ταυτόχρονα δηλώνει έμμεσα ότι υπήρχαν και άλλοι που επίσης έλαβαν θεραπεία μέσω της χάριτος του Χριστού. Διότι, πριν έλθει στον παραλυτικό, μιλάει στον πληθυντικό αριθμό και λέει ότι η δύναμη του Θεού επιδείχθηκε για τη θεραπεία των ασθενειών τους· η δύναμη του Κυρίου ήταν παρούσα για να τους θεραπεύσει. Η δόξα αυτού του θαύματος ήταν πολύ αξιοσημείωτη. Ένας άνθρωπος στερημένος από τη χρήση όλων των μελών του, ξαπλωμένος σε κρεβάτι και κατεβασμένος με σχοινιά, ξαφνικά σηκώνεται με υγεία, δύναμη και ευκινησία. Ένας άλλος ειδικός λόγος για τον οποίο οι Ευαγγελιστές εμμένουν περισσότερο σε αυτό το θαύμα παρά σε άλλα είναι ότι οι γραμματείς προσβλήθηκαν από τον Χριστό επειδή διεκδικούσε δύναμη και εξουσία να συγχωρεί αμαρτίες· ενώ ο Χριστός σκόπευε να επιβεβαιώσει και να σφραγίσει αυτή την εξουσία με ένα ορατό σημείο.Ο Καλβίνος εξετάζει έπειτα την πίστη που επέδειξαν εκείνοι που έφεραν τον παραλυτικό.
2. Και όταν ο Ιησούς είδε την πίστη τους. Είναι μόνο ο Θεός που γνωρίζει την πίστη· αλλά αυτοί είχαν δώσει απόδειξη πίστης με τον μόχθο αυτής της προσπάθειας· διότι ποτέ δεν θα είχαν υποβληθεί σε τόσο μεγάλο κόπο, ούτε θα είχαν αντιμετωπίσει τόσο τρομερά εμπόδια, αν δεν είχαν αντλήσει θάρρος από πλήρη εμπιστοσύνη στην επιτυχία. Ο καρπός της πίστης τους εμφανίστηκε στο ότι δεν κουράστηκαν, όταν βρήκαν την είσοδο κλειστή από όλες τις πλευρές. Η άποψη που μερικοί έχουν για αυτά τα λόγια, ότι ο Χριστός, ως θεϊκό πρόσωπο, γνώριζε την πίστη τους, η οποία ήταν κρυμμένη μέσα τους, μου φαίνεται μια αναγκαστική ερμηνεία.Στα λόγια της συγχώρησης ο Καλβίνος γράφει έπειτα.
Συγχωρούνται οι αμαρτίες σου. Ο Χριστός φαίνεται εδώ να υπόσχεται στον παραλυτικό κάτι διαφορετικό από αυτό που είχε ζητήσει· αλλά, καθώς σκοπεύει να δώσει υγεία σώματος, αρχίζει με την απομάκρυνση της αιτίας της ασθένειας και ταυτόχρονα υπενθυμίζει στον παραλυτικό την προέλευση της ασθένειάς του και τον τρόπο με τον οποίο οφείλει να διευθετήσει τις προσευχές του. Καθώς οι άνθρωποι συνήθως δεν θεωρούν ότι οι θλίψεις που υπομένουν είναι παιδαγωγίες του Θεού, δεν επιθυμούν τίποτε περισσότερο από κάποια ανακούφιση στη σάρκα και, εν τω μεταξύ, δεν αισθάνονται καμία ανησυχία για τις αμαρτίες τους· ακριβώς όπως ένας άρρωστος άνθρωπος θα αγνοούσε την ασθένειά του και θα ζητούσε μόνο ανακούφιση από τον παρόντα πόνο. [509] Αλλά ο μόνος τρόπος για να λάβει κανείς απελευθέρωση από όλα τα κακά είναι να έχει ο Θεός συμφιλιωθεί μαζί μας. Συμβαίνει μερικές φορές ότι οι πονηροί άνθρωποι απελευθερώνονται από τις θλίψεις τους, ενώ ο Θεός είναι ακόμη εχθρός τους· αλλά όταν νομίζουν ότι έχουν διαφύγει εντελώς, τα ίδια κακά επιστρέφουν αμέσως, ή περισσότερες και βαρύτερες συμφορές τους κατακλύζουν, που καθιστούν φανερό ότι δεν θα μετριαστούν ή δεν θα τελειώσουν μέχρι να εξευμενισθεί η οργή του Θεού, όπως ο Θεός δηλώνει μέσω του Προφήτη ΑμώςΟ Καλβίνος συνεχίζει αντιμετωπίζοντας την κατηγορία βλασφημίας των γραμματέων.
3. Και ιδού, μερικοί από τους γραμματείς. Κατηγορούν τον Χριστό για βλασφημία και ιεροσυλία, επειδή διεκδικεί για τον εαυτό του αυτό που είναι προνόμιο του Θεού. Οι άλλοι δύο Ευαγγελιστές μας λένε επίσης ότι είπαν, Ποιος μπορεί να συγχωρεί αμαρτίες παρά μόνο ο Θεός; Είναι πέρα από κάθε αμφιβολία ότι η προθυμία τους να συκοφαντήσουν τους οδήγησε σε αυτό το πονηρό συμπέρασμα. Αν νομίζουν ότι υπάρχει κάτι που αξίζει μομφή, γιατί δεν ερευνούν γι' αυτό; [510] Επιπλέον, καθώς η έκφραση επιδέχεται περισσότερες από μία έννοιες, και καθώς ο Χριστός δεν είπε τίποτε περισσότερο από αυτό που λένε συχνά οι Προφήτες όταν αναγγέλλουν την χάρη του Θεού, γιατί παίρνουν με κακή έννοια αυτό που επιδέχεται ευνοϊκή ερμηνεία; Πρέπει να ήταν ήδη δηλητηριασμένοι από κακία και φθόνο, αλλιώς δεν θα είχαν αρπάξει τόσο πρόθυμα μια ευκαιρία να κατηγορήσουν τον Χριστό. Παραμένουν σιωπηλοί, αλλά σκέφτονται στις καρδιές τους, ώστε να τον συκοφαντήσουν όταν απουσιάζει μεταξύ ανθρώπων της δικής τους τάξης. Είναι αναμφίβολα αληθές ότι μόνο ο Θεός έχει δύναμη και εξουσία να συγχωρεί αμαρτίες· αλλά σφάλλουν στο συμπέρασμα ότι αυτό δεν ανήκει στον Χριστό, διότι είναι ο Θεός που φανερώθηκε εν σαρκί, (1 Τιμόθεον 3:16.) Είχαν το δικαίωμα να ερευνήσουν σε ποια βάση ο Χριστός διεκδικούσε τέτοια εξουσία· αλλά, χωρίς καμία έρευνα, τον υποθέτουν ότι είναι ένας από την κοινή τάξη των ανθρώπων και προχωρούν βιαστικά να τον καταδικάσουν.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος στοχάζεται στην μοναδική εξουσία που δόθηκε στον Υιό του ανθρώπου.
6. Ότι ο Υιός του ανθρώπου έχει εξουσία στη γη. Αυτή η εξουσία είναι πολύ διαφορετική από αυτή που δόθηκε στους αποστόλους και από αυτή που ασκείται τώρα από τους ποιμένες της Εκκλησίας· διότι αυτοί δεν μπορούν να ειπωθεί τόσο σωστά ότι συγχωρούν αμαρτίες, όσο ότι δηλώνουν ότι συγχωρούνται, όταν παραδίδουν την εντολή που τους έχει εμπιστευθεί. Με αυτά τα λόγια ο Χριστός δηλώνει ότι δεν είναι μόνο ο διάκονος και μάρτυρας, αλλά επίσης ο συγγραφέας αυτής της χάριτος. Αλλά τι σημαίνει αυτός ο περιορισμός, στη γη; Τι ωφελεί σε εμάς να έχουμε λάβει συγχώρηση εδώ, αν δεν επικυρωθεί στον ουρανό; Το νόημα του Χριστού ήταν ότι η συγχώρηση των αμαρτιών δεν πρέπει να ζητείται από απόσταση· διότι την εκθέτει στους ανθρώπους στο ίδιο του το πρόσωπο και σαν να ήταν στα χέρια του. Τόσο ισχυρή είναι η κλίση μας προς την δυσπιστία, ώστε ποτέ δεν τολμούμε να πιστέψουμε ότι ο Θεός είναι ελεήμων σε εμάς, μέχρις ότου πλησιάσει και μιλήσει οικεία σε εμάς. Τώρα, καθώς ο Χριστός κατέβηκε στη γη για τον σκοπό να εκθέσει στους ανθρώπους την χάρη του Θεού ως παρούσα, λέγεται ότι συγχωρεί αμαρτίες ορατά, επειδή σε αυτόν και δι' αυτού αποκαλύφθηκε το θέλημα του Θεού το οποίο, σύμφωνα με την αντίληψη της σάρκας, ήταν προηγουμένως κρυμμένο πάνω από τα σύννεφα.Τέλος ο Καλβίνος εξετάζει την αντίδραση των πλήθων.
8. Και τα πλήθη που είδαν. Αντί για την έκπληξη που αναφέρει ο Ματθαίος, [511] οι άλλοι δύο Ευαγγελιστές χρησιμοποιούν τη λέξη έκστασις, ή θαυμασμός· και ο Λουκάς προσθέτει φόβο. Αλλά ο σκοπός όλων των Ευαγγελιστών είναι να δείξουν ότι η δύναμη του Θεού δεν αναγνωριζόταν απλώς, αλλά ότι όλοι χτυπήθηκαν από έκπληξη και αναγκάστηκαν να δώσουν δόξα στον Θεό. Ο φόβος, που ακολούθησε την έκπληξη, είχε το αποτέλεσμα να τους εμποδίσει να αντιταχθούν στον Χριστό και να τους κάνει να υποταχθούν σε αυτόν με ευλάβεια ως Προφήτη του Θεού. Ο Ματθαίος λέει ρητά ότι δόξασαν τον Θεό, ο οποίος είχε δώσει τέτοια εξουσία στους ανθρώπους. Εδώ φαίνεται ότι σφάλλουν εν μέρει· διότι, αν και βλέπουν έναν άνθρωπο με τα μάτια τους, όφειλαν να έχουν αντιληφθεί σε αυτόν, με τον νου, κάτι υψηλότερο από άνθρωπο. Δεν αμφισβητείται ότι έχουν δίκιο όταν λένε ότι η φύση του ανθρώπου έλαβε μεγάλη τιμή στον Χριστό για το γενικό όφελος του ανθρώπινου γένους· αλλά καθώς δεν αντιλαμβάνονται ότι είναι ο Θεός που φανερώθηκε εν σαρκί, (1 Τιμόθεον 3:16,) η ομολογία τους εμπλέκεται σε κάποιο σφάλμα. [512] Με μια λέξη, ήταν αληθές ότι ο Θεός έδωσε τέτοια εξουσία στους ανθρώπους· αλλά η μορφή και ο τρόπος της δόσεως δεν είχε ακόμη γίνει κατανοητός από εκείνους που δεν γνώριζαν ότι η μεγαλειότητα του Θεού ήταν ενωμένη με σάρκα.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πώς η έμφαση του Καλβίνου στην πίστη αμφισβητεί τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζεις τον Ιησού με τις δικές σου ανάγκες; Με ποιους τρόπους μπορεί να πειραχθείς, όπως οι γραμματείς, να περιορίσεις την εξουσία του Χριστού να συγχωρεί; Πού βλέπεις απόδειξη του αδικαιολόγητου ελέους του Θεού που φτάνει σε ανθρώπους που κάποτε θεωρούσες απίθανους υποψηφίους για χάρη;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Πατέρα, δώρησαι ἡμῖν τὴν πίστιν ἐκείνην, ἥτις ἤγαγε τὸν παραλυτικὸν ἔμπροσθεν τοῦ Υἱοῦ σου, ἵνα ἀναπαυθῶμεν ἐν τῇ ἐξουσίᾳ σου τοῦ συγχωρεῖν ἁμαρτίας καὶ ἰᾶσθαι. Καταπράϋνον τὰς ἀμφιβολίας ἡμῶν, ταπείνωσον τοὺς ὑπερηφάνους λογισμοὺς ἡμῶν, καὶ ἄνοιξον τὰς καρδίας ἡμῶν εἰς τὸ δέχεσθαι τὴν διαθηκικὴν χάριν σου. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου ἔκπεμψον ἡμᾶς ἵνα ἐκτείνωμεν τὴν αὐτὴν χάριν εἰς ἄλλους, εἰς ἔπαινον τῆς ἐνδόξου χάριτός σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →