Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Οβδιού
Οβαδίας 1 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο σημερινό μάθημα στρεφόμαστε στο κλασικό σχόλιο του Ματθαίου Χένρι για το βιβλίο του Οβαδία. Ο Χένρι, ο σεβαστός εξηγητής του δέκατου όγδοου αιώνα, φέρνει τη χαρακτηριστική του θέρμη και ακρίβεια σε αυτή την πιο σύντομη προφητεία της Παλαιάς Διαθήκης. Η ερμηνεία του για το κεφάλαιο 1 φωτίζει τις συναλλαγές του Κυρίου με τον Εδώμ ενώ αντλεί διαχρονικά πνευματικά μαθήματα για κάθε αναγνώστη. Καθώς ακολουθούμε την προσεκτική του έκθεση, ανακαλύπτουμε τόσο προειδοποίηση όσο και ελπίδα που ακόμα μιλούν μέσα από τους αιώνες. Ας καθοδηγήσουν οι γνώσεις του τον διαλογισμό μας για τη δικαιοσύνη του Θεού και την πιστότητα της διαθήκης.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αρχίζουμε διαβάζοντας ολόκληρο το κεφάλαιο του Οβαδία δυνατά. Ακούστε το κυρίαρχο διάταγμα του Κυρίου κατά του Εδώμ και την υπόσχεση απελευθέρωσης για τον λαό του. Αφήστε τη σύντομη, δυνατή γλώσσα του προφήτη να εγκατασταθεί στην καρδιά σας πριν στραφούμε στην έκθεση του Χένρι. Αφιερώστε χρόνο σε κάθε στίχο, σημειώνοντας τα επαναλαμβανόμενα θέματα της υπερηφάνειας, της βίας και της θείας ανταπόδοσης.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά τοποθετώντας την προφητεία στο ιστορικό και διαθηκικό της πλαίσιο.
Η Εδώμ είναι το έθνος εναντίον του οποίου απευθύνεται αυτή η προφητεία και το οποίο μερικοί θεωρούν ότι τίθεται για όλους τους εχθρούς του Ισραήλ που θα καταβληθούν πρώτοι ή τελευταίοι. Οι ραβίνοι με την Εδώμ εννοούν τη Ρώμη. Τη Ρώμη των χριστιανών την εννοούν έτσι και τρέφουν αμείλικτο μίσος εναντίον της ως τέτοιας· αλλά αν την εννοήσουμε ως τη Ρώμη της αντίχριστης εποχής θα βρούμε τα χωρία της αρκετά εφαρμόσιμα. Και μολονότι η Εδώμ είχε ταπεινωθεί στους χρόνους των Μακκαβαίων όπως και προηγουμένως από τον Ιωσαφάτ η καταστροφή της φαίνεται να ήταν τυπική όπως και η απόρριψη του πατέρα τους Ησαύ και να είχε περαιτέρω αναφορά στην καταστροφή των εχθρών της ευαγγελικής εκκλησίας· διότι έτσι θα χαθούν όλοι οι εχθροί του Θεού· και βρίσκουμε (Ησ. λδ΄ 5) την ρομφαία του Κυρίου να κατέρχεται επάνω στην Ιδουμαία για να σημάνει την γενική ημέρα των ανταποδόσεων του Θεού για τη διαμάχη της Σιών στ. 8. Μερικοί έχουν παρατηρήσει καλώς ότι δεν μπορούσε παρά να αποτελεί μεγάλο πειρασμό για τον λαό του Ισραήλ όταν έβλεπαν τον εαυτό τους που ήταν τα τέκνα του αγαπημένου Ιακώβ σε θλίψη και τους Εδωμίτες όχι μόνο να ευημερούν αλλά και να θριαμβεύουν επάνω τους στις θλίψεις τους· και γι’ αυτό ο Θεός τους δίνει μια προοπτική της καταστροφής της Εδώμ η οποία θα είναι ολική και τελική και μιας ευτυχούς έκβασης της δικής τους παιδείας. Τώρα μπορούμε να παρατηρήσουμε εδώΟ Χένρι στη συνέχεια αναπτύσσει τη θεία διακήρυξη πολέμου εναντίον της Εδώμ.
Ι. Μια διακήρυξη πολέμου εναντίον της Εδώμ (εδ. 1): «Ακούσαμε μια φήμη ή μάλλον μια διαταγή από τον Κύριο τον Θεό των δυνάμεων· αυτός έδωσε τον λόγο της εντολής· είναι η βουλή και το διάταγμά του που ούτε μπορεί να ανατραπεί ούτε να αντισταθεί κανείς σ’ αυτό ότι όλοι όσοι κάνουν κακό στον λαό του θα φέρουν σίγουρα κακό επάνω στον εαυτό τους. Ακούσαμε μια αναφορά ότι ο Θεός έχει εγερθεί από την αγία κατοικία του και ετοιμάζει τον θρόνο του για κρίση· και ένας πρεσβευτής αποστέλλεται μεταξύ των εθνών» ένας κήρυκας μάλλον κάποιος υπηρέτης ή αγγελιαφόρος της Πρόνοιας για να ανησυχήσει τα έθνη ή οι προφήτες του Κυρίου που έδωσαν σε κάθε έθνος το φορτίο του. Εκείνοι τους οποίους ο Θεός χρησιμοποιεί φωνάζουν ο ένας στον άλλον Σηκωθείτε εσείς διεγείρετε τον εαυτό σας και ο ένας τον άλλον και ας εγερθούμε εναντίον της Εδώμ στη μάχη. Οι συμμαχικές δυνάμεις υπό τον Ναβουχοδονόσορ έτσι ενθαρρύνουν τον εαυτό τους και ο ένας τον άλλον να κάνουν μια κάθοδο επάνω σε εκείνη τη χώρα: Συγκεντρωθείτε μαζί και ελάτε εναντίον της· έτσι είναι στο παράλληλο χωρίο Ιερ. μθ΄ 14. Σημείωσε όταν ο Θεός έχει αιματηρό έργο να κάνει μεταξύ των εχθρών της εκκλησίας του θα βρει και θα ετοιμάσει και χέρια και καρδιές για να το κάνουν.Ο Χένρι προχωρεί στην εξέταση των συγκεκριμένων λόγων της διαμάχης του Θεού με την Εδώμ.
Όταν έχουμε διαβάσει την καταδίκη της Εδώμ όχι λιγότερο από ολική καταστροφή είναι φυσικό να ρωτήσουμε Γιατί τι κακό έκανε; Ποια είναι η βάση της διαμάχης του Θεού μαζί του; Πολλά πράγματα αναμφίβολα ήταν λανθασμένα στην Εδώμ· ήταν ένας αμαρτωλός λαός και ένας λαός φορτωμένος με ανομία. Αλλά εκείνο το μοναδικό έγκλημα που αποδίδεται σε αυτούς ως γεμίζον το μέτρο τους και φέρνοντας αυτή την καταστροφή επάνω τους για το οποίο εδώ κατηγορούνται για το οποίο καταδικάζονται και για το οποίο κατακρίνονται είναι η αδικία που έκαναν στον λαό του Θεού (εδ. 10): «Είναι για τη βία σου εναντίον του αδελφού σου Ιακώβ εκείνο το αρχαίο και κληρονομικό μίσος που έτρεφες προς τον λαό του Ισραήλ ότι όλη αυτή η ντροπή θα σε καλύψει και θα αποκοπείς για πάντα». Σημείωσε οι αδικίες προς τους ανθρώπους είναι προσβολές προς τον Θεό τον δίκαιο Θεό που αγαπά τη δικαιοσύνη και μισεί την ανομία· και ως Κριτής όλης της γης θα δώσει αποκατάσταση σε εκείνους που υφίστανται αδικία και θα εκδικηθεί εκείνους που κάνουν αδικία. Όλη η βία όλη η αδικία είναι αμαρτία· αλλά είναι μεγάλη επιδείνωση της βίας αν γίνεται είτε 1. Εναντίον οποιουδήποτε από τον δικό μας λαό· είναι βία εναντίον του αδελφού σου της στενής συγγένειάς σου προς τον οποίο θα έπρεπε να είσαι ένας γκοέλ ένας λυτρωτής τον οποίο είναι καθήκον σου να δικαιώσεις αν άλλοι τον αδικούσαν· πόσο πονηρό είναι τότε για σένα τον ίδιο να τον αδικείς! Συκοφαντείς και κακομεταχειρίζεσαι τον ίδιο τον γιο της μητέρας σου· αυτό καθιστά την αμαρτία υπερβολικά αμαρτωλή Ψαλμ. ν΄ 20. Ή 2. Πολύ περισσότερο αν γίνεται εναντίον οποιουδήποτε από τον λαό του Θεού· «είναι ο αδελφός σου Ιακώβ που είναι σε διαθήκη με τον Θεό και αγαπητός σ’ αυτόν. Μισείς εκείνον τον οποίο ο Θεός έχει αγαπήσει και επειδή ο Θεός υπερασπίζεται και θα υπερασπιστεί με ζήλο και στα συμφέροντα του οποίου ο Θεός ευαρεστείται τόσο πολύ να ενδιαφερθεί ο ίδιος ώστε θεωρεί τη βία που γίνεται σ’ αυτόν ως γινόμενη στον εαυτό του. Όποιος αγγίζει τον Ιακώβ αγγίζει την κόρη του οφθαλμού του Θεού του Ιακώβ». Ώστε είναι έγκλημα καθοσιώσεως εσχάτης προδοσίας για το οποίο όπως για εσχάτη προδοσία ας περιμένει η Εδώμ μια ατιμωτική τιμωρία: Ντροπή θα σε καλύψει και μια καταστροφική· θα αποκοπείς για πάντα.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι κλείνει το τμήμα αντανακλώντας στη συμπεριφορά των Εδωμιτών προς τους αδελφούς τους που βρίσκονταν σε δυσχέρεια.
2. Δες ποια ήταν η συμπεριφορά των Εδωμιτών προς αυτούς όταν βρίσκονταν σε αυτή τη δυσχέρεια, για την οποία καταδικάζονται εδώ. (1.) Κοίταξαν με ευχαρίστηση την θλίψη του λαού του Θεού· στάθηκαν στην άλλη πλευρά (εδ. 11), μακριά, όταν έπρεπε να έρθουν για την ανακούφιση των δυσχερών γειτόνων τους, και κοίταξαν αυτούς, και την ημέρα τους, κοίταξαν την θλίψη τους (εδ. 12, 13), με αδιάφορο αμέριμνο μάτι, όπως ο ιερέας και ο Λευίτης κοίταξαν τον τραυματισμένο άνθρωπο, και πέρασαν από την άλλη πλευρά. Αυτοί έχουν πολλά να απολογηθούν που είναι αδρανείς θεατές των προβλημάτων και των θλίψεων των γειτόνων τους, όταν είναι ικανοί να είναι ενεργοί βοηθοί τους. Αλλά αυτό δεν ήταν το μόνο· κοίταξαν αυτό με περιφρονητικό μάτι, με μάτι ευαρέσκειας και ικανοποίησης· κοίταξαν και γέλασαν βλέποντας τον Ισραήλ σε δυσχέρεια, λέγοντας, Αχα! έτσι το θέλαμε. Έθρεψαν τα μάτια τους με το θλιβερό θέαμα της καταστροφής της Ιερουσαλήμ, και το κοίταξαν σαν εκείνοι που το είχαν αναζητήσει από καιρό και συχνά επιθυμούσαν να το δουν. Σημείωσε, Πρέπει να προσέχουμε με ποιο μάτι κοιτάζουμε τις θλίψεις των αδελφών μας· και, αν δεν μπορούμε να τις κοιτάξουμε με ελεήμον μάτι συμπάθειας και τρυφερότητας, είναι καλύτερα να μην τις κοιτάξουμε καθόλου: Δεν έπρεπε να είχες κοιτάξει όπως έκανες την ημέρα του αδελφού σου. (2.) Θριάμβευσαν και περιφρόνησαν αυτούς, επέπληξαν τους αδελφούς τους με τις λύπες τους, και έκαναν τους εαυτούς τους και τους συντρόφους τους χαρούμενους με αυτούς. Χάρηκαν για τα παιδιά του Ιούδα την ημέρα της καταστροφής τους. Δεν είχαν τους καλούς τρόπους να κρύψουν την ευχαρίστηση που έπαιρναν στην καταστροφή του Ιούδα και να την προσποιηθούν, αλλά την δήλωσαν ανοιχτά, και την δήλωσαν αγενώς και υβριστικά σε αυτούς· χάρηκαν για αυτούς, κοκορεύτηκαν, και αυθάδισαν, και καταπάτησαν αυτούς. Αυτοί έχουν το πνεύμα των Εδωμιτών που μπορούν να χαρούν για οποιονδήποτε, ιδιαίτερα για Ισραηλίτες, την ημέρα της συμφοράς τους. (3.) Μίλησαν υπερήφανα—μεγάλωσαν το στόμα (έτσι είναι η λέξη), εναντίον του Ισραήλ, μίλησαν με μεγάλη περιφρόνηση για τους πάσχοντες Ισραηλίτες, και με αέρα υπεροψίας για την παρούσα ασφάλεια και ευημερία του Εδώμ, σαν να μπορούσε να συναχθεί από την παρούσα διαφορετική κατάστασή τους ότι οι ρόλοι αντιστράφηκαν, και τώρα ο Ησαύ ήταν αγαπημένος, και ο ευνοούμενος του ουρανού, και ο Ιακώβ μισημένος και απορριμμένος. Σημείωσε, Αυτοί πρέπει να περιμένουν να ταπεινωθούν και να νεκρωθούν αποτελεσματικά με κάποιον τρόπο ή άλλο οι ίδιοι που είναι φουσκωμένοι και γίνονται υπερήφανοι από τις ταπεινώσεις και τις νεκρώσεις των άλλων. (4.) Προχώρησαν ακόμη περισσότερο, γιατί μπήκαν στην πύλη του λαού του Θεού την ημέρα της συμφοράς τους, και έβαλαν χέρια στην περιουσία τους. Αν και δεν βοήθησαν να τους κατακτήσουν, βοήθησαν να τους λεηλατήσουν, και διεκδίκησαν μερίδιο στη λεία, εδ. 13. Η Ιερουσαλήμ πετάχτηκε ανοιχτή, και τότε μπήκαν μέσα· ο πλούτος της πετάχτηκε γύρω, και τον άρπαξαν για τους εαυτούς τους, δικαιολογώντας το με αυτό, ότι μπορούσαν εξίσου καλά να το πάρουν όσο να το αφήσουν να χαθεί· ενώ ήταν να παίρνουν αυτό που δεν ήταν δικό τους. Η Βαβυλών καταστρέφει την Ιερουσαλήμ, αλλά ο Εδώμ, ανακατεύοντας με τα λάφυρα, γίνεται συνένοχος του εγκλήματος, και θα λογιστεί με αυτόν ως συνεργός μετά το γεγονός. Σημείωσε, Αυτοί μόνο φτωχαίνουν τους εαυτούς τους που νομίζουν ότι θα πλουτίσουν τους εαυτούς τους από τα ερείπια του λαού του Θεού· και αυτοί εξαπατούν τους εαυτούς τους που νομίζουν ότι μπορούν να ονομάσουν όλη αυτή την περιουσία δική τους την οποία μπορούν να βάλουν τα χέρια τους σε μια ημέρα συμφοράς. (5.) Έκαναν ακόμη χειρότερα πράγματα· όχι μόνο λήστεψαν τους αδελφούς τους, αλλά τους δολοφόνησαν, την ημέρα της συμφοράς τους· έβαλαν χέρια όχι μόνο στην περιουσία τους, αλλά στα πρόσωπά τους, εδ. 14. Όταν το νικηφόρο σπαθί των Χαλδαίων έκανε αιματηρό έργο μεταξύ των Ιουδαίων πολλοί διέφυγαν, και ήταν σε καλή πορεία να σώσουν τους εαυτούς τους με φυγή· αλλά οι Εδωμίτες τους παρεμπόδισαν άθλια, στάθηκαν στον σταυροδρόμι όπου συναντιούνταν αρκετοί δρόμοι, από τον καθένα από τους οποίους οι τρέμοντες Ισραηλίτες έκαναν το καλύτερο της πορείας τους από την οργή των διωκτών, και εκεί τους σταμάτησαν: μερικούς τους έκοψαν βάρβαρα και δειλά οι ίδιοι· άλλους τους πήραν αιχμαλώτους, και τους παρέδωσαν στους διώκτες, μόνο για να κολακεύσουν τους εαυτούς τους μαζί τους, επειδή ήταν τώρα οι κατακτητές. Δεν έπρεπε να ήταν τόσο σκληροί προς αυτούς που βρίσκονταν στο έλεός τους, και ποτέ δεν είχαν κάνει, ούτε ήταν ποτέ πιθανό να κάνουν, σε αυτούς καμία βλάβη· δεν έπρεπε να πρόδωσαν αυτούς τους οποίους είχαν τόσο καλή ευκαιρία να προστατεύσουν· αλλά τέτοια είναι τα τρυφερά ελέη των πονηρών. Κανείς δεν μπορεί να διαβάσει αυτό χωρίς υψηλό βαθμό συμπόνιας προς αυτούς που κακοποιήθηκαν έτσι άθλια, οι οποίοι όταν έφυγαν από το σπαθί ενός ανοιχτού εχθρού, και νόμισαν ότι είχαν βγει από την εμβέλειά του, έπεσαν πάνω και έπεσαν από το σπαθί ενός προδοτικού γείτονα, από τον οποίο δεν ήταν ανήσυχοι για κανέναν κίνδυνο. Ούτε μπορεί κανείς να διαβάσει αυτό χωρίς υψηλό βαθμό αγανάκτησης προς αυτούς που ήταν τόσο τέλεια χαμένοι για όλη την ανθρωπιά ώστε να ασκήσουν τέτοια σκληρότητα πάνω σε τέτοια κατάλληλα αντικείμενα συμπόνιας. (6.) Σε όλα αυτά ενώθηκαν με τους ανοιχτούς εχθρούς και διώκτες του Ισραήλ: Ακόμη και εσύ ήσουν σαν ένας από αυτούς, συνένοχος εξίσου ένοχος με τους κύριους. Αυτός που ενώεται με τους κακοποιούς, και βοηθά και υποστηρίζει στις κακές πράξεις τους, θα λογιστεί, και θα λογιστεί με αυτόν, σαν ένας από αυτούς.
Απαντήστε
Απάντηση
1. Πού στη ζωή μου μπορεί η υπερηφάνεια να χτίζει μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας;
2. Πώς αντιδρώ όταν βλέπω συναδέλφους πιστούς να αντιμετωπίζουν δυσκολίες;
3. Με ποιους τρόπους πειράζομαι να εμπιστευτώ ανθρώπινες συμμαχίες αντί για την προστασία του Κυρίου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε φιλάνθρωπε, κλίνουμε ενώπιον του αγίου σου λόγου στον Οβδία, ομολογώντας την υπερηφάνεια που υψώνεται εναντίον σου και ζητώντας από το Πνεύμα σου να την ξεριζώσει από τις καρδιές μας. Χάρισέ μας ταπεινή εμπιστοσύνη μόνο σε σένα, όχι σε επίγεια δύναμη ή συμμαχίες, και γέμισέ μας με τρυφερή συμπόνια για τους αδελφούς και τις αδελφές μας που βρίσκονται σε στενοχώρια, ώστε να μην χαρούμε ποτέ στην συμφορά τους. Είθε να έρθει η βασιλεία σου και να βασιλεύσει το ευαγγέλιό σου σε εμάς μέχρι εκείνη την ημέρα. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →