Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γαλάτες
Προς Γαλάτας 4 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντισμός)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το τέταρτο κεφάλαιο της προς Γαλάτας επιστολής εκθέτει τη διάκριση μεταξύ της κατάστασης των κληρονόμων υπό περιορισμό και της ελευθερίας που χορηγείται στην ορισμένη εποχή από τον Πατέρα. Ο Παῦλος απευθύνεται στις εκκλησίες της Γαλατίας σχετικά με την επιστροφή τους σε προηγούμενα στοιχεία αφού έλαβαν τη γνώση του Χριστοῦ, θέτοντας έτσι σε κίνδυνο τη θέση της διαθήκης που εξασφαλίστηκε από τη θεία υπόσχεση και όχι από έργα του νόμου. Το επιχείρημα προχωρεί από την προσωρινή ανηλικιότητα του κληρονόμου στην αποστολή του Υἱοῦ εν πληρώματι χρόνου, με την οποία πραγματοποιείται η υιοθεσία και δίνεται το Πνεῦμα του Υἱοῦ. Αυτή η κίνηση στηρίζεται στον κυρίαρχο προσδιορισμό του Θεοῦ, ο οποίος διακρίνει μεταξύ της διαθήκης της υποσχέσεως και της διαθήκης από το Σινᾶ που γεννά δουλεία. Το κεφάλαιο κλείνει με αλληγορική έκθεση των δύο υιών του Ἀβραάμ, απεικονίζοντας την ασυμβατότητα των δύο διαθηκών και την ελευθερία που ανήκει στα τέκνα της υποσχέσεως. Σε όλο το κείμενο η έμφαση βρίσκεται στον αμετάβλητο σκοπό του Θεοῦ στην εκλεκτική χάρη και στην αναγκαιότητα να παραμένουμε στην ελευθερία με την οποία ὁ Χριστός έχει ελευθερώσει τον λαό του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Καθώς διαβάζεται το κείμενο, προσέξτε την πρόοδο από τον κληρονόμο υπό παιδαγωγούς και επιτρόπους μέχρι την υποδοχή της υιοθεσίας μέσω της αποστολής του Υἱοῦ. Παρατηρήστε την αντίθεση που γίνεται μεταξύ των στοιχείων του κόσμου και της γνώσεως του Θεοῦ ως Πατέρα. Σημειώστε την προειδοποίηση κατά της επιστροφής στη δουλεία αφού έχει γίνει γνωστός ο αληθινός και ζωντανός Θεός. Ακολουθήστε την αλληγορική μεταχείριση της Ἁγάρ και της Σάρρας, η οποία διακρίνει τη διαθήκη που γεννά τέκνα σε δουλεία από τη διαθήκη της ελεύθερης γυναίκας. Σκεφθείτε πώς ο απόστολος εφαρμόζει τον προφητικό λόγο σχετικά με τη στείρα γυναίκα στην παρούσα κατάσταση της εκκλησίας, και σημειώστε την τελική προτροπή να στέκεστε στερεά στην ελευθερία που αγοράστηκε από τον Χριστό αντί να εμπλέκεστε ξανά με τον ζυγό της δουλείας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Παῦλος αρχίζει παρομοιάζοντας τον κληρονόμο, αν και κύριος όλων, με δούλο ενώ παραμένει ανήλικος, υποκείμενος σε φύλακες και οικονόμους μέχρι τον χρόνο που ορίστηκε από τον πατέρα. Αυτή η εικόνα εφαρμόζεται στην εκκλησία υπό τον νόμο, η οποία βρισκόταν σε δουλεία υπό τα στοιχεία του κόσμου. Ο νόμος υπηρέτησε ως προσωρινός περιορισμός, ρυθμίζοντας τη ζωή του λαού της διαθήκης μέχρι τη στιγμή που καθορίστηκε από τη θεία βουλή. Εν πληρώματι χρόνου ο Θεός απέστειλε τον Υἱόν του, γεννημένο από γυναίκα, γεννημένο υπό τον νόμο, για να εξαγοράσει εκείνους που ήταν υπό τον νόμο ώστε να λάβουν την υιοθεσία υιών. Η αποστολή είναι πράξη κυρίαρχης πρωτοβουλίας, όχι προκαλούμενη από ανθρώπινη αξία αλλά από τον αιώνιο σκοπό που διακρίνει τον χρόνο του περιορισμού από τον χρόνο της κατοχής. Επειδή ο Υἱός ήλθε, ο Θεός απέστειλε το Πνεῦμα του Υἱοῦ του στις καρδιές των πιστών, κράζοντας Ἀββά, Πατέρα. Αυτό το ενδημούν Πνεῦμα μαρτυρεί την πραγματικότητα της υιοθεσίας και σηματοδοτεί τη μετάβαση από τη δουλεία στην υιοθεσία. Το να επιστρέψει κανείς στα ασθενή και πτωχά στοιχεία αφού γνώρισε τον Θεό, ή μάλλον αφού έγινε γνωστός από τον Θεό, αποτελεί επιστροφή στη δουλεία που αντιφάσκει με την προέλαση της διαθήκης που επιτελέστηκε εν Χριστῷ. Ο απόστολος στρέφεται έπειτα στην αλληγορία των δύο γυναικών. Ο Ἀβραάμ είχε δύο υιούς, έναν από τη δούλη και έναν από την ελεύθερη. Ο υιός της δούλης γεννήθηκε κατά σάρκα, ενώ ο υιός της ελεύθερης γεννήθηκε κατά υπόσχεση. Αυτοί αντιπροσωπεύουν δύο διαθήκες: μία από το όρος Σινᾶ, η οποία γεννά δουλεία και αντιστοιχεί στην Ἱερουσαλήμ που είναι τώρα, και η άλλη που αντιστοιχεί στην Ἱερουσαλήμ άνω, η οποία είναι ελεύθερη και μητέρα όλων των τέκνων της υποσχέσεως. Ο προφητικός λόγος επικαλείται για να δείξει ότι η στείρα γυναίκα θα έχει περισσότερα τέκνα από εκείνη που έχει άνδρα, δηλώνοντας τη διεύρυνση του λαού της διαθήκης μέσω της υποσχέσεως και όχι μέσω φυσικής καταγωγής ή νομικής τήρησης. Εκείνοι που είναι από τη δούλη εκβάλλονται, διότι ο υιός της δούλης δεν θα κληρονομήσει με τον υιό της ελεύθερης. Το συμπέρασμα ακολουθεί ότι οι πιστοί, ως τέκνα της υποσχέσεως, δεν είναι τέκνα της δούλης αλλά της ελεύθερης. Το επιχείρημα λοιπόν καθιερώνει ότι η δικαίωση και η υιοθεσία στηρίζονται στην υπόσχεση που εκπληρώθηκε εν Χριστῷ, όχι στην υποταγή στον νόμο που δόθηκε στο Σινᾶ, και ότι κάθε προσπάθεια να συμπληρωθεί η ελευθερία της υιοθεσίας με τις απαιτήσεις της προηγούμενης διαθήκης ακυρώνει την ίδια τη χάρη που διακρίνει τους κληρονόμους κατά υπόσχεση.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Η διδασκαλία αυτού του κεφαλαίου βρίσκεται σε στενή σχέση με την προς Ρωμαίους επιστολή, όπου διατηρείται η ίδια διάκριση μεταξύ της υποσχέσεως προς τον Ἀβραάμ και του νόμου που δόθηκε τετρακόσια τριάντα χρόνια αργότερα, και όπου η υιοθεσία παρουσιάζεται ως προνόμιο εκείνων που οδηγούνται από το Πνεῦμα του Θεοῦ. Συμφωνεί επίσης με την προς Εβραίους επιστολή στην αντίθεση μεταξύ του επίγειου αγιαστηρίου με τις επαναλαμβανόμενες προσφορές του και των ουρανίων πραγματικοτήτων που εξασφαλίστηκαν από το εφάπαξ έργο του Χριστοῦ. Μέσα στην ευρύτερη προτεσταντική ερμηνευτική παράδοση το χωρίο έχει γίνει αντιληπτό ως προστασία του δόγματος της δικαιώσεως δια πίστεως μόνης κατά οποιασδήποτε προσθήκης τελετουργικών ή νομικών απαιτήσεων, ενώ επιβεβαιώνει την ενότητα της διαθήκης της χάριτος και στις δύο διαθήκες. Η κυριαρχία του Θεοῦ στον προσδιορισμό των καιρών και των εποχών της αποκαλύψεως υποστηρίζεται σταθερά, όπως και η πραγματικότητα της μαρτυρίας του Πνεύματος στην υιοθεσία στις καρδιές των εκλεκτών. Η αλληγορία της Ἁγάρ και της Σάρρας έχει αναγνωστεί ως επιβεβαίωση της ασυμβατότητας της δικαιοσύνης εκ έργων με την ελευθερία που ρέει από την υπόσχεση, ενισχύοντας έτσι την ομολογία της εκκλησίας ότι η σωτηρία είναι του Κυρίου από την αρχή μέχρι το τέλος.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποιους τομείς σκέψης ή πρακτικής βρίσκετε τον εαυτό σας να πειράζεται να συμπληρώσει το τετελεσμένο έργο του Χριστοῦ με παρατηρήσεις που ανήκουν σε προηγούμενη διαχείριση της διαθήκης; Πώς διαμορφώνει την καθημερινή σας εμπιστοσύνη ενώπιον του Θεοῦ ως Πατέρα και όχι ως Κριτή υπό τον νόμο η πραγματικότητα της υιοθεσίας, που μαρτυρείται από το Πνεῦμα του Υἱοῦ; Πού μπορεί η εκκλησία σήμερα να διακινδυνεύει να επιστρέψει στα στοιχεία που δεν μπορούν να δώσουν ζωή, και ποια βήματα μετανοίας και ανανεωμένης προσκόλλησης στην υπόσχεση θα εναρμονίζονταν με την ελευθερία που αγοράστηκε από τον Χριστό;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω κυρίαρχε Κύριε, ο οποίος εν πληρώματι χρόνου απέστειλες τον Υἱόν σου για να εξαγοράσεις εκείνους που ήταν υπό τον νόμο και να τους δώσεις την υιοθεσία υιών, φύλαξε την εκκλησία σου από κάθε επιστροφή στα ασθενή και πτωχά στοιχεία που δεν μπορούν να δικαιώσουν. Δώσε ώστε εμείς που λάβαμε το Πνεῦμα της υιοθεσίας να περιπατούμε στην ελευθερία με την οποία ο Χριστός μας ελευθέρωσε, ούτε περιφρονώντας την υπόσχεση ούτε προσθέτοντας σε αυτή τις απαιτήσεις του Σινᾶ. Διαφύλαξέ μας από την εμπλοκή της διαθήκης της δούλης, και κάνε μας να προσκολλώμεθα στην Ἱερουσαλήμ άνω, τη μητέρα όλων όσοι γεννήθηκαν κατά την υπόσχεση. Ας επιβεβαιώσει η μαρτυρία του Πνεύματος στις καρδιές μας ότι είμαστε τέκνα σου, κληρονόμοι κατά τον αιώνιο σκοπό που δεν μπορεί να ανατραπεί. Στήριξε τον λαό της διαθήκης σου σε αυτή την ελευθερία μέχρι την ημέρα που η κληρονομία θα κατοχθεί πλήρως, διά Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ημῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.