← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Κολοσσαείς

Κολ 2 — με τον Ματθαίο Χένρι

Κολοσσαείς 2Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στο δεύτερο κεφάλαιο της προς Κολοσσαείς προσφέρει έναν σταθερό, ποιμαντικό οδηγό μέσα από τις εγκάρδιες προειδοποιήσεις και τις πλούσιες ενθαρρύνσεις του αποστόλου. Με τη χαρακτηριστική του θέρμη και ακρίβεια, ο Χένρι ανιχνεύει την βαθιά μέριμνα του Παύλου για εκκλησίες που δεν είχε επισκεφθεί ποτέ και την επείγουσα πρόσκλησή του να παραμείνουμε ριζωμένοι μόνο στον Χριστό. Οι στοχασμοί του φωτίζουν τόσο τους κινδύνους της ψευδούς φιλοσοφίας όσο και την υπερβατική πληρότητα που κατέχουν οι πιστοί στον Κύριό τους. Καθώς ακολουθούμε την έκθεση του Χένρι, καλούμαστε να εξετάσουμε τη δική μας σταθερότητα στο ευαγγέλιο και να αγαπήσουμε την πλήρη επάρκεια του Ιησού. Αυτό το μάθημα μας εισάγει στην ίδια προσεκτική προσοχή ώστε οι καρδιές μας να ενωθούν με αγάπη και να εδραιωθούν στην πίστη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το δεύτερο κεφάλαιο της προς Κολοσσαείς. Ακούστε την στοργική μέριμνα του αποστόλου, τις σαφείς προειδοποιήσεις του κατά των απατηλών διδασκαλιών και τη θριαμβευτική διακήρυξή του για όλα όσα είναι δικά μας εν Χριστώ. Αφήστε τα λόγια να καθιζάνουν αργά, σημειώνοντας πού ο Παύλος προτρέπει σε σταθερότητα και πού δείχνει στο τελειωμένο έργο του σταυρού. Επιτρέψτε στο απόσπασμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για τις γνώσεις που αναπτύσσει ο Ματθαίος Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας τη μεγάλη σύγκρουση του αποστόλου για τις αόρατες εκκλησίες. Μπορούμε να παρατηρήσουμε εδώ τη μεγάλη μέριμνα που είχε ο Παύλος για αυτούς τους Κολοσσαείς και τις άλλες εκκλησίες για τις οποίες δεν είχε προσωπική γνώση. Ο απόστολος δεν είχε πάει ποτέ στην Κολοσσά, και η εκκλησία που φυτεύτηκε εκεί δεν ήταν δική του φύτευση· και όμως είχε τόσο τρυφερή φροντίδα γι’ αυτήν σαν να ήταν ο μόνος λαός της φροντίδας του (εδ. 1): Διότι θέλω να γνωρίζετε τι μεγάλη σύγκρουση έχω για σας, και για εκείνους στη Λαοδίκεια, και για όσους δεν είδαν το πρόσωπό μου εν σαρκί. Παρατηρήστε, 1. Η φροντίδα του Παύλου για την εκκλησία ήταν τέτοια που ισοδυναμούσε με σύγκρουση. Βρισκόταν σε μια μορφή αγωνίας, και είχε διαρκή φόβο σχετικά με το τι θα γινόταν από αυτούς. Σε αυτό ήταν ακόλουθος του Δασκάλου του, ο οποίος ήταν σε αγωνία για μας, και εισακούστηκε επειδή φοβήθηκε. (2.) Μπορούμε να διατηρούμε κοινωνία με πίστη, ελπίδα και άγια αγάπη, ακόμη και με εκείνες τις εκκλησίες και τους συγχριστιανούς για τους οποίους δεν έχουμε προσωπική γνώση, και με τους οποίους δεν έχουμε συνομιλία. Μπορούμε να σκεφτόμαστε, να προσευχόμαστε και να ενδιαφερόμαστε ο ένας για τον άλλον, στην μεγαλύτερη απόσταση· και εκείνους που ποτέ δεν είδαμε εν σαρκί μπορούμε να ελπίζουμε να συναντήσουμε στον ουρανό. Αλλά, Ο Χένρι προχωρά σε προειδοποίηση κατά των απατεώνων που παρασύρουν με δελεαστικά λόγια. Ο απόστολος προειδοποιεί τους Κολοσσαείς κατά των απατεώνων (εδ. 4): Και αυτό λέγω μήπως κάποιος σας παρασύρει με δελεαστικά λόγια· και εδ. 8, Μήπως κάποιος σας λεηλατήσει. Επιμένει τόσο πολύ στην τελειότητα του Χριστού και της ευαγγελικής αποκάλυψης, για να τους διαφυλάξει από τις παγίδες εκείνων που θα διέφθειραν τις αρχές τους. Σημειώστε, 1. Ο τρόπος με τον οποίο ο Σατανάς λεηλατεί ψυχές είναι παρασύροντάς τις. Τις εξαπατά, και με αυτόν τον τρόπο τις θανατώνει. Είναι ο παλαιός όφις που εξαπάτησε την Εύα με την πανουργία του, Β΄ Κορ. ια΄ 3. Δεν μπορούσε να μας καταστρέψει αν δεν μας εξαπατούσε· και δεν μπορούσε να μας εξαπατήσει παρά μόνο με δική μας υπαιτιότητα και ανοησία. 2. Οι πράκτορες του Σατανά, που σκοπεύουν να τους λεηλατήσουν, τους παρασύρουν με δελεαστικά λόγια. Δείτε τον κίνδυνο των δελεαστικών λόγων· πόσοι καταστρέφονται από την κολακεία εκείνων που παραμονεύουν για να εξαπατήσουν, και από τις ψευδείς μεταμφιέσεις και τις ωραίες εμφανίσεις κακών αρχών και πονηρών πρακτικών. Με καλούς λόγους και εύσχημες ομιλίες εξαπατούν τις καρδιές των απλών, Ρωμ. ιστ΄ 18. «Πρέπει να στέκεστε σε επιφυλακή κατά των δελεαστικών λόγων, και να είστε σε εγρήγορση και να φοβάστε εκείνους που θα σας δελεάσουν σε κάποιο κακό· διότι αυτό που στοχεύουν είναι να σας λεηλατήσουν.» Αν οι αμαρτωλοί σε δελεάσουν, μη συναινέσεις, Παρ. α΄ 10. Παρατηρήστε, Ο Χένρι στη συνέχεια τονίζει την ουσία που βρίσκεται στον Χριστό πάνω από τις σκιές του νόμου. 1. Ότι έχουμε εν Χριστώ την ουσία όλων των σκιών του τελετουργικού νόμου· για παράδειγμα, (1.) Είχαν τότε τη Σεκινά, ή την ειδική παρουσία του Θεού, που ονομαζόταν δόξα, από το ορατό σημείο της; Έτσι έχουμε τώρα στον Ιησού Χριστό (εδ. 9): Διότι εν αυτώ κατοικεί πλήρως η θεότητα σωματικώς. Υπό τον νόμο, η παρουσία του Θεού κατοικούσε μεταξύ των χερουβίμ, σε ένα νέφος που κάλυπτε το ιλαστήριο· αλλά τώρα κατοικεί στο πρόσωπο του Λυτρωτή μας, ο οποίος μετέχει της φύσεώς μας, και είναι οστούν εκ των οστών μας και σαρξ εκ της σαρκός μας, και μας έχει δηλώσει τον Πατέρα πιο καθαρά. Κατοικεί εν αυτώ σωματικώς· όχι όπως το σώμα αντιτίθεται στο πνεύμα, αλλά όπως το σώμα αντιτίθεται στη σκιά. Η πληρότητα της θεότητας κατοικεί στον Χριστό πραγματικά, και όχι εικονικά· διότι είναι και Θεός και άνθρωπος. (2.) Είχαν την περιτομή, που ήταν η σφραγίδα της διαθήκης; Εν Χριστώ περιτεμνόμαστε με την περιτομή που γίνεται χωρίς χέρια (εδ. 11), με το έργο της αναγέννησης εντός μας, που είναι η πνευματική ή χριστιανική περιτομή. Είναι Ιουδαίος ο εντός, και περιτομή είναι εκείνη της καρδιάς, Ρωμ. β΄ 29. Αυτό οφείλεται στον Χριστό, και ανήκει στη χριστιανική οικονομία. Γίνεται χωρίς χέρια· όχι με τη δύναμη οποιουδήποτε πλάσματος, αλλά με τη δύναμη του μακαρίου Πνεύματος του Θεού. Γεννιόμαστε εκ του Πνεύματος, Ιω. γ΄ 5. Και είναι το λουτρό της αναγέννησης και της ανανέωσης του Αγίου Πνεύματος, Τιτ. γ΄ 5. Συνίσταται στην απόθεση του σώματος των αμαρτιών της σαρκός, στην αποκήρυξη της αμαρτίας και στη μεταρρύθμιση της ζωής μας, όχι σε απλές εξωτερικές τελετές. Δεν είναι η απομάκρυνση της ρυπαρότητας της σαρκός, αλλά η απάντηση καλής συνειδήσεως προς τον Θεό, Α΄ Πέτρ. γ΄ 21. Και δεν αρκεί να αποθέσουμε κάποια μία ιδιαίτερη αμαρτία, αλλά πρέπει να αποθέσουμε όλο το σώμα της αμαρτίας. Ο παλαιός άνθρωπος πρέπει να σταυρωθεί, και το σώμα της αμαρτίας να καταστραφεί, Ρωμ. στ΄ 6. Ο Χριστός περιτμήθηκε, και, με την ένωσή μας προς αυτόν, μετέχουμε εκείνης της αποτελεσματικής χάριτος που αποθέτει το σώμα των αμαρτιών της σαρκός. Πάλι, οι Ιουδαίοι θεωρούσαν τους εαυτούς τους τέλειους στον τελετουργικό νόμο· αλλά εμείς είμαστε τέλειοι εν Χριστώ, εδ. 10. Εκείνος ήταν ατελής και ελλιπής· αν η πρώτη διαθήκη ήταν άμεμπτη, δεν θα ζητούνταν τόπος για τη δεύτερη (Εβρ. η΄ 7), και ο νόμος ήταν μόνο σκιά των αγαθών, και ποτέ, με εκείνες τις θυσίες, δεν μπορούσε να τελειοποιήσει τους προσερχομένους, Εβρ. ι΄ 1. Αλλά όλα τα ελαττώματά του συμπληρώνονται στο ευαγγέλιο του Χριστού, με την πλήρη θυσία για την αμαρτία και την αποκάλυψη του θελήματος του Θεού. Ο οποίος είναι η κεφαλή πάσης αρχής και εξουσίας. Όπως η ιερωσύνη της Παλαιάς Διαθήκης είχε την τελειότητά της στον Χριστό, έτσι είχε και η βασιλεία του Δαβίδ, που ήταν η εξέχουσα αρχή και εξουσία υπό την Παλαιά Διαθήκη, και την οποία οι Ιουδαίοι εκτιμούσαν τόσο πολύ. Και αυτός είναι ο Κύριος και κεφαλή όλων των εξουσιών στον ουρανό και στη γη, αγγέλων και ανθρώπων. Άγγελοι, αρχές και εξουσίες υποτάσσονται σε αυτόν, Α΄ Πέτρ. γ΄ 22.
Σκεφτείτε

Σκέψη

Ο Χένρι ολοκληρώνει με προειδοποίηση κατά των ιουδαϊζόντων διδασκάλων που επιβάλλουν τελετουργικές παρατηρήσεις. Ι. Εδώ είναι προειδοποίηση να προσέχουμε τους ιουδαϊζόντες διδασκάλους, ή εκείνους που θα επέβαλλαν στους χριστιανούς τον ζυγό του τελετουργικού νόμου: Ας μη σας κρίνει λοιπόν κανείς σε φαγητό ή ποτό, κ.λπ., εδ. 16. Πολύ από τις τελετές του νόμου του Μωυσέως συνίσταντο στη διάκριση φαγητών και ημερών. Φαίνεται από το Ρωμ. ιδ΄ ότι υπήρχαν εκείνοι που ήθελαν να διατηρήσουν αυτές τις διακρίσεις· αλλά εδώ ο απόστολος δείχνει ότι αφού ήλθε ο Χριστός, και κατήργησε τον τελετουργικό νόμο, δεν πρέπει να τον διατηρούμε. «Ας μη σας επιβάλλει κανείς αυτά τα πράγματα, διότι ο Θεός δεν τα επέβαλε· αν ο Θεός σας έκανε ελεύθερους, μη γίνεστε πάλι μπλεγμένοι σε εκείνον τον ζυγό της δουλείας.» Και αυτό μάλλον διότι αυτά τα πράγματα ήταν σκιές των μελλόντων (εδ. 17), υποδηλώνοντας ότι δεν είχαν καμία εγγενή αξία και ότι τώρα καταργούνται. Αλλά το σώμα είναι του Χριστού· το σώμα, του οποίου ήταν σκιές, ήλθε· και η συνέχιση των τελετουργικών παρατηρήσεων, που ήταν μόνο τύποι και σκιές του Χριστού και του ευαγγελίου, φέρει την υπόδειξη ότι ο Χριστός δεν έχει έρθει ακόμη και η ευαγγελική κατάσταση δεν έχει αρχίσει ακόμη. Παρατηρήστε τα πλεονεκτήματα που έχουμε υπό το ευαγγέλιο, πάνω από αυτά που είχαν υπό τον νόμο· εκείνοι είχαν τις σκιές, εμείς έχουμε την ουσία.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή μου πειράζομαι περισσότερο να προσθέσω ανθρώπινες παραδόσεις στο τελειωμένο έργο του Χριστού; Πώς επηρεάζει την καθημερινή μου πορεία η βεβαιότητα ότι είμαι τέλειος εν αυτώ; Με ποιους τρόπους μπορώ να ενθαρρύνω τους συναδέλφους πιστούς να παραμείνουν ριζωμένοι και οικοδομημένοι μόνο στον Χριστό;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, σε αἰνοῦμεν διὰ τὴν παντελῆ ἐπάρκειαν τοῦ Χριστοῦ, ἐν ᾧ κέκρυνται πάντες οἱ θησαυροὶ τῆς σοφίας καὶ τῆς γνώσεως καὶ ἐν ᾧ πεπληρώμεθα. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, ῥίζωσον ἡμᾶς βαθέως ἐν αὐτῷ, φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης κενῆς φιλοσοφίας, ἥτις θὰ μᾶς ἀποσπάσῃ ἀπὸ τῆς Κεφαλῆς τοῦ σώματος, καὶ συνένωσον ἡμᾶς ἐν ἀγάπῃ μετὰ πλήρους βεβαιότητος τῆς κατανοήσεως. Πλήρωσον τὰς καρδίας ἡμῶν μετὰ ὑπερχειλίζοντος εὐχαριστίας διὰ τὴν τετελεσμένην σωτηρίαν ἣν ἐλάβομεν, καὶ ἐνίσχυσον ἡμᾶς νὰ περιπατῶμεν ἀξίως Σου, περισσεύοντες ἐν πίστει. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →