← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης

Ιωάννης 12 — με τον Σιμεών

Ιωάννης 12Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο πνεύμα της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Horae Homileticae του Καρόλου Σιμεών, αυτό το θησαυροφυλάκιο Αγγλικανικής ομιλητικής έκθεσης. Στο δωδέκατο κεφάλαιο του Ευαγγελίου του Ιωάννη ο Σιμεών ξεδιπλώνει την κατανόηση του ίδιου του Κυρίου μας για τον θάνατό του και το μονοπάτι εκείνων που θα τον ακολουθούσαν. Με ευλαβή σαφήνεια δείχνει πώς ο σταυρός είναι ταυτόχρονα η δόξα του Χριστού και η μοναδική πηγή ζωής για τον κόσμο. Είθε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε την πένα του Σιμεών να ανοίξει τις καρδιές μας για να δεχθούμε τον λόγο με πραότητα και πίστη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας ακούσουμε τώρα το ίδιο το ιερό κείμενο. Με ήσυχο και προσευχητικό πνεύμα διαβάζουμε το δωδέκατο κεφάλαιο του Ευαγγελίου κατά τον Άγιο Ιωάννη, προσέχοντας ιδιαίτερα εκείνα τα εδάφια στα οποία ο Κύριός μας μιλά για τη δική του δόξα και τους όρους της αληθινής μαθητείας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σιμεών αρχίζει θέτοντας την εγγύτητα του θανάτου του Κυρίου μας και την ετοιμότητά του να το δηλώσει ακόμη και σε εθνικούς ερευνητές. Εδάφια 23-24. ΟΜΙΛΙΑ: 1671 ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΥ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ Ιωάννης 12:23-24. Ο Ιησούς απάντησε σ' αυτούς λέγοντας. Η ώρα έχει έρθει, ώστε ο Υιός του Ανθρώπου να δοξαστεί. Αληθώς, αληθώς σας λέω, Αν ένας κόκκος σιταριού δεν πέσει στη γη και πεθάνει, μένει μόνος: αλλά αν πεθάνει, φέρνει πολύ καρπό. Όσο πλησίαζε ο θάνατος του Κυρίου μας, τόσο περισσότερο ευχαριστιόταν να μιλά γι' αυτόν. Μακριά από το να τον θεωρεί αντικείμενο τρόμου, ποθούσε την εκπλήρωσή του. Στους Μαθητές του είχε συχνά δηλώσει τον ακριβή τρόπο του, μαζί με όλες τις προηγούμενες ατιμίες του και τώρα το δηλώνει σε μερικούς ξένους, τους οποίους η περιέργεια είχε οδηγήσει να τον επισκεφθούν. Στη συνέχεια ερμηνεύει τον θάνατο του Χριστού ως την αληθινή βάση της δικής του τιμής ενώπιον του Θεού και των αγγέλων. Ως πηγή τιμής για τον εαυτό του — Δεν μιλά για σταύρωση, αλλά για δόξα: γιατί ο θάνατός του ήταν πράγματι δόξα γι' αυτόν: 1. Ως εξιλέωση για τις αμαρτίες όλου του κόσμου — [Αυτό είναι το αληθινό φως με το οποίο πρέπει να δούμε τον θάνατό του: ήταν θυσία για αμαρτία, για τις αμαρτίες όλης της ανθρωπότητας: και ικανοποίησε τέλεια όλες τις απαιτήσεις του νόμου και της δικαιοσύνης, ώστε 'ο Θεός να είναι δίκαιος και όμως ο δικαιωτής όλων όσοι πιστεύουν στον Ιησού' — — — Δείτε τον θάνατο του Χριστού υπό αυτό το φως, και πείτε αν το ακάνθινο στεφάνι του δεν ήταν το λαμπρότερο διάδημά του και ο σταυρός στον οποίο εξέπνευσε, ο ενδοξότερος θρόνος του; Οι άνθρωποι πράγματι δεν έβλεπαν τίποτε άλλο παρά ντροπή στη σταύρωσή του αλλά ο Θεός και οι άγγελοι το έβλεπαν γεμάτο δόξα [Σημείωση: Ιωάννης 13:31.] — — —] 2. Ως άνοιγμα οδού για τη σωτηρία όλης της ανθρωπότητας — [Όντας 'υψωμένος, επρόκειτο να ελκύσει όλους τους ανθρώπους προς αυτόν [Σημείωση: εδ. 32.].' Ήταν ο αληθινός 'Σηλώ, προς τον οποίο θα γινόταν η συγκέντρωση του λαού.' Στρέφοντας στην καρποφορία του για την ανθρωπότητα, ο Σιμεών χρησιμοποιεί την εικόνα του θαμμένου κόκκου σιταριού. Αλλά τα άσματα των λυτρωμένων στον ουρανό είναι η καλύτερη απόδειξη αυτής της αναμφισβήτητης αλήθειας [Σημείωση: Αποκάλυψη 7:9-14.].] Ο Κύριός μας μιλά στη συνέχεια για τον θάνατό του, ΙΙ. Ως πηγή ωφέλειας για τον άνθρωπο — Η εικόνα που χρησιμοποιείται εδώ είναι οικεία σε όλους: όλοι γνωρίζουν ότι ένας κόκκος σιταριού, αν μείνει εκτεθειμένος πάνω σε βράχο, θα είναι άκαρπος αλλά αν ταφεί στη γη, θα σαπίσει, θα βλαστήσει και θα φέρει καρπό. Σε αυτό λοιπόν συγκρίνει ο Κύριός μας τον θάνατό του. Αν δεν είχε πεθάνει, δεν θα αποδεικνυόταν Σωτήρας για κανέναν — [Αν δεν είχε πεθάνει, δεν θα υπήρχε εξιλέωση, δεν θα συγχωρούνταν αμαρτία, δεν θα ελευθερωνόταν ψυχή ανθρώπου. Τελικά απευθύνεται σε εκείνους που, όπως οι Έλληνες, επιθυμούν να δουν τον Ιησού. Εκείνοι που ζητούν τον Ιησού — [Αν κάποιοι λένε, όπως αυτοί οι Έλληνες, 'Κύριε, θέλουμε να δούμε τον Ιησού', ευλογούμε τον Θεό που έθεσε αυτή την επιθυμία στις καρδιές τους: και θα χαρούμε να γίνουμε όργανο σε οποιαδήποτε περίπτωση για να τους εισαγάγουμε σ' αυτόν. Για ένα πράγμα μπορούμε με βεβαιότητα να τους διαβεβαιώσουμε, ότι δεν υπάρχει πλέον κανένα εμπόδιο για την είσοδό τους στην παρουσία του, εφόσον επιθυμούν με ειλικρίνεια καρδιάς να αφιερωθούν στην υπηρεσία του: όποιο κι αν είναι το έθνος τους, το επάγγελμά τους, ο χαρακτήρας τους, είναι εξίσου ευπρόσδεκτοι, αν έρχονται με μετάνοια και πίστη και μπορούν να είναι βέβαιοι ότι 'δεν θα τους αποβάλει σε καμία περίπτωση'. Θα ήθελαν να μάθουν τι θα συνιστούσε κυρίως στην προσοχή τους; απαντούμε, θα τους κατεύθυνε να θεωρήσουν τον θάνατό του ως την πιο μεγαλειώδη έκφραση της αγάπης του, και ανεξάντλητη πηγή ευλογιών για τις ψυχές τους.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Σιμεών καταλήγει πιέζοντας όλους όσοι θα υπηρετούσαν τον Χριστό την αναγκαιότητα να τον ακολουθήσουν ακόμη και μέχρι τον σταυρό. Δεν θα αισθανόμαστε καμία δυσκολία να τον ανακηρύξουμε έντιμο και δοξασμένο, αυτόν που θα ακτινοβολούσε με δόξα, όπως ο Μωυσής, ή που θα είχε το Άγιο Πνεύμα να φωτίζει ορατά επάνω του, όπως κάποτε έκανε στους Αποστόλους: με ίση βεβαιότητα λοιπόν μπορούμε να τον ανακηρύξουμε δοξασμένο, αυτόν που φέρει τον σταυρό του μετά τον Ιησού γιατί 'το Πνεύμα της δόξας και του Θεού αναπαύεται επάνω του [Σημείωση: Α' Πέτρου 4:12-14.].' Θυμηθείτε λοιπόν, αδελφοί, ότι αυτοί είναι οι όροι με τους οποίους ο Χριστός σας αναγνωρίζει ως δικούς του και 'οπλιστείτε με τον νου που ήταν σ' αυτόν.' Αρκείστε να 'πάθετε μαζί του και τότε θα δοξασθείτε μαζί.' Κλείνει με την υπόσχεση του Πατέρα να τιμήσει κάθε πιστό υπηρέτη με την ίδια ακριβώς δόξα που δόθηκε στον Υιό. Θα μας αναγνωρίσει ως αγαπημένα του παιδιά ενώπιον όλου του συναθροισμένου σύμπαντος. Θα μας υψώσει στη βασιλεία που έχει ετοιμάσει για μας πριν από τη θεμελίωση του κόσμου. Θα μας τοποθετήσει στον ίδιο ακριβώς θρόνο στον οποίο έχει τοποθετήσει τον Υιό του [Σημείωση: Αποκάλυψη 3:21.]: θα μας αναθέσει το έργο της κρίσης του κόσμου, ναι και των αγγέλων επίσης, ως συνέδρους στην κρίση μαζί του [Σημείωση: Α' Κορινθίους 6:2-3.]: και θα 'δώσει σε μας την ίδια ακριβώς δόξα που έχει δώσει σ' αυτόν [Σημείωση: Ιωάννης 17:22-23.].' Αναμφίβολα σε όλα αυτά ο Κύριος Ιησούς θα έχει την υπεροχή, όπως ακριβώς ο ήλιος, που είναι η πηγή του φωτός, έχει πάνω από το αστραφτερό αστέρι, που εκπέμπει μόνο δανεική ακτινοβολία: αλλά όσο το πεπερασμένο μπορεί να συγκριθεί με το άπειρο, θα απολαύσουμε κατά το μέτρο μας την ίδια μακαριότητα και την ίδια δόξα που κατέχει ο ίδιος ο Χριστός όντας 'κληρονόμοι του Θεού, και συγκληρονόμοι με τον Χριστό [Σημείωση: Ρωμαίους 8:17.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

1. Με ποιους κρυφούς τρόπους παραμένω ακόμη απρόθυμος να αφήσω τον σταυρό να είναι η μόνη μου δόξα; 2. Πού με προσκαλεί το Πνεύμα να ακολουθήσω τον Χριστό πιο ανεπιφύλακτα στην καθημερινή υπακοή; 3. Πώς θα τακτοποιήσω τη ζωή μου ώστε η τιμή του Πατέρα, αντί της εκτίμησης του κόσμου, να γίνει η κύρια επιθυμία μου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Ιησού Χριστέ, που ευχαριστιόσουν να μιλάς για τον σταυρό σου ως δόξα σου, χάρισε σε μας χάρη ώστε να σε θεωρήσουμε υψωμένο, για να ελκυσθούμε προς εσένα με πίστη και αγάπη. Μόρφωσε μέσα μας τον νου που ήταν σ' εσένα, ώστε να θεωρούμε τιμή το να φέρουμε τον ονειδισμό σου και να σε υπηρετούμε εν μέσω ενός αντιλέγοντος κόσμου. Ας αναπαυθεί επάνω μας η υπόσχεση του Πατέρα σου, ώστε όπου είσαι εσύ να είμαστε και εμείς, και να τιμηθούμε με την τιμή που έχεις λάβει. Έτσι ας γίνουν οι ζωές μας ζωντανή έκθεση του θανάτου και της αναστάσεώς σου, προς έπαινο της δόξας της χάριτός σου, τώρα και για πάντα. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →