← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους

Προς Εβραίους 8 — με τον Όουεν

Εβραίους 8John Owen — Έκθεσις της Προς Εβραίους Επιστολής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στην μεγαλειώδη Έκθεση της Επιστολής προς Εβραίους του Τζον Όουεν, ο πουριτανός θεολόγος οδηγεί την εκκλησία στο εσωτερικό ιερό της θεολογίας της διαθήκης. Το κεφάλαιο 8 αποκαλύπτει την υπερβατική υπεροχή της ιερωσύνης του Χριστού αντιπαραβάλλοντας την παλαιά και την νέα διαθήκη και στρέφοντας τα βλέμματά μας στον υψωμένο Αρχιερέα που τώρα κάθεται στα δεξιά της Μεγαλειότητας. Ο υπομονετικός, διδαχθείς από το Πνεύμα συλλογισμός του Όουεν οδηγεί τον πιστό από τους τύπους και τις σκιές στις ουράνιες πραγματικότητες που εξασφαλίστηκαν από τον Υιό. Η έκθεσή του φυλάει την καρδιά από κάθε σαρκική αντίληψη λατρείας ενώ εξυψώνει την άπαξ προσφορά και την αέναη μεσιτεία του Κυρίου μας. Το σημερινό μάθημα εμμένει σε αυτές τις ιερές αλήθειες ώστε η πίστη να στηριχθεί πιο σταθερά στον δοξασμένο Μεσίτη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ευλάβεια και ιερή προσδοκία, άνοιξε τη Βίβλο σου στο κεφάλαιο 8 της Προς Εβραίους. Διάβασε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά, επιτρέποντας στο Πνεύμα να εντυπώσει στο νου σου το επιχείρημα του αποστόλου σχετικά με την αληθινή σκηνή, την καλύτερη διαθήκη και τον Αρχιερέα που λειτουργεί στους ουρανούς. Σημείωσε ιδιαίτερα την αρχική διακήρυξη της παρούσας συνεδρίας του Χριστού και την αντίθεση που γίνεται μεταξύ της λευιτικής υπηρεσίας και της ουράνιας διακονίας του Κυρίου μας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Όουεν ανοίγει εκθέτοντας τις δύο μεγάλες διαιρέσεις του κεφαλαίου. Εισαγωγή. Υπάρχουν δύο γενικά μέρη αυτού του κεφαλαίου 1. Περαιτέρω εξήγηση της υπεροχής της ιερωσύνης του Χριστού, ή του ίδιου του Χριστού ως ενδεδυμένου με αυτό το αξίωμα, δηλαδή τόσο στην προσωπική του δόξα όσο και στη χρησιμότητα του αξιώματός του προς την εκκλησία, πάνω από εκείνους της τάξης του Ααρών. 2. Περαιτέρω επιβεβαίωση αυτού· όπου εισάγεται η εξέταση των δύο διαθηκών, της παλαιάς και της νέας. Διότι στην πρώτη περιοριζόταν ολόκληρη η διοίκηση των λευιτικών ιερέων· της δεύτερης, ο Χριστός, ως αρχιερέας μας, ήταν ο μεσίτης και ο εγγυητής. Και γι' αυτό ο απόστολος αποδεικνύει πλήρως την υπεροχή αυτής της νέας διαθήκης πάνω από την παλαιά· η οποία αποδίδει δόξα στον μεσίτη της. Το πρώτο μέρος περιέχεται στους πρώτους πέντε στίχους· το δεύτερο εκτείνεται από εκεί μέχρι το τέλος του κεφαλαίου. Στο πρώτο μέρος σχεδιάζονται δύο πράγματα: 1. Μια ανακεφαλαίωση ορισμένων πραγμάτων που παραδόθηκαν προηγουμένως. 2. Η προσθήκη ορισμένων περαιτέρω επιχειρημάτων στην επιβεβαίωση της ίδιας αλήθειας, για την οποία επιμένουνταν τόσο καιρό. Και τα δύο τα περιλαμβάνει σε τρία παραδείγματα της υπεροχής του Χριστού στην ιερωσύνη του, ή στην εκτέλεση του αξιώματός του: 1. Στην εξύψωσή του και στον τόπο της παρούσας κατοικίας του, Εβραίους 8:1. 2. Στο αγιαστήριο όπου είναι λειτουργός, και στη σκηνή όπου τώρα λειτουργεί, Εβραίους 8:2. 3. Στη θυσία που είχε να προσφέρει, ή που πρόσφερε πριν από την είσοδό του σε εκείνο το αγιαστήριο, Εβραίους 8:3· την οποία επεξηγεί με δύο ιδιαίτερες θεωρήσεις, Εβραίους 8:4-5. Ο Όουεν στη συνέχεια ξεδιπλώνει τον πρόλογο του αποστόλου για την πρώτη υπεροχή του Χριστού. Κόνυμπεαρ και Χάουσον. «Για τα οποία μιλούμε.» Κρέικ. «Στην πορεία του να λέγεται.» Τέρνερ. «Σε όσα έχουν ειπωθεί μέχρι τώρα.» Έμπραρντ. Κεφάλ. «Το εξέχον σημείο.» Τέρνερ. «Το κορυφαίο σημείο.» Κρέικ. «Το 'άθροισμα' θα κάνει εδώ, αν εννοηθεί όχι ως ανακεφαλαίωση, αλλά ως προϊόν που προκύπτει από όλα όσα προηγήθηκαν.» Έμπραρντ. «Το πιο σημαντικό πράγμα σε σχέση με αυτό που πραγματευόμαστε τώρα.» Στιούαρτ. ΕΚΔ. Εβραίους 8:1. Τώρα το άθροισμα των πραγμάτων που λέγονται είναι αυτό: Έχουμε έναν τέτοιο αρχιερέα, ο οποίος κάθεται στα δεξιά του θρόνου της Μεγαλειότητας στους ουρανούς. Αυτός ο πρώτος στίχος περιέχει δύο πράγματα: 1. Έναν πρόλογο σε εκείνο το μέρος της επερχόμενης ομιλίας που αφορά αμέσως την ιερωσύνη του Χριστού, μέχρι το τέλος του στίχου 5. 2. Μια δήλωση της πρώτης υπεροχής του αρχιερέα μας· την οποία ο απόστολος θα ήθελε να εξετάσουμε με ιδιαίτερο τρόπο. Σχετικά με τον σκοπό της ανακεφαλαίωσης, ο Όουεν πιέζει το καθήκον της ανανεωμένης προσοχής. Πρώτον, ο πρόλογος είναι σε αυτές τις λέξεις, κεφάλαιον δὲ ἐπὶ τοῖς λεγομένοις: οι οποίες μπορούν να εξεταστούν είτε ως προς τον γενικό τους σκοπό, είτε ως προς την έννοια των λέξεων: 1. Ο σκοπός του αποστόλου σε αυτή την παρεμβολή (η οποία δεν είναι ασυνήθιστη σε αυτόν), είναι να διεγείρει τους Εβραίους σε επιμελή εξέταση αυτού που επέμεινε, και να αφήσει μια εντύπωση αυτού στους νόες τους. Και αυτό το κάνει για δύο λόγους: (1.) Μήπως το μήκος και η δυσκολία της προηγούμενης ομιλίας του έχουν με οποιονδήποτε τρόπο διαταράξει τους νόες τους, ή τους κουράσει στην προσοχή τους, ώστε να μην μπορούν καλά να συγκρατήσουν την ουσία αυτού που υποστήριξε. Σε τέτοιες περιπτώσεις ήταν πάντα σύνηθες σε εκείνους που υποστήριζαν σημαντικές υποθέσεις ενώπιον των σοφότερων δικαστών, να ανακεφαλαιώνουν όσα είχαν ειπωθεί εκτενώς προηγουμένως, και να δείχνουν τι έχει αποδειχθεί από τα επιχειρήματα που είχαν χρησιμοποιήσει στην παράκλησή τους. Για αυτόν τον σκοπό μιλάει ο Κουιντιλιανός, βιβλ. 6: κεφ. ι. Ο Όουεν στη συνέχεια εξετάζει την έννοια της λέξης «άθροισμα» στη γραφική και κλασική χρήση της. Αν το ἐπί είναι κατά κάποιον τρόπο περιττό, και δεν εννοείται τίποτε περισσότερο παρά τῶν λεγομένων, «των πραγμάτων που λέγονται», τότε το κεφάλαιον πρέπει να ληφθεί στη δεύτερη σημασία, και δηλώνει μια ανακεφαλαίωση αυτών: «Αυτό είναι στο οποίο καταλήγουν τα επιχειρήματά μου, το άθροισμα αυτού που υποστήριξα.» Και οι δύο αυτές έννοιες είναι συνεπείς. Διότι ο απόστολος σε αυτόν και στους επόμενους στίχους κάνει και τα δύο: ανακεφαλαιώνει σύντομα όσα είχε αποδείξει με τα προηγούμενα επιχειρήματά του, και επίσης δηλώνει ποιο είναι το κύριο πράγμα για το οποίο είχε αγωνιστεί και αποδείξει. Κλίνω προς την τελευταία σημασία της λέξης, όπως γίνεται σεβαστή στη μετάφρασή μας· όμως έτσι ώστε η πρώτη επίσης να είναι αληθής, και να εφαρμόζεται με ασφάλεια στο κείμενο. Και ορισμένες οδηγίες μπορούμε να πάρουμε από τη σοφία του αποστόλου σε αυτή τη διαχείριση του παρόντος θέματός του, στο κήρυγμα ή τη διδασκαλία πνευματικών πραγμάτων· διότι, Παρατ. 1.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Σχετικά με την αξιοπρέπεια του Αρχιερέα μας, ο Όουεν δηλώνει τον κύριο σκοπό του αποστόλου. Η σωτηρία της εκκλησίας δεν εξαρτάται απλώς από το ότι έχει έναν αρχιερέα, το οποίο όμως από μόνο του είναι απολύτως αναγκαίο γι' αυτό, αλλά από την αξιοπρέπεια και την υπεροχή του, την εξύψωσή του και τη δόξα του. Γι' αυτό δηλώνεται γι' αυτόν, ότι είναι «τέτοιος αρχιερέας που είναι καθισμένος στα δεξιά του θρόνου της ένδοξης Μεγαλειότητας στους ουρανούς.» Και δύο πράγματα πρέπει να εξετάσουμε σε αυτές τις λέξεις: (1.) Τον σκοπό του αποστόλου σε αυτές· και, (2.) Τη συγκεκριμένη ερμηνεία τους: (1.) Ο σκοπός του αποστόλου, όπως παρατηρήσαμε προηγουμένως, δεν ήταν να αποδείξει την πραγματικότητα της ιερωσύνης του, ότι ήταν αληθινά ιερέας· ούτε ακόμη απολύτως τα προσόντα του προσώπου του· αλλά την αξιοπρέπεια και την υπεροχή του. Ο Όουεν αντλεί το βαρύτερο συμπέρασμα σχετικά με τη δόξα του ιερατικού αξιώματος του Χριστού. Και με «τους ουρανούς» εδώ, δεν εννοούνται αυτοί οι ορατοί, αντιληπτοί ουρανοί, διότι σε σχέση με αυτούς λέγεται ότι «υψώθηκε πάνω από όλους τους ουρανούς», και ότι «πέρασε μέσα από αυτούς», αλλά είναι αυτό που η Γραφή αποκαλεί «τον ουρανό των ουρανών», Α' Βασιλέων 8:27, όπου είναι η ιδιαίτερη κατοικία και η εκδήλωση της ένδοξης παρουσίας του Θεού. Σε σχέση με αυτό ο Σωτήρας μας μας δίδαξε να επικαλούμαστε «τον Πατέρα μας που είναι στον ουρανό.» Και από τις λέξεις μπορούμε να παρατηρήσουμε, ότι, Παρατ. 3. Η κύρια δόξα του ιερατικού αξιώματος του Χριστού εξαρτάται από την ένδοξη εξύψωση του προσώπου του. Γι' αυτόν τον σκοπό προβάλλεται εδώ από τον απόστολο, και έτσι αποδεικνύει την ένδοξη υπεροχή του πάνω από όλους τους αρχιερείς υπό τον νόμο. Για να αποδείξει και να καταστήσει χρήσιμη αυτή την παρατήρηση, πρέπει να παρατηρηθούν τα εξής: 1. Η θεία φύση του Χριστού δεν είναι ικανή για καμία πραγματική εξύψωση με προσθήκη δόξας, παρά μόνο κατά τον τρόπο της εκδήλωσης.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πώς η παρούσα εξύψωση του Χριστού στα δεξιά της Μεγαλειότητας ενισχύει την εμπιστοσύνη σου να πλησιάσεις τον Θεό; 2. Με ποιους τρόπους μπορείς να πειρασθείς να αναπαυθείς σε ορατές μορφές αντί στη πνευματική διακονία του ουράνιου Αρχιερέα μας; 3. Ποια πρακτική χρήση κάνεις σήμερα του αξιώματος του Χριστού ως εκείνου που παρουσιάζει τόσο το πρόσωπό σου όσο και τα καθήκοντά σου ενώπιον του Πατέρα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Θεέ της δόξας, που έθεσες τον Υιό Σου στα δεξιά Σου στους ουρανούς, χάρισε μας χάρη να τον θεωρούμε εκεί με το μάτι της πίστης. Ας γεμίσει η υπεροχή της ιερωσύνης Του τις ψυχές μας με ιερό δέος και παιδική τόλμη. Λύτρωσε την εκκλησία Σου από κάθε επιστροφή σε σαρκική λατρεία και στήριξε τις καρδιές μας στο αληθινό αγιαστήριο όπου λειτουργεί ο Χριστός. Ας είναι η καλύτερη διαθήκη, της οποίας είναι Μεσίτης, η καθημερινή μας παρηγοριά και η σταθερή μας ελπίδα. Δίδαξέ μας να βελτιώνουμε τη μεσιτεία Του σε κάθε προσέγγιση στον θρόνο Σου, ώστε να λάβουμε έλεος και να βρούμε χάρη για βοήθεια σε καιρό ανάγκης. Για χάρη του Ιησού Χριστού, του μεγάλου Αρχιερέα μας, Αμήν.

John Owen — Έκθεσις της Προς Εβραίους Επιστολής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →