Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εκκλησιαστής
Εκκλησιαστής 7-8 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεστάντης)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στον Εκκλησιαστή ο Ιεροκήρυκας εξετάζει όλα τα πράγματα που γίνονται κάτω από τον ήλιο και τα βρίσκει υποκείμενα στη ματαιότητα, όμως δεν εγκαταλείπει την επιδίωξη της σοφίας. Τα κεφάλαια εφτά και οκτώ προωθούν αυτή την εξέταση ζυγίζοντας τα πλεονεκτήματα της σοφίας απέναντι στην καθορισμένη τάξη που έχει θεσπίσει ο Θεός. Το κείμενο επιμένει ότι η ανθρώπινη κατανόηση φτάνει το όριό της στο θείο διάταγμα, ώστε ακόμα και ο σοφός άνθρωπος να πρέπει να αναγνωρίσει την αδυναμία του να αλλάξει τους καιρούς και τις εποχές που έχουν οριστεί από πάνω. Αυτό το τμήμα του βιβλίου λοιπόν εξυπηρετεί τον λαό της διαθήκης κατευθύνοντάς τον μακριά από μάταιη προσπάθεια και προς μια σταθερή αναγνώριση της κυρίαρχης διακυβέρνησης του Θεού τόσο στην ευημερία όσο και στη δυστυχία. Οι παρατηρήσεις του Ιεροκήρυκα παραμένουν δεμένες με την πραγματικότητα ότι κάθε γεγονός προχωρεί σύμφωνα με τη βουλή του Υψίστου, αφήνοντας τον άνθρωπο υπεύθυνο αλλά εξαρτημένο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Διάβασε τον Εκκλησιαστή 7–8 με προσοχή στις μετρημένες συγκρίσεις που ανοίγουν το τμήμα και στην επαναλαμβανόμενη αναγνώριση της θείας ακατανόητης που το κλείνει. Παρατήρησε πώς το πλεονέκτημα της σοφίας τίθεται επανειλημμένα δίπλα στα όρια που έχει θέσει ο Θεός στην ανθρώπινη έρευνα. Σημείωσε τη συμβουλή σχετικά με τους άρχοντες και την προειδοποίηση κατά της βιαστικής κρίσης για ό,τι φαίνεται άδικο. Πρόσεξε το επαναλαμβανόμενο θέμα ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να ανακαλύψει το πλήρες έργο του Θεού από την αρχή μέχρι το τέλος, και σκέψου πώς αυτή η ομολογία διαμορφώνει την κλήση να φοβόμαστε τον Θεό και να τηρούμε τις εντολές του μέσα στην παρούσα αβεβαιότητα.
Μελετήστε
Μελέτη
Το επιχείρημα αυτών των κεφαλαίων προχωρεί με διαδοχικές αντιθέσεις που αποκαλύπτουν τον μερικό χαρακτήρα της ανθρώπινης γνώσης. Ένα καλό όνομα δηλώνεται καλύτερο από πολύτιμο μύρο, και η ημέρα του θανάτου καλύτερη από την ημέρα της γέννησης, επειδή και οι δύο δηλώσεις στηρίζονται στην καθορισμένη τάξη που έχει θεσπίσει ο Θεός και όχι σε κάποια δύναμη που κατοικεί στον άνθρωπο. Το σπίτι του πένθους λαμβάνει προτίμηση έναντι του σπιτιού της ευωχίας ακριβώς επειδή η λύπη αναγκάζει την καρδιά να λογαριάσει με το τέλος που έχει οριστεί για όλους, ένα τέλος που βρίσκεται πέρα από τον ανθρώπινο έλεγχο. Η σοφία δείχνεται ότι είναι άμυνα, όμως ο Ιεροκήρυκας αμέσως καταγράφει ότι κανείς δεν μπόρεσε να αριθμήσει τις ημέρες της ζωής του ή να συγκρατήσει το πνεύμα όταν ο Θεός το απαιτεί. Έτσι η ίδια η κατοχή της σοφίας μαρτυρεί την εξάρτηση του πλάσματος. Όταν το κείμενο στρέφεται στους άρχοντες, επιβεβαιώνει ότι ο λόγος του βασιλιά φέρει εξουσία επειδή ο Θεός τον έχει τοποθετήσει σε αυτή τη θέση· η αντίσταση επομένως ισοδυναμεί με αντίσταση κατά της θείας τάξης. Ταυτόχρονα ο Ιεροκήρυκας σημειώνει ότι οι ασεβείς μερικές φορές παρατείνουν τις ημέρες τους ενώ οι δίκαιοι κόβονται, μια παρατήρηση που δεν ανατρέπει τη θεία δικαιοσύνη αλλά μάλλον υπογραμμίζει την αδυναμία του ανθρώπου να ιχνηλατήσει τους λόγους της πρόνοιας. Το τμήμα φτάνει στη σαφέστερη δογματική του δήλωση όταν δηλώνει ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να βρει το έργο που ο Θεός κάνει από την αρχή μέχρι το τέλος. Αυτή η ομολογία δεν είναι έκφραση απελπισίας αλλά ένας δείκτης ορίου που τοποθετήθηκε από τον ίδιο τον Δημιουργό. Ο Ιεροκήρυκας λοιπόν συμπεραίνει ότι το μερίδιο που δίνεται στον άνθρωπο είναι να φοβάται τον Θεό, να τηρεί τις εντολές του και να δέχεται την απόλαυση του μόχθου ως δώρο μέσα στα όρια που έχει θέσει ο Θεός. Με αυτόν τον τρόπο το κείμενο διατηρεί τόσο την πραγματικότητα της ηθικής ευθύνης όσο και την απόλυτη κυριαρχία που καθιστά όλους τους ανθρώπινους υπολογισμούς προσωρινούς.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Η ίδια επιμονή στην κυριαρχία του Θεού εμφανίζεται σε όλη την υπόλοιπη Γραφή όποτε αντιμετωπίζονται τα όρια της γνώσης του πλάσματος. Το βιβλίο του Ιώβ καταγράφει τις ερωτήσεις του Κυρίου που σιγούν κάθε προσπάθεια να κατανοηθεί η διακυβέρνηση του κόσμου, ενώ ο απόστολος Παύλος ολοκληρώνει την πραγματεία του για την εκλογή με την έκφραση ότι οι κρίσεις του Θεού είναι ανεξερεύνητες και οι οδοί του πέρα από κάθε εύρεση. Οι Παροιμίες επίσης συνιστούν τον φόβο του Κυρίου ως αρχή της σοφίας ακριβώς επειδή αναγνωρίζει ότι η αληθινή κατανόηση αρχίζει με την υποταγή σε αυτόν που τάσσει όλα τα πράγματα. Μέσα στην παράδοση της Μεταρρύθμισης αυτό το απόσπασμα έχει διαβαστεί ως μόνιμη επίπληξη σε κάθε σχέδιο που θα υπέτασσε την πρόνοια στην ανθρώπινη μέτρηση, είτε με τη μορφή της θεωρητικής θεοδικίας είτε με τη μορφή της πολιτικής αυθάδειας. Ο λαός της διαθήκης κατευθύνεται έτσι να δεχθεί τόσο την εντολή να περπατά ευθύς όσο και τη διαβεβαίωση ότι οι καιροί παραμένουν στο χέρι του Θεού, μια στάση που διατηρεί τόσο την επιμέλεια όσο και την ταπείνωση.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποια παρούσα περίσταση πειράζεσαι να μετρήσεις τους τρόπους του Θεού με το μέτρο των άμεσων αποτελεσμάτων αντί με το αποκαλυμμένο θέλημά του; Πώς επηρεάζει την αναγνώριση ότι δεν μπορείς να ανακαλύψεις το πλήρες έργο του Θεού από την αρχή μέχρι το τέλος τον τρόπο με τον οποίο εκπληρώνεις τα καθήκοντα της κλήσης σου σήμερα; Πού έχει ο φόβος του Κυρίου συγκρατήσει πιο πρακτικά εσένα από το να μιλάς ή να ενεργείς σύμφωνα με τις βιαστικές κρίσεις του φυσικού νου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Θεέ, που έχεις τάξει όλους τους καιρούς και τις εποχές σύμφωνα με τη βουλή του θελήματός σου, χάρισε στους δούλους σου χάρη να δεχθούν το μερίδιο που τους έχεις αποδώσει χωρίς να γογγύζουν κατά του διατάγματός σου. Φύλαξέ μας από την αυθάδεια που θα ζητούσε να αριθμήσουμε τις ημέρες μας ή να δικαιώσουμε τον εαυτό μας με το μέτρο των παρόντων γεγονότων. Στερέωσέ μας στον φόβο του ονόματός σου, ώστε να περπατούμε στις εντολές που έχεις δώσει και να εκπληρώνουμε τα καθήκοντα των διαφόρων κλήσεών μας με ήσυχη εμπιστοσύνη στην κυρίαρχη πρόνοιά σου. Διαφύλαξέ μας από την ανοησία της βιαστικής κρίσης σχετικά με άρχοντες ή γείτονες, και δίδαξέ μας μάλλον να παραδίδουμε κάθε άλυτο ζήτημα στον Κριτή όλης της γης. Έτσι τάξε τις καρδιές μας ώστε να εργαζόμαστε επιμελώς και να αναπαυόμαστε ευχαριστημένοι κάτω από το χέρι που μόνο καθορίζει το τέλος από την αρχή, διαμέσου του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.