Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους
Β΄ Κορινθίους 8 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η προσεκτική ερμηνεία της Γραφής από τον Ιωάννη Καλβίνο συνεχίζει να καθοδηγεί τους πιστούς αιώνες αργότερα. Στο υπόμνημά του για τη Β΄ Κορινθίους 8, ο Καλβίνος εξερευνά τη χάρη της γενναιόδωρης προσφοράς και το παράδειγμα των εκκλησιών της Μακεδονίας. Τα λόγια του μας προσκαλούν να δούμε την ελεημοσύνη όχι ως απώλεια αλλά ως συμμετοχή στην ίδια την καλοσύνη του Θεού. Καθώς προετοιμαζόμαστε να ακούσουμε, ας ανοιχθούν οι καρδιές μας για να δεχθούμε τόσο την πρόκληση όσο και την παρηγοριά που αντλεί ο Καλβίνος από τον απόστολο Παύλο. Αυτό το μάθημα προσφέρει χώρο για στοχασμό σχετικά με τον τρόπο που το Πνεύμα μας ωθεί προς την πρόθυμη γενναιοδωρία ακόμη και σε καιρούς ανάγκης.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στρεφόμαστε τώρα στο ίδιο το κείμενο. Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε αργά και προσευχητικά το όγδοο κεφάλαιο της Β΄ Κορινθίους. Προσέξτε τη θερμή σύσταση του αποστόλου για τους Μακεδόνες και την ήπια αλλά σταθερή έκκλησή του προς τους Κορινθίους. Αφήστε τα λόγια να καθίσουν πριν ακούσουμε τις ενοράσεις του Καλβίνου για το ίδιο απόσπασμα. Δεν υπάρχει βιασύνη· απλώς δεχθείτε ό,τι φέρνει το Πνεύμα στην προσοχή σας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ανοίγει το κεφάλαιο θέτοντας το ιστορικό πλαίσιο της έκκλησης του Παύλου.
Εάν οι Κορινθίοι διατηρούσαν κάποιο αίσθημα προσβολής εξαιτίας της αυστηρότητας της προηγούμενης Επιστολής, αυτό θα μπορούσε να εμποδίσει την επιρροή της αυθεντίας του Παύλου επάνω τους· γι’ αυτό μέχρι τώρα προσπάθησε να κερδίσει την εύνοιά τους. Τώρα, αφού απομάκρυνε κάθε αφορμή προσβολής και ανέκτησε την εύνοια για τη διακονία του, συστήνει στους Κορινθίους τους αδελφούς στην Ιερουσαλήμ, ώστε να παράσχουν βοήθεια στις ανάγκες τους. Δεν θα μπορούσε να το επιχειρήσει με μεγάλο πλεονέκτημα στην αρχή της Επιστολής. Γι’ αυτό το ανέβαλε συνετά μέχρι να προετοιμάσει το νου τους. Συνεπώς αφιερώνει ολόκληρο αυτό το κεφάλαιο και το επόμενο για να προτρέψει τους Κορινθίους να είναι δραστήριοι και επιμελείς στη συλλογή ελεημοσυνών που θα μεταφερθούν στην Ιερουσαλήμ για την ανακούφιση της ένδειας των αδελφών. Διότι εκείνοι δοκιμάζονταν από μεγάλη πείνα, ώστε δεν μπορούσαν να στηρίξουν τη ζωή τους χωρίς τη βοήθεια άλλων εκκλησιών. Οι Απόστολοι είχαν εμπιστευθεί στον Παύλο αυτό το έργο (Γαλάτας 2:10) και εκείνος είχε υποσχεθεί να ασχοληθεί με αυτό, και το είχε ήδη κάνει εν μέρει, όπως είδαμε στην προηγούμενη Επιστολή. Τώρα όμως τους πιέζει ακόμη περισσότερο.Στους εναρκτήριους στίχους ο Καλβίνος γράφει για τη χάρη που δόθηκε στους Μακεδόνες.
1. Σας γνωστοποιώ. Επαινεί τους Μακεδόνες, αλλά με σκοπό να παρακινήσει τους Κορινθίους με το παράδειγμά τους, αν και δεν το λέει ρητά· διότι οι πρώτοι δεν είχαν ανάγκη επαίνου, ενώ οι δεύτεροι είχαν ανάγκη παρότρυνσης. Και για να διεγείρει ακόμη περισσότερο τους Κορινθίους προς μίμηση, αποδίδει στη χάρη του Θεού το γεγονός ότι οι Μακεδόνες υπήρξαν τόσο πρόθυμοι να βοηθήσουν τους αδελφούς τους. Διότι αν και όλοι αναγνωρίζουν ότι είναι αξιέπαινη αρετή η βοήθεια προς τους ενδεείς, εντούτοις δεν το θεωρούν κέρδος ούτε το βλέπουν ως χάρη του Θεού. Μάλλον θεωρούν ότι είναι τόσο από τα δικά τους που αφαιρείται και χάνεται. Ο Παύλος, αντίθετα, δηλώνει ότι οφείλουμε να αποδίδουμε στη χάρη του Θεού το γεγονός ότι παρέχουμε βοήθεια στους αδελφούς μας και ότι πρέπει να το επιθυμούμε ως προνόμιο όχι συνηθισμένο.Στη συνέχεια ο Καλβίνος αναφέρεται στην έκπληκτη γενναιοδωρία που προήλθε από τη βαθιά τους πενία.
Και τη βαθιά τους πενία. Εδώ έχουμε μια μεταφορά από εξαντλημένα σκεύη, σαν να έλεγε ότι οι Μακεδόνες είχαν αδειάσει ώστε να έχουν φτάσει πλέον στον πάτο. Λέει ότι ακόμη και σε τέτοια στενά είχαν περισσέψει σε γενναιοδωρία και ήταν πλούσιοι ώστε να έχουν αρκετά — όχι μόνο για τη δική τους χρήση αλλά και για να βοηθήσουν άλλους. Σημείωσε τον τρόπο με τον οποίο θα είμαστε πάντοτε γενναιόδωροι ακόμη και στην πιο στενή πενία — εάν με γενναιοδωρία του νου αναπληρώσουμε ό,τι λείπει από τα ταμεία μας.Αργότερα ο Καλβίνος παρουσιάζει τον ίδιο τον Χριστό ως το τέλειο υπόδειγμα γενναιόδωρης αγάπης.
9. Διότι γνωρίζετε τη χάρη. Αφού ανέφερε την αγάπη, προβάλλει τον Χριστό ως παντέλειο και μοναδικό υπόδειγμά της. «Αν και ήταν πλούσιος», λέει, «παραιτήθηκε από την κατοχή όλων των ευλογιών, για να μας πλουτίσει με τη φτώχεια του». Δεν δηλώνει στη συνέχεια για ποιο σκοπό το αναφέρει αυτό, αλλά το αφήνει να το σκεφθούν· διότι κανείς δεν μπορεί παρά να αντιληφθεί ότι με αυτό το παράδειγμα διεγειρόμαστε προς την ευεργεσία, ώστε να μην φειδόμαστε τον εαυτό μας όταν πρέπει να παρασχεθεί βοήθεια στους αδελφούς μας.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος στοχάζεται πώς η φτώχεια του Χριστού πλουτίζει τους πιστούς και καθαγιάζει τη δική τους προσφορά.
Γι’ αυτό αγίασε τη φτώχεια στο δικό του πρόσωπο, ώστε οι πιστοί να μην τη θεωρούν πλέον με φρίκη. Με τη φτώχεια του μας πλούτισε όλους για αυτόν τον σκοπό — ώστε να μην θεωρούμε δύσκολο να αφαιρέσουμε από την αφθονία μας ό,τι μπορούμε να δαπανήσουμε για τους αδελφούς μας.Τέλος ο Καλβίνος εξετάζει την αρχή της ισότητας που πρέπει να χαρακτηρίζει την κοινωνία των αγίων.
14. Και η αφθονία τους Είναι αβέβαιο τι είδους αφθονία εννοεί. Μερικοί το ερμηνεύουν ότι αυτό συνέβη επειδή το Ευαγγέλιο είχε ρέει προς αυτούς από την Εκκλησία της Ιερουσαλήμ, από την οποία πηγή είχαν, στην ένδειά τους, βοηθηθεί από τα πνευματικά τους πλούτη. Αυτό, νομίζω, είναι ξένο προς την πρόθεση του Παύλου. Πρέπει μάλλον, κατά τη γνώμη μου, να εφαρμοστεί στην κοινωνία των αγίων, που σημαίνει ότι όποιο καθήκον εκτελείται προς ένα μέλος, αποβαίνει προς όφελος ολόκληρου του σώματος. «Εάν σας είναι δυσάρεστο να βοηθήσετε τους αδελφούς σας με πλούτη που δεν έχουν αξία, σκεφθείτε πόσες ευλογίες στερείστε, και αυτές πολύ πιο πολύτιμες, με τις οποίες μπορείτε να πλουτισθείτε από εκείνους που είναι φτωχοί ως προς τα εγκόσμια αγαθά. Αυτή η συμμετοχή, την οποία ο Χριστός έχει θεσπίσει μεταξύ των μελών του σώματός του, πρέπει να σας εμψυχώσει να είστε πιο πρόθυμοι και πιο δραστήριοι στο να κάνετε το καλό.» Το νόημα μπορεί επίσης να είναι αυτό. «Τώρα τους ανακουφίζετε σύμφωνα με την ανάγκη της περίστασης, αλλά θα τους δοθεί ευκαιρία σε άλλη στιγμή να σας ανταποδώσουν.» Προτιμώ μάλλον την άλλη άποψη, που είναι πιο γενικής φύσεως, και με αυτή συμφωνεί ό,τι επαναλαμβάνει πάλι σχετικά με την ισότητα. Διότι το σύστημα της αναλογικής δικαιοσύνης στην Εκκλησία είναι αυτό — ότι ενώ επικοινωνούν μεταξύ τους σύμφωνα με το μέτρο των χαρισμάτων και της ανάγκης, αυτή η αμοιβαία συνεισφορά παράγει μια αρμόζουσα συμμετρία, αν και μερικοί έχουν περισσότερα και μερικοί λιγότερα, και τα χαρίσματα κατανέμονται άνισα.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς μπορεί το παράδειγμα των Μακεδόνων να μεταμορφώσει την άποψή σας για ό,τι κατέχετε τώρα; Σε ποιο τομέα σας προσκαλεί το Πνεύμα να μεταβείτε από την προθυμία στην πρόθυμη δράση; Πού αισθάνεστε ότι ο Χριστός σας καλεί να εμπιστευθείτε την πρόνοιά του ώστε άλλοι να πλουτισθούν;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, διά τῆς κυρίαρχης χάριτος ποὺ ξεχείλισε μεταξὺ τῶν ἐκκλησιῶν τῆς Μακεδονίας, σχημάτισε ἐν ἡμῖν τὴν ἴδια πρόθυμη καρδία νὰ δίδωμεν κατὰ τὸ ἔχοντες, οὐχὶ κατὰ τὸ στερούμενοι. Διὰ τῆς πτωχείας τοῦ Υἱοῦ σου, ὅστις ἐγένετο πτωχὸς ἵνα ἡμεῖς πλουτίσωμεν, πλούτισε τὸν λαόν σου τῆς διαθήκης μὲ γενναιοδύναμην δωρεὰν ποὺ ἀντανακλᾷ τὴν ἰδικήν σου πιστότητα. Κράτησον ἡμᾶς ἀπὸ φόβου ἢ ἀναγκασμοῦ, ἵνα τὰ δῶρα ἡμῶν ὑπηρετῶσι τὴν ἑνότητα τοῦ σώματός σου καὶ τὴν δόξαν τοῦ Χριστοῦ μόνου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →