Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αββακούμ
Αββακούμ 3 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντισμός)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το τρίτο κεφάλαιο του Αββακούμ παρουσιάζει την προσευχή του προφήτη ως μορφή ορισμένη για τον λαό της διαθήκης, ώστε να διατηρηθούν σταθερά στην αληθινή λατρεία του Θεού εν μέσω επικείμενης κρίσης. Το κεφάλαιο δεν προέρχεται μόνο από ιδιωτική ευλάβεια αλλά δίνεται για να κατευθύνει τους διεσπαρμένους και θλιμμένους προς το μόνο ασφαλές θεμέλιο της πίστης. Σε αυτό ο προφήτης επαναλαμβάνει τις ισχυρές πράξεις με τις οποίες ο Κύριος αποκάλυψε την κυρίαρχη εξουσία του επί των εθνών και της ιστορίας, παρέχοντας έτσι τα υλικά με τα οποία η πίστη μπορεί να διατηρηθεί όταν οι παρούσες συνθήκες έρχονται σε αντίθεση με κάθε υπόσχεση. Η προσευχή αναγνωρίζει τον τρόμο που συνοδεύει την αποκάλυψη της θείας δύναμης, όμως αρνείται να απομακρυνθεί από τον Θεό που έχει δεσμευτεί με τον λαό του δια της διαθήκης. Εδώ ο πιστός διδάσκεται ότι η προσευχή είναι το ορισμένο μέσο με το οποίο η ψυχή, αντιμέτωπη με την αγιότητα και τη δύναμη του Θεού, διαφυλάσσεται από την απόγνωση και οδηγείται σε ανάπαυση στον αμετάβλητο σκοπό του. Το κεφάλαιο λοιπόν υπηρετεί τόσο ως ομολογία της υπεροχής του Κυρίου όσο και ως υπόδειγμα για την άσκηση της πίστης υπό τη ράβδο της διόρθωσης.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε το τρίτο κεφάλαιο του Αββακούμ με προσοχή στην οργανωμένη πορεία της προσευχής. Παρατηρήστε πρώτα την απόφαση του προφήτη να παρουσιάσει την ικεσία του σε μετρημένο άσμα, έπειτα την ζωντανή ανάμνηση των αρχαίων έργων του Κυρίου κατά την Έξοδο και στην έρημο. Σημειώστε τον σωματικό και εσωτερικό τρόμο που καταλαμβάνει τον ομιλητή όταν αυτές οι πράξεις τίθενται ενώπιον του νου, και σημειώστε πώς αυτός ο τρόμος οδηγεί όχι σε σιωπή αλλά σε ανανεωμένη ικεσία. Προσέξτε τέλος την τελική απόφαση με την οποία ο προφήτης δηλώνει την πρόθεσή του να χαίρεται στον Θεό της σωτηρίας του ακόμη και όταν κάθε εξωτερικό σημείο ευλογίας αποσύρεται. Αυτά τα στοιχεία μαζί δείχνουν τον τρόπο με τον οποίο ο λαός της διαθήκης πρέπει να δέχεται τον λόγο της κρίσης ενώ προσκολλάται στον Θεό που έχει ήδη ενεργήσει για τη λύτρωσή τους.
Μελετήστε
Μελέτη
Η προσευχή ανοίγει με τον προφήτη να δηλώνει την πρόθεσή του να ικετεύσει τον Κύριο με τη μορφή ψαλμού, υποδεικνύοντας έτσι ότι τα λόγια δεν είναι έκχυση ανεξέλεγκτου συναισθήματος αλλά σκόπιμη προσφώνηση διαμορφωμένη για την οικοδομή της εκκλησίας. Ο Κύριος προσφωνείται ως αυτός που έχει εξέλθει σε προηγούμενους χρόνους από τη Θαιμάν και τη Φαράν, η δόξα του καλύπτει τους ουρανούς και η λαμπρότητά του είναι σαν το φως. Αυτή η γλώσσα ανακαλεί τη θεοφάνεια στο Σινά και την επακόλουθη πορεία στην έρημο, γεγονότα στα οποία η θεία κυριαρχία επιδείχθηκε τόσο στην κρίση κατά της Αιγύπτου όσο και στη διαφύλαξη του σπέρματος της διαθήκης. Τα όρη λέγεται ότι σκορπίστηκαν και οι λόφοι ότι υποκλίθηκαν, η άβυσσος ότι ύψωσε τη φωνή της και ο ήλιος και η σελήνη ότι στάθηκαν ακίνητοι, όλα σημαίνοντας ότι η ίδια η κτιστή τάξη υπόκειται στον λόγο του Κυρίου που κυβερνά την ιστορία για χάρη του λαού του. Ο προφήτης έπειτα ομολογεί ότι αυτά τα ίδια έργα, όταν συλλογίζονται εκ νέου, προκαλούν εσωτερική θλίψη· η κοιλιά του έτρεμε, τα χείλη του έτρεμαν και σαπίλα εισήλθε στα οστά του. Τέτοια γλώσσα δεν υποδηλώνει απιστία αλλά την ορθή κτιστή αντίδραση στη φανερωμένη μεγαλειότητα του Θεού, του οποίου οι οδοί είναι υψηλότερες από τις οδούς των ανθρώπων και οι κρίσεις του ανεξερεύνητες. Ωστόσο το ίδιο απόσπασμα μεταβαίνει αμέσως σε μεσιτεία· ο προφήτης ικετεύει ο Κύριος να θυμηθεί έλεος εν μέσω οργής, αναγνωρίζοντας έτσι ότι η σχέση της διαθήκης παραμένει το έδαφος πάνω στο οποίο μπορεί να προσφερθεί οποιαδήποτε αίτηση. Το κεφάλαιο προχωρεί να περιγράψει την πρόοδο του Κυρίου κατά των εθνών, το αλώνισμα των εθνών εν οργή και τη σωτηρία του χριστού του. Αυτές οι δηλώσεις επιβεβαιώνουν ότι η ίδια δύναμη που ασκήθηκε κάποτε κατά της Αιγύπτου συνεχίζει να ενεργεί κατά κάθε εξουσίας που υψώνεται κατά των σκοπών του Θεού. Οι τελευταίοι στίχοι περιέχουν την οριστική απόφαση του προφήτη· αν και η συκιά δεν ανθίσει, ο μόχθος της ελιάς αποτύχει και το ποίμνιο αποκοπεί από τη μάνδρα, όμως αυτός θα χαίρεται στον Κύριο και θα ευφραίνεται στον Θεό της σωτηρίας του. Αυτή η απόφαση δεν στηρίζεται σε αλλαγή εξωτερικών συνθηκών αλλά στην πεποίθηση ότι ο Κύριος είναι η δύναμη του λαού του και ότι έχει ήδη κάνει τα πόδια τους σαν πόδια ελάφιας στους υψηλούς τόπους. Έτσι η προσευχή επιδεικνύει το υπόδειγμα με το οποίο η πίστη, διδαχθείσα από το αρχείο των κυρίαρχων πράξεων του Θεού, καθίσταται ικανή να υπομείνει όταν η παρούσα μαρτυρία φαίνεται να έρχεται σε αντίθεση με τις υποσχέσεις της διαθήκης.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Η δομή και το περιεχόμενο της προσευχής του Αββακούμ στέκονται σε στενή σχέση με τα άσματα του Ψαλτηρίου που ομοίως μεταβαίνουν από την ανάμνηση των παρελθουσών πράξεων του Κυρίου στην παρούσα εμπιστοσύνη εν μέσω θλίψης. Το ίδιο υπόδειγμα εμφανίζεται στο άσμα του Μωυσή μετά τη διάβαση της Ερυθράς Θαλάσσης και στις προσευχές του Δαβίδ όταν καταδιωκόταν από εχθρούς, όπου η απαρίθμηση προηγούμενων απελευθερώσεων γίνεται το ένταλμα για ανανεωμένη πεποίθηση. Εντός του ευρύτερου προφητικού σώματος το κεφάλαιο προλαμβάνει την αποστολική διδασκαλία ότι η χαρά του πιστού δεν βρίσκεται στην ορατή ευημερία αλλά στον ίδιο τον Κύριο, του οποίου οι σκοποί δεν μπορούν να ματαιωθούν. Η έμφαση της Μεταρρύθμισης στην επάρκεια της Γραφής βρίσκει εδώ εικονογράφηση, διότι ο προφήτης δεν αντλεί παρηγοριά από ιδιωτική αποκάλυψη αλλά από το δημόσιο αρχείο των συναλλαγών του Θεού με τον Ισραήλ. Το κεφάλαιο λοιπόν παρέχει υπόδειγμα για την εκκλησία σε κάθε εποχή· ο ίδιος Θεός που κάποτε εξήγαγε τον λαό του από την Αίγυπτο παραμένει κυρίαρχος επί των εθνών, και το ίδιο αρχείο των πράξεών του παραμένει το ορισμένο μέσο με το οποίο η πίστη τρέφεται όταν τα εξωτερικά σημεία ευλογίας απομακρύνονται.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Σε ποια παρούσα περίσταση πειράζεστε να μετράτε την πιστότητα του Κυρίου από την ορατή ευημερία των σχεδίων σας παρά από το αρχείο των πράξεων της διαθήκης του; Πώς η ανάμνηση των κυρίαρχων συναλλαγών του Θεού με τον λαό του σε προηγούμενες γενεές διορθώνει την τάση να ερμηνεύετε την τρέχουσα θλίψη ως απόδειξη ότι έχει εγκαταλείψει τις υποσχέσεις του; Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο η απόφαση του προφήτη να χαίρεται στον Θεό της σωτηρίας, ανεξάρτητα από εξωτερική πρόνοια, εκθέτει και ελέγχει οποιαδήποτε συνθήκη έχετε συνδέσει με τη δική σας υπακοή ή ευαρέσκεια;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Θεέ των πατέρων μας, που αποκάλυψες την κυρίαρχη δύναμή σου στη λύτρωση του λαού της διαθήκης σου και στην ανατροπή των αντιπάλων τους, χάρισε να δεχθούμε τον λόγο σου με την ίδια τρέμουσα ευλάβεια που επέδειξε ο δούλος σου ο προφήτης. Διαφύλαξέ μας από το να μετρούμε την πιστότητά σου από τις μεταβαλλόμενες συνθήκες αυτής της παρούσας ζωής, και στήριξε τις καρδιές μας στο αρχείο των ισχυρών πράξεών σου με τις οποίες δεσμεύθηκες σε εκείνους που καλούνται με το όνομά σου. Την ημέρα που η συκιά δεν ανθίζει και τα χωράφια δεν αποδίδουν αύξηση, στήριξέ μας με το ίδιο Πνεύμα που ενδυνάμωσε τον προφήτη να χαίρεται σε σένα ως τον Θεό της σωτηρίας μας. Θυμήσου έλεος εν μέσω οργής, και κάνε μας να βαδίζουμε στους υψηλούς τόπους με πόδια ασφαλισμένα μόνο από τη δύναμή σου, δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.